Η αντίληψη για την μοναξιά των άλλων τσούζει. Τους άλλους…
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρενα και αναγνωστριες /ες,
Περιστατικό 1ο. Μου ζητουν να αλλαξω θεση στο αμφιθεατρο γιατι η σειρα ειναι πιασμενη απο μια ομαδα φοιτητων
Περιστατικο 2ο Μου ζητουν να αποχωρησω απο την ομαδικη εργασια για να μπει το 5ο ατομο της παρεας (ειναι μια παρεα 5 ατομων και στην εργασια μπορουν να μπουν μεχρι 5 ατομα)
Περιστατικο 3ο Καθομαι μονη στην καφετερια και μια μεγαλη παρεα απο τα διπλα τραπεζια φερνει τις καρεκλες τους στο δικο μου, γιατι δεν χωράνε.
Αλλα περιστατικα: Μου ζητουν να αλλαξω θεση στο λεωφορειο, στην ταβερνα, στο σινεμα. Οχι μια δυο θεσεις πιο κει, σε μια τελειως αλλη θεση.
Αναφερομαι σε ατομα και των δυο φυλων, διαφορων ηλικιων.
Απο τη μια, δεν νομιζω οτι οι ανθρωποι το κανουν συνειδητα οταν με εκτοπιζουν, μεταφορικα και κυριολεκτικα, νομιζω οτι θεωρουν οτι απο τη στιγμη που ειμαι μονη, δεν παιζει ρολο που θα καθισω. Απο την αλλη, δεν ειμαι σιγουρη οτι ειναι μονο αυτο. Υπαρχει καποια, πως να το πω, προκατάλειψη ισως στα ατομα που ειναι μονα; Δικαιωματισμος;
Ή το αναλυω χωρις λογο ενω οι ανθρωποι θελουν απλως να καθισουν με τους φιλους τους;
ΑΠΟ ΤΗΝ – σαν το λεμονι
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Συνηθισμένο φαινόμενο. Ναι, οι άνθρωποι θέλουν να κάτσουν με τα ταίρια τους ή τους φίλους τους, όμως η μόνη γυναίκα (ιδιαίτερα σε γυναίκες το κάνουν, αν κι όχι αποκλειστικά) δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Είναι η αντίληψη “δεν είσαι κάποιος αν δεν σε αγαπήσει κάποιος”, δεν σε βλέπουν με παρέα, αντίληψη που επιβάλλει μια πλαστή κοινωνικότητα και μια επιβεβλημένη συντροφικότητα. Είναι λάθος.
Ειδικά στις αεροπορικές πτήσεις το φαινόμενο να ζητούν να σηκωθεί το μόνο άτομο από εκεί που προεπέλεξε και πλήρωσε, για να καθίσουν μαζί ζευγάρια ή οικογένειες έχει λάβει διαστάσεις….reddit. Εξυπακούεται ότι μπορείς πολύ φυσικά και λογικά να αρνηθείς. Γενικώς για πληρωμένες θέσεις δε το συζητώ, κάνε αυτό που θέλεις, καθώς ας πρόσεχαν να κλείσουν όλοι μαζί. Γνώριζαν από πριν.
Στις άλλες περιπτώσεις ποικίλλει ανάλογα την περίπτωση και τη διάθεσή σου. Αν είναι ευγενικοί και διακριτικοί, αλλά και δεν το θεωρούν δεδομένο ότι προηγούνται, δεν σε αποσυντονίζουν, ΟΚ κάνεις και καμμιά εξυπηρέτηση, αλλά από σένα εξαρτάται. Είναι στη διακριτική σου ευχέρεια. Μια κλειστή ερώτηση επιδέχεται και το όχι ως απάντηση. Σε ομαδικές εργασίες να διεκδικείς την παρουσία σου εφόσον προηγείσαι χρονικά. Τι θα πει; Δεν θα κάνουν αργότερα δουλειά μόνο με τους φίλους τους!
Μοναδική εξαίρεση μάνα ή πατέρας που “χωρίζεται” από μικρό παιδί (προσχολικής ηλικίας) ή άτομο ΑΜΕΑ. Έχω ειδική ευαισθησία σε αυτά τα δυο εγώ προσωπικά.
Να μιλάς και να οριοθετείς χωρίς ντροπές. Δεν κάνεις κάποιο έγκλημα. “Καλά είμαι εδώ, θα προτιμούσα να παραμείνω”. Με χαμόγελο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Α εγώ που ταξιδεύω συχνά μόνη έχω πολλά αεροπορικά περιστατικά που μου ζητάνε την θέση μου.
