Και τάση και λάθος ταυτόχρονα, αλλά παίρνει χρόνο να αντιληφθεί κανείς μια γενικότερη αλήθεια.
____________
Η ιστορία της Regretol όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπέρα Ρένα!! Είμαι 26 και λόγω μοναξιάς τελευταία σκέφτομαι συνεχώς αξιόλογους άντρες που πέρασαν από τη ζωή μου. Ξεκινώντας από το πανεπιστήμιο, στο δεύτερο έτος είχα γνωρίσει έναν τύπο που ήρθε με μεταγραφή στο τμήμα μου, ήταν ένα έτος πιο κάτω. Με προσκαλούσε συνεχώς σε εξόδους, καφέ εντός και εκτός σχολής, μου έκανε παρέα στις άπειρες ώρες εργαστηρίων για τη πτυχιακή μου, μου έφερνε δώρα στη γιορτή κ τα γενέθλια μου. Μέχρι που οταν τελείωσε τη σχολή χάθηκε από προσώπου γης χωρίς να γίνει κάτι! Τον γούσταρα τρελά όμως ήταν πολύ ντροπαλός και προσπαθούσα να το δείξω διακριτικά. Μετά προσπάθησα να επικοινωνήσω αρκετές φορές αλλά τίποτα, και social δεν έχει.
Έπειτα, είχα γνωρίσει άλλο τύπο συνάδερφο στη δουλειά, παρόμοιου στυλ. 2 χρόνια μεγαλύτερος, μιλούσαμε καθημερινά εντός και εκτός δουλειάς, επίσης ντροπαλός. Βγήκαμε κάποιες φορές γιατί σπάνια έβγαινε, υπήρχαν συνεχώς υπονοούμενα μεταξύ μας και πάλι χάθηκε μόλις άλλαξα δουλειά!
Τρίτη περίπτωση, είχα γνωρίσει τύπο σε πλατφόρμα dating (19-20 τότε εγω, 22 αυτός) ο οποίος μου πήρε τα μυαλά από το πρώτο λεπτό, τρομερή χημεία και κόλλημα για πολλά χρόνια. Όμως έμενε σε άλλη πόλη και δεν ερχόταν να με δει, εμένα δεν με άφηναν με τα μέσα και κόψαμε… Το αστείο είναι ότι τώρα δουλεύω στην πόλη του. Κάνω κάτι λάθος και εξαφανίζονται ή είναι τάση;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Regretol
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Επειδή αυτή τη στιγμή είσαι μόνη και νιώθεις μοναξιά, μεγεθύνεις τις ιστορίες στο μυαλό σου και τις βλέπεις με το γυάλισμα που παρέχει ο χρόνος. Πιο όμορφα, με περισσότερες προοπτικές, πιο αμοιβαίες, ίσως πιο θερμές.
Αυτό που διακρίνει κανείς καλύτερα όμως όταν περάσει ο χρόνος σε εμπειρία ζωής είναι άλλο.
Όταν έρχονται ευκαιρίες (σε οτιδήποτε) είναι εύκολο να πιστέψει κανείς ότι κάτι μαγικό συμβαίνει κι αυτές εμφανίζονται. Σχεδόν θεωρούμε ότι δεν έχουμε κάποιο ρόλο σε αυτό, σαν να μας τις χρωστάει το σύμπαν. Κι ότι θα συνεχίσουν να έρχονται με τον ίδιο ρυθμό.
Όταν κάποιες από αυτές χαθούν, ορισμένες δια παντός, όπως σε κάποιες εκ των περιπτώσεων σου, τότε αναλογιζόμαστε ότι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει κάτι
Σε ορισμένες περιστάσεις, ακόμη μπορούμε.
Η Ρένα απαντά: Οι άντρες σαν να βαριούνται και που αναπνέουν πλέον
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Η διακριτικότητα θα μας φάει. Δοκίμασε την επόμενη φορά που θα σου αρέσει κάποιος και θα έχετε επικοινωνία να του το δείξεις ξεκάθαρα. Μην περιμένεις να τα κάνει όλα ο άλλος.
