in

Η Ρένα απαντά: Εγκλωβισμένη στο νησί

Τώρα σκέφτομαι να βρω να κάνω κάτι πιο πρακτικό καθώς από την στιγμή που δεν σπούδασα μάλλον σημαίνει ότι δεν το ήθελα πραγματικά

Εγώ χρόνια τώρα έχω απομακρυνθεί από “φίλες” έχω βαρύνει ψυχικά και πνευματικά ___________ Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα Αγαπητή Ρένα καλημέρα. Είμαι 35 χρόνων ζω σε νησί και είμαι με τον σύντροφό μου κοντά 13 χρόνια έχοντας ένα παιδί 8 χρονών το οποίο το υπεραγαπω και κατά κύριο λόγο το μεγαλώνω μόνη μου […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

lonely friends

Εγώ χρόνια τώρα έχω απομακρυνθεί από “φίλες” έχω βαρύνει ψυχικά και πνευματικά

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα καλημέρα.

Είμαι 35 χρόνων ζω σε νησί και είμαι με τον σύντροφό μου κοντά 13 χρόνια έχοντας ένα παιδί 8 χρονών το οποίο το υπεραγαπω και κατά κύριο λόγο το μεγαλώνω μόνη μου μαζί με τον άντρα μου. Ο σύντροφός μου είναι μεγαλύτερος μου περίπου 13 χρόνια .. είναι πολύ καλός τον αγαπώ και με στηρίζει έτσι όπως δεν με έχει στηρίξει κάποιος στην ζωή μου. Χρόνια τώρα προσπαθούμε να κάνουμε 2ο παιδί όμως δεν τα καταφέρνουμε και τώρα έχουμε μπει σε διαδικασία εξετάσεων για να δούμε ενδεχομένως και τι εναλλακτικές έχουμε.

Πέρα από αυτό όμως ενώ το να γίνουμε γονείς είναι κάτι που θέλαμε μας αρεσει και που είμαστε ελπίζω καλοί, η ζωή είναι οικονομικά αρκετά δύσκολη, λόγω του ότι δεν είχα βοήθεια να μου κρατάει κάποιος το παιδί από την στιγμή που γεννήθηκε. 8 χρόνια έχω δουλέψει περιστασιακα μόνο την περίοδο του κοβιντ όπου ο σύζυγος δεν είχε δουλειά , πέρα από αυτό και σαν επιλογή μου ήταν να κάτσω στο σπίτι, πολύ μοναξιά και ανυπαρξία και μια μάχη να μην με καταπιεί μια καθημερινότητα σε λούπα, σε ένα σπίτι παλιό που λόγω οικονομικής δυσκολίας δεν μπορούμε να το φτιάξουμε. Πήραμε την απόφαση να μετακομίσουμε, να πάμε σε μια άλλη περιοχή όπου έχουμε ένα σπίτι με πάρκινγκ με σχετική θέα και κάνουμε ότι οικονομία μπορούμε για να μαζέψουμε λεφτά μέχρι να είναι διαθέσιμο, ώστε να το ανακαινίσουμε ενώ παράλληλα φτιάχνουμε μια γκαρσονιέρα για να την νοικιάζουμε στην καλοκαιρινή περίοδο … Και αυτό για να δουλέψω , να αρχίσω πάλι να βγάζω δικά μου λεφτά … Ότι εργασίες είναι τις κάνει μόνος του ο σύντροφός μου καθώς γνωρίζει και μάλλον για την επίπλωση και τα σχετικά θα πάρουμε δάνειο …

Εγώ χρόνια τώρα έχω απομακρυνθεί από “φίλες” έχω βαρύνει ψυχικά και πνευματικά….τώρα έχω αρχίσει δειλά δειλά και βγαίνω σε διάφορες ομάδες καλλιτεχνικές και καλά και μου επιτρέπω να ανοίγομαι , να γελάω ….όμως νιώθω παράλληλα τόσο περίεργη…. Λίγοι είναι οι άνθρωποι που έχουν παιδιά πλέον …στην ηλικία μου δεν είχε /έχει κάποια φίλη οπότε χαθήκαμε ….και με όσες μιλάω δεν συνδέομαι ουσιαστικά….

