Δεν μπορώ να συγχρονιστώ με την κοινωνία.
_______
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γειά σου Ρένα. Ευχαριστώ για αυτήν την σελίδα κι εσένα και την παρέα του Α μπα!
Είμαι άτομο HSP (υπερευαισθησία). Δεν μπορώ τους ανθρώπους που μιλούν έντονα. Δεν θέλω καβγάδες για κανένα λόγω κι αν κάτι ενοχλεί εμένα απλώς με προστατευω από αυτό. Ποιος ο λόγος να τσακωθείς; Ποιος ο λόγος ύπαρξης θυμού κι όχι απλά αποστασιοποιηση από ότι μας επηρεάζει αρνητικά; Ακόμη, το κουτσομπολιό, τα πολλά περιττά λόγια; Δεν μπορώ να συγχρονιστώ με την κοινωνία. Την αναισθησία και αυτό που έχουν οι περισσότεροι “ότι φάμε ότι πιούμε” κλπ.
Κι επειτα όλα αυτά που γίνονται στην κοινωνία μας τα οποία μαθαίνω από άλλους αν κ έχω πει πολλάκις ότι δεν θέλω να ξέρω. Δεν βλέπω ειδησεις , ούτε διαβάζω κάτι αρνητικό διότι δεν αντέχω. Δεν λύνεται με ψυχολόγο, ούτε με ψυχίατρο. Έτσι είμαι. Νομίζω έχει θιχτεί το θέμα εδώ πάλι αλλά δεν είμαι σίγουρη. Η ερώτηση μου είναι ρητορική και θα ήθελα την οπτική σου στο θέμα κ την συμβουλή σου.
Ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ηsp person
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Εφόσον είναι μια διεγνωσμένη κατάσταση, καλά κάνεις κι αποστασιοποιείσαι από τις μικροκαταστάσεις της καθημερινότητας που σε αποσυντονίζουν και σε στρεσάρουν. Η τέτοιου τύπου διαχείριση είναι χρήσιμη.
Για τον θυμό υπάρχει εξήγηση, συνήθως είναι συναίσθημα που αναδύεται όταν νιώθουμε αδικία. Ωστόσο υπάρχει παραγωγικός και μη παραγωγικός θυμός. Αυτός που εκδηλώνεται ως συνεχής γκρίνια και μίρλα δεν είναι παραγωγικός. Η έκρηξη πρέπει να καναλιζάρεται ώστε να παράξει αποτελέσματα, αλλιώς είναι χάσιμο ενέργειας. Οπότε ως προς αυτό δεν έχω να προτείνω κάτι διαφορετικό. Εφόσον δεν σου συμβαίνουν μεγάλες και σοβαρές αδικίες στα εργασιακά, τα προσωπικά, τα οικονομικά καλά κάνεις και διατηρείς μια αποσύνδεση έχουσα αυτή την προσωπικότητά.
