Bέβαια θα μου έλεγες ότι καλά θα κάνω να ξαναδώσω αλλά για διάφορους λόγους δεν είναι εφικτό
_______________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα θέλω να πω την ιστορία μου η οποία πάει ως εξής : oi πανελλήνιες για εμένα τελείωσαν με έναν τρόπο που δεν θα έλεγα ότι με κάνει να νιώθω και τόσο καλά . Ενώ ήθελα να περάσω σε ένα συγκεκριμένο τμήμα ( οδοντιατρική ) τελικά δεν τα κατάφερα και πήγα σε ένα άλλο τμήμα στην Α
το οποίο όμως παρόλο που έχει ενδιαφέρον δεν ήταν αυτό που πραγματικά ήθελα .
Το θέμα μου είναι πως τώρα για κάποιον λόγο νιώθω περίεργα όταν συναντάω άτομα που έχουν περάσει στο τμήμα που εγώ ήθελα εξαρχής και φτάνω μέχρι τα όρια της ζήλιας ή της υποτίμησης για τέτοια άτομα αλλά τουλάχιστον δεν το εκφράζω …Bέβαια θα μου έλεγες ότι καλά θα κάνω να ξαναδώσω αλλά για διάφορους λόγους δεν είναι εφικτό. Αυτό που θέλω να μάθω είναι αν κατά την γνώμη σου αυτό που νιώθω προς τους άλλους είναι κάτι άσχημο ή φυσιολογικό και πως θα μπορέσω να το ξεπεράσω (όσο γίνεται) ρωτάω γιατί ξέρω πολλά άτομα που δεν πέτυχαν τον πρωταρχικό τους στόχο και αναρωτιέμαι αν μέσα τους έχουν και εκείνοι κάποια παρόμοια συναισθήματα .
Επίσης διακατέχομαι εξαιτίας αυτού από ένα αίσθημα μειονεξιας απέναντι σε αυτά τα άτομα και επίσης από ένα αίσθημα κενού (ναι ξέρω ότι αυτά τα δύο δεν τα λες και φυσιολογικά τέλος πάντων ) εσύ τι πιστεύεις για όλα αυτά είναι τελικά κακό που βλέπω άτομα και θα μπορούσαν να είναι συνάδελφοί μου και να θέλω να σηκωθώ να φύγω εκείνη την στιγμή;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαριαλένα
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Το πήρες ίσως δυσανάλογα βαριά ότι δεν πέρασες στο επιθυμητό τμήμα, πράγμα που συμβαίνει βέβαια αρκετά συχνά στο απάνθρωπο αυτό σύστημα των Πανελληνίων που αποτελεί τοτέμ της Μεταπολίτευσης αλλά εξουθενώνει τα παιδιά. Το στιγμιότυπο ωστόσο αυτό των εξετάσεων δεν αποτελεί την καθοριστική μοίρα όλης της υπόλοιπης ζωής σου κι αυτό δεν είναι κάτι που συζητιέται αρκετά στα παιδιά που δίνουν εξετάσεις, για διάφορους λόγους.
Αν το θέμα σου είναι ότι σε περιμένει έτοιμο οδοντριατρείο και τι θα γίνει τώρα, σίγουρα οι γονείς θα διαθέτουν το εισόδημα για να χρηματοδοτήσουν σπουδές στην Κύπρο ή σε τμήματα σχολών στις βαλκανικές χώρες ή και σε άλλες σχολές του εξωτερικού, Πολλοί οδοντίατροι σπούδασαν έτσι και κατόπιν έλαβαν πιστοποίηση από τον εδώ φορέα.
Μπορείς επίσης, χωρίς να ξαναδώσεις Πανελλήνιες εξετάσεις, να ετοιμάσεις μηχανογραφικό για εισαγωγή 10%, δηλαδή κατάλογο υπεράριθμων που καθορίζεται με βάση τους βαθμούς σου ανά τμήμα. Το τμήμα δηλαδή εισάγει τον δεδομένο αριθμό επιτυχόντων και πέραν αυτών εισάγει κι άλλους ακόμα σε ποσοστό 105 ως υπεράριθμους. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα άλλο, είναι μια παροχή για τους μαθητές.