Έκανα λάθη …παράτησα σπουδες που δεν μπορώ να συνεχίσω και χρόνια τώρα ψάχνω να χτίσω κάτι για εμένα κάτι δικό μου …. έχοντας το νερό που μας περιτρυγιζει τα οικονομικά και τις ευθύνες της οικογένειας να με περιορίζουν …. Προσπαθώ αυτή την περίοδο ….να μην καπνίζω, να γυμνάζομαι να τρώω σωστά, προσπαθώ να με πιάσω από εκεί που με άφησα ….Τα πρωινά είναι για μένα δύσκολα να είμαι ενεργητική, η μια χαοτική μέρα διαδέχεται την άλλη ενώ παλιά είχα ένα σύστημα, πλέον καθώς το σπίτι πρακτικά μας βαραίνει και πέφτει κυρίως πάνω μου είναι δύσκολο ….είχα χάσει μέχρι και την αίσθηση του να ντύνομαι με ένα απλό τζιν και μπλουζάκι ….και προσπαθώ με νύχια και με δόντια να το ξαναβρώ ….

Από την μια σκέφτομαι να δώσω πανελλήνιες, αλλά ξέρω ότι οι σχολές που θέλω έχουν πρακτικά και θα είναι δύσκολο πολύ μετά από τόσα χρόνια …φοβάμαι ότι θα επιβαρύνω το παιδί που κυρίως μεγαλώνει με εμένα και σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή πρέπει να αποδεχτώ τα λάθη μου και να αφήσω χώρο στο ίδιο να εξελιχθεί (μέχρι στιγμής στο σχολείο είναι μια χαρά και στην ζωή του και θέλω να είμαι δίπλα να του παρέχω ασφάλεια και σιγουριά στα βήματα του και στην εξέλιξη του) κάτι που δεν είχα…και αυτό δεν παραμένει αφημένο στα παιδικά χρόνια, είναι μια στάση που εξελίσσεται….

Η παθολογία της οικογένειας που προέρχομαι υποπτεύομαι ότι είναι αρκετά πολύπλοκη, προσπαθώ να είμαι τυπική και να κρατάω αποστάσεις αλλά και να παίρνω ότι βοήθεια μπορούν να μου δώσουν. …. Από την άλλη σκέφτομαι να βρω να κάνω κάτι πιο πρακτικό καθώς από την στιγμή που δεν σπούδασα μάλλον σημαίνει ότι δεν το ήθελα πραγματικά ….. Να κάνω κάτι σαν ζαχαροπλαστική, που είναι κάτι που μου αρέσει και να λείψω για μικρότερο διάστημα και από την άλλη λέω να προσπαθήσω να κάτσω στα αυγά μου, να πω σε λα βι στα γκρικλις και να δω τι θα μου φέρει η ζωή που προσεγγιζω. Πλέον μια ζωή που ταξιδεύω και πορεύομαι προς το να μάθω να με αγαπώ και να με αποδέχομαι να με φροντίζω και να με ακούω. …

ΑΠΟ ΤΗΝ – Άγνωστο Χ

___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Διακρίνω μοναξιά, αφού τα δύσκολα είναι τα πρωινά που λείπουν σύζυγος και γιος. Κι η ματαίωση της μη απασχόλησης συμβάλλει σε αυτό. Όπως κι η κοινωνική απομόνωση αφού δεν βρήκες “τη φυλή σου”.

Πολλές γυναίκες το περνάνε αυτό, αφού ο κύριος πάροχος εξακολουθεί να είναι ο άντρας με αποτέλεσμα η γυναίκα να “εγκλωβίζεται” ψυχικά και πνευματικά, όσο καλά κι αν είναι στο γάμο της. Η έλλειψη αυτοπραγμάτωσης την βασανίζει.

