Η Ρένα απαντά: Είναι αναγκαίο να ανεχτείς συμπεριφορές που δεν σου αρέσουν σε κάθε σχέση;

Πού μπαίνει όριο στις σχέσεις και τις συμπεριφορές; Υπάρχουν κάποια πράγματα που με ενοχλούν και ανά διαστήματα με βάζουν σε σκέψεις

_______________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σου Ρένα και υπόλοιπη παρέα του α, μπα,

Βρίσκομαι στην πρώτη μου σχέση που έχει διάρκεια κάποιων μηνών. Είναι και για τους δυο μας η πρώτη φορά που το δοκιμάζουμε, είμαστε πολύ ερωτευμένοι, νιώθω απίστευτη οικειότητα και ασφάλεια με αυτό το άτομο και δεν περίμενα ποτέ στη ζωή μου ότι υπάρχει κάποιος που θα είναι τόσο γλυκός και τρυφερός με μένα και θα με έχει απόλυτη προτεραιότητά του. Μαζί του επικρατεί μια παιδική αθωότητα και ένας αυθορμητισμός που ποτέ πριν δεν τα είχα ξεκλειδώσει στον εαυτό μου.

Ωστόσο υπάρχουν κάποια πράγματα που με ενοχλούν και ανά διαστήματα με βάζουν σε σκέψεις και αναρωτιέμαι αν αποτελεί καλή επιλογή συντρόφου ή αν είναι αναγκαίο σε οποιαδήποτε σχέση να συμβιβαστείς και να ανεχτείς κάποια στοιχεία ή συμπεριφορές του άλλου που δεν σου αρέσουν. Προσπαθώ δηλαδή να βρω τα όρια και τα κριτήριά μου μέσα σε αυτό.

Γενικά μου λείπουν οι πιο βαθιές συζητήσεις για κοινωνικά ή φιλοσοφικά θέματα, το να μοιράζομαι ένα πρόβλημά μου και να νιώθω ότι μπορεί να μπει στη θέση μου, να με κατανοήσει και να με στηρίξει. Κάποιες φορές με κάνει να νιώθω ότι δεν πιστεύει σε εμένα και στις ικανότητες μου και μου λέει χαριτολογώντας ότι είμαι χαζή, χαζούλα και ότι χαζουλίζω, πράγμα που με πληγώνει αφάνταστα γτ μπορεί να το λέει για πλάκα αλλά εγώ νιώθω μια απόσταση, κάποια υποτίμηση ίσως. Επίσης θα ήθελα να κάνουμε περισσότερα πράγματα μαζί, να βγαίνουμε, να είναι πιο θετικός στο να οργανώσουμε κάποια εκδρομή ή ταξίδι και να μην καθόμαστε μόνο στο σπίτι. Νιώθω ότι κάπως έχει επαναπαυτεί και πραγματικά δεν είναι για κάτι παραπάνω.

Είναι ένα άτομο που από μόνο του έχει έναν απαισιόδοξο τρόπο σκέψης και αρκετές αγκυλώσεις που βγαίνουν στην επιφάνεια και νιώθω ότι με περιορίζουν στο επίπεδο της σχέσης αλλά κι εμένα σαν άτομο προσωπικά. Νιώθω δηλαδή ότι έχουμε άλλες επιδιώξεις απ’ τη ζωή ή εγώ είμαι σε μία φάση που θα ήθελα να κάνω αλλαγές, ενώ εκείνος αντιστέκεται ή επιμένει να βολεύεται στα ίδια. Τον εκτιμώ αφάνταστα για τον τρόπο που μου φέρεται, γελάω μαζί του, τον θέλω και είμαι πολύ ερωτευμένη και χαρούμενη κοντά του. Δε ξέρω τι να κάνω με όλα αυτά που με ενοχλούν όμως, να τα αποδεχτώ και να συμβιβαστώ μαζί τους και να αφεθώ στο ότι γενικά μέχρι στιγμής περνάω όμορφα, γιατί πραγματικά περνάω όμορφα, ή να επεξεργαστώ και να μην συνεχίσω να αγνοώ αυτά που με ξενερώνουν; Ξέρω ότι δε θα βρω κανέναν τέλειο και ότι κι εγώ και ο καθένας έχει ελαττώματα, οπότε δεν τον κρίνω για αυτό. Μήπως όμως χρειάζομαι κάποιον άλλο να ταιριάζουμε καλύτερα ή υπεραναλύω άσκοπα;

Νιώθω ότι μόνο τώρα καλούμαι να ορίσω τι θέλω και τι δε θέλω από μια σχέση και δε ξέρω πώς να δω καθαρά τα πράγματα. Φοβάμαι μήπως κρίνω αυστηρά τους ανθρώπους, μήπως είμαι αχάριστη. Να αφήσω τον χρόνο να δείξει;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ερωτευμένη σε αμφιβολία

________________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Μία θεμελιώδης διαφορά ανδρών-γυναικών (δημιουργημένη από την πατριαρχική θέωρηση των πραγμάτων) είναι ότι οι γυναίκες μπαίνουν σε μια σχέση σαν να είναι η τελευταία τους σχέση, ενώ σχεδόν κανένας άντρας δεν δημιουργεί σχέση με αυτή την πεποίθηση: μπαίνουν κι όπου βγει. Σήμερα είναι, αύριο δεν είναι, ζουν συναισθηματικά για τη στιγμή. Ούτε ο έρωτας είναι συνθήκη για να δέσει ένα ζευγάρι, υπάρχουν ερωτευμένοι που σκοτώνονται, σίγουρα αυτό λοιπόν δεν αποτελεί απόδειξη ότι είναι πλασμένοι ο ένας για τον άλλον.

