Ψυχολόγος ή μόνες μας; Εξαρτάται.
__________________
Η ιστορία της Προβληματισμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γεια σας.
Αναρωτιέμαι αν ψυχολόγος βοηθάει όντως,. Θέλω να πω, εγω πιστεύω ότι βοηθάει, αλλά ακούω πολλούς ανθρώπους που λένε ότι τους πληρώνουμε για να μας βοηθήσουν να κάνουμε κάτι που, με λίγη θέληση και υπομονή, μπορούμε να κάνουμε και μόνοι μας. Δεν συμμερίζομαι αυτή την άποψη, αλλά με προβληματίζει και θα ήθελα και την δική σας γνώμη πάνω στο θέμα αυτο.
Σας ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤΗΝ – προβληματισμένη
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η πρόταση για ψυχολόγο χρωματίζεται από το πώς λέγεται.Δεν θεωρώ πανάκεια τον/την ψυχολόγο κι ένας βασικός λόγος είναι επειδή στην Ελλάδα ειδικά δεν υπάρχει ειδικό πρωτόκολλο που ακολουθείται προτού ανοιχθεί ένα γραφείο -παρόλο που υπάρχουν ειδικές πιστοποιήσεις και μπορεί το κοινό να ανατρέξει στην επαγγελματική αρτιότητα του επαγγελματία που ενδιαφέρει.
Σε γενικές γραμμές.
Όταν κάποιο άτομο διακρίνει ότι μπερδεύεται για ζητήματα τα οποία δεν έχει οργανώσει μέσα στο κεφάλι του και δεν μπορεί να “βγει έξω από το πρόβλημα” ώστε να δει με τρίτο μάτι πώς φέρεται και τι θα μπορούσε το ίδιο να αλλάξει, τότε η αναζήτηση ψυχοθεραπείας είναι ενδεδειγμένη.
Όταν το άτομο έχει συμπτώματα που προσειδιάζουν σε ψυχικά νοσήματα (κατάθλιψη, αυτοκτονικό ιδεασμό, μανία καταδίωξης, ψυχαναγκασμούς κλπ.) τότε πιθανότατα η συνεδρία με ψυχολόγο δεν αρκεί και αναζήτηση ψυχιάτρου είναι πιο ενδεδειγμένη. Δεν μπορούμε μόνοι μας να γιάνουμε χωρίς επαγγελματική βοήθεια κι ίσως φαρμακευτική αγωγή.
Όταν όμως το άτομο έχει τα εργαλεία να βοηθηθεί και το πρόβλημα εστιάζεται σε τομείς που εξαρτώνται από το ίδιο, θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να λύσει τα θέματα χωρίς εξωτερική επαγγελματική βοήθεια. Εργαλεία λέω την κριτική ικανότητα, την αναλυτική σκέψη, την συλλογιστική ορθότητα (που βασίζεται στην Λογική, όχι στα ευχολόγια), την ικανότητα να βγαίνει από τον εαυτό του και να κρίνει αντικειμενικά, τότε πιθανότατα δεν χρειάζεται ψυχολόγο.
Για να φέρω ένα παράδειγμα, δεν μπορεί να σου λύσει το πρόβλημα ότι δεν είσαι ευχαριστημένος από τη δουλειά σου ο/η ψυχολόγος. Να αναρωτηθείτε μαζί τους λόγους θα μπορούατε. Μόν@ πρέπει να πάρεις τις αποφάσεις να επιφέρεις αλλαγές που μπορείς να επιφέρεις στη ζωή σου. Ούτε είναι δυνατόν να σε πείσει ο/η ψυχολόγος ότι δεν ενδιαφέρεται το ερωτικό αντικείμενο του πόθου σου και δεν υπάρχει τρόπος να ενδιαφερθεί ή ότι θα αλλάξει ο εθισμένος σου σύντροφος και θα γίνει υπόδειγμα. Μπορεί όμως να σε βοηθήσει να αντιμετωπίσεις την προσωπική σου αντίδραση σε αυτά τα γεγονότα και να σε ωθήσει να αλλάξεις για να αλλάξεις τον εαυτό σου -κι επομένως την κατάστασή σου συνολικά. Τους άλλους δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε.
