Προσωπικά μου άρεσε πολύ σε όλα τα επίπεδα, παρόλο που μου άφησε μια αίσθηση απαισιοδοξίας για το πώς βλέπει τον άνθρωπο και τον κόσμο μας σήμερα.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα και σε όλη την παρέα!
Σε ένα πιο χαλαρό θέμα, είδες την Οδύσσεια; Θα ήθελα να διαβάσω τη δική σου γνώμη, ειδικά μετά την όλη συζήτηση για το κομμάτι του φεμινισμού στη ταινία, αν είναι woke ή τελικά πιο συντηρητική από το έπος.
Είμαι σίγουρη ότι θα έχουμε και πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στα σχόλια. Spoiler ή spoiler free, το αφήνω πάνω σας!
Προσωπικά μου άρεσε πολύ σε όλα τα επίπεδα, παρόλο που μου άφησε μια αίσθηση απαισιοδοξίας για το πώς βλέπει τον άνθρωπο και τον κόσμο μας σήμερα. Σίγουρα θα την ξαναδώ.
Καλές διακοπές σε ολ@
ΑΠΟ ΤΗΝ – Let’s talk about cinema
_________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ευχαριστώ, καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!
Ναι, την είδα. Σκοτωμός γίνεται, έχει την στιγμή που γράφουμε 1 δις εισπράξεις, ενώ κόστισε 250 εκατομμύρια για να γυριστεί, επομένως μιλάμε για τρελή επιτυχία. Ποιος να το’λεγε.
Μου άρεσε πιθανότατα για τους ίδιους λόγους που άρεσε και σε σένα. Αρχικά αναρωτιόμουν πώς στο καλό θα πει κάτι νέο. Όμως τα κατάφερε. Παρόλο που δεν ήταν ακριβώς πιστή στην Οδύσσεια που ήδη γνωρίζουμε, καθώς η αίσθηση ενοχών του κεντρικού ήρωα ήταν εκθετικά μεγεθυμένη. Επίσης μου φάνηκε κάπως παράλογο, σίγουρα άχρονο, που οι ήρωες σχολίασαν μεταξύ τους, πάνω από μία φορά, για το “τέλος της εποχής του Χαλκού”. Μια αρχαιολογική κατάταξη, η οποία φυσικά δημιουργήθηκε κατόπιν εορτής μεθοδολογικά, δε μπορεί να χρησιμοποιείται συνειδητά από ήρωες που δεν γνωρίζουν τα μελλούμενα! Ωστόσο αυτή η αίσθηση fin de siècle είχε απόλυτο δραματουργικό νόημα, να αντικατοπτρίσει τη δική μας μεταβατική εποχή, το τέλος της πραγματικότητας όπως τη γνωρίζουμε, μια σκοτεινή φάση. Αυτό ζούμε, έτσι η Οδύσσεια συνεχίζει να απευθύνεται στο σύγχρονο άνθρωπο.