Όμως η (καλοπληρωμένη) εργασία δεν περνά μόνο μέσα από τις πανεπιστημιακές σπουδές. Αυτό είναι αντίληψη γονιών δεκαετίας ’90. Οι καιροί άλλαξαν. Η μόρφωση είναι πολύτιμη, αποκτάται όμως με διάφορους τρόπους. Θα σε ενθαρρύνω λοιπόν να σκεφτείς πράγματα σαν τη ζαχαροπλαστική. Υπάρχει η δυνατότητα για ελεύθερο επάγγελμα, ως ατομική επιχείρηση; Συζήτησε με έναν λογιστή τι θα χρειαστείς. Μπορείς να ενεργοποιηθείς σε κάποιο υπάρχον εργαστήριο; Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να προωθήσεις μέσω μιας δικής σου ιστοσελίδας; Πώς θα στηθεί, τι θα είναι, ποιά τα logistics του, ποιές άδειες, τι γραφειοκρατία χρειάζεται; Το παιδί σου γρήγορα θα πάει στο Γυμνάσιο και θα ξεφύγει από την “ποδιά σου”. Βάλε στόχο: πού θες να είσαι σε 5 χρόνια; Βρες τι χρειάζεται για να φτάσεις εκεί, όπου κι αν είστε οικογενειακά, και δούλεψέ το βήμα βήμα. Γίνεται.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

9 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Silvi
Silvi
7 μήνες πριν

Το πλάνο σας για δεύτερο παιδί που στηρίζεται,εφόσον αντιμετωπίζετε οικονομικές δυσκολίες.
Μήπως να ιεραρχείσετε πρώτα τις πραγματικές σας ανάγκες?(σπίτι,δουλειά,κοινωνικοποίηση)
Όλα μαζί δεν γίνονται και εσείς νομίζω αυτό προσπαθείτε να κάνετε.

rikoveri
rikoveri
7 μήνες πριν

Λοιπόν, μου θύμισες αρκετά ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο, που ένιωθε σαν εσένα μέχρι πριν κάποια χρόνια, είκοσι χρόνια μεγαλύτερή σου όμως και με μεγαλύτερα παιδιά. Επειδή έχετε αρκετά κοινά, κι εκείνη είχε ένα σπίτι σε τουριστικό μέρος (δικής της ιδιοκτησίας αποκλειστικά), το οποίο έκανε ενοικιαζόμενο, οχι λουξ, οχι τρελά πράγματα, αλλά πολύ περιποιημένο και πεντακάθαρο. Ε με το που πήρε τα πάνω του το σπίτι, από την πρώτη σεζον κι άρχισε να έχει κέρδη ανέβηκε η ψυχολογία της φουλ! Πήγε και γράφτηκε νυχτερινό, το τελείωσε, και πέρασε και σε σχολή για τουριστικά! Το ενοικιαζόμενο πάει τάπα από Μάιο μέχρι… Διαβάστε περισσότερα »

Wonderwall
Wonderwall
7 μήνες πριν

Να κάνεις κάτι που σου αρέσει και να το προσπαθήσεις. Θα σε βοηθήσει και να βγεις από την λούπα και να δεις τη ζωή σου αλλιώς και να φτιάξετε τα οικονομικά σας. Η αδράνεια μόνο χειρότερα κάνει τα πράγματα. Ζεις σε νησί, όμως με όλους τους περιορισμούς του, έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα, τουλάχιστον όπως το έχω δει εγώ από το νησί καταγωγής μου: Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι σχετικά αυτόνομοι, γιατί δεν μπορούν να έχουν εύκολη πρόσβαση σε μία μεγαλύτερη πόλη. Κι έτσι ό,τι υπηρεσία προσφέρεται, την αξιοποιούν. Αν κινηθείς όπως λέει η Ρένα, μόνο κερδισμένη θα βγεις. Με την ζαχαροπλαστική,… Διαβάστε περισσότερα »