Για το ευρύτερο όμως θέμα η τελείως αποστασιοποίηση ίσως επιφέρει μια αποκοπή από την Ανθρώπινη Κατάσταση. Δεν λέω να κάνεις doom scrolling το οποίο είναι καταστροφικό σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, όμως αν δεν αντιδράς στις εξελίξεις του κόσμου, του πλανήτη, ο κόσμος θα σε ξεπεράσει όπως στο Υπόγειο του Κουστουρίτσα. Και δεν είμαι σίγουρη αν θα σε ευχαριστήσει και θα σου παράσχει ανακούφιση αυτό μακροπρόθεσμα. Προτείνω εθελοντισμό, μια δράση που θα σε κάνει να δεις με ευχάριστο και παραγωγικό τρόπο τα δυσάρεστα και θα αξιοποιήσει τα χαρίσματά σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν είναι ρητορική η ερώτησή σου. Ούτε ξέρεις επακριβώς, ούτε ξέρουμε. Πώς ξέρεις ότι πάσχεις από αυτό το σύνδρομο; Είδες κάποια χαρακτηριστικά σου, που ταιριάζουν; Σαν τα συμπτώματα; πού αν ψάξουμε στο διαδίκτυο, όλοι από κάτι πάσχουμε; Βρέθηκαν τώρα, όλα αυτά τα σύνδρομα, παραφυάδες του αυτισμού…για ποιόν λόγο; Για να καταλάβουμε τι; Για να δικαιολογήσουμε τί; Πρίν από τον ορισμό όλων αυτών; τί; δε ζούσαν οι άνθρωποι; Σε τί σε βοηθάει αυτή η γνώση; Μήπως σε κάνει κι επαναπαύεσαι επειδή τάχα δε μπορείς να κάνεις κάτι; Αυτό που κάνει τον άνθρωπο να επιβιώνει είναι η προσαρμοστικότητα. Εσύ ξέρεις σε ποιό… Διαβάστε περισσότερα »
Τα ορίζουμε για να ξέρουμε με τί εχουμε να κανουμε. Οσο λες ενα προβλημα με το όνομα του είσαι ενα τσικ πιο κοντα στην επίλυση του. Πριν τον ορισμό όλων αυτών πως ζούσαν οι άνθρωποι; Με αγανάκτηση μαλλον. Με άγνοια και με άδικες γενικεύσεις και κάμποσα έλα μωρέ μια χαρά εισαι.
Στο οτι η προσαρμοστικοτητα βοηθά στην επιβιωση δεν διαφωνώ. Δεν ειναι κουμπί ομως που ανοιγοκλεινουμε. Είναι καπως πιο συνθετο ζήτημα.
Εννοείται ότι κάποιοι είναι εκ φύσεως πιο προσαρμοστικοί κι άλλοι θα πρέπει να κάνουν μεγάλη προσπάθεια όλη τους τη ζωή.
Είναι περισσότερο αναγνώριση κάποιων χαρακτηριστικών κι όχι απαραίτητα ενός προβλήματος.
Το να θεωρούμε ότι έτσι γεννηθήκαμε, μας κάνει κι επαναπαυόμαστε αρκετά και πολλές φορές απαιτούμε μια αποδοχή, χωρίς ενέργειες από μέρους μας.
Εγώ πάντως πρωτοακουσα τον συγκεκριμένο ορισμό από την ψυχολογο μου, όταν μου έδωσε να κάνω διάφορα διαγνωστικά τεστ γιατί αναγνώρισε σημάδια κατά την διάρκεια της ψυχοθεραπείας.
Αν χρειάζεται τεστ ο ψυχολόγος…
Ένα εκατομμύριο ψυχονετρικα τεστ, κατι ξέρουν αυτοί που τα έβγαλαν
Όλοι οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας χρησιμοποιούν ψυχομετρικα τεστ ως εργαλεια για την διάγνωση νευροατυπικοτητων. Είναι μέρος της επίσημης διαδικασίας.
Ναι ζούσαν,αλλά… Είχες Asperger’s ήσουν λίγο “καθυστερημένος” , είχες αυτισμό το ίδιο, είχες δεπυ ήσουν άτακτος ή χαζός , είχες δυσλεξία ήσουνα τεμπέλης δε διάβαζες αρκετα, κτλ κτλ. Γνωρίζονται τα σύνδρομα, και ξεροντας τι σημαίνει και ειναι αυτό που μας συμβαίνει, μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε , να προσαρμοστουμε και σίγουρα να έχουμε αυτοπεποίθηση, κι όχι αυτό το άγχος “μα γιατί δεν ταιριαζω; Γιατί είμαι τόσο διαφορετικη; Τι προβλημα εχω”. Σκέψου τη Σούζαν Μπόιλ που πέρασε όλη της τη ζωή ως η “καθυστερημενη κι η περίεργη ” λόγω Asperger’s.
Δεν πιστεύω ότι έχει κάποια σημαντική διαφορά.
Ίσως τότε αναγκαστικά, ανέπτυσσαν κι άλλες δεξιότητες.
Το ιδιαίτερα προστατευτικό περιβάλλον δεν είναι πάντα θετικό.
Και το στίγμα με τη βούλα, δε βοηθάει πάντα.
