Η Ρένα απαντά: Περνώ κρίση μέσης ηλικίας; Ζω σε χώρα που τα 40 θεωρούνται γήρας!

Η μέση ηλικία προϋποθέτει ένα συγκεκριμένο πεπερασμένο ζωής, αλλιώς είναι υπαρξιακά.

___________

Η ιστορία της Βίντατζ όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή αμποπαρεα.
Ειμαι περιπου 37 ετών, εργάζομαι, εχω ενα σχετικα καλο εισοδημα που μου επιτρεπει αποταμιευση, σκοπεύω να κανω μια μικρη επενδυτικη κινηση, και ενω θα επρεπε να ειμαι ηρεμη με ολα αυτα, δεν ειμαι.

Νιώθω ότι ο περιγυρος μου με αντιμετωπιζει σαν λουζερ. Νιωθω οτι ολοι με βλεπουν σαν αποτυχημενη σιγκλ και οτι εφοσον δεν εχω βρει καποιον μεχρι τωρα, δεν προκειται να βρω στα χρόνια που μου απομενουν.

Ζω σε μια χωρα αρκετα μισογυνικη. Πολυ περισσοτερο απο ο, τι ειναι η Ελλάδα (και ομως, υπάρχουν και χειροτερα), εδω τα 40 θεωρουνται γήρας. Εχω ακουσει ατομα να μιλανε για γνωστες κ φιλες οι οποιες ειναι 40 ετων και τις περιγραφουν ως “μεγαλες ηλικιακα “. Αντιστοιχα, για αντρες 45 πλας δε θ ακουσεις αντιστοιχους χαρακτηρισμους, αν και, και για αυτους οταν ειναι σιγκλ σε αυτη την ηλικια θα ακουστει καποια κακιουλα.

Είμαι πολύ ξεδιαντρωπη που δε νιωθω μεγάλη; κοντευω κι εγω τα 40, και για να ειμαι ειληκρινης, δεν καταλαβα πως πέρασαν ολα αυτα τα χρονια, σα νερό, σα να μην ζουσα τη ζωη στο έπακρο. Δεν νιωθω ουτε ωριμη ουτε 100% σιγουρη για τον εαυτο μου και γι αυτο που κανω σαν επαγγελμα. Ειναι φυσιολογικο; Σκεφτομαι εναλλακτικες, σκεφτομαι να αλλαξω καριερα. Να τα πιασω ολα παλι απο την αρχή και ας ειναι αργα. Ειναι αυτο που περνάω κριση μεσης ηλικιας;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Βιντατζ

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή φίλη, που δεν είσαι καθόλου μεγάλη στα 37, τι σε κρατάει εκεί που ζεις; Υπάρχει κάτι που σε δεσμεύει και δεν μπορείς να φύγεις για να κυνηγήσεις ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό σου; Παιδιά, σκυλιά, άντρα, δάνεια δεν έχεις. Μήπως είναι σκόπιμο να κάνεις αυτή την νέα αρχή κάπου πιο φιλελεύθερα και πιο φιλικά στην μεγάλη γυναίκα; Πληροφοριακά ο μόνος τόπος που έχω αντιληφθεί να αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη φιλικότητα και με υπαρκτό πόθο η μεγάλη γυναίκα είναι η Γαλλία. Βέβαια εκεί έχουν χοντροφοβία, αλλά όπως λέει κι ο Σαιντ Εξυπερύ, στο κλασικό του παραμύθι για μεγάλους και παιδιά, “τίποτα δεν είναι τέλειο”.

Για σκέψου το λίγο πιο οργανωμένα, λοιπόν.

Προφανέστατα το παρόν περιβάλλον σου είναι άκρα ρατσιστικό και σεξιστικό, καθώς ταυτίζει την νεανικότητα της γυναίκας (άρα τη γονιμότητα, την φρεσκάδα, την επένδυση στα “χρήσιμα χρόνια”) με την αξία της. Καταλαβαίνω ότι δεν συμμερίζεσαι αυτές τις απόψεις, και πώς, μα τον Τουτάτη, να τις συμμεριστεί κάποια, αλλά υπόγεια σε επηρεάζουν. Μου θυμίζει αστυνομικά μυθιστορήματα της Agatha Christie, όπου η κεντρική και μυστηριώδης ηρωϊδα περιγράφεται να “είναι ακόμα όμορφη στα 35 της”. Καταλαβαίνεις για τι ματαίωση μιλάμε… Κάθε τι είναι προϊόν της εποχής του. Η Agatha άλλωστε έγραφε κάτι τέτοια έναν ολόκληρο αιώνα πριν. Σήμερα, στον 21ο αιώνα, δεν χρειαζόμαστε τη Ρίτα Σακελλαρίου να τραγουδήσει “η σαραντάρα ίσον δύο εικοσάρες”.

Ειδικά το σχετίζεσθαι πάντως είναι ένα πονεμένο θέμα, καθώς στη ηλικία που είσαι είναι κατάσταση ελαφρώς limbo χωρίς να φταίει η γυναίκα σε κάτι. Δηλαδή μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας: οι άντρες συνομίληκοι σπανιότατα ψάχνουν δέσμευση (συνήθως έχουν ήδη παντρευτεί, ή χωρίσει, ή απλώς δεν σκοπεύουν να παντρευτούν), οι μεγαλύτεροι αποζητούν συνήθως νεότερη για να νιώσουν οι ίδιοι νέοι ξανά, οι μικρότεροι σε βλέπουν ως καθηγήτρια του σεξ καθώς ο γάμος είναι πολύ μακριά στο πρόγραμμα… Δεν κάνει εύκολα κάποια μακροχρόνια σχέση έτσι.

Όμως σε όλο αυτό δεν βλέπω να οδύρεσαι που δεν έχεις σχέση! Αυτό απασχολεί τους άλλους. Εσύ μας μιλάς για την επαγγελματική σου πορεία, το πέρασμα των χρόνων, την υπαρξιακή κρίση του “μήπως να τα βροντήξω όλα και ν’αλλάξω ζωή”. Αυτά θα μπορούσαν να περιγραφούν με τον όρο “υπαρξιακή κρίση” και είναι νομίζω κάτι που συμβαίνει στις ηλικίες που βαδίζεις. Το γεγονός ότι βλέπω γύρω τριγύρω μου ανθρώπους που ξεπερνούν αυτό το στάδιο, κάνοντας τις αλλαγές που θέλουν, ή τέλος πάντων συνάπτοντας ειρήνη με τους συμβιβασμούς που έκαναν σε προηγούμενη φάση, είναι ενθαρρυντικό.

Ζήσε τη στιγμή. Ούτε τα 37 θα ξανάρθουν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News