Η προσέγγιση μου στο θέμα είναι αμα προσφέρουν εφάμιλλη θέση (πχ ίδια σε άλλη σειρα) τότε δέχομαι αλλιως πρόβλημα τους και το κάνω θέμα μέχρι να σηκωθούν. Αμα θέλεις την θέση στο παράθυρο φίλε μου να την κλείνεις εκ των προτέρων και στην τελική δεν θα πάθεις τίποτε να μην κάτσεις δίπλα στην παρέα σου για δυο τρεις ώρες.
Το θράσσος των ανθρώπων είναι απύθμενο αγαπητή φίλη, μάθε να ρίχνεις κανα μπινελίκι.
Επειδή ταξιδεύω μόνος πάρα πολύ συχνά με ΚΤΕΛ και τραίνο, πολύ συχνά το προτείνω εγώ πρώτος σε ζευγάρια ή παρέες (υπό τον όρο ότι θα έχω θέση διαδρόμου για να απλώνω τα πόδια μου). Και τις όποιες φορές μου το έχουν ζητήσει ευγενικά, πάντα ικανοποιώ το αίτημα (υπό τον ίδιο όρο). Αγενώς δεν μου το έχουν ζητήσει ποτέ. Σε αυτή την περίπτωση, η απάντηση θα ήταν ένα ξερό “λυπάμαι”. Θυμάμαι επίσης μια φορά, Τσικνοπέμπτη στην Πάτρα (και έχει σημασία ο τόπος), καθόμασταν με τη Γάτα μου σε ένα εξαιρετικό στέκι με μεγάλη ζήτηση, σε ένα σχετικά μεγάλο τραπέζι. Το μαγαζί… Διαβάστε περισσότερα »
Ο τόπος γιατί είχε σημασία;
Στην Πάτρα, η Τσικνοπέμπτη είναι άτυπη ημιαργία σχεδόν για τους πάντες, από τις 12 το πρωί οργανώνονται αυτοσχέδια πάρτυ-ψητούρας στους δρόμους, παντού υπάρχουν υπαίθριες ψησταριές, κι όποιος καταφέρει να βρει τραπέζι σε μαγαζί που φημίζεται για τα ψητά του λογίζεται για τυχερός.
Αξίζει να το ζήσεις μια χρονιά.Εδώ και πολλά χρόνια, αναβάλλω όλες τις δουλειές και περνάω αυτή τη μέρα στην Πάτρα.
Κυκλοφορώ και ταξιδεύω πολύ μόνη μου. Εαν μου ζητηθεί ευγενικά, και η θέση που θα μετακινηθώ είναι αντίστοιχη με αυτή που ήδη καθόμουν, μετακινούμαι. Εαν μου ζητηθεί με αγένεια δεν κουνιέμαι ρούπι. Fun story, κάπου στο 2000 ταξίδευα με τους γονείς μου και τον αδερφό μου business. Αφού επιβιβαστήκαμε, μπήκε τελευταία στο αεροπλάνο μια πολιτικός με τον σύζυγο της και ένα άτομο της ασφάλειας της. Υπήρχε μόνο μια ελεύθερη θέση στην business class, και έκαναν ολόκληρη φασαρία στους γονείς μου να μετακινηθεί ένα απο τα δύο παιδιά στην οικονομική (γιατί σιγα, παιδί είναι, που θέλει και business) για να κάτσει… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο αν με εξυπηρετεί η νέα θέση θα σηκωθώ, διαφορετικά λέω λυπάμαι έχω έρθει πρώτη. Γίνομαι δηλαδή δυσάρεστη, αυτό πρέπει να δουλέψεις μέσα σου και με τους γύρω σου. Καλή επιτυχία
Στην καφετέρια επρεπε να τους αποπαρετε και να τους διώξετε κανονικά, όχι με φωνές και βρισιές, αλλα κανονικά. Στην ομαδική εργασία, μετά από αυτο που σας είπαν, που ηταν μεγάλη χοντράδα, δεν θα τους ήθελα εγω μετά, ουτε να τους δω. Στο αμφιθέατρο θα έκανα οτι δεν άκουσα, δεν πάμε στο αμφιθέατρο για να δούμε τους φίλους μας. Γαιδούρια στον κόσμο υπάρχουν πολλά, και άμα βρίσκονται με την παρέα τους, δηλαδή δυο ´η περισσότερα, αποθρασύνονται, Όσοι περισσότεροι, τόσο μεγαλύτερο το θράσος. Αυτο ειναι όλο. Δεν εχει να κάνει με το φύλο. Παρεμπιπτόντως, σε κανένα από τα περιστατικα που αφηγήθηκατε δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι στην απάντηση αναφέρονται πληρωμένες θέσεις όπως του αεροπλάνου, εκεί πάει η εξαίρεση
