Το στοίχημα είναι η κορυφή του παγόβουνου του εθισμένου.
_______________________
Η ιστορία της Μπερδεμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Είμαι με το αγόρι μου 1μιση χρόνο, απο τους πρώτους κιόλας μήνες μετακομίσαμε μαζί σε ένα πολύ όμορφο νησί. Δουλεύουμε και οι δυο και τα χρήματα που παίρνουμε είναι οκ στο να μην μας λείπει κάτι. Τους τελευταίους 3 μήνες έχω καταλάβει ότι παίζει στοίχημα και ότι χάνει χρήματα. Στην αρχή ήταν μικροποσά, αλλά τώρα έχει καταλήξει να χάνει 300-400 ευρώ το μήνα! Στην αρχή έλεγε ψέμματα, δεν το παραδεχόταν κλπ, μετά απο πολλές συζητήσεις, μου το παραδέχθηκε, μου υποσχέθηκε ότι θα προσπαθήσει να το ελέγξει, οτι θα πάει σε ειδικό ψυχικής υγείας και ότι αναγνωρίζει το πρόβλημα του. Δυο εβδομάδες μετά την συζήτηση μας είδα πάλι ότι λείπουν χρήματα απο τον κοινό μας λογαριασμό (δικά μου χρήματα) και τον ρώτησα και μου το παραδέχθηκε. Νιώθω αβοήθητη και πολύ πληγωμένη.
Δεν ξέρω πως αλλιώς να τον βοηθήσω -έχω προσπαθήσει με κάθε τρόπο- και έχω χάσει κάθε εμπιστοσύνη. Έχει προφανώς επηρεαστεί η σχέση μας σε όλα τα επίπεδα. Καταλαβαίνω ότι πρόκειται για εθισμό και τον αγαπάω παρα πολύ αλλά νιώθω ότι δεν θα αλλάξει κάτι και θα καταλήξω υπερχρεωμένη και συντετριμμένη ψυχολογικά. Η ερώτηση είναι, θεωρείς ότι μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω να τον βοηθήσω ή να φύγω για να προστατεύσω τον εαυτό μου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπερδεμένη.
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Ο τζόγος είναι σκληρός εθισμός, πολύ σκληρός. Εκείνος παίζει μεγαλύτερα ποσά για να ανακτήσει τα χαμένα κι όσο περισσότερο χάνει (επειδή ο τζόγος ποτέ δεν ευνοεί τον τζογαδόρο, αλλά μόνο τη “μάνα”, δηλαδή το σύστημα) τόσο θα βυθίζεται κι άλλο. Οι μόνοι που κέρδισαν κάποια χρήματα από τέτοιες δραστηριότητες είναι εκείνοι που έπαιξαν μια-δυο φορές και “τους έκατσε” αλλά σταμάτησαν άμεσα, ακριβώς επειδή δεν είναι τζογαδόροι, δεν αγαπούν το ρίσκο.
Απαντώ υπερεπειγόντως για να πω το εξής. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να αποσυνδέσεις άμεσα τα δικά σου χρήματα από τα δικά του. Θα ανοίξεις προσωπικό λογαριασμό δικό σου ή θα αποσύρεις τις οικονομίες σου τώρα. Και δεν θα κρατάς μετρητά στο σπίτι. Στα δικά του χρήματα δεν μπορείς να κάνεις κουμάντο, μπορείς όμως στα δικά σου.
Η παραδοχή σε σένα του προβλήματος κι η υπόσχεση για ειδικό ψυχικής υγείας είναι απλώς λόγια για να κερδίσει χρόνο. Μακάρι να έφτιαχνε το πρόβλημα μέσα σε 2 βδομάδες επειδή απλώς το πήρε απόφαση. Δυστυχώς είναι δύσκολο.
Ο τζόγος είναι σαν τα ναρκωτικά και θυμάμαι πάντα μια ατάκα από την ταινία Drugstore Cowboy επειδή έδινε έμφαση σε κάτι που παραβλέπουμε: “Λοιπόν, καταρχάς, κανείς, και εννοώ κανείς, δεν μπορεί να αποτρέψει τη χρήση ενός εθισμένου. Μπορείς να τους μιλάς για χρόνια, αλλά αργά ή γρήγορα κάτι θα βρουν. Ίσως δεν είναι ναρκωτικά. Ίσως είναι ποτό, ίσως κόλλα, ίσως βενζίνη.”
