Τόσα θέματα μπλεγμένα.
____________
Η ιστορία της Ειρήνης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Πολυαγαπημενη μου Ρενα,
Στην επαρχια που κατοικω, τον τελευταιο ενα χρονο, εχω μια πολυ καλη παιδικη φιλη, την Δημητρα, η οποια ειναι σχετικα ακοινωνητη και διχως κριση πολλες φορες, πραγμα που αναφερω γιατι σχετιζεται με την ιστορια μου. Η Δημητρα εχει μια μικροτερη αδελφη, την Φωτεινη, με ειδικες αναγκες σε επιπεδο ”ελαφρυ”, δηλαδη το προβλημα εντοπιζεται στην ομιλια (δεν μιλαει καθαρα) και στην επικοινωνια, χωρις αυτο να σημαινει οτι δεν μπορει να μιλησει καθολου ή να βγει εξω. Ολα γινονται κανονικα, αλλωστε ερχεται μαζι μας για φαγητο, για μπανιο, για περπατημα, γεγονος που με χαροποιει, καθως αφενος θεωρω αυτονοητο οτι πρεπει να διασκεδαζει, αφετερου τις αγαπαω πολυ τοσο αυτες, οσο και τους γονεις τους.
Η Δημητρα, οταν φετος εγινε η μικρη 18, την εφερνε και για ποτο σε όποιο μπαρακι πηγαιναμε (χωρις να ερωτηθω, εννοειται). Εκει λεω ωπα! Οι γονεις της που την υπερπροστατευουν ολα τα χρονια, ξαφνικα την φορτωνουν στην αδελφη της για ποτο. με αποτελεσμα η Δημητρα (και εγω) να εχει το νου της ολο το βραδυ σε ενα παιδι, και να περιοριζεται ως προς τις γνωριμιες που υποτιθεται θελει να κανει. Αντιρρηση στους γονεις της δεν μπορει να φερει και δεν ξερω αν εχει και τα επιχειρηματα να το κανει. Συν τοις αλλοις, εχω πιασει πολλες φορες την μικρη να μιλαει ασχημα στην Δημητρα, καθως και να μενει ανεξελεγκτη στο ινσταγκραμ κανοντας φολλοου αγνωστους, ενω ξανα λεω μιλαμε για πολυ προστατευτικους γονεις!! (το τελευταιο γεγονος τολμησα να το επισημανω στην φιλη μου με πολυ διακριτικο τροπο, οταν γινοταν ενοχλητικη η μικρη σε συγγενικο μου ατομο μεσω μηνυματων).
Θελω εν ολιγοις να ρωτησω, ειμαι σιχαμενη που δεν θελω την μικρη για ποτο μαζι μου (ολη μερα ας ειμαστε μαζι, δεν με νοιαζει αληθεια ). Ειμαι υπερβολικη οταν πιστευω οτι πρεπει να βαλουν ορια στο παιδι και εχουν χασει τον ελεγχο, ενω μιλαμε για γονεις ολιγον τι παλιομοδιτες? Να ξαναπω στην φιλη μου οτι η Φωτεινη στελνει μηνυματα σε αγνωστους, ενω μπορει να παρεξηγηθουν κιολας? Ειμαστε και χρονια φιλοι με ολη την οικογενεια…
(Ειναι και αλλες τοσες λεπτομερειες αλλα δεν ηθελα να γινει κουραστικο. Καλη συνεχειαα,και τα ονοματα εχουν αλλαχθει)
– από την Ειρηνη
____________
Ας οργανώσουμε την συζήτηση.
Δεν είσαι υπερβολική, είσαι ανειλικρινής με τον εαυτό σου, κι αυτό είναι πρόβλημα για σένα κυρίως.
Ο λόγος που ενοχλείσαι είναι επειδή η παρέα της επικοινωνιακά ζορισμένης κοπελίτσας (που υποψιάζομαι ανήκει στο φάσμα της διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής, περισσότερα παρακάτω) σας κόβει τις ευκαιρίες για γνωριμίες. Με υποψήφιους συντρόφους στα μπαράκια. Εξ ου κι η ενόχληση αποκλειστικά και μόνο για τα μπαράκια. Θεωρείς ίσως ότι στην επαρχία μόνον εκεί δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για ερωτικές γνωριμίες, πράγμα που δεν νομίζω ότι είναι 100% ακριβές. Αλλά ας μην πω μεγάλες κουβέντες.
Δεν σε λέω σιχαμένη ή κάτι τέτοιο δραματικό που φαντάζεσαι για τον εαυτό σου. Πάσχεις μάλλον από άγνοια για την κατάσταση και τις ανάγκες των επικοινωνιακά ζοριζόμενων ατόμων, των μη νευροτυπικών. Κι αυτό είναι μάλλον το σύνηθες στην κοινωνία. Βλέπεις, οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται τους αυτιστικούς ως βαριά καθυστερημένους ή έστω ως εκκεντρικά αξιοπερίεργους και μη αυτοεξυπηρετούμενους. Προφανώς είναι επηρεασμένοι από ταινίες σαν το Rain Man και το Mercury Rising. Επίσης ορισμένα από αυτά τα άτομα έχουν συννοσηρότητες, αλλοιώνοντας την “εικόνα” του “τυπικού” δείγματος. Τέλος πάντων, μεγάλη συζήτηση η περί του “κανονικού”.