Τέλος μπορείς επίσης να παρακολουθήσεις τη σχολή στην οποία εισήχθης και να δώσεις Καταταρκτήριες εξετάσεις κατόπιν στην Οδοντιατρική. Αυτή είναι ίσως η δυσκολότερη οδός, αλλά σου εξασφαλίζει ένα πτυχίο ήδη.
Το ότι νιώθεις συναισθήματα ζήλειας, ματαίωσης κι απόρριψης σε σχέση με τους συνυποψηφίους σου είναι εν μέρει φυσιολογικό. Μην ξεχνάς ότι όλοι αυτοί δεν θα ολοκληρώσουν αναγκαστικά την σχολή τους ώστε να γίνουν επαγγελματίες, επομένως μην αγχώνεσαι ότι μόνον εσύ ξέμεινες. Με προσπάθεια και πρόγραμμα μπορείς να συμπεριληφθείς κι εσύ στους οδοντιάτρους μελλοντικά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“απάνθρωπο αυτό σύστημα των Πανελληνίων που αποτελεί τοτέμ της Μεταπολίτευσης” : σίγουρα απάνθρωπο, διεστραμμένο, εν πολλοίς αναποτελεσματικό και αντιπαραγωγικό που συνεπάγεται τεράστια κόστη για τους γονείς (και ισόποσα κέρδη για μια ολόκληρη βιομηχανία που έχει στηθεί). Όσο για την Μεταπολίτευση, ουσιαστικά πρόκειται για προϊόν της δεύτερης φάσης της Μεταπολίτευσης, δεδομένου ότι οι πρώτοι υποψήφιοι με αυτό μπήκαν το 1980. Δεν αποτελούσε προϊόν του ριζοσπαστισμού των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης, αλλά μια από τις πρώτες “μεταρρυθμίσεις”. Μάλιστα εκείνη την εποχή καταγγελλόταν -και πολύ σωστά- ως η πεμπτουσία του εξετασιοκρατικού συστήματος στην παιδεία (διπλές πανελλήνιες, και στην β’ και στην γ’ λυκείου).… Διαβάστε περισσότερα »
Μαύρε γάτες, είσαι δάσκαλος ή εκπαιδευτικός;
Εκπαιδευτικός (στον ιδιωτικό τομέα), με Γάτα, αδελφό, νύφη, συννυφάδα και 3 από τους 4 κουμπάρους καθηγητές σε δημόσιο γυμνάσιο
Τέλεια. Τότε είσαι ο άνθρωπος μου. Ειδικά μετά και το πολιτικοκοινωνικό σχόλιο σου πιο πάνω. Όταν ήμουν στο λύκειο ο καθηγητής κοινωνικών επιστημών με αντίστοιχη κριτική σκέψη και κοινωνικοπολιτική ευφυία μας είχε πει ότι ο λόγος που έχουμε σχολεία δεν είναι για να μορφωνουμε τα παιδιά αλλά άλλος αλλά δεν το λέμε παραεξω (υπουργείο Παιδείας υποθέτω εννοούσε). Δεν μας το είπε ποτέ. ΠΟΙΟΣ ΕΊΝΑΙ?
Δεν είναι και δύσκολο αν το σκεφτείς… Φύλαξη παιδιών και χειραγώγηση των μαζών είναι δύο από τους λόγους που μπορώ να σκεφτώ έτσι πρόχειρα.
Φύλαξη παιδιών, κατάρτιση ώστε να έχουν κάποιες χρήσιμες δεξιότητες που απαιτούν οι επιχειρήσεις, αναπαραγωγή της κυρίαρχης σκέψης (για να το πω κομψότερα από την ???). Ομως, σε αυτό το σημείο παρεμβαίνει αυτό που ο Γάλλος κοινωνιολόγος Μπουρντιέ αποκάλεσε το “αριστερό χέρι του κράτους” : πτυχιούχοι (συνήθως, όχι όμως αναγκαστικά) που έχουν αναπτύξει κοινωνικές ευαισθησίες και πολιτική σκέψη, υπερβαίνουν τα όρια αυτών των πολιτικών προωθώντας το κοινό καλό. Το έχω δει να γίνεται από αρκετούς καθηγητές (και όχι μόνο), το έχω κάνει κι εγώ στην συντομότατη καριέρα μου σε δημόσιο ΙΕΚ (παίρνοτας και το ανάλογο ρίσκο, αλλά έχοντας φροντίσει να καλύψω… Διαβάστε περισσότερα »
Απορια: πριν το 1980 πως έμπαιναν πανεπιστήμιο?
