Δεν είναι εποχή για να κλείνουμε τις ελάχιστες πόρτες που ανοίγουν…Μήπως τελικά σαμπόταρα τον ίδιο μου τον εαυτό;
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα , σε ευχαριστούμε για το έργο που κάνεις εδώ.
Έχω τον εξής προβληματισμό. Πρόσφατα μου πρότειναν να αναλάβω μια θέση σχετική με το αντικείμενο των σπουδών μου, γνώριζα ωστόσο από “έξω” οτι οι συνθήκες εκεί δεν είναι καλές. Σε άλλη περίπτωση θα είχα πετάξει από τη χαρά μου ωστόσο έβαλα τη λογική να δουλέψει, τα ζύγισα και είδα οτι δεν με συμφέρει να το κάνω, αισθανόμουνα το ένστικτό μου να μου λέει να μην μπλέξω εκεί. Έτσι προτίμησα την ψυχική μου ηρεμία και δεν το ανέλαβα.
Η αλήθεια είναι οτι έχω ανάγκη από δουλειά κι όμως απέρριψα ουσιαστικά αυτήν την “ευκαιρία”;… Το έκανα και τώρα το σκέφτομαι όλη μέρα…μήπως τελικά έκανα λάθος που είπα όχι…ο περίγυρός μου μου λέει επίσης οτι έκανα λάθος που μου προσφέρθηκε δουλειά και εγώ έκλεισα την πόρτα. Δεν είναι εποχή για να κλείνουμε τις ελάχιστες πόρτες που ανοίγουν…Μήπως τελικά σαμπόταρα τον ίδιο μου τον εαυτό; Ακόμη κι αν δεν ήταν καλά…ίσως να το έκανα να λειτουργήσει…Όλη μέρα αυτά σκέφτομαι και αν θα μου ξαναπαρουσιαστεί μια ευκαιρία…Έχω καταστενοχωρηθεί και καταμπερδευτεί επίσης… Εσύ τί πιστεύεις, τί εκμαιεύεις από την επιστολή μου; Πώς να ηρεμήσω; Σε ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αμφιβολίες το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Να είσαι καλά, παρακαλώ!
Λοιπόν, πιστή στο γκρέμισμα των κλισέ θα πω το εξής. Δεν υπάρχει “ένατικτο”. Δεν είναι κάτι μαγικό, δηλαδή, κάτι αφηρημένο και αόριστο που δεν βασίζεται κάπου. Αυτό που συνήθως λέμε ένστικτο είναι ακαριαία ερμηνεία εξωλεκτικών σημείων, συσσωρευμένη εμπειρία και συνειρμοί εννοιών και δεδομένων που μας ωθούν να δημιουργήσουμε άποψη. Εσύ δημιούργησες άποψη επειδή κάτι διέκρινες. Το περιβάλλον (γονείς;) αν θεωρεί ότι θα έπρεπε να μη χαθεί η ευκαιρία να πήγαινε εκείνο να δουλέψει. Λογικό; Εφόσον η πρόταση ήταν σε σένα, εσύ αποφασίζεις. Κι εδώ σε θέλω.
