Η Ρένα απαντά: Έκανα καλά που τον χώρισα με τόσο ωμό τρόπο;

Γεια σου Ρένα,
Είμαι 23 ετών. Έχω μια ”Α” οικονομική άνεση, τόσο από γονείς όσο και από δικό μου εισόδημα (κάνω δύο δουλειές, γιατί έχω όνειρο να κάνω δική μου επιχείρηση, δε θέλω να τα βάλουν όλα οι γονείς, τόσα έκαναν για εμένα οι άνθρωποι, ας είναι 50-50), το σπίτι δεν έχει ενοίκιο και μένω σε άλλη πόλη. Γνώρισα έναν άνδρα, 12 έτη μεγαλύτερό μου. Με αρέσει αρκετά (ξέχασα να αναφέρω ότι είμαστε και οι δύο μοναχοπαίδια και οι γονείς μας δουλεύουν), αλλά Ρένα…

Δε νιώθω ασφάλεια μαζί του. Βγάζει το Χ ποσό, καλό, δίχως ενοίκιο και μένει με γονείς. Βοηθάει και γονείς γιατί, όπως λέει, έχουν κάποια οικονομικά. Είμαι υπέρ. Το παιδί πρέπει να βοηθήσει τον γονέα, εφόσον του παρείχε όσα μπορούσε. Αλλά πιστεύω ότι κάπου το χάνει, διότι αν είχε τόση ανάγκη, δε θα έβγαινε σχεδόν κάθε βράδυ έξω και να καταναλώνει 4 και 5 μπίρες, οι οποίες κοστίζουν, όπως και να έχει. Λέει διαρκώς ότι δεν είναι ικανοποιημένος με δουλειά, γονείς, αλλά πέρασαν 8 μήνες και γίνεται φαύλος κύκλος.

Όταν μένει σε εμένα, δεν πλένει ούτε το ποτήρι ούτε καθαρίζει τα ψίχουλα. Οκ, για κάποιους δε σημαίνει κάτι, αλλά για εμένα ναι. Στην εορτή μου ούτε μια ευχητήρια κάρτα…Είπε απλώς ”εγώ είμαι το δώρο σου που ήρθα να σε δω από γειτονικό νομό”. Ναι, το ξέρω και είμαι τυχερή, αλλά με αυτό θα χαιρόμουν τόσο πολύ… Είναι η κίνηση και όχι η αξία του δώρου.

Του τα ανέλυσα σήμερα ξανά και πάλι τα ίδια… Όσο ρηχή κι αν φανώ, αν είναι να βγαίνω με κάποιον μεγαλύτερο και μπαίνω στη διαδικασία να τον καταλάβω, ε, ας κάνει μια αποταμίευση πχ 10 ευρώ το μήνα, γιατί όπως είπε, ποτέ δεν το έκανε διότι ήθελε να ”ζήσει”..ε… Τότε να το ”βράσω”. Αν γίνει κάτι σοβαρό μεταξύ μας και συγκατοικήσουμε, χάσουμε τη δουλειά μας και τελειώσει η δική μου καβάτζα, τότε τι θα γίνει μέχρι να βρούμε εργασία; Είμαι overthinker και ίσως ρηχή. Έτσι κι αλλιώς βλέπω ότι πολλά ανώνυμα προφίλ ”δικάζουν”.

Όποτε το έληξα, και ναι, κυρίως για θέμα καθαριότητας και οικονομικών. Δε λέω να είναι πλούσιος ρε παιδιά, να βάζει κάτι στην άκρη για έκτακτες περιπτώσεις, χτύπα ξύλο. Κάτι τελευταίο… βρισκόμασταν 1 φορά το μήνα και ούτε να κάνουμε μια ”ομορφιά”… Ή θα ”κοιμόταν”’ ο κύριος μικρούλης (καταλάβατε τι εννοώ και όχι δεν έχει να κάνει με το μέγεθος) ή στο στοματικό έρωτα όλο χαρά. Επίσης είμαστε αρκετά ξεκάθαροι και είπε ότι δεν έχει κάποια άλλη…

Έκανα καλά που διέκοψα αυτή τη σχέση με τέτοιο ”ωμό” τρόπο ή θα έπρεπε να το κάνω με πιο ”γλυκό” τρόπο;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Τάδε

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Άντρας έλληνας 35 ετών που μένει με γονείς, δεν βάζει φράγκο στην άκρη, δεν μαζεύει ούτε το ποτήρι του και δεν του κάνει ούτε κούκου; Κι είναι 8 μήνες αυτή η ιστορία;

Πρέπει πραγματικά να επιχειρηματολογήσω; Αν ήταν αντίθετη κατάσταση, τι θα λέγαμε;

Στις σχέσεις κάποι@ καλώς ή κακώς πρέπει να προσφέρει κάτι στ@ν άλλ@ν. Άμα δεν προσφέρει τίποτα ποιός ο λόγος να τ@ν έχεις; Για να λες ότι έχεις σχέση;

Δεν υπάρχει κριτική στο γιατί χωρίζει ένας άνθρωπος. Άμα κάτι ενοχλεί, ενοχλεί, και ό,τι κι αν πουν οι έξω η ενόχληση δεν θα υποχωρήσει. Επίσης δεν έχει σημασία αν είναι κάτι λογικό ή επιφανειακό, καθώς η εκλογίκευση δεν θα αναιρέσει το συναίσθημα, μπορεί μόνον να το βάλει στην άκρη προσωρινά -κατόπιν επανέρχεται (αυτό το λέω για την κάρτα στην ονομαστική γιορτή). Αυτά που είχες να πεις τα έχεις πει, εξ όσων γράφεις. Τι άλλο να πεις, χαζός είναι, δεν καταλαβαίνει; Κάποια αλλάζουν με λίγη καλή διάθεση: μια κίνηση νοιαξίματος που δεν κοστίζει τίποτα, πρωτοβουλίες για σεξ, κόψιμο των πολλών ποτών για να λειτουργεί ο κύριος μικρούλης, κλπ.

Όμως δεν πρόκειται να αλλάξει κάποι@ άμα ενοχλείται ο απέναντι. Μόνο όταν συντρέχουν σοβαρές συνέπειες μπορεί να το αναλογιστεί και να κάνει διορθωτικές κινήσεις. Βέβαια τις περισσότερες φορές το συνειδητοποιεί κατόπιν εορτής και θυμώνει κιόλας.

Βγάλε από το μυαλό σου τις ενοχές περί ρηχότητας (αντίθετα σκέφτεσαι πολύ ώριμα για 23 χρονών κοπέλα) και συνέχισε αυτό που κάνεις, τις δυο δουλειές, την αποταμίευση όσο γίνεται, τα όνειρα για κάτι καλύτερο. Ο 35άρης έχει μάλλον παραιτηθεί.