Δίνοντας εξετάσεις στην κάθε Σχολή που ενδιέφερε μεμονωμένα. Έτσι διασφαλιζόταν η είσοδος μόνο σε σχολές που ενδιαφέρουν αλλά δεν ήταν ενιαία η αξιολόγηση.
Πολύ σωστό, αλλά όχι μόνο αυτό.
Δεν υπήρχε “εξεταστέα ύλη”, δεν υπήρχε παπαγαλία, έπαιζε πολύ μεγαλύτερο ρόλο η κριτική σκέψη, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα διαδραμάτιζαν πολύ λιγότερο κρίσιμο ρόλο, αν και φυσικά υπήρχαν και τότε.
Ανήκω στις πρώτες χρονιές των πανελληνίων, τότε που παπαγαλία είχε φτάσει στο απόγειό της. Οι καθηγητές μας στη Νομική μας έλεγαν ότι με τις Πανελλήνιες σημειώθηκε εντυπωσιακή πτώση του επιπέδου.
Φυσικά, δεν είχε χαζέψει η γενιά μας, το σύστημα καλλιεργούσε άχρηστες έως βλαβερές δεξιότητες.
Πράγματι (έδωσα με σύστημα δεσμών) και η πτώση στο γενικό επίπεδο γνωστικής και κριτικής επάρκειας των μαθητών στις επόμενες δεκαετίες είναι εντυπωσιακότατη. Όμως δύσκολο να αποφασιστεί να καταργηθούν οι Πανελλήνιες.
Τι εναλλακτική υπάρχει που να εξασφαλίζει την αξιοκρατικη επιλογή;
Νομίζω η οπτική μέσα από το πρίσμα της λεγόμενης αξιοκρατίας δημιουργεί στρεβλώσεις στην όραση της αλήθειας. Εξηγούμαι. Εφόσον κάποιος πληροί τα στάνταρ της σχολής που η ίδια τον αποδέχεται με εξετάσεις ως ικανό να σπουδάσει, δεν έχει σημασία αν υπάρχει κάποιος ικανότερος που από τυχαιότητα ή υπόδειξη καθηγητών/γονιών συμπλήρωσε την ίδια σχολή στο μηχανογραφικό και προέκυψαν έτσι τεχνηέντως ανταγωνιστές υποψήφιοι. Ας μην ξεχνάμε ότι η αντίσταση στις εξετάσεις των Πανελληνίων χρησιμοποιεί το αδιάβλητο του συστήματος για να συσκοτίσει δύο βασικές συνισταμένες: 1.Με τον α ή β τροπο οι Πανελλήνιες δίνουν άφθονο ψωμί στην μισή Ελλάδα. Και λευκά και μαύρα. Αν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν διαφωνώ ότι το σύστημα το Πανελληνίων είναι πολύ προβληματικό, απλά δεν βρίσκω καλύτερη εναλλακτική. Επειδή δουλεύω σε πανεπιστήμιο και έχω δουλέψει σε διάφορα πανεπιστήμια του εξωτερικου, άλλα με σύστημα εισαγωγής όπως τον Πανελληνίων και άλλα με συστηματα όπως της Β. Ευρώπης, έχω παρατηρήσει τεράστια διαφορά στο ακαδημαικό επίπεδο των φοιτητών. Μιλάω από καθαρά ακαδημαική σκοπιά βέβαια. Και για να πω και λίγο τον πόνο μου επ ευκαιρίας επειδή σκεφτόμουν το θέμα της αξιοκρατίας στον ακαδημαικό περιβάλλον αυτές τις ημέρες σε διάφορα επίπεδα. Λίγο άσχετο, αλλά σχετικό. Επειδή αυτόν τον καιρό κάνω αιτήσεις για μόνιμη ακαδημαική θέση (δηλαδή θέση καθηγητή… Διαβάστε περισσότερα »
Ας λυθεί το πρόβλημα των 17χρονων (και ως εκεί) με σωστότερο και σφαιρικότερο σχολείο και το μετέπειτα ακαδημαικό ας είναι σούπερ επιλεκτικό για όλους τους λόγους που λες.