Συγγνώμη αλλα έχει τεράστια διαφορά. Κάποτε ζούσαν με το στίγμα. Έξυπνα και ικανότατα παιδια εκλαμβάνονταν ως “χαζα” και “απροσαρμοστα” λογω της αμάθειας και βαρεμάρας των γονιών τους, των δασκάλων τους και ενός ολόκληρου εκπαιδευτικού και κοινωνικοπολιτικού συστήματος. Μπορεί εσάς να μην σας αγγίζει να μην σας εκφράζει αυτή η ανάγκη για διαφοροποίηση, υπάρχουν ομως άπειροι συμπολίτες μας που ακούν και παρακολουθούν τις εξελίξεις στον τρόπο που εκφραζόμαστε και κυρίως αντιμετωπίζουμε τη νευροδιαφορετικότητα, τις αγχωδεις διαταραχές, τις διαφορές στις δεξιότητες με τεράστιο ενδιαφέρον και ανακούφιση. Και ξέρετε γιατι; Γιατί δεν ειναι πια στο περιθώριο αυτοί οι ανθρωποι. Τους δίνεται ορατότητα και… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι κάποια ζωηρά κι άτακτα παιδιά, κακοί μαθητές, δε σπούδασαν, αυτό δεν τους εμπόδισε να γίνουν σπουδαίοι επιχειρηματίες, ενώ είχαν αδιάγνωστη δυσλεξία. Ξέρετε, πολλές φορές η διάγνωση;;; σε βάζει στα κουτάκια της κοινωνίας. Είναι το ένστικτο της επιβίωσης πολύ δυνατό σε όλους τους ανθρώπους. Στην ανάγκη γίνονται τα μεγάλα. Ειδάλλως είναι η πεπατημένη. ( Πολλά παιδιά με νευροδιαφορετικότητα κατάφεραν και δεν πήγαν ειδικό σχολείο, με κάποια προσπάθεια από όλους τους εμπλεκόμενους. Η ιδρυματοποίηση δεν ωφελεί. Όσον αφορά τις διαγνώσεις, ουσιαστικά υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα. Κι εγώ ακούω με σκεπτικισμό αυτή την ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία. Θα δεχτώ ότι πολλές… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι σύνδρομο, ούτε διαταραχή, ουτε έχει επίσημα κριτήρια διάγνωσης. Είναι ένας όρος που περιγράφει ένα άτομο με κάποια χαρακτηριστικά.
Έχουμε τόσα να μας ορίζουν και να μας καθορίζουν.
Πολλές ταμπέλες.
( Κάποιοι θησαυρίζουν με όλα αυτά )
Ας θησαυρίζουν. Παράπλευρη απώλεια. Σημασία έχει να μπορούμε να λέμε τα πράγματα ως εχουν και να μην ντρεπομαστε για τις δυσκολίες τις δικές μας, των άλλων και ουτω καθεξής. Οι ταμπέλες δεν ειναι απαραίτητα κακές. Η βασική τους λειτουργία ειναι οτι δείχνουν το δρόμο. Ειδικά σε δύσβατες περιοχές ειναι ανεκτίμητη η αξία τους.
Είναι σκληρή η κοινωνία.
Είναι δύσκολο να βρεθούν ευήκοα ώτα.