Αφού αποφάσισες, αποφάσισες. Ο χρόνος της απόφασης παρήλθε. Είναι τεράστια σπατάλη χρόνου, αισθημάτων, χρημάτων κι ενέργειας να προσπαθεί κάποι@ να οραματιστεί τι θα γινόταν αν διάλεγε άλλο δρόμο. Κι αυτό είναι μάθημα ζωής. Αφού δόθηκε μια φορά ευκαιρία, θα υπάρξουν άλλες ευκαιρίες, ίσως διαφορετικές, ίσως όμοιες. Και το κυριότερο: δεν μπορείς να συγκρίνεις δύο καταστάσεις μίας εκ των οποίων το σενάριο είναι υποθετικό. Γι’αυτό το τελευταίο διάβασε αν έχεις διάθεση τοThe Road Not Taken του Robert Frost κι ιδιαίτερα γιατί ΔΕΝ σημαίνει αυτό που γενικώς νομίζεται από αυτούς που το αναπαράγουν. (Εδώ περισσότερα)
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να μη νιώθεις καθόλου άσχημα. Καταρχήν δεν ήταν ένστικτο, όταν λες ότι το ξέρεις “από έξω ” σημαίνει ότι έχεις ακούσει εργαζόμενους ή τέλος πάντων τη φήμη της εταιρίας στην αγορά. Αυτό είναι μέρος της έρευνας που κάνουμε όταν μας προτείνουν δουλειά, για να ξέρουμε πού πάμε. Δεν λέμε πάντα ναι σε όλα στα τυφλά. Αν μπλέξεις σε κακό περιβάλλον δύσκολα ξεμπλέκεις. Θα βρεθεί και άλλη ευκαιρία, απλά μη βιάζεσαι. Όπως εμφανίστηκε αυτή θα εμφανιστεί και άλλη. Το να πας σε μια χάλια δουλειά είναι πολύ χειρότερο από το να μείνεις λίγο καιρό ακόμα άνεργη. Ξέρω ότι είναι σκληρή η… Διαβάστε περισσότερα »
Οι παλιες γενιες ξερουν επισης οτι απο τιποτε δεν ξεμπλεκεις δυσκολα. Παραιτουμε για προσωπικους λογους. Οικιοθελης αποχωρηση. 4 λεξουλες σε μια υπευθυνη δηλωση. και θα σου πει ευχαριστω το αφεντικο που δεν θα σε απολυσει και δε θα σου χρωστα αποζημειωση. Το δυσκολο παντα ειναι να μπλεξεις. Το να ξεμπλεξεις ειναι ανεκδοτο. Επειδη καποιοι ( γονεις) υποστηριξαν το δουλεια να ναι κι οτι να ναι τωρα υπαρχει για τις νεωτερες γενιες ( παιδια καιτοι ενηλικα στα δικαιωματα αλλα οχι στις υποχρεωσεις ) η πολυτελεια της δωρεαν κατοικιας δωρεαν φαγητου δωρεαν ιντερνετ και διασκεδαση ωστε οι νεοτεροι να περιμενουν την ιδανικη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω αν έχει βάση αυτό που θα πω αλλά έχω την εντύπωση ότι οι νεότερες γενιές μεγαλώσαν σε ένα πλαίσιο φαινομενικής ελευθερίας αλλά που στην ουσία ήταν υπό έλεγχο. Δεν έχουν την ίδια ανάγκη με εμάς να διεκδικήσουν την ελευθερία. Γιατί να διεκδηκήσουν χώρο για να αυνανιστούν ελεύθερα όταν οι γονείς τους τους έχουν δόσει την ευλογία τους να το κάνουν; Στις παλαιότερες γενιές έπρεπε να γίνει στα κρυφά γιατί και να το γνωρίζαν πι γονείς, δεν το συζητούσαν ανοιχτά με τα παιδιά τους. Οπότε υπήρχε η ανάγκη για ανεξαρτητοποίηση που έπαιρνε την μορφή της επανάστασης στην εφηβεία. Στα… Διαβάστε περισσότερα »