Θα μπορούσες να το επιτύχεις και μόνη σου αυτό; Ναι, θα μπορούσαν κάποιες εξ ημών και μόνες τους μια χαρά κι έχει συμβεί. Όχι όλες όμως κι αυτό δεν αποτελεί αδυναμία εκ μέρους τους. Επομένως αν δυσκολευόμαστε, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θεωρώ η αναγκαιότητα ή όχι εξαρτάται από το ”τραύμα” που μπορεί να έχει ο κάθε ένας μας, από το φορτίο που κουβαλάει.
Προσωπικά, μόνη δεν θα μπορούσα.
Φαντάσου οτι είσαι κρυωμένη. Εχεις δυο επιλογές ή θα πάρεις ένα ντεπόν, θα πάρεις κι ένα σιρόπι και θα περιμένεις να περάσεις ή αν είναι σοβαρό το κρύωμα και δεν περνάει θα πας στον γιατρό. Το ίδιο είναι και ο ψυχολόγος, αν έχεις κάποια προβλήματα που βλέπεις οτι επηρεάζουν την καθημερινότητά σου και με τα μέτρα που παίρνεις δεν περνάνε θες έναν ειδικό να σε βοηθήσει. Φυσικά κι ο ψυχολόγος δεν είναι πανάκεια, θα σε βοηθήσει μόνο αν θες να βοηθηθείς και να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου πρώτα και μετά με εκείνον. Εμένα προσωπικά με βοήθησε να καταλάβω… Διαβάστε περισσότερα »
“Όχι όλες όμως κι αυτό δεν αποτελεί αδυναμία εκ μέρους τους. Επομένως αν δυσκολευόμαστε, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε.”
Νομίζω ότι δεν συμφωνώ με το ότι δεν αποτελεί αδυναμία. Κατά τη γνώμη μου, όταν δυσκολευόμαστε, τότε ναι αυτό αποτελεί αδυναμία εκ μέρους μας. Δεν είναι ντροπή να έχουμε αδυναμίες, νομίζω, αν δεν είχαμε τότε δε θα είχαμε και λόγο να επισκεφτούμε ψυχολόγο. Για να φέρω ένα παράδειγμα, κάποιος που υποφέρει από κοινωνικό άγχος, μπορεί να βοηθηθεί από ψυχολόγο, αλλά το κοινωνικό άγχος αποτελεί αδυναμία, μια που δυσκολεύει το άτομο να ζήσει τη ζωή του
Εννοείται οτι ειναι αδυναμια και μεγαλη μαλιστα , αλλα καταλαβαινω οτι ειπωθηκε ενισχυτικα – εξισορροπιστικα.
Η αδυναμια περιγραφεται επακριβως πριν : Εργαλεία λέω την κριτική ικανότητα, την αναλυτική σκέψη, την συλλογιστική ορθότητα (που βασίζεται στην Λογική, όχι στα ευχολόγια), την ικανότητα να βγαίνει από τον εαυτό του και να κρίνει αντικειμενικά
Η έλλειψη αυτων των εργαλειων ειναι η αδυναμια που διακρινουμε οταν προτεινουμε ψυχολογο σε καποιον
Όλοι έχουμε αδυναμίες όμως. Δεν υπάρχει κάποιος που να τα κάνει όλα τέλεια και να μην υπάρχει καμία δυσλειτουργια στην καθημερινότητα του ή στις σχέσεις του. Όλοι θα είχαμε κάτι να συζητήσουμε στον ψυχολογο.
Οι αδυναμίες μας κάνουν ανθρώπους.