Σε καταλαβαίνω διότι κι εγώ είμαι πολύ ευαίσθητο άτομο και ειδικά μικρότερη δυσκολευόμουν πάρα πολύ. Όμως δούλεψα πολύ με το να μπορώ να αντιδρώ στην αδικία, διότι μέχρι να ξυπνήσω είχα φάει τη μ*** του καθένα με το κουτάλι και καθόμουν σα χαζό. Φυσικά θύμωνα και το συσσώρευα, και έκανα εκρήξεις όπου δεν με αναγνώριζα. Βρήκα λοιπόν δικούς μου τρόπους, χωρίς φωνές, να θέτω τα όρια μου, και αν χρειαστεί ναι, παρόλο δεν μου αρέσει θα υψώσω και τον τόνο μου. Με τέτοια προσωπικότητα η ενδυνάμωση είναι απαραίτητη. Η αποστασιοποίηση δεν είναι πάντα εφικτή, τι θα κάνεις σε τέτοια περίπτωση;… Διαβάστε περισσότερα »
Εσύ είσαι όντως φίλη! Δεν είναι πρόβλημα, ιδιότητα είναι με τίμημα ακριβό. έχεις αυξημένη επίγνωση, ενσυναίσθηση, στοχαστικότητα και επηρεάζεσαι βαθύτερα. Σου κλέβει χαρά ,ενέργεια, αισιοδοξία. Προστάτεψε το νευρικό σου σύστημα γιατί θα αντιμετωπίζεις συχνά πυκνά υπερδιέγερση. Πολύ συχνά θα νιώθεις εξάντληση και απομόνωση λόγω της διαφορετικότητας σου. Εσύ θα καταλαβαίνεις τα πάντα και οι άλλοι πέρα βρέχει, ότι φάμε και ότι πιούμε. Δώσε βάση καθημερινά σε αυτοφροντίδα, όρια, και αναζήτησε υποστηρικτικές σχέσεις. Yoga, διαλογισμός βοηθάνε πολύ.
Η ευαισθησία σου δεν πρέπει να θεωρείται αδυναμία, αλλά ένα μοναδικό χαρακτηριστικό με πολύτιμες δυνατότητες και συνεισφορά στην κοινωνία.
Καλή δύναμη
🙂
Άλλο πράγμα η ευαισθησία,άλλο η ενσυναίσθηση ( η οποία εμπεριέχει ευαισθησία) ,άλλο η υπερευαισθησία και ειδικά όταν μιλάμε για μια κλινική περίπτωση.
Η γραφουσα νομίζω ότι μιλάει για την τελευταία περίπτωση,δεν ξέρω αν είναι επίσημη διάγνωση η δική τής.
Επίσης μπορεί να είναι και χαρακτηριστικό μια άλλης διαταραχής όπως πχ bpd.
Mην δαιμονοποιούμε τις διαταραχές αλλά μη τους κάνουμε και sugarcoating.
H HSP έχει ενσυναίσθηση! πώς σου ήρθε η bpd;
και πού έκανα sugarcoating?
αντιθέτως μίλησα για το τίμημα που πληρώνουν όσοι το έχουν.
αααααααααα! ξέχασα την Εlaine Aron! θα σου αρέσουν πολύ τα βιβλία της.
και μην φοβάσαι τους τσακωμούς, πολλές φορές είναι γόνιμοι. χρειάζεται να το αποδομήσεις.
Πρώτον, από αυτά που περιγράφει η γράφουσα, φαίνεται πως στη ζωή της το HSP λειτουργεί περισσότερο ως πρόβλημα παρά ως μοναδικό χαρακτηριστικό με «πολύτιμες» δυνατότητες. Αλλά, ας τα πιάσω ένα-ένα. Όπως έγραψε και ο thecure, αυτό που περιγράφεται δεν είναι ενσυναίσθηση, και καλό είναι να μην τη συγχέουμε με την υπερευαισθησία. Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να κατανοείς και να «νιώθεις» τα συναισθήματα των άλλων. Στην πράξη σημαίνει: Κατανόηση συναισθημάτων τρίτων Παροχή συμπόνιας και υποστήριξης «Διάβασμα» της ατμόσφαιρας και των μη λεκτικών σημάτων Η εστίαση είναι στο πώς νιώθουν και τι χρειάζονται οι άλλοι. Fun fact: υπάρχουν πολλά επαγγέλματα που απαιτούν υψηλή ενσυναίσθηση,… Διαβάστε περισσότερα »