Καλή συμβουλή.Το έκανα παντα αυτό εγω.Να το δείχνω ξεκάθαρα.Το κάνω ακόμη …αλλά όπως πάντα σε λάθος άνθρωπο.Ποτε θα το κάνω στο σωστό δε ξέρω😂
Κοίτα για τον σωστό δεν ξέρω, αλλά μιλάω εκ πείρας. Έφαγα άπειρα χρόνια απο τη ζωή μου να είμαι διακριτική και να μην εκδηλώνομαι και να τα περιμένω όλα απο τον άλλον και τι κατάλαβα; Έχω συγκεκριμένες 3 περιπτώσεις που μετά απο χρόνια μου αποκάλυψαν πως θεωρούσαν οτι δεν ενδιαφερόμουν και πως τους είχα στον πάγο ή τους έβλεπα σαν φίλους. Καμία σχέση με την πραγματικότητα. Γι αυτό όταν θέλουμε κάτι και κάποιον να το εκφράζουμε. Το έχω ξαναπεί, δεν οδηγεί πουθενά να περιμένουμε σαν άλλες Ιουλιέτες τον Ρομαίο στο μπαλκόνι τον 21ο αιώνα.
Όταν ένας άνθρωπος μας αρέσει πολύ, μια εσωτερική ανάγκη μας σπρώχνει να το εκφράσουμε.
Όταν σε κάποιον άνθρωπο αρέσουμε πολύ, μια εσωτερική ανάγκη τον σπρώχνει να μας το εκφράσει.
Όταν σε μια δυάδα ανθρώπων δεν εκφράζονται ερωτικά συναισθήματα (ακόμα κι αν μεταξύ τους υπάρχει ένα διακριτικό φλερτ), σημαίνει ότι κανείς από τους δύο δεν γουσταρε πραγματικά.
Αντί να σκαλίζεις χλιαρές ιστορίες από το παρελθόν, προσπάθησε να εστιάσεις στο παρόν και να δημιουργήσεις καυτές ιστορίες!
Διαφωνώ εν μέρει. Σε μικρότερη ηλικία όταν κάποιος μου άρεσε πολύ η εσωτερική μου ανάγκη με έκανε να τρέχω χιλιόμετρα μακριά του ή να περιμένω ακίνητη στη θέση μου να τα κάνει όλα εκείνος. Φαντάζομαι πως δεν είμαι το μοναδικό ον στον πλανήτη με αυτή την λάθος λειτουργία 😂
Σαν τι τάση να είναι; Συνηθισμένες ιστορίες που δεν κατέληξαν κάπου είναι. Δεν καταληγουν όλα τα φλερτ σε σχέση. Δεμ καταληγουν όλες οι ιστορίες σε θυελλώδεις έρωτες. Αν καιγοντουσαν, θα είχατε άλλη εξέλιξη. Εσύ καιγοσουν δηλ; Έδειξες πως γούσταρες πολυ; Πάντως ειδικά όταν αλλάζει κάποιος περιβάλλον ή υπάρχει απόσταση συμβαίνει συχνά. Δεν είναι για να σκας.
Σε νιώθω …με πιάνει στα 36 και μένα πολύ συχνά.Αλλα μετά ,ειδικά αν γνωρίζω καινούριο ,ή επανασυνδεθω με παλιό ,μου περνάει . Αλλά μίλησες στο μέσα μου ,με αυτή την ερώτηση.Εγω για μένα έκανα τη δύσκολη δουλειά και μου είπα κάποιες αλήθειες,μπας και πάω παρακάτω πιο εύκολα και το αποδεχτώ : Πρώτον :Δεν ανήκω εμφανισιακά στον μέσο όρο .Μια μαύρη χοντρή κοπέλα ,όσο όμορφο πρόσωπο και να έχει ,όσο και να φοράει ρούχα που την κολακεύουν,όσο και να είναι μισή “δική τους”,λόγω της Ελληνίδας μάνας μου ,στο τέλος της ημέρας ,δεν ανήκω στον μέσο όρο ,και γι’αυτό δεν θέλουν να… Διαβάστε περισσότερα »
Ποκαχόντας μου, το λες συνέχεια, “χοντρή και μαύρη”, και ποιος σου είπε ότι δεν μπορεί να είναι θεογκομενα μια χοντρή και μαύρη; Ειδικά αν εκπέμπει αυτοπεποίθηση; Όλα είναι υποκειμενικά. Το άλλο που ήθελα να σου πω είναι η απορία που μου έχει δημιουργηθεί, αν βλέπεις λευκούς άντρες να ζοριζονται με το χρώμα σου, γιατί δεν δοκιμάζεις να βρεις μαύρο; Εκεί τουλάχιστον δεν θα υπάρχει ο σνομπισμος του χρώματος. Υπάρχουν πολλοί μαύροι στην Ελλάδα, είτε μισοί Έλληνες όπως εσύ είτε όχι. Και φαντάσου ότι πολλές λευκές τους θεωρούν φοβερούς γκόμενους. (Εν τω μεταξύ , λίγο άσχετο, εγώ που όπως πολλές λάτρευα… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω παλι γιατι κολλησα στο “ημουν 19-20 και δεν με αφηναν να παω με τα μεσα”;
Καλώς στάθηκες εκεί γιατί αυτό πιθανόν να δείχνει κάτι για τον τρόπο που έχει στο μυαλό της το πάρε δώσε στις ανθρώπινες σχέσεις.
