Τι κάνεις για να μην σκέφτεσαι ενοχικά που θέλεις να χαλαρώσεις και να αποστασιοποιηθείς από όλο αυτά να μην τα συζητάς και να μην τα βλέπεις όλη μέρα μπροστά σου;
_____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπέρα στην πολύ όμορφη παρέα που έχει στηθεί εδώ μέσα. Ο προβλήματισμος σου είναι πολύ απλός κάτι που και όλοι εσείς τις τελευταίες τρεις εβδομάδες σίγουρα σκέφτεστε. Με όλα όσα συμβαίνουν, και με τα σοσιαλ που ανακυκλώνουν τις ήδη αρνητικές ειδήσεις, τι κάνεις για να μην σκέφτεσαι ενοχικά που θέλεις να χαλαρώσεις και να αποστασιοποιηθείς από όλο αυτά να μην τα συζητάς και να μην τα βλέπεις όλη μέρα μπροστά σου; Επισης με την ματαιότητα που δεν έχεις όρεξη να κάνεις τίποτα, γιατί όλοι γύρω σου σου λένε «θα πεθάνουμε», άρα μην σε προβληματίζει αυτό, ή μην κάνεις αυτό, ή εδώ συμβαίνουν τόσα εσύ μιλάς για αχρείαστα πράγματα, ΠΩΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ;;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φοβισμένη και ενοχική
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Το πιο ωραίο κοπλιμέντο κάνεις στο Α μπα, σ’ ευχαριστούμε πολύ!
Τι έκανε ο κόσμος πριν τα σόσιαλ; Πώς την πάλευε; Η πάρα πολλή πληροφορία σκοτώνει την πληροφορία. Αυτό ζούμε.
Ανακυκλώνεται κάτι, από αλγόριθμο σε αλγόριθμο, φτάνει σε ένα peak τοξικότητας κι αρνητισμού, και κατόπιν επειδή έχει γκώσει ο κόσμος σταματά να ενδιαφέρεται. Μέχρι να έρθει το νέο θέμα γύρω από το οποίο θα διχαστούμε, θα αγανακτήσουμε, θα φωνάζουμε, θα μας απασχολεί και ούτω καθεξής μέχρι να το βαρεθούμε κι αυτό. Όμως τα γεγονότα που το προκάλεσαν όλο αυτό δεν σταμάτησαν. Η Ιστορία δεν πατάει pause επειδή εμείς δεν την παλεύουμε. Οι πόλεμοι είναι ακόμη εδώ (στην Ουκρανία ακόμη σφάζονται, ακόμη καταστρέφονται υποδομές) κι ας μην προβάλλονται τόσο γιατί ανέκυψαν καινούργιοι, πριν τη σφαγή στη Γάζα υπήρχαν ακόμα διενέξεις και άφθονοι αλληλοσκοτωμοί, πριν