Όταν θέλεις μια σχέση που να είσαι και μαζί και μόνος γιατί αυτό το μοντέλο σχέσης είναι το μόνο που μπορείς να υποστηρίξεις.
_______
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ειναι εφικτό άραγε να βρεις μια σχέση που να είσαι και μαζί και μόνος γιατί έχεις κατασταλάξει ότι μάλλον αυτό το μοντέλο σχέσης είναι το μόνο που μπορείς να υποστηρίξεις; Αυτό θεωρώ πως είναι το ιδανικό -για μένα τουλάχιστον. Ομως πώς θα εξηγήσω στον άλλο ότι: 1. δε θέλω με τίποτα συγκατοικηση 2. θέλω το χρόνο μου και τις δραστηριότητες μου και μόνη μου ενίοτε 3. θελω συντροφικότητα, θέλω να νιωθω καλά με τον αλλο, να τον νιώθω “άνθρωπό μου” χωρίς όμως να μοιράζομαι τα πάντα όλα μαζί του. Γίνονται αυτά τα πράγματα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Εμμυ
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Δεν είναι κάτι καινοτομικό, ήδη από το Γαλλικό Διαφωτισμό έχουν ειπωθεί αυτά, πώς σχετιζόταν ο Βολταίρος ας πούμε; Επίσης έτσι είχαν σχέση ο Γούντυ Άλεν με την Μία Φάροου στη δεκαετία του ’80 και λειτουργούσε. Κατόπιν βέβαια απέκτησαν παιδιά, εκείνη υιοθέτησε άλλα τόσα, στράβωσαν αλλιώς τα πράγματα κι η συνέχεια είναι γνωστή.
Ωστόσο η σύλληψη είναι δομικά οκ. Καθένας σπίτι του και συνάντηση όποτε υπάρχει γνήσια επιθυμία για συντροφιά. Βεβαίως και υπάρχουν ενδιαφερόμενοι, θα έλεγα σε μεγαλύτερες ηλικίες όμως ή σε πολύ μικρότερες γίνονται αυτά πιο εύκολα, γιατί στο φάσμα 30-40 οι περισσότεροι άνθρωποι (γυναίκες κι άντρες) επηρεάζονται και πιέζονται από τις κοινωνικές προσδοκίες αλλά και τα στερεότυπα πώς “πρέπει” να είναι μια σχέση. Η συγκατοίκηση βοηθάει σε πολλά πράγματα αλλά δεν είναι καταναγκασμός αν τα συμβαλλόμενα μέρη δεν την επιθυμούν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
A, οι γονείς μου εχουν ενα τετοιο ζευγάρι φίλων 20 χρόνια είναι μαζί (απο τα 40+ τους) και ζει ο καθενας στο δικο του σπιτι. Μαλιστα προσφατα το μονο που εκαναν είναι να αφησει ο ενας το σπιτι που νοικαζε στα βορεια προκειμενου να μετακομισει στην περιοχη του κεντρου που έμενε η συντροφος του για να ειναι πιο κοντα, αλλα και παλι μη φανταστείτε τους χωριζουν 3 δρομοι. Εγω 20 χρονια παντως τους χαζευω, μου αρεσουν ετσι οπως ειναι.
Αυτό με την συγκατοίκηση ποτέ μου δεν το κατάλαβα γιατί θεωρείται αυτονόητο. Θα το έκανα μόνο είτε απο ανάγκη, είτε αν το σπίτι ήταν αρκετά μεγάλο ώστε ώστε να μπορεί ο καθένας να έχει τον χώρο του. Το να μην μπορείς να απομονωθείς οπότε το χρειάζεσαι μου φαίνεται κινεζικό βασανιστήριο.
