Η Ρένα απαντά: Είμαι υπερβολική που με νοιάζει η αναγνώριση του ή εκείνος λίγο κάπως;

Ένα ζήτημα που γίνεται προσωπικό χωρίς να είναι απαραίτητα.

__________

H ιστορία της Άννας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καταρχας, χαιρετω την παρεα! Θελω να σας περιγραψω ενα περιστατικο και να μου πειτε αν ειναι υπερβολικη. Ειναι πιθανη απαντηση, αλλα θελω να ξερω! Αντεδρασα ασχημα, φωναζα και με επιασαν και κλαματα τελικα.

Το λοιπον, εργαζομαι σε μια εταιρεια με πολλα υποκαταστηματα, εγω σε ενα μεσαιου μεγεθους απο αποψη δουλειας. Ενας φιλος δουλευει στο 2ο μεγαλυτερο της εταιρειας. Προεκυψε ενα προβλημα με αδειες στο καταστημα του κλπ και πηρα πρωτοβουλια να κανω ελεγχο σε κατι τιμολογια για παραγγελιες, ημερομηνιες και τετοια. Δεν ειναι δικη μου δουλεια, δεν υπογραφω εγω τελικα, αλλα ο φιλος που ανεφερα. Το εκανα για εξυπηρετηση τους, μου ειχανε πει αν μπορω να το κανω, αλλα ειχα αρνηθει ακριβως επειδη δεν προλαβαινω, αλλα και επειδη δεν υπογραφω εγω. Δεν ηθελα να γινουμε μυλος, οπως και γιναμε τελικα.

Τωρα το εκανα, επειδη ηταν πολυ πιεσμενος με τον φορτο και τις αδειες που προεκυψαν, και το εκανα μονο για εκεινον (κρατηστε το αυτο, ειναι το πιο βασικο). Ε, μετα απο κουβεντα σε τηλεφωνο, μου ειπε πως εκανε παλι τον ελεγχο, γιατι εκεινος θα υπογραψει τελικα. Και βγηκα εκτος εαυτου, Ρενα. Ξεκινησα εναν μονολογο πως δεν εμπιστευεται τη δουλεια μου, πως με υποτιμα επειδη εχω μικροτερο ποστο, γενικα ελεγα ενα σωρο, νευριασε κι εκεινος, μου μιλησε πολυ ασχημα, πως απλα κανω τη δουλεια μου και δεν ειναι ο ρολος του να του πω μπραβο κοριτσακι μου που εκανες τη δουλεια σου, πως κανω σα παιδακι. Εκει με επιασαν κλαματα, πηγα να του εξηγησω πως δεν θελω να με υποτιμα και το εκανα μονο για εκεινον, γιατι θελω να εκτιμα τη δουλεια μου και για αλλον συναδλεφο δεν θα το εκανα. Γενικα, ριξαμε εναν καβγα, μετα αλλαξα θεμα για να μην συνεχισουμε αλλο τον τσακωμο.

Και τωρα ακομα κλαιω γιατι εκανα καλη δουλεια και ενιωσα προσβεβλημενη που δεν το αναγνωρισε και περιμενα να το εκτιμησει και να μου πει μια καλη κουβεντα, και οχι πως οκ, απλα εκανες τη δουλεια σου. Ρενα, ειμαι υπερβολικη που με νοιαζει η αναγνωριση του η εκεινος λιγο μ@λακακος;

 – από την Αννα

_____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Κάπου στη μέση είναι το δίκιο.

Η συμπεριφορά σου δεν ήταν επαγγελματική (κλάμματα; ) και κακώς ανέλαβες να κάνεις κάτι για άλλον για το αποτέλεσμα του οποίου όμως θα λάβει ο άλλος την τελική ευθύνη (με όποιες τυχόν συνέπειες).

Kάνεις πολλές προβολές πάνω του για το πώς σκέφτεται για την δουλειά σου, όμως αυτές είναι σκέψεις δικές σου. Δεν είπε ότι υποτιμά την δουλειά σου, ούτε βλέπω (απ’ όσα μας λες) ότι απαξιώνει τη θέση σου επειδή είναι μειωμένης ευθύνης σε σχέση με τη δική του. Ο τυπικός έλεγχος είναι κάτι που θα έκανε ο οποιοσδήποτε στη θέση του, πιστεύω.

Αυτό όμως που είναι σημαντικό είναι ότι η αποδοχή αυτού του ανθρώπου για σένα σημαίνει κάτι. Κάτι για το οποίο είσαι διατεθειμένη να αφιερώσεις χρόνο κι ενέργεια, αλλά και να του φορτώσεις προσδοκίες για έγκριση, αποδοχή, επιβεβαίωση κι επιβράβευση. Γιατί; Τον βλέπεις ως μέντορα; Ως πατρική φιγούρα; Ως υποψήφιο τσιμπημένο φλερτ; Τι;

Αυτό πρέπει να επεξεργαστείς μέσα σου για να καταλάβεις πράγματα για τον εαυτό σου. Η αυτογνωσία βοηθάει και καλύτεροι επαγγελματίες να γινόμαστε, και να οχυρώνουμε άμυνες απέναντι σε συμπεριφορές και γεγονότα που μας πληγώνουν. Δεν είσαι υπερβολική, το συναίσθημα δεν ακυρώνεται, μπορεί όμως να εξορθολογιστεί για την επόμενη φορά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News