Για όσες το έχασαν, δημοσιεύσει στο Αμπα και μια πλήρη κινηματογραφική κριτική της Οδύσσειας του Νόλαν από την Έλενα Βοσνάκη ΕΔΩ. (Σε αυτήν αναφέρθηκε η γράφουσα)
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα μιλήσω σαν μισή Αφροαμερικανιδα μαύρη κοπέλα που δεν την είδε αλλά θέλει να πει κάτι άλλο ,κάτι που και άλλοι μαύροι έχουν πει αλλά δεν ακούγεται :Δε μαρεσει που δεχόμαστε οι μαύροι να παίζουμε σε έργα που είναι συνυφασμένα με λευκούς.Και ας είναι έπη ,και ας είναι “παραμύθια “.Είναι πολύ υποτιμητικό για εμάς.Καλυτερα να κάνουν ταινία τον Οθέλλο που είναι μαύρος ο πρωταγωνιστής.Επισης η μαμά Άφρικα ,έχει να δώσει πολλούς μύθους και ιστορίες,για να παίξουμε και να πρωταγωνιστήσουμε και να τα αναδείξουμε εμείς τα παιδιά της .Και τέλος :Πρέπει να ξανά αρχίσουν ταινίες με θέμα τον σύγχρονο ρατσισμό των… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Poca και ας μην είμαι μαύρη. Όταν πρωτοακουστηκε το ότι βαλαν μαύρους ηθοποιούς στην Οδύσσεια (και οπότε γίνεται κάτι παρόμοιο) μου φάνηκε ρατσιστικό και σαν να κάνουν whitewashing στον πολιτισμό και την ιστορία των Αφρικανικών λαών. Και απορώ πως δεν το καταλαβαίνουν και το ονομάζουν συμπεριληψη. Αντί να κοιταζουν να αναδείξουν ισάξια την ιστορία και τον πολιτισμό των Αφρικανικών φύλων, που με μεγάλη μαεστρία η αποικιοκρατία έχει θάψει για αιωνες, τα θάβουν ακόμα πιο βαθυα βάζοντας τους να προταγωνιστουν στον πολιτισμό των λευκών φύλων. Και αυτό τώρα το ονομάζουν συμπεριληψη και κόντρα στον ρατσισμό. Ναι οκ…
Σχολιάζω με καθυστέρηση αλλά το διάβασα και συμφωνώ απόλυτα ως μη Αφρικανή. Το να δούμε την μάυρη πριγκίπισσα με Ευρωπαικά ρούχα-αρχιτεκτονική-ιστορία κλπ δεν προσφέρει τίποτα πέρα από το να “βελτιώσει” τα demographics της εταιρίας η Disney. Κάθε λαός έχει τα παραμύθια του τα οποία φέρουν κομμάτια του πολιτισμού του. Το Αλαντίν, η Μουλάν κλπ είναι πολύ πιο ουσιαστικά ως προς αυτό από την POC Χιονάτη. Πάρε μερικούς Αφρικανούς writer, κάνε και ένα retreat με ντόπιες γιαγιάδες και ξεκίνα από εκεί μπας και ξεστραβωθούμε.
Το ερώτημα των μαύρων ανθρώπων στην αρχαία Ελλάδα (και ακόμα περισσότερο στην αρχαία Ρώμη) δεν ξεκινάει με τον Κρίστοφερ Νόλαν. Ξεκινάει (τουλάχιστον στο πρόσφατο παρελθόν) με μια διαμάχη στην οποία πρωταγωνιστεί η κλασικίστρια/λατινίστρια Mary Beard η οποία ισχυρίζεται ότι η αρχαία Ρώμη ήταν πολυ-εθνική και πολυ-φυλετική και ότι υπήρχαν μαύροι σε υψηλόβαθμες θέσεις.Δέχτηκε δριμεία κριτική γι’ αυτήν της τη θέση από ανθρώπους, ακαδημαικούς και άλλους, που θεωρούσαν ότι η Ρώμη δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από λευκή. Άρα το ερώτημα της μαύρης Ελένης δεν είναι απλά θέμα συμπερίληψης. Είναι πιθανόν ο Νόλαν να ήταν ενήμερος για τη διαμάχη… Διαβάστε περισσότερα »