To ίδιο και με το τζόγο. Θα υπάρχει η σπίθα του ρίσκου και της αδρεναλίνης πάντα κάτω από την επιφάνεια, ακόμη και με θεραπεία. Ίσως ελεγχθεί αν είναι επιμελής και γίνει σωστή δουλειά, αλλά πάντα θα υπάρχει μέσα σας ο φόβος μήπως ξανακυλήσει. Προτείνω να δεις και την καταπληκτική ταινία Oscar & Lucinda για να δεις τι μορφές μπορεί να πάρει αυτή η ψυχοσύνθεση, πόσο πραγματικά εφευρετικές.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εχω βρεθεί ακριβώς στην ίδια θέση. Ακριβως όμως. Ο πρώην μου ήταν εθισμένος στον τζόγο. Στην αρχή ξεκίνησε με μικροποσά και τελικά κατέληξε να χάνει ολόκληρο τον μισθό του μόλις δύο μέρες μετά την πληρωμή και χωρίς να έχει τακτοποιησει καμιά υποχρέωση (ενοίκιο, λογαριασμούς κλπ). Κι αυτός αναγνωριζε το πρόβλημα του, μου ζήτησε βοήθεια και έλεγε ότι θα πάει στο ΚΕΘΕΑ. Και κάθε μήνα πάλι τα ίδια. Προσπαθησα να τον βοηθήσω με κάθε τρόπο. Του ζήτησα την κάρτα του για να διαχειριζομαι εγώ τα χρήματα του (είναι σημαντικό στην αρχή της θεραπείας ο εξαρτημένος να μην έχει καθόλου χρήματα –… Διαβάστε περισσότερα »
Η πιο χρήσιμη μαρτυρία θεωρώ. Μπράβο σου που κατάφερες και συνηλθες. Μακάρι να σε διαβάσει η γράφουσα.
nailed it. το περιγράφεις πολύ καλά (δυστυχώς)
Το πιο βασικό όπως είπε κ η Ρένα είναι ότι βγάζεις τα λεφτά σου από τον λογαριασμό ΤΩΡΑ. Αλλιώς θα τα χάσει ΟΛΑ! Κατά τ’άλλα, σίγουρα χρειάζεται βοήθεια ειδικού. Το ΚΕΘΕΑ κ το 18άνω έχουν αντίστοιχο τμήμα. Μπορείς να απευθυνθείς και εσύ εκεί ως κοντινό άτομο εξαρτημένου. Σίγουρα μπορούν να σε βοηθήσουν στο πως να αντιμετωπίσεις την κατάσταση, προσφέροντας σου υποστήριξη. Αλλά μην περιμένεις να σου πουν πως θα τον ξεκολλήσεις. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί αν δεν το αποφασίσει ο ίδιος κ ακόμη κ τότε μπορεί να πάρει χρόνια…
Πρωτον κανε αμεσα αυτο που σε συμβουλεψε η Ρενα. Προστατευσου, βαλε τα δικα σου λεφτα σε προσωπικο λογαριασμο στον οποιο δε θα εχει προσβαση και ποτε μη φερνεις μετρητα στο σπιτι για οσο θα ειστε μαζι. Πιθανολογω οτι θα χωρισετε, καθως, ο εθισμενος, αν δε θελει ο ιδιος να βοηθησει τον εαυτο του, δεν μπορει να βοηθηθει απο κανεναν αλλο. Εσυ δεν μπορεις να κανεις κατι αλλο. Ισως, αν του θεσεις ενα τελεσίγραφο η εμενα η το στοιχημα , να ταρακουνηθει για λιγο, αλλα δυσκολο να σταματησει αν δεν το παρει ο ιδιος αποφαση. Γνωριζω ατομα που υποθηκευσαν το μελλον… Διαβάστε περισσότερα »
Δεδομένου ότι έχεις να κάνεις με μια πολύ σοβαρή και δύσκολη μορφή εθισμού του συντρόφου σου, είναι σκόπιμο να δράσεις άμεσα, χωρίς πολλά λόγια. Προστάτευσε τα χρήματα σου και μην βάζεις ούτε δραχμή σε κοινό σας λογαριασμό. Αν η δικαιολογία για κοινό λογαριασμό είναι τα κοινά έξοδα, είτε θα δίνεις το μερίδιό σου μετρητά, είτε θα πληρώνεις εσύ ηλεκτρονικά, αφού πρώτα σου δώσει το μερίδιο του. Μετά από 1μισυ χρόνο, τώρα τον μαθαίνεις και βλέπεις όλες τις πλευρές του. Θερμή παράκληση, μην πιστέψεις λόγια και υποσχέσεις, ο εθισμός στον τζόγο δεν αλλάζει, είναι ανίατη ασθένεια και μόνο προβλήματα φέρνει. Αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι λυπηρό.