Αυτό που περιγράφεις σε καμμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στο “απίστευτη οικειότητα και ασφάλεια […] και κάποιος που θα είναι τόσο γλυκός και τρυφερός με μένα και θα με έχει απόλυτη προτεραιότητά του”.  Είναι άραγε οικειότητα, ασφάλεια, γλυκύτητα, τρυφερότητα, ή προτεραιότητα να σε λέει “χαζή, χαζούλα, ότι χαζουλίζεις”; Θα το δεχόσουν από οποιονδήποτε άλλο; Αν δεν ήταν τόσο ερωτευμένος και γλυκός και τρυφερός πώς θα σε έλεγε; Άει χάσου μωρή χαμούρα; Νομίζω ότι επειδή είναι η πρώτη σου σχέση, κι επειδή είναι λίγων μηνών, κι επειδή είσαι γυναίκα τείνεις να εξιδανικεύσεις μια συνθήκη που δεν σε τιμά και να τον δικαιολογείς μέσα σου. Καθόλου αναγκαίο δεν είναι να ανεχτείς τίποτα που δεν σου αρέσει. Ένας άντρας ουδέποτε αναρωτιέται αν πρέπει να ανεχτεί συμπεριφορές, χωρίζει ή εξαφανίζεται και τέρμα.

Το πρόβλημα δεν είναι τόσο να μην θέλει να κάνει κοινωνικές και φιλοσοφικές συζητήσεις. Οι περισσότεροι δεν κάνουν (παλιά έκαναν κατά κόρον οι Κνίτες, αλλά το επισημαίναμε ακριβώς έτσι, ότι το κάνουν επειδή είναι Κνίτες). Εκτός αν αυτό είναι για σένα απαράβατος όρος για μια συντροφική σχέση, αυτές τις συζητήσεις μπορείς να τις κάνεις και μέ άλλους, με φίλους, με φίλες, σε συζητητήρια κι αλλού. Το ζήτημα των εκδρομών και ταξιδιών ή των κοινών δραστηριοτήτων είναι λίγο διαφορετικό, αλλά κι αυτό πολύ συνηθισμένο παράπονο, οι περισσότερες γυναίκες θέλουν περισσότερο από τους άντρες-συντρόφους, είναι από τα κοινότερα θέματα που ανακύπτουν στη στήλη. Αν θέλεις οπωσδήποτε έναν άντρα που να οργανώνει ταξίδια πρέπει να ψάξεις είτε κάποιον αθλητικό τύπο της πεζοπορίας, του κάμπινγκ και της οικολογίας (περιγράφω έναν ανθρωπότυπο, μη με φάτε, στερεότυπα είναι αυτά, το ξέρω), είτε κάποιον ευκατάστατο και ταυτόχρονα οργανώτικό που θέλει κι ο ίδιος να ταξιδέψει ώστε να το κάνει. Μην εναποθέτεις δηλαδή τις προσδοκίες για ταξίδια σε έναν gamer που κάθεται σπίτι, μάλλον θα απογοητευτείς. Με αυτές τις στερεοτυπίες που μόλις παρέθεσα θέλω να σου επισημάνω ότι πρέπει να κάνουμε μια παραμετροποίηση των προσδοκιών και μια ανάθεση σε συγκεκριμένους τύπους αν θέλουμε να αυξήσουμε τις πιθανότητες μας να γίνει αυτό που θέλουμε. Μπορεί να υπάρχει κι ο σπάνιος gamer που θα οργανώνει ταξίδια το ΣΚ, δεν το αμφισβητώ, αλλά αυτό θα είναι μια περίπτωση, όχι ο κανόνας.

Το βασικότερο όλων όμως είναι ότι το άτομο αυτό παρουσιάζει εκτός από την κόκκινη γραμμή να μην σε σέβεται όσο πρέπει, σε διανοητικό επίπεδο, απαισιοδοξία και αγκυλώσεις. Δεν αναφέρεις περισσότερα, αλλά υποψιάζομαι ότι είναι βουλιαγμένος στο καναπέ ή ότι παίζει βιντεοπαιχνίδια με τις ώρες, ή κάτι ανάλογο, πράγματα που δεν πρόκειται να αλλάξουν, επειδή σηματοδοτούν ενδεχομένως καταθλιπτικά συμπτώματα ή/και παραίτηση από την κοινωνικότητα, Δεν θα τα λύσεις εσύ αυτά, είναι θέματα για τον ψυχολόγο του. Μπορεί να ελπίζεις ότι θα τα φτιάξεις με την αγάπη σου και θα βαδίσετε αγκαλιασμένοι στο ηλιοβασίλεμα, όμως αυτό το πιστεύεις επειδή είναι η πρώτη σου σχέση. Η πείρα λέει ότι αυτό δεν  θα γίνει και θα χάσεις τον χρόνο σου και την δική σου αισιοδοξία.

Δεν προσδιορίζεις τις ηλικίες σας, πιάνω διαισθητικά ότι είστε φοιτητές ή κάτι ανάλογο, κι επομένως όχι έφηβοι αλλά ενήλικες  Είναι η κατάλληλη ώρα να σκεφτείς ότι η πρώτη σου σχέση δεν θα είναι η τελευταία σου κι ότι ανά πάσα στιγμή μπορείς να αναχωρήσεις, καθώς για να χωρίσεις δεν χρειάζεται κοινή απόφαση, αλλά μεμονωμένη. Το ξέρω ότι σε στενοχωρώ, αλλά δυστυχώς πρέπει. Τα νιάτα δεν έρχονται δυο φορές κι ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω. Τώρα δεν το καταλαβαίνεις, όταν όμως είσαι με κάποιον λιγότερο μονόχνωτο θα το αντιληφθείς.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News