Το μεγαλο προβλημα αν εισαι κατω απο 30 ειναι οτι ΑΓΝΟΕΙΣ τη ζωη την αληθινη με το κοστος της. Γνωριζεις την ζωη απ το ιντερνετ απ οπου και ενημερωνεσε σπουδαζεις σχετιζεσε και διασκεδαζεις κι ετσι γνωριζεις την εκδοχη της ζωης που δεν εχει κοστος. Εχεις προσοντα και κεφι. Κι εχεις ζησει μια ζωη χωρις κοστος γιατι επιπροσθετα σημερα της μοδος ειναι το δικαιωμα. Καποτε ηταν η επιλογη. Η επιλογη εχει κοστος. Το δικαιωμα ειναι ακοπο και χωρις κοστος. Ολα τα κοριτσια της ηλικιας μου φορουσαν τη φουστα στον κωλο. ΑΛΛΑ ΜΕ ΚΟΣΤΟΣ. ακουσαν γκρινια το λιγοτερο. Για τα σημερινα κοριτσια… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί βρε καλή μου αν μπλέξει σε κακό εργασιακό περιβάλλον, δύσκολα θα ξεμπλέξει; Τι θα τη δέσει για πάντα; Όπως δεχόμαστε μια δουλειά τώρα, έτσι θα παραιτηθούμε αύριο αν δε μας κάνει, αν θεωρούμε ότι μπορούμε καλύτερα. Δεν τους παντρευόμαστε. Και οι εργασιακές σχέσεις είναι αμφίδρομες. Στο μεταξύ θα έχει αποκομίσει εμπειρία στο αντικείμενο, κάποια χρήματα από τη μισθοδοσία της, και εμπειρία ζωής, να αποφεύγει τις κακοτοπιες. Ειδικά δε, αν είχε ακούσει φήμες από “έξω”, φαντάζεσαι τι έχουν ακούσει οι του χώρου! Αν έχει κακή φήμη ο εργοδότης, η εμπειρία στο βιογραφικό δεν θα δείχνει ως μιεχ, έφυγες στους 4… Διαβάστε περισσότερα »
Το δύσκολα θα ξεμπλέξει το λεω γιατί βλέπω ότι πολύ κόσμος δυσκολεύεται πολύ να παραιτηθεί και για ψυχολογικούς λόγους. Μπαίνεις σε μια διαδικασία ας περιμένω μήπως αλλάξει κάτι, ας μη φύγω ακόμα να μη φαίνεται ότι έμεινα μόνο 3 μήνες, ας το παλέψω κτλ. Και έτσι περνάει ο καιρός και συνήθως βουλιάζεις και δυσκολεύεσαι ακόμα περισσότερο να φύγεις. Εννοείται ότι κάποιοι μπορούν να παραιτηθούν με ευκολία, αλλά δεν το κάνουν όλοι.
Ναι, το καταλαβαίνω πως το λες αλλά στην ουσία μια απόφαση δεν είναι; Πέρα από τον εαυτό μας, δε μας κρατάει κάτι. Και στην ουσία, στη συγκεκριμένη περίπτωση η κοπέλα αν κατάλαβα καλά ήταν άνεργη. Έστω και πήγαινε για δύο εβδομάδες και μετά έφευγε τρέχοντας. Θα είχε δει πως είναι, και θα ήξερε τι να αποφύγει στο μέλλον. Και δεν είναι υποχρεωτικό να το βάλει καν στο βιογραφικό αν θεωρεί ότι δεν πήρε τίποτα. Ότι έγινε έγινε αλλά την επόμενη φορά καλό είναι να σκεφτεί ότι δεν έχει τίποτα να χάσει. Ναι, είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις όταν είσαι μέσα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτά που λες ειναι θεωρητικά σωστά ωστόσο θέλω να δώσω την επι του πρακτέου όψη του ζητήματος μια που την εχω ζήσει οχι μια αλλά δυο φορες. Ένα τοξικό εργασιακό περιβάλλον σε εξοντώνει ψυχολογικά. Γεμίζεις άγχος, δουλεύεις ακατάπαυστα, υπάρχει απαίτηση να δουλεύεις αργά, γυρνάς σπίτι σου λιώμα. Δεν περνάει το, έληξε το ωραριο μου αντε γεια παιδιά τα λέμε αύριο. Γίνεσαι το μαύρο πρόβατο και αρχίζεις να δέχεσαι επιθέσεις. Μέχρι ένα σημείο αντέχουν τα νεύρα ενός ανθρώπου, μετά αρχίζεις και σέρνεσαι. Κυριολεκτικά. Ξυπνάς με το ζόρι το πρωί,πατάς δυο τρια κλάμματα μέσα στην μέρα, γυρνάς το βράδυ στο σπίτι σου… Διαβάστε περισσότερα »