Έχω στη γειτονιά μου ένα μαγαζί οπαπ και όποτε τυχαίνει να περάσω απεξω βλέπω μέσα μικρα παιδια-ακομα και εμφανώς ανηλικα-να παίζουν και να χαλάνε τα λεφτά τους και τα λεφτά των γονιών τους.
Ότι τι? Θα γίνουν πλούσιοι από το στοίχημα?
Θα κερδίσουν εκατομμύρια?
Αυτό που δεν τους λένε,όπως δεν λένε και στους παίκτες καζίνο είναι πως το μαγαζί πάντοτε κερδίζει.
Πρέπει να τον διώξεις από τη ζωή σου.
Θέλει πολλή ψυχοθεραπεία για να θεραπευτεί ένας εθισμός.
Γιατί είναι βαρύς εθισμός ο τζόγος.
Διωξε τον πριν σου φάει και άλλα λεφτά.
Πολύ σωστή επισήμανση αυτό για τα προπατζιδικα. Δε θυμάμαι ποια γειτονιά της Αθήνας επισκέφτηκα κάποια στιγμή μετά από καιρό και είδα να έχουν ξεφυτρώνουν ένα σωρό από δαύτα. Θλιβερό κ ανησυχητικό σημάδι των καιρών.
Τον τζογο (στοιχημα , λαχεια, κλπ ) τον λεω Φόρο Ηλιθιότητας, αν και θα ηταν δικαιότερο και πιο ακριβές να προσθέσω και Φόρο Ψυχικης αδυναμιας. . Ειναι καπως δικαιο το κρατος να φορολογει τους αδύναμους ψυχικα και ηλιθιους πολιτες του , γιατι αυτοι επιβαρύνουν το κρατος με πολλους τροπους, σε σχεση με την μικροτερη επιβαρυνση απο τους εφυεις και με ισχυρο χαρακτηρα πολιτες .
Θα σου προτείνω να μιλήσεις άμεσα τηλεφωνικά με ψυχολόγο μέσω της γραμμής για τα εξαρτημένα άτομα..δεν είσαι ο γονιός του ούτε είναι ανήλικος για να κουβαλήσεις το βάρος του..τα δικά σου χρήματα δεν δίστασε να σου τα πάρει,αν έκλεβε όμως από κάποιο μαγαζί για να πάει να παίξει τι κυρώσεις θα είχε;Θα έμπαινε φυλακή!!
Το πιο σημαντικό είναι να καταλάβει ο εθισμένος ότι έχει πρόβλημα και να μπλοκάρει τον εαυτό του στις εταιρείες που παίζει ή να βάλει όρια καταθεσης, πόσο μπορεί να χανει..πχ 5 ευρώ την εβδομαδα…Αυτό πλέον είναι υποχρεωτικό και πολλοί το υποεκτιμουν αλλά είναι εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει..Ο εθισμός όμως είναι ένα καταφύγιο από βαθύτερα θέματα, συνήθως βασικές μεταβλητές επιτάχυνσης στον εθισμό είναι η μόρφωση, το εισόδημα και πολλές φορές η ηλικία..Στην Αγγλία υπάρχει μεγάλος εθισμός σε ανήλικους που ανοίγουν λογαρισμους με τα account των παππούδων τους και παίζουν.. Πρέπει λοιπόν να καταλάβει οποίος παίζει ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να… Διαβάστε περισσότερα »
Στα πρακτικά ζητήματα θα κάνεις ακριβώς αυτό που σου είπε η Ρένα. Ο τζόγος είναι η πιο δυσκολη εξάρτηση, πιο δυσκολη από την ηρωίνη. Πρέπει να απευθυνθείς εσύ τώρα σε κάποιο κέντρο ειδικό για τον τζόγο, όπως το ΚΕΘΕΑ, το 18ανω, οι γραμμές βοήθειας, για να δεις πώς θα το χειριστείς. Να ξέρεις ότι αφήνοντας αυτούς τους ανθρώπους τους βοηθάς. Δεν είναι εγκατάλειψη ούτε κακία το να τον αφήσεις πίσω σου. Περισσότερο υπάρχει πιθανότητα να τον βοηθήσεις γιατί ίσως ταρακουνηθει. Οπότε βάλε ένα όριο στον εαυτό σου, μέχρι πότε θα είσαι εκεί, μέχρι τι θα ανεχτείς. Καλή δύναμη.