Εσύ, που ζεις την κοπελίτσα από πιο κοντά, αναγνωρίζεις ότι η μη προσαρμογή στο κανονιστικό πλαίσιο είναι ελαφριάς μορφής. Ωστόσο φαίνεται να υποτιμάς ότι, όπως όλοι οι άνθρωποι, η κοπελίτσα έχει κι αυτή ανάγκης κοινωνιοποίησης, διάδρασης και ανάλαφρης επαφής. Θα βγει και θα γνωρίσει άντρες. Και θα κάνει και σεξ κάποια στιγμή. Κι είναι απόλυτα φυσικό όλο αυτό! Το να στέλνει μηνύματα στο συγγενικό σου πρόσωπο είναι μέσα στο πλαίσιο αυτό. Κι αν νιώθετε, εσύ και το συγγενικό πρόσωπο, αποτροπιασμό που ένας άνθρωποις με δυσχέρεια σε ορισμένες λειτουργίες φλερτάρει, γιατί αυτό κάνει, τότε πάσχετε από έναν κάποιο μισαναπηρισμό (ableism).
Η δυσχέρεια κι αναπηρία αυτή δεν είναι μια παροδική κατάσταση, είναι η πραγματικότητά της, και ως τέτοια οφείλει να βιωθεί, κι από την ίδια και από το περιβάλλον της. Αυτή είναι. Σε σας μένει να την αποδεχτείτε.
Η αδερφή της και οι γονείς της αναγνωρίζουν αυτό της το δικαίωμα, να κοινωνικοποιηθεί. Και στα μπαράκια. Ναι, γιατί όχι; Δεν απαγορεύεται. Μάλιστα η μεγαλύτερη αδερφή έχει επωμιστεί έναν ρόλο φύλακα-άγγελου, όχι πολύ δίκαιο, αλλά συμβαίνει πάρα πολύ συχνά σε ανάλογες περιπτώσεις.
Δεν έχουν χάσει το όριο οι γονείς, προσωπική μου γνώμη, ούτε ο παλαιομοδιτισμός ορίζεται από την ακτίνα ελέγχου του παιδιού. Δεν είναι υπερβολικά ελεγκτικοί για το καλό της ίδιας της κοπελίτσας. Δεν θα ζουν για πάντα, ώστε να κάνουν διαχωρισμό καλών-κακών και να προεπεξεργάζονται ποιούς θα βάλει στη ζωή της. Σιγά σιγά πρέπει να μαθαίνει μόνη της, να κάνει τα λάθη που κάνουμε όλοι μας. Και οι νευροτυπικοί, ακόμη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ξέρω παρόμοια περίπτωση οικογενειας με το μεγάλο παιδί που έχει ασπεργκερ. Είναι κάπως αντικοινωνικη κ απομονωνεται( προς το παρόν αυτά έχω δει) κ η μαμά την παίρνει παντού μαζι της( στο σουπερμάρκετ, στο γραφείο,στη βόλτα,στα ψώνια…παντού!!) Υπόψιν η μικρή είναι 30+. Δεν ξέρω κατά πόσο της κάνουν καλό δεδομένου ότι δείχνει να δυσφορει όταν βρίσκεται με κόσμο κ έχει έντονο θόρυβο γύρω της( δείχνει να πανικοβαλλεται) ξέρω όμως ότι όλοι την έκαναν πέρα τη μάνα,γιαυτο το λόγο.προς Θεόυ το παιδί δεν ενοχλεί,ίσα ίσα μιλαει…αλλά κάποιες φορές θες να βγεις για ποτο/ φαι/ καφέ με τη φίλη σου,όχι με τη φίλη… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά κάνουν και βγαίνει παντού η μικρή μαζί με την αδερφή της, τι να κάνουν δηλαδή, σε μια φούσκα να την κλείσουν; Δε θες να ξέρεις πως μπορεί να καταλήξει η μικρή αν την αποκόψουν από τη ζωή. Αυτό είναι το παλιομοδίτικο, το να μην κυκλοφορεί παντού για να μη γίνονται σχόλια, σε άλλες δεκαετίες ήταν και το σύνηθες. Οι γονείς εδώ μόνο παλιομοδιτες δεν είναι. Μέχρι να προσαρμοστεί, η αδερφή χρειάζεται να είναι εκεί, ποιός άλλος; Με τη μάνα της θα πάει μπαράκι; Το πρόβλημα δεν καταλαβαίνω που είναι με βάση όσα γράφεις. Το αν η μικρή πάει μπαράκι… Διαβάστε περισσότερα »
Παρομοια περιπτωση. Ειχα συμαθητρια με μικρη νοητικη υστερηση, η οποια τοτε στα χρονια μου λεγαμε οτι ειναι ενα κλειστο παιδι. Στο σχολειο πηγαινε κανονικα γιατι ηταν μεγαλος στιγματισμος να τη στειλουν σε ειδικο. Θυμαμαι καναμε παρεα με την αδερφη της και ειχαμε παντου και την ελενη παντου. Ακομα και μετα που χαθηκαμε θυμαμαι η αδερφη της την επερνε παντου μαζι, ακομα και εξω με τις παρεες για ποτα καφεδες. Η αδερφη ενα πλασμα απιστευτο, καλλιεργημενο, μορφωμενο με σπουδες στο εξωτερικο, με παρεες και μεσα σε ολα. Ποτε δεν της ελλειψαν οι παρεες ή οι συντροφοι. Ποτε δε δυσανασχετησε κανεις απτην… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ωραίο αυτό που είπες!