Το να μη θες να τσακωθείς ως στάση ζωής,έχει άλλη βαρύτητα από το να μη μπορείς να το βασταξεις λόγω ψυχικής κατάστασης.επειδη εξέφρασες απορία,το λέω. Και εγώ απεχθάνομαι τους τσακωμούς,μετά νιώθω σαν άρρωστος με τη ενέργεια να έχει φτάσει στα νύχια των ποδιών. Ωστόσο έχω αντιληφθεί πως αν πρέπει να συγκρούστω,αυτό θα γίνει. Δεν μπορείς πάντα να το αποφεύγεις. Γενικά από το κείμενο, αυτό που καταλαβαίνω προσωπικά,είναι ότι ενώ ξεκινάει για μια παθολογία καταλήγει σε μια φιλολογική συζήτηση περί παρτακιδων, αναισθησίας,κουτσομπολιων κτλπ. Εν κατακλείδι η ευαισθησία είναι και γαμω τα όπλα γιατί μπορεί να είναι ένα φοβερα ενεργητικό συναισθήμα και… Διαβάστε περισσότερα »
Οδηγώ με το ποδήλατο και παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο στο πεζοδρόμιο ανοίγει την πόρτα. Τρομάζω, κάνω ελιγμό. Η οδηγός μου λέει “Ε, δεν την άνοιξα πολύ”. Το “ποιος ο λόγος ύπαρξης θυμού” μου ακούγεται σαν αναισθησία και θεωρητικοποιημενη αποφυγή ή θεωρία κάποιου ατόμου που δεν χρειάζεται να συγκρουστεί. Όχι υπερευαισθησία.
Ποιος ο λόγος να τσακωθείς? Δυστυχως υπάρχουν άνθρωποι που δημιουργούν προβλήματα στις συναναστροφες τους κ τυχαία να χρειαστεί να τους αντιμετωπίσουμε. Δουλεύω σε νοσοκομείο κ κάποιοι ασθενείς ή κ συνοδοί ειναι πολύ δύσκολοι στην διαχείριση κ δεν ειναι επιτρεπτό να αποστασιοποιηθει ο γιατρός κ η νοσηλευτική ομάδα. Κ αντίστροφα υπάρχουν γιατροί εριστικοι, που έχουν θυμό κ ο ασθενής κάπως πρέπει να συνεργαστεί μαζί τους κ δεν μπορεί να τους αποφύγει. Οσο για το κουτσομπολιό ειναι παγκόσμιο φαινόμενο!! Όλοι κοτσομπολευουν !! μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση στο εξωτερικό να ασχολούνται με τον άλλους??!!! Στις εργασιακες συμβάσεις που υπογράφουμε με τα… Διαβάστε περισσότερα »
Θα το γράψω και εδώ γιατί δε θέλω να χαθεί και γιατί υπάρχουν πολλές παρανοήσεις και ίσως κάποιος τύχει να διαβάσει το σχόλιο μου και να του φανεί χρήσιμο. “Πρώτον, από αυτά που περιγράφει η γράφουσα, φαίνεται πως στη ζωή της το HSP λειτουργεί περισσότερο ως πρόβλημα παρά ως μοναδικό χαρακτηριστικό με «πολύτιμες» δυνατότητες. Αλλά, ας τα πιάσω ένα-ένα. Όπως έγραψε και ο thecure, αυτό που περιγράφεται δεν είναι ενσυναίσθηση, και καλό είναι να μην τη συγχέουμε με την υπερευαισθησία. Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να κατανοείς και να «νιώθεις» τα συναισθήματα των άλλων. Στην πράξη σημαίνει: Κατανόηση συναισθημάτων τρίτων Παροχή συμπόνιας και… Διαβάστε περισσότερα »
Βρες και διάβασε το “the Let Them Theory” αν δεν κάνω λάθος Mel Robbins λέγεται η συγγραφέας. Όπως ελπίζω, ίσως σε βοηθήσει πολύ.
Κι εγώ έτσι είμαι. Δεν αντέχω πολλά πράγματα και για αυτό έχω περάσει μεγάλο μέρος της ζωής μου μονη, συνειδητά και ήρεμα. Η οπτική της συγκεκριμένης θεωρίας με βοήθησε να λύσω πολλά θέματα μέσα μου και να μην πολύ καίγομαι. Νομίζω έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά. Σου στέλνω μια ήρεμη αγκαλιά! 💜