Τι να σου πω και εγω. Συγκατοίκησα πρώτη φορά στη ζωή μου φέτος. Μεχρι τώρα με καμια μου σχέση δεν μου εβγαζε την αναγκη (και ουτε ειχαμε αναγκη) να μεινουμε μαζί. Ηθελα τον χώρο μου και ακομη και σε μια προηγουμενη που εφτασα κοντα σε αυτο κατι μου κλώτσαγε αλλα χωρίσαμε πριν το επιχειρήσουμε. Με τον τωρινό μου συντροφο μειναμε μαζι γιατι το ειχαμε αναγκη (οχι οικονομικη) αλλά ειχαμε φτασει στο σημείο απλα μερα παρα μερα να αλλαζουμε σπίτι για να κοιμόμαστε μαζι αλλα και για να μην στερείται καποιος τον χώρο του οποτε το να μεινουμε μαζι ηταν μονόδρομος… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί δεν υπάρχει κανένας άλλος λογικός λόγος να χάσει κανείς την ελευθερία του, προκειμένου να πάρει ως αντάλλαγμα κάτι τόσο υπερβολικά λίγο, εκτός κι αν δεν αξιολογεί ιδιαίτερα ψηλά το να νιώθει πραγματικά ελεύθερος. Δηλαδή να μην υπόκειται ούτε καν στον έμμεσο έλεγχο που φανερώνει η φράση «έλα πού είσαι;» όταν σε παίρνουν τηλέφωνο. Σε αυτή την ερώτηση, οι μόνες ουσιαστικές απαντήσεις είναι «στο διάολο» ή «δεν σε αφορά». Χωρίς συγκατοίκηση έχεις μόνο τα δεσμά (να δίνεις αναφορές, να απαντάς σε κλήσεις και μηνύματα, να μην ξενοκοιτάς, να μην ξενοκοιμάσαι, να λες πού είσαι όταν δεν είσαι μαζί του, να… Διαβάστε περισσότερα »
Όλες οι συμφωνίες είναι εφικτές, εφόσον τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν διαβάσει τους όρους και τις προϋποθέσεις, τις επιμέρους ρήτρες και τελικά έχουν συναινέσει.
Ναι αμέ, μία φίλη μου είναι με τον σύντροφό της πολλά χρόνια και δεν συγκατοικούν από πεποίθηση. Βρίσκονται πολύ συχνά μέσα στην εβδομάδα, μπορεί να διανυκτερεύει ο ένας στο σπίτι του άλλου αλλά οι βάσεις τους είναι διαφορετικές και λειτουργεί πολύ καλά αυτό για τους ίδιους. Και εγώ πιστεύω αν δεν έχεις παιδιά είναι καλύτερα να ζεις ξεχωριστά. Δραστηριότητες μπορείς και πρέπει να έχεις ξεχωριστά από το σύντροφό σου ανεξαρτήτως του αν ζείτε μαζί ή όχι.
Ο πρώην μου ήθελε να είμαστε μαζί, να ξέρει ότι μένω σε απόσταση 3′ με τα πόδια αλλά όχι να βρισκόμαστε κάθε μέρα.
Βέβαια εκείνος ήθελε γενικότερα την ζωή του ανέγγιχτη (από ότι είχα καταλάβει) και γενικά ήθελε να έχει το έλεγχο (να μένω κοντά) αλλά όχι την ευθύνη (να μένουμε μαζί). Έτσι μου φαίνεται πλέον και ήταν η χειρότερη σχέση εβερ. Γιατί πολύ απλά δεν μου άρεσε αυτή η συνθήκη και αντιδρούσα. Μπορεί εκείνος να είχε τις καλύτερες προθέσεις .
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι. Σίγουρα υπάρχει κάποιος εκεί έξω με παρόμοιες επιθυμίες.
Living apart together.
Τι ωραία έκφραση 🥳
Πιο εφικτό πεθαίνεις…
Ας είμαστε ειλικρινείς.
Επιθυμείς σχέση περιορισμένης ευθύνης.
Άνθρωπός σου δύσκολα να είναι, με τα περιορισμένα που θα μοιράζεστε.
