Η Ρένα απαντά: Είναι τόσο κακό να μην θέλω να φροντίσω την πεθερά μου;

Είναι τόσο άσχημο; Η συζήτηση με τον άντρα μου μας στενοχώρησε και τους δυο.

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σε όλους
Μια ερώτηση γρήγορη θέλω να κάνω για κάτι που με καίει τώρα.
Είναι τόσο άσχημο που δεν θέλω να προσέξω την πεθερά μου τώρα που περναει ένα βαρύ θέμα υγείας;
Δίνω διευκρινίσεις
α) δεν είχαμε ποτέ πολύ στενές σχέσεις, έχουμε τα τυπικά διότι δεν ταιριάζουμε καθόλου, αλλά δεν έχουμε μαλώσει και ποτέ.
β) μόνο ο άντρας μου και εγώ βρισκόμαστε στο μέρος που μένει κοντά, τα άλλα της δύο παιδιά, εκ των οποίων το ένα είναι σε θέση να βοηθήσει είναι μακριά πολύ.
γ) εγώ δεν θα έλεγα ποτέ στο άντρα μου να με βοηθήσει με τους γονείς μου, και ούτε θα το έκανε και να του το ζητούσα, πέρα από κάποιες μεταφορές με το αυτοκίνητο που και εγώ έχω κάνει ήδη.
δ) δεν έχω πρόβλημα να μένει μαζί μας, αρκεί να μην την φροντίζω εγώ και να μην χρειάζεται να έχω πολλά πολλά μαζί τής
ε) δεν της έχω ζητήσει βοήθεια ποτέ για τίποτα.
στ) δουλεύω όλο το πρωί έως τις 3 και μετά έχω να κάνω τις δουλειές μου και να ασχοληθώ με το έφηβο παιδί μου .
παρόλα αυτά, ο άντρας μου μου το ζήτησε και είπα όχι.
Απλά θεωρώ ότι με όλα τα παραπάνω, δεν θα έπρεπε να μου το έχει ζητήσει γιατί στεναχωρήθηκαμε και οι δύο με αυτή την συζήτηση.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αρνητική απάντηση.

__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Γειά σου και περαστικά στην γυναίκα, ελπίζω να το ξεπεράσει.

Η ερώτηση αν είναι κακό, αν είναι άσχημο, αν είσαι υπερβολική, αν έχεις άδικο είναι άνευ αντικειμένου κατόπιν εορτής. Ουσιαστικά θέλεις να σου πούμε ότι κακώς μπήκε στη σκέψη ο άντρας σου να θέσει την ερώτηση. Όμως αυτό έγινε, δεν γυρίζει πίσω. Και φυσικά δεν υπάρχει κάπου κάποια ρητή υποχρέωση.

Αυτό δε μπορούμε να στο πούμε, ούτως ή άλλως, καθὼς δεν τον ξέρουμε, δεν ξέρουμε πώς σκέπτεται, δεν ξέρουμε ποιό είναι καν το βαρύ θέμα υγείας της πεθεράς. Άλλο είναι να έχει σπάσει το πόδι της κι η ταλαιπωρία να διαρκέσει κανένα δίμηνο, άλλο να περνάει καρκίνο και χημειοθεραπείες και άλλο να έχει πέσει κατάκοιτη και να μην μπορεί καθόλου να αυτοεξυπηρετηθεί.

Φαντάζομαι κάθε άνθρωπος μία μάνα έχει, αν δεν την μισει για κάποιο δικαιολογημένο λόγο, επιθυμεί να τη βοηθήσει σε μια κατάσταση όπου έχει άμεση ανάγκη. Έτσι κι ο άντρας σου. Στο ρώτησε επειδή πρώτον αναγνωρίζει ότι ορίζεις το σπιτικό και την “οικονομία” του, τη διαχείριση της καθημερινότητας. Κι αφετέρου επειδή κατά το πατριαρχικό αφήγημα οι γυναίκες είναι φροντίστριες, τα λέμε συχνά εδώ μέσα.

Εφοσον αυτό που σε ενοχλεί είναι το φροντιστικό κομμάτι πρακτικά και δεν έχεις λόγους να μισείς την γυναίκα, πιστεύω η συμφωνία που μπορούσατε να κάνετε από απλό ανθρώπινο ενδιαφέρον, όχι αναγκαστικά ανταποδωτικά, θα ήταν το εξής.

Να έρθει κοντά σας, αλλά με κάποιο έμμισθο άτομο να την φροντίζει. Άλλωστε αφού λείπεις τα πρωινά όπως κι ο άντρας σου και το παιδί σου, ποιός θα έμενε μαζί της τότε; Εδώ να σημειώσω ότι είναι τα βράδια που είναι τα πολύ δύσκολα, σε τέτοιες καταστάσεις. Εκεί θα έπρεπε να δεσμευτεί ο άντρας σου ότι θα συμμετείχε. Πάλι δύσκολη κουβέντα θα ήταν, όμως δεν θα τον στεναχωρούσε καθώς θα το ερμήνευε ότι νοιάζεσαι γι’αυτό που θεωρεί εκείνος σημαντικό. Κατανοώ όμως ότι σε έπιασε εξ απήνης κι ο συλλογισμός αυτός δεν ήταν πρόσφορος.

Όμως, κι εδώ είναι φάουλ ο άντρας σου όπως πάρα πολύς κόσμος, όταν κάνουμε μια κλειστή ερώτηση, δηλαδή που απαντιέται με ναι ή με όχι, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και για το όχι. Δε γίνεται να κάνουμε μούτρα μετά. Ήταν μέσα στις πιθανότητες, αλλιώς ας μη ρωτούσαμε.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News