Η θεωρια του καπιταλισμου λεει οτι στο οριο της φτωχιας και της απελπισιας ειναι αυτος που δεν μπορει να μεινει 3 μηνες ανεργος. Στους 3 μηνες σιγουρα θα βρεις κατι. Στην πραξη αν εισαι κοριτσι στην ελλαδα του σημερα σιγουρα θα βρεις αμεσα σε καφε μπαρ εστιατοριο κλπ μια ρεμπαουτ δουλεια ισα για να παψουν οσα λες και να ψαξεις κανονικα μετα και με διαθεση. Η τελευταια φορα που εκανα οικοδομη στο ενδιαμεσο των συμβασεων η μετα απο παραιτησεις ηταν δυο χρονια μετα την εναρξη της κρισης. Απο κει και περα καθε ρεμπαουντ δουλεια για ανδρα επαψε να υπαρχει. Ταμειο… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τα προσόντα για να κάνουν αυτές τις ριμπάουντ δουλειές. Αυτοί τι θα κάνουνε; Κάποια περίοδο που είχα μείνει για καιρό εκτώς και είχα ανάγκη τα χρήματα έψαχνα να κάνω το οτιδήποτε. Στενός μου φίλος με εστιατόριο, ούτε για λάτζα δεν με έπαιρνε και δεν τον αδικώ. Τα χέρια μου είναι τρύπια και πιάτα, ποτήρια κλπ αυτοκτονούν και μόνο που περνάω από δίπλα στους (ειλικρινά δεν ξέρω πως γίνεται αυτό, εγώ δεν τα αγγίζω καν).
Εγώ θα δοκίμαζα πρώτα και μετά θα αποφάσιζα. Ποιος ξέρει, μπορεί αυτή η εξωτερική πηγή να ήθελε τη θέση για τον εαυτό της ή για κάποιο άλλο άτομο. Αλλά τουλάχιστον έτσι θα σκεφτόμουν εγώ, εσύ πήρες την απόφαση σου, δεν υπάρχει λόγος να το σκέφτεσαι περαιτέρω.
Ακριβώς, αλλά το απέρριψε πριν το δοκιμάσει. Εγώ δοκιμάζω κι αν δεν μου αρέσει φεύγω ακόμα και από τις πρώτες μέρες.
Εξαρτάται αν αυτά που έμαθες ήταν από έγκυρη πηγή και δεν στα μετέφεραν αλλιώς, δεύτερον τι εννοείς με το “οι συνθήκες δεν είναι καλές”, είναι πολύ γενικό και ξαναλέω εξαρτάται ποιος το λέει. Μπορεί να είχε πολλή δουλειά, για κάποιον που βαριέται προφανώς είναι άθλια συνθήκη το να δουλεύει. Και τρίτον από το πόση ανάγκη έχεις τα χρήματα, και πώς θα συντηρείσαι μέχρι τότε. Θα σου πω μόνο ότι το τέλειο δεν υπάρχει, όλες οι δουλειές έχουν τα στραβά τους. Τι καλή ψυχική υγεία θα έχεις χωρίς δουλειά, εσύ το ξέρεις..Ναι, πάνω από όλα η ψυχολογία αλλά ας μην χαιδευόμαστε,… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν λες σου πρότειναν και το απέρριψες τι εννοείς; Σου είπαν να πας για συνέντευξη και δεν πήγες καν; Πήγες και δεν ένιωσες άνετα;Ή σου είπαν ωράρια/αποδοχές που δεν σε κάλυπταν; Γενικά,με ποια διαδικασία στην πρότειναν;Βιογραφικό – συνέντευξη -πρόταση ή κάποιος γνωστός; Χρησιμοποιείς τη λέξη “μπλέξω” για κάποιο λόγο,οπότε και να πήγαινες μάλλον θα ήσουν με το ένα πόδι να φύγεις… Δεν είναι απαραίτητα κακό.Δεν διαλέγουν μόνο οι εργοδότες,διαλέγουν και οι εργαζόμενοι με βάση τα στάνταρ τους -μισθός,5ημερο ή όχι,ωράρια,απόσταση από το σπίτι,remote,ευθύνες πολλές ή λιγότερες κτλ…Ανάλογα πάντα με το πόσο άμεση είναι η ανάγκη. Από την άλλη,δεν είναι κακό… Διαβάστε περισσότερα »
συνήθως οι προτάσεις γίνονται μέσω γνωστών και όχι με τις διαδικασίες των πολυεθνικων, και πολλές φορές όταν πας στην εταιρία για να μιλήσεις βλέπεις πράγματα που σου χτυπάνε καμπανάκι.