Στα δύσκολα; πού θα βρίσκεται ο καθένας;
Συμφωνία είναι, εφόσον βρεθεί κάποιος που να θέλει τα ίδια.
Οι απαντήσεις σου είναι τόσο γραφικές που μου προξενούν γέλιο
Δεν καταλαβαίνω την πρεμούρα ορισμένων να συγκατοικήσουν ντε και καλά. Πού το πρόβλημα να βρίσκεστε όποτε θέλετε και να έχει ο καθένας τον χώρο και την άνεσή του; Εγώ προσωπικά, που επίσης δεν θέλω συγκατοίκηση, σε όλες μου τις σχέσεις αυτό έκανα (μιλάω για μονογαμικές σχέσεις με αποκλειστικότητα, όχι για πολυγαμίες και συναφή).
Ιδανική σχέση για πολλά ζευγάρια που γνωρίζω. Συνήθως άνω των 60, κσι επιθυμία της γυναίκας που μετά από διαζυγιο ή χηρεία δεν θέλει να μετατραπεί πάλι σε δωρεάν οικιακή εργάτρια.
Νομίζω και πολλά νέα ζευγάρια το ζήσαμε αυτό πριν την συγκατοίκηση. Για μένα ιδανική σχέση αν δεν υπάρχει επιθυμία για δημιουργία οικογένειας.
Δεν ξέρω κατά πόσον είναι εφικτή για ζευγάρια με παιδιά. Είδαμε κάποιες εκδοχές στον κύκλο μας, ειδικά.σε ζευγάρια καλλιτεχνών. Είναι δύσκολη πίστα αν δεν υπάρχει πλούτος και σεβασμός για την εργασία και την δημιουργικότητα της μητέρας
Άνω των εξήντα? Εγώ πάντως το έκανα στα 39
Αυτές είναι οι ηλικίες με σοβαρές σχέσεις αλλά διαφορετικές οικίες, που έχουμε στον περίγυρό μας.
Κατηγορία που μεγάλωσε παιδιά και χώρισε ή χόρεψε, θέλει τον δεσμό αλλά όχι τις υποχρεώσεις. Και μιλώντας το με τις κυρίες όλες σχεδόν δεν θέλουν τη συγκατοίκηση λόγω του επιπλέον φόρτου που φέρει η συγκατοίκηση με άνδρα.
Ναι γίνεται δεν εινα κάτι τόσο περίεργο. Δεν θέλουν ολα τα ζευγάρια να συγκατοικήσουν και το να έχει ο καθένας τις δραστηριότητες του και να περνά χρόνο κα μόνος για μένα αυτό είναι και το υγιές. Ποτέ δεν κατάλαβα τα αυτοκόλλητα ζευγάρια. Το θέμα για να το πετύχεις είναι να βρεις τον κατάλληλο. Ψάξε για ανθρώπους με ενδιαφέροντα, χόμπι και ανεξάρτητους. Και στο ξεκίνημα να τοὺς παρατηρείς κατά πόσο σέβονται ότι θέλεις τον χρόνο σου.
Με τα σύγχρονα μέσα, αυτό που περιγράφεις είναι ουσιαστικά μια σχέση εξ αποστάσεως. Αν η απόσταση είναι δύο ή τρεις ώρες ή και τέσσερις ώρες, είναι σχεδόν ιδανικό. Μπορείς να είσαι Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή – ίσως και Δευτέρα αν κολλήσει μια άδεια – με τον σύντροφο, πότε στο σπίτι του ενός, πότε στο σπίτι του άλλου. Και όλη την υπόλοιπη εβδομάδα χωριστά. Στο χωριστά υπάρχει επικοινωνία με βιντεοκλήση για λίγο ή και καθόλου, ανάλογα με το τι χρειάζεσαι. Έχεις και ένα σταθερό μέρος για τις αποδράσεις σου, και κάθε συνάντηση συνδυάζεται με ένα μικρό ταξίδι, μια διαφυγή που από μόνη… Διαβάστε περισσότερα »