το εδειχνες “διακριτικά” , για να μην τον ..προσβαλλεις!?
Αν σαρεσει κανε κινηση.
Κατα τα αλλα υπαρχει ενα ρητο στα αγγλικα, hindsight is always 20/20, δηλαδη σε απλα ελληνικα, κοιτωντας προς τα πισω η οραση μας ειναι παντα τελεια, εννοωντας οτι με τις εμπειριες και τις καταστασεις του σημερα, ειναι ευκολο να κοιταξεις πισω στο χρονο και να σκεφτεις “αυτο επρεπε να κανω, γιατι δεν το εκανα τοτε;”
Το διακριτικά πώς ορίζεται; Από το μηδέν στην παρενόχληση ποιά είναι η κλίμακα;
Για τον συμφοιτητή κορίτσι μου, κράτα μικρό καλάθι. Μου θύμισες τον εαυτό μου, ότι επειδή ήμουν και καλή στα μαθήματα, ως δια μαγείας έκανα πολλούς τέτοιους φίλους κάθε Φεβρουάριο, Ιούνιο και Σεπτέμβριο. Δηλαδή σε κάθε εξεταστική. Με πλησίαζαν μόνοι τους, κάποιους τους γουσταρα κιόλας, μέχρι που κατάλαβα ότι το μόνο που γουσταραν εκείνοι ήταν οι γνώσεις μου και η κόλλα χαρτί μου την ώρα της εξεταστικής. Ύστερα που είχαν κάνει τη δουλειά τους, ως δια μαγείας εξαφανίζονταν πάλι. Ομοίως κι ο δικός σου, εφ’οσον ήσουν και πιο προχωρημένο έτος από αυτόν, δεν είναι καθόλου απίθανο να έπαιρνε ιδέες και γι’αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου galini μας, βλέπω τα σχόλια σου και θυμάμαι και τις 2 ιστορίες που είχες γράψει και αναρωτιέμαι πώς είσαι… Με τον άντρα σου; Τα παιδάκια σας; Το θέμα του ποιος από τους δυο θα εργαστεί; Γράψε μας εάν θέλεις κάποιο Update και εδώ στα σχόλια, καλή σου μέρα!
Βλέπω με θυμάσαι, σ’ευχαριστώ! Εργάζομαι και το παλεύω όσο μπορώ, προσπαθώντας να γίνω όσο πιο αυτοδύναμη γίνεται για να μπορέσω μετά να πάρω πιο εύκολα τις αποφάσεις μου.
Χαχα φυσικά 🙂 τέλεια, καλό νέο ακούγεται αυτό, έτσι όλα καλά να σου πάνε με δύναμη!
Συμφωνώ με την Ρένα, τα βλεπεις με το γυαλιαμα του χρονου. Εγω βαζω να παιξω παιχνιδια που τα αγαπησα μικρος, παιχνιδια του playstation 1, και δεν τα αντεχω καν. Ειναι το ασχημα, περιεργος ο χειρισμος. Δεν μιλαω για γραφικα/αναλυση.
Καταληξη: κοιταμε μονο μπροστα, σε αυτα που ερχονται, σε οτι μπορουμε να απολαυσουμε σημερα! Παιχνιδαρες υπαρχουν πολλες, κι απο Σεπτεμβρη ερχονται τα καλυτερα!
Εχεις ολη τη ζωη μπροστα σου! Χαμογελα και φαντασου τον εαυτο σου σε 3 χρονια. Εκει φτασε!
Καλη συνεχεια