Είμαι υπέρ του να λέμε όχι όταν κάτι δν μας κάθεται καλά κ ας λένε οι άλλοι ο,τι θέλουν. Αλλά είμαι υπέρ, επίσης, του να δοκιμάζουμε πράγματα. Με προβλημάτισε το “.. γνώριζα ωστόσο από “έξω” οτι οι συνθήκες εκεί δεν είναι καλές..”. Από που το γνώριζες? Κ που οι συνθήκες είναι καλές? Κ ποιες συνθήκες είναι καλές για σένα? Την επόμενη φορά να πας να δοκιμάσεις μόνη σου κ να μην ακούς τι λένε οι άλλοι. Επισης, στο “.. Ακόμη κι αν δεν ήταν καλά…ίσως να το έκανα να λειτουργήσει…” . Μπορεί να μην το έκανες να λειτουργήσει, αλλά θα… Διαβάστε περισσότερα »
Στο τωρα δεν εχει νοημα να αναρωτιεσε. Ακριβως οπως το λεει η ρενα. Για το μελλον τωρα. Οι εργοδοτες δεν ειναι η ιερη αγελαδα που ανεχομαστε τα παντα απο αυτους ακομα και να μας δοκιμαζουν ( ακομα και αμισθι) κι επειτα να μας πετανε σαν στημενες λεμονοκουπες ( κατα την λαικη πλεον ρηση)
Οπως μας δοκιμαζουν τους δοκιμαζουμε. Πας βλεπεις κρινεις φευγεις η μενεις. Δες τον εαυτο σου οχι πιο κατω απ τον εργοδοτη αλλα ισοτιμα μ αυτον. Εχεις τα ιδια δικσιωματα που εχει. Κι οσο πιο πολυ το πιστευεις τοσο πιο καλα θα ζησεις.
Έτσι άνετα στο δημόσιο
Στον ιδιωτικό τομέα κάπως διαφορετικά είναι τα πράγματα
Ίδια δικαιώματα;; ισότιμα ;;
Θεσμικά ναι, εργοδότης κ εργαζόμενος είναι ισότιμοι. Διέπονται κ οι 2 από το ιδιωτικό δίκαιο κ εκεί οι σχέσεις είναι ίσες κ ενοχικες. Απλά υπάρχει το διευθυντικό δικαίωμα που δίνει ένα προβάδισμα στον εργοδότη, αλλά κ αυτό είναι με όρια (σεβασμός στα ανθρωπ δικ, χρηστα ήθη, κτλ). Ένας νομικός θα μπορεί να το εξηγήσει καλύτερα. Αλλά γενικά τα δικαιώματα μας είναι πολλά περισσότερα απ όσο νομίζουμε. Απλά δν τα γνωρίζουμε κ δν ξέρουμε πως να τα διεκδικήσουμε.