Βοηθάει, πολύ και αρκετά, αλλά θέλει χρόνο και προσπάθεια. Αλλάζεις εσένα, και το κομμάτι της παραδοχής για πράγματα που δεν λειτουργούν είναι το πιο δύσκολο. Να έρθεις αντιμέτωπος με τις μ@λ@κίες σου και να δεις ότι σου κάνουν κακό κ να πεις ‘μέχρι εδώ’ Οχι, δεν δίνουν λύσεις μαγικές σε προβλήματα, σου δίνουν τα εργαλεία να χειριστείς καταστάσεις. Και θέλει αφοσιωση και μετά το πέρας των συνεδριών, θέλει να παρακολουθείς τον εαυτό σαν τρίτος, και πολλές φορές τα αποτελέσματα δεν είναι άμεσα, ακόμα κ αν έχεις κάνει όλα τα παραπάνω. Ουτε η εξέλιξη σου είναι γραμμική, έχει σκαμπανεβάσματα και πισωγυρίσματα.… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαρτάται το θέμα σου. Κάποιες φορές μπορεί και μόνη σου να το ξεπεράσεις, κάποιες άλλες χρειάζεται. Αν και δεν θεωρώ τέλειους τους ειδικούς οποιουδήποτε τομέα, εξαρτάται από τον άνθρωπο.
Φυσικά και δεν είναι ανάγκη να τρέχουν όλοι στον ψυχολόγο αρκεί να μην είναι αυτό δικαιολογία για να αποφύγουν να ανοιχτούν και να βγουν από τις ρουτίνες τους. Αν υπάρχει πρόβλημα που έρχεται και επανέρχεται και η όποια προσπάθεια σε ατομικό επίπεδο δεν αρκεί τότε αν δεν κάνουμε κάτι διαφορετικά θα εξακολουθεί μην αρκεί. Ο Ψ μας βοηθάει να βγούμε έξω από το κεφάλι μας και τις αγκυλώσεις μας και να δούμε τα πράγματα αντικειμενικά. Αυτό, οι περισσότεροι από εμάς δεν το κάνουμε επιτυχώς σε θέματα που μας βάλλουν.
Για μένα ο ψυχολόγος επιταχύνει τα πράγματα, κάτι που θα μου έπαιρνε μήνες και θα το σκεφτόμουν εμμονικά, το έχω συζητήσει στην ψυχοθεραπεία και λύθηκε γρήγορα. Επίσης, εξαρτάται πολύ και από το τι υποστηρικτικό δίκτυο έχεις, αν κάποιος έχει φίλους και συγγενείς με τους οποίους μπορεί να συζητήσει, ο ψυχολόγος είναι πιο συμπληρωματικός. Εγώ που βασικά περιστοιχιζόμουν από άτομα που ήταν για το ψυχιατρείο τα ίδια, δε μπορούσα να πάρω βοήθεια απο αυτους (ουτε να δώσω). Πιστεύω ότι ό,τι και να πούμε εμεις, τιποτα δεν υποκαθιστα την προσωπικη εμπειρία, δοκίμασε και αποφασιζεις.
Το έχω ακούσει από πολλούς, το μπορώ και μόνος μου. Συνήθως συνοδεύεται από μεγάλο πισωγύρισμα. Άλλες φορές συνοδεύεται από τεράστια άρνηση σχετικά με την κατάσταση ή με τον βαθμο έκπτωσης της λειτουργικότητας.
Άλλες φορές συνοδευεται από υποτίμηση απέναντι στην δουλειά του ψυχολόγου.
Πολύ σπάνια συνοδευεται απο τον βαθμο πειθαρχιας και προσπάθειας που απαιτειται και πολύ σπάνια αποδίδει (τουλ αυτό δειχνουν τα επαγγελματικά και προσωπικά μου στατιστικα).
Δεν λέω ότι για όλα χρειάζεται ο ψυχολόγος όμως η άποψη μου είναι ότι ψυχολόγοι και σύμβουλοι θα έπρεπε να είναι πολύ πιο παρόντες στην ζωή μας.
Έτσι όπως μεγαλώσαμε και κυρίως οι γυναίκες, θεωρώ ότι ένας καλός ψυχολόγος είναι μονόδρομος. Πάντα βοηθάει ειδικά στον να μην γίνεσαι θύμα.