Είχε καιρό να γίνει τόσος ντόρος και συζήτηση γύρω από μια ταινία. Κι εμένα μου άρεσε αρκετά αν και δεν θα με έλεγες και την πιο ένθερμη γκρούπι. Ήταν μια μοντέρνα, καζαντζάκεια ματιά σε ένα αρχαίο έπος, μια νολανική αντιπολεμική ταινία. Woke δεν μου φάνηκε καθόλου να πω την αλήθεια. Οκ, ήταν race-neutral βάζοντας ηθοποιούς από διάφορες χώρες, αλλά μέχρι εκεί. Μου άρεσε πολύ που βάλανε έναν ράπερ να κάνει τον βάρδο/αοιδό, μου φάνηκε πολύ έξυπνο. Και θεωρώ πολύ μεγάλη χαμένη ευκαιρία να μην δώσουν στον Elliot Page τον ρόλο του Τειρεσία, που είναι ο μοναδικός μυθολογικός χαρακτήρας που… Διαβάστε περισσότερα »
Την είδα και μου άρεσε, λίγες μέρες μετά πληροφορήθηκα ότι μερος από τα γυρίσματα έγιναν σε ερημικές περιοχές της Δ. Σαχαρα που διεκδικεί το Μαροκο και ξενερωσα. Γιατί σίγουρα θα υπήρχε κι άλλη λύση να βρεθεί έρημος για γυρίσματα και κάπου αλλού στον κόσμο αλλά που να τρέχεις τώρα, πάμε εκεί που είναι βολικά να βγει η σκηνή και ποι@ χεζει τους αυτόχθονες ή όποιες ιδιαιτερότητες ή το status quo… Κατά τα λοιπά ήταν μια Οδύσσεια κοντά σε αυτό που εγώ έχω στο μυαλό μου ήδη από το γυμνάσιο φτιάξει. Μου έλειψε η Ναυσικά. Υπέροχη η Κίρκη. Η Πηνελοπη στην… Διαβάστε περισσότερα »
Ήρθα με καθυστέρηση να πω μια αποψάρα. Δεν είδα την ταινία (δεν έχω spare 3 ώρες εγκεφαλικής λειτουργίας 😂) αλλά είδα τη συνέντευξη της Λουπίτα και του Νόλαν. Δεν με απασχολεί ιδιαίτερα η φυλή των ηθοποιών (αν και ενδιαφέρουσα συζήτηση) αλλά θεωρώ ότι η αντιμετώπιση αγγίζει τα όρια του cultural appropriation.Τα “παραμύθια” ειναι σημαντικό κομμάτι του πολιτισμού κάθε λαού και πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Εγώ αυτόν τον σεβασμό δεν τον είδα. Νομίζω ότι τα ego τον καταπάτησαν.
Μα καλά, σποιλερ για την Οδύσσεια;;
υ.γ. Σε αλλά νέα, πήγα να την δω Σάββατοβραδο, την πρώτη εβδομάδα προβολής της σε κεντρικό κινηματογράφo της μεγαλούπολης που ζω. Από τις 10 αίθουσες του κινηματογράφου η μία έπαιζε την Οδύσσεια και σε άλλες 7 αίθουσες επαίζε τον spiderman ταυτοχρονα. Η ουρές για τις 7 αίθουσες του spidermar φταναν μέχρι έξω. Στην δικιά μας αίθουσα πάλι υπήρχαν ουκ ολίγες κενές θέσεις. Οπότε κρατάω τις επιφυλάξεις μου σχετικά με την επιτυχία της Οδύσσειας, συγκριτικά τουλάχιστον…
Την είδα, που λέτε, και ενώ θεωρώ τον Νόλαν ψυχρό και απομακρυσμένο από το συναίσθημα, εδώ με εξέπληξε ευχάριστα. Υπήρχαν πολλές φορτισμένες συναισθηματικά στιγμές, όπως και θα έπρεπε για μια ιστορία που, γνωρίζοντας στη φόρμα του έπους, χρειάζεται φαντασία για να μαντέψεις από πίσω τον ανθρώπινο πόνο. Η Χάθαγουει ήταν απρόσμενα καλή! Το ίδιο και ο Ρ. Πάτινσον. Μου άρεσε που ο Οδυσσέας, ως έξυπνος άνθρωπος, παρουσιάζεται να γνωρίζει συνειδητά την τραγωδία που προκάλεσε και αναγνωρίζει τη νικηφόρα πονηριά του ως ατιμία απέναντι σε θεούς και ανθρώπους. Η περιπλάνησή υπονοείται πως υπήρξε επίσης κρίση συνείδησης και ντροπής και ίσως τραύμα… Διαβάστε περισσότερα »