Γιατί η πλειοψηφία δεν θα γίνουν καθηγητές πανεπιστημίου, όμως όλοι, ακόμη κι απόφοιτοι λυκείου, πρέπει να μάθουν να σκέφτονται και να έχουν βασική γνωστική εργαλειοθήκη διαθέσιμη. Θα γλιτώνουν πολλά έτσι.
Σε αυτό συμφωνούμε. Το σχολείο θα έπρεπε να βγάζει ανθρώπους και όχι να ετοιμάζει μελλοντικούς εργαζομένους. Και αν έβγαζε ανθρώπους με ολοκληρωμένη και κριτική σκέψη μπορεί μετά να μην χρειαζόταν καν ένα σύστημα να είναι αξιοκρατικό για να είναι δίκαιο. Θα γινόταν αυτόματα.
Μια καλή μου φίλη ήθελε να περάσει οδοντιατρική και δεν τα κατάφερε, πέρασε σε ΤΕΙ οδοντοτεχνικής (ή κάπως έτσι, δεν ξέρω το ακριβές όνομα), τελείωσε, δούλεψε ως οδοντοτεχνίτρια αλλά δεν της άρεσε και τόσο οπότε έδωσε ξανά πανελλήνιες 5-6 χρόνια μετά και πέρασε με το 10%. Καποια μαθήματα της αναγνωρίστηκαν και τελείωσε οδοντιατρική. Επειδή είχε δουλέψει τα προηγούμεντα έτη είχε μαζέψει κάποια χρήματα και λόγο δουλειάς είχε δικτυωθεί κάπως. Ανοιξε δικό της οδοντιατρείο και πλέον είναι μια επιτυχημένη οδοντίατρος. Δεν ξέρεις λοιπόν πως θα στα φέρει η ζωή, οι πανελλήνιες δεν είναι μέτρο σύγκρισης της αξίας των φοιτητών. Εσύ όταν… Διαβάστε περισσότερα »
Καταρχάς, γράφουσα, αν όντως δεν υπάρχει ένα οικογενειακό οδοντιατρείο που θα σε εξασφάλιζε επαγγελματικά, είσαι πραγματικά σίγουρη ότι “αυτό είναι το επάγγελμα της ζωής σου”;
Ή μήπως το έχεις μυθοποιήσει για διάφορους λόγους;
Μήπως πρέπει να αναζητήσεις κάποιους τρόπους για να έρθεις σε πραγματική επαφή με αυτό (πχ. να δουλέψεις λιγάκι σε ένα οδοντιατρείο) ώστε να το δεις από μέσα στην πραγματική του διάσταση, κι ενδεχομένως να πάψεις να πικραίνεσαι ή ακόμα και να νοιώσεις ανακούφιση που το απέφυγες;
Κατά τα άλλα, οι συμβουλές της Ρένας είναι σωστές.