Ναι, ο υπάλληλος απολύεται όμως άμεσα ,υπάρχει διαφορετική ισχύς
Στον δημοσιο ο εργοδοτης ειναι το κρατος. Το κρατις εχει νομους και πας απεναντι μονο με τα οπλα. Με ενα νομο λοιπον καταργηθηκαν τα δωρα. Αυτο για να το αλλαξω θελω οπλα.
Στον ιδιωτικο τομεα εχεις εργοδοτη. Η δυναμη του ειναι η κατα βουληση προσληψη η απολυση και καθορισμος μισθου.
Η δυναμη σου ειναι η συλλογικοτητα. Μ αυτην και με την απεργεια επιβαλεις συλλογικες συμβασεις καθοριζεις το μισθο και τους ορους της απολαυσης.
Ο λουμπεν ιδιωτικος χωρις ταξικη συνειδηση ειναι οντος ερμαιο. Αλλα οποιος ειναι λουμπεν και συνεπως ερμαιο το επιλεγει.
Θα έπρεπε να αφήσεις μια άλλη δουλειά, όχι στο αντικειμενό σου., για να πας σε αυτή: Υπήρχε κάποια ρίτρα ότι αν πήγαινες θα έπρεπε να κάτσεις για κάποιο χ χρονικό διάστημα; Γενικότερα είχες να χάσεις κάτι αν πήγαινες για δοκίμή και αν δε σου έκανε έφευγες σε μια μέρα/βδομάδα/μήνα whatever; Αλλιώς δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πήγες να δοκιμάσεις και να δεις από πρώτο χέρι πως είναι τα πράγματα. Τώρα βέβαια ότι έγινε, έγινε, όμως να ξέρεις για το μέλλον ότι δεν χάνεις κάτι να τους περνάς ένα δοκιμαστικό στις δουλειές. Και ο κάθε ένθρωπος είναι διαφορετικός, οπότεάσε το απ έξω.… Διαβάστε περισσότερα »
Αφού έτσι ένιωθες, καλά έκανες και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μετανιώνεις. Ωστόσο σε μια επόμενη φορά έχε υπόψη σου επίσης ότι Α+Β δεν ισούται με Α+Γ δηλ. το ίδιο πράγμα που δεν αντέχει κάποιος άλλος εσένα μπορεί να μη σε πειράζει τόσο. Μου έχει τύχει να μπλέξω σε τοξικό εργασιακό περιβάλλον εν άγνοια μου και λόγω ιδιοσυγκρασίας κατέληξα να το διαχειριστώ επαρκώς και ολοκλήρωσα τη σύμβαση χωρίς παρατράγουδα ενώ άλλος συνάδελφος που μπήκαμε μαζί δεν την πάλεψε και παραιτήθηκε. Ωστόσο αν το είχα πάρει εξ αρχής στραβά κατά πάσα πιθανότητα δεν θα το είχα επιχειρήσει καν. Άπαξ και… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ στην θέση σου θα το δοκίμαζα εφόσον δεν προέκυψε κάτι άλλο. Ακόμα και για τους καλύτερους εργοδότες θα ακούσεις από εργαζόμενους πολύ άσχημα σχόλια. Λογικό, γιατί η εργασία δεν είναι διασκέδαση και υπάρχει μία τάση να λέμε πάντα τα χειρότερα για προϊσταμένους και άνω. Είναι σχεδόν παράδοση. Ειδικά για έναν νέο άνθρωπο, δεν βλέπω τον λόγο να είναι τόσο επιφυλακτικός. Δεν σου αρέσει, φεύγεις, τόσο απλά… Καλή τύχη στην εργασιακή σου πορεία!
Κάτι ήξερες ,καλά έκανες
Πάμε για άλλα
Δεν θα σου παρουσιαστεί η ευκαιρία ,θα ψάξεις ,θα ασχοληθείς για να βρεις αυτό που θα σου ταιριάζει