Συμφωνώ, στην καφετέρια τους το κόβεις. Αν και δεν μου έτυχε, μόνο καρέκλα ζήτησαν να πάρουν όχι να με διώξουν και τους την έδωσα. Την πήραν στο δικό τους τραπέζι. Σε χώρο στάθμευσης μια κυρία ήρθε και μου φώναζε δήθεν πήρα τη θέση της και της το έκοψα, ας ερχόσασταν πιο νωρίς, δεν γράφει το όνομα σας. Τώρα στον χώρο στάθμευσης υπεραγοράς έχει δικό της χώρο; Έλεος. Αν ήταν αναπήρων βεβαίως να έρθεις να μου την πεις, δεν πήρα τέτοια θέση. Σε ομαδικές εργασίες που έπραξαν έτσι ακριβώς όπως τα είπατε έκανα. Κάποιες φορές ενημέρωνα και τον καθηγητή και δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ε όχι βρε Ρένα εξερεσεις στις πτήσης για πληρωμένες θέσεις…. 60 ευρώ έσκασα τις προάλλες για θέση παραθύρου ακόμα τα κλαιω (12 ώρες πτήση, δεν μπορώ να κοιμηθώ ανάσκελα, πρέπει να ακουμπάω κάπου την μούρη μου, για πτήσεις 2-3 ωρών σιγά μην πλήρωνα θέση, όπου να ναι πάω για λίγες ώρες) δεν υπήρχε περίπτωση να την έδινα, οποίος και να μου το ζητούσε (εκτως και αν προθυμοποιουταν να μου πληρώσει τα χρήματα που ξόδεψα για την θέση).
Η αξία σου είναι ανεκτίμητη.Να το υπενθυμίζεις κάθε μέρα στον εαυτό σου….
μου έχει συμβεί και μένα αρκετές φορές. στα μμμ κάποιες φορές αλλάζω αλλά όχι συχνα πχ σε κτελ θέλω συγκεκριμένες θέσεις γιατί με πιάνει ναυτία (τα χαπάκιαδε με βοηθανε) και φροντίζω να κλείνω μέρες πριν. οικογενειακά παμε με το αμάξι και σε αεροπλανο ζηταω τις θέσεις μαζι. σε ομαδικές εργασίες προτιμώ με άσχετους γιατί με φίλους κατέληγα να κανω εγώ όλη τη δουλειά, εκτός περιπτώσεων που μας χωριζαν οι καθηγητές και δε δεχονταν αντιρρήσεις γιατί όπως έλεγαν σε καμία δουλειά δε θα μπορούμε να συνεργαζόμαστε μονο με τους φίλους μας. σε καφετέρια που πηγαινα πολύ συχνά και με παρέα και… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη και εγώ βγαίνω μόνη δεν μου έτυχε έξω. Σε σχολείο, πανεπιστήμιο ναι έτυχε όταν δεν είχα παρέα και δεν μου άρεσε όταν σε εργασία που είστε ξερω ‘γώ πόσα άτομα και τα διάλεξε ο καθηγητής να έρχονται και να σε διώχνουν για να μπει το άτομο της παρέας. Εγώ το είχα αναφέρει στον καθηγητή και δεν δέχτηκε την αλλαγή που ζήτησαν οι συμφοιτητές. Βέβαια, δεν το είπα μπροστά τους, τον βρήκα ιδιαιτέρως στο γραφείο του και δεν έμαθαν ότι εγώ το είπα. Μου έτυχε περίπτωση σε φοιτητική εργασία που άτομο με έβγαλε από την ομάδα και έβαλε τους φίλους… Διαβάστε περισσότερα »
Στο σχολείο πάντα μόνη στο θρανίο από επιλογή ώστε να έχω την δίπλα θέση κενή να ξαπλαρω τις ποδαρες μου (και την πλάτη μου στον τοίχο). Τους φίλους μου τους είχα πάντα στο μπροστινό μου και στο πίσω μου θρανιο να κάνουμε μπουγιο. Οπότε έτσι είχα και επαφή με όλους (αντί για ένα μόνο άτομο) και την άνεση μου. Μόνο για λυπηση δεν ήμουνα…
μια χαρά συνειδητά το κάνουν, οπότε μια χαρά συνειδητά μπορείς να αρνηθείς και εσυ.