Και να σου πω κάτι, ναι, είναι στιγματισμός, είναι και κάτι άλλο: η συναναστροφή με το “νορμάλ” (με την έννοια του μέσου όρου) βοηθάει να προσαρμόζεται στον έξω κόσμο. Βλέπω τέτοια άτομα που πηγαίνουν στην τράπεζα, στο σούπερ μάρκετ, έχουν κινητά, επικοινωνούν, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει εντελώς “καλά” αλλά είναι αυτοεξυπηρετούμενα. Πόσο θα ήταν έτσι αν τα είχαμε μαντρωμένα σε ειδικά μέρη άραγε;
Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές που θα τις λάβω σοβαρά υπόψη μου! 2 ενστάσεις: από μισαναπηρισμο δεν “πασχω” σίγουρα, η ψυχή μου το ξέρει αυτό καλύτερα! Τις γνωριμίες μου δεν τις κόβει ένα κοριτσάκι που αγαπώ γιατί δεν περιμένω να γνωρίσω άντρες σε μπαρ γιατί αφενός δεν με νοιάζει για μένα αλλά για την φίλη μου η οποία είναι αρκετά απομονωμένη. Αφετέρου ξέρω επισης πολύ καλά ότι στην επαρχία δεν γνωρίζεις μόνο εκεί άντρες. Αν και μεγάλωσα στην Αθήνα γνωρίζω αρκετά καλά την επαρχία. Μαλλον δεν έγινε κατανοητό ότι δεν μιλάμε για έναν απλα επικοινωνίακα ζορισμένο άτομο (θέλει ιδιαίτερη φροντίδα)… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστούμε πολύ για τις επιπλέον πληροφορίες. Έναν κάποιον μισαναπηρισμό, μια κάποια ομοφοβία, έναν κάποιο μισογυνισμό, όλοι κρύβουμε μέσα μας, μην φοβόμαστε τις λέξεις, δεν το λέω με διάθεση μαλώματος, σε καμμία περίπτωση -θέλει αγώνα καθημερινό. 🙂 Ο τόνος μου ήταν ήπιος ακριβώς επειδή βλέπω κάποιον που θέλει να συναναστραφεί, κι αυτό είναι σημαντικό! Το ότι οι γονείς την είχαν κλεισμένη στο σπίτι προφανώς οφείλεται ακριβώς στην κοινωνική ακύρωση που έχουν λάβει, για να προστατέψουν το παιδί, για να προστατέψουν και τους εαυτούς τους (το στίγμα είναι μεγάλο, δυστυχώς, και χαίρομαι που εσύ είσαι ευαισθητοποιημένη και τους συναναστρέφεσαι με αγάπη κι… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστώ πολύ για όλα και για την πολύ ευγενική προσέγγιση!!!
Εδώ κάνουν το σωστό, είχα συγγενή που έζησε “μέσα”, παρά τις αντίθετες συμβουλές ειδικών. Δε θες να ξέρεις την πως εξελίσσεται το “μέσα”. Δε γίνεται να βγαίνει χωρίς την αδερφή της, αυτονόητος ο κίνδυνος να εκμεταλλευτούν την κατάσταση της. Αν γίνει κάτι, αυτό από μόνο του θα χειροτερέψει και την κατάσταση της.
Στα αλλά οι γονείς μπορεί να ταλαιπωρούν τη φίλη σου, αλλά σε αυτό ίσως ακολουθούν συμβουλή ειδικού.
Να το δει όμως και συγκριτικά με πόσο θα άντεχε η φίλη της μια εξέλιξη που την αδερφή θα την κράταγαν μέσα οι γονείς
έχεις κάθε δικαίωμα να θες να βγείτε καμιά φορά με τη φίλη σου χωρίς την αδλελφη της όποια κι αν είναι αυτή. Και μένα προσπαθούσε να με “φορτώσει” στα μεγαλύτερα αδέλφια μου αλλά αυτά θέλαν κάπως να διασκεδάσουν χωρίς ευθύνες και οι φίλοι τους, που με αγπα΄γανε, δεν θελαν να τραβάνε το “μικρό” μαζί τους. Δλδ έχει κάθε δικαίωμα να μη θέλεις να βγαίνεις βράδυ με την αδελφή της φίλης σου οποια κι αν είναι αυτή, όσο χρονων. Απλά να της το πεις της φίλης με ευγενικό τρόπο. Τώρα δεν έχεις δικαίωμα να κάνεις μάθημα σε κανένα πως να φέρεται… Διαβάστε περισσότερα »