Jennaki
Jennaki
7 μήνες πριν

Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Αισθάνεσαι αυτό το ανικανοποίητο, το ανολοκλήρωτο, θέλεις να δημιουργήσεις και να προσφέρεις, μετανιώνεις για όσα δεν έκανες, και θέλεις να τα κάνεις όλα και τώρα, κι αυτα αλληλοσυγκρουονται. Προσπάθησε να οργανώσεις τις σκέψεις σου, γραψτες αν χρειάζεται και δες τι θα χρειαστείς για να πετύχεις αυτά που θέλεις. Θέσε μικρούς εφικτούς στόχους, οι πολύ μεγάλοι στόχοι καμια φορά μας κάνουν να πελαγωνουμε, οπότε χώρισε το σε βήματα για αισθάνεσαι ότι τα καταφέρνεις. Δε θέλεις υπερβολικα πράγματα, όλα γίνονται. Έχεις καλές ιδέες,κι έχεις χρόνο είσαι ακόμα νέα και το παιδί είναι σε καλή ηλικία, δεν είναι πια κολλημένο… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 7 μήνες πριν από Jennaki
xrusa
xrusa
7 μήνες πριν

Υπάρχει περίπτωση να έχεις κατάθλιψη, η οποία, σε αντίθεση με ότι πιστεύουν οι περισσότεροι, δεν είναι απαραίτητο να συνδέεται με δυσχερείς καταστάσεις ή τραγικά γεγονότα. Καλές οι προτροπές για ενεργοποίηση αλλά πριν ακόμα κάνεις το βήμα, βήμα, δες τι συμβαίνει με το μέσα σου γιατί αλλιώς θα αρχίσεις δέκα πραγματα και θα τα παρατήσεις όλα στη μέση. Η κατάθλιψη θα σε αυτό σαμποτάρει.

lucid dream
lucid dream
7 μήνες πριν

Μια χαρά τα έχεις καταφέρει στη ζωή σου.
Θα το βρεις.
( Κάνε παρέα και με μητέρες από το σχολείο. )
( Πολλές σε ζηλεύουν, να ξέρεις… )

Metaksi
Metaksi
7 μήνες πριν

Εφόσον είστε σε δράση για δεύτερη εγκυμοσύνη,δες μήπως μπορείς να παρακολουθήσεις μαθήματα εξ αποστάσεως για το πτυχίο που σε ενδιαφέρει.

Erik@
Erik@
7 μήνες πριν

Άσχετο, αλλα μιας κ ειπες για ανακίνηση, ξεκινάνε σύντομα αιτήσεις για χρηματοδότηση απο το κράτος μεχρι και 50%για ανακαινιση σπιτιού (αν ειναι δικό σας). Δείτε το, πιθανοτατα να γλιτώσετε χρήματα.
Μετά απο σπουδές και γνώσεις δες τι μπορεις να κανεις απο την περιοχή σου, μιας κ έχεις το παιδάκι σου. Ζαχαροπλάστη ειναι μια λύση, κ με τόσα βίντεο που κυκλοφορουν στα social, μπορεις να παρεις ιδέες για διακόσμηση κ γεύσεις!

Stroumfaki
Stroumfaki
7 μήνες πριν

Πάντως πλέον υπάρχουν και τα ιδιωτικά ιεκ εξ αποστάσεως, επειδή δούλεψα σε αυτά πολλοί γονείς και εργαζόμενοι ή σε απομακρυσμένες περιοχές τα επιλέγουν. Ψάξου οι σπουδές είναι εφόδιο και αφού το έχεις μέσα σου είναι κρίμα να μη το κάνεις!Μπορείς να δοκιμάσεις κάτι υβριδικά ή κάποιο σεμινάριο. Καλή τύχη!

Τελευταία επεξεργασία 7 μήνες πριν από Stroumfaki