Μέχρι ένα βαθμό είναι λογικό και φυσιολογικό ,από ένα βαθμό και μετά όχι. Σημαίνει ότι εσύ δεν είσαι καλά με τον εαυτό σου, ότι σε επηρεάζει αρνητικα αυτή τη τροπή που πήρε η ζωή σου και δεν αισθάνεσαι χαρούμενη με αυτό που κάνεις. Η Ρένα σου έδωσε τις λύσεις. Είτε ξανά πανελλήνιες (ποιοι είναι αλήθεια οι λόγοι που σε εμποδίζουν; Μπορείς με κάποιο τρόπο να τους αντιμετωπίσεις; Πχ αν είναι ψυχολογικοί με κατάλληλη υποστήριξη ειδικού, αν είναι οικονομικοί να δουλεύεις παράλληλα με διάβασμα. ). Είτε 10% (που βέβαια δύσκολα για υψηλόβαθμη σχολή αλλά ποτέ δεν ξέρεις) ,είτε σπουδές στο εξωτερικό,… Διαβάστε περισσότερα »
οι πανελληνιες είναι και τύχη. Αν εισαι κοντά στα μόρια της οδοντιατρικής ξαναδώσε, δεν μπορώ να σκεφτώ πολλές σχολές που εχουν καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση. Αν δεν σου αρέσει η σχολή σου ειναι κρίμα να χάσεις χρόνια απο την ζωή σου σε αυτήν. Ο χρόνος μας ειναι πολύτιμος.
Ποιο τμήμα σε ενδιαφέρει; Υπάρχει πιθανότητα να υπάρχει σε πανεπιστήμια της Κύπρου, τσέκαρε και τα δημόσια ακαδημαϊκά ιδρύματα της Κύπρου, μην περιοριστείς στα ιδιωτικά. Εξάλλου, έρχονται και πανεπιστήμια της Ελλάδας εδώ, το πανεπιστήμιο Αθηνών και το ΕΜΠ.
Σταμάτα να αυτομαστιγώνεσαι κ να χαλάς την ενέργεια σου εκεί, κ δες πώς μπορείς να καταφέρεις να μπεις στο τμήμα μου θες! (Αν κ δεν κατάλαβα, μπήκες σε άλλη οδοντιατρική ή σε άσχετο εντελώς τμήμα?) Όπως κ να έχει, υπάρχουν λύσεις κ η ζωή δεν τελειώνει στα 18 αλλά ούτε είναι ανάγκη οι σπουδές να τελειώσουν στα 22 (πόσα χρόνια είναι η οδοντιατρική δεν έχω ιδέα). Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει κ τρόπος, κ θα τον βρεις. Οκ, πας από παράκαμψη κ θα σου πάρει λίγο παραπάνω, αλλά αν αυτό είναι που ποθεί η καρδούλα σου, θα τον βρεις τον δρόμο.… Διαβάστε περισσότερα »
Ειχα περασει και εγω κατι αντιστοιχο και το καταλαβαινω. Νομιζω πως οφειλεται στην πίεση των πανελληνιων και στην πιεση του να ‘πετυχεις’, οτι δηλαδή νομιζεις πως η αξια σου κρινεται απο αυτο, γιατι αυτο σου περνάει η κοινωνια. Τουλαχιστον εγω ετσι το εξελαβα. Ομως εν τελη δεν υπαρχουν κατωτερες και ανωτερες σχολη, ουτε θα κριθει τοσο η αξια σου απο το που περασες. Σημασια εχει να σε ενδιαφέρει το αντικειμενο, αν δεν σε ενδιαφέρει αναφερθηκαν ηδη οι εναλλακτικες. Τελος αυτο που θελω να πω ειναι πως η μεταβαση απο το λυκειο στο πανεπιστημιο ενω εχει τις χαρες τις ειναι δυσκολη,… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ήθελα πολύ ένα συγκεκριμένο τμήμα αλλά τελικά πέρασα σ ένα άλλο στην ίδια σχολή,που εκείνη την εποχή κατ εξαίρεση έτυχε να είναι πιο χαμηλόβαθμο από την επιλογή μου.Έχουν περάσει πολλά χρόνια αλλά δεν θυμάμαι να μου συνέβη αυτό που λες.Αυτό που μου συνέβη είναι να μυθοποιώ σ ένα βαθμό (οκ τρόπος του λέγειν) την εξυπνάδα,τις γνώσεις και τα ενδιαφέροντα ατόμων που έχουν βγάλει το εν λόγω τμήμα,ακόμα και αν ασχολούνται με τελείως διαφορετικά πράγματα επαγγελματικά και άσχετα με το αν είναι καλοί ή όχι χαρακτήρες.Επίσης σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή έστω και στα 50 μου θα το παλέψω να δώσω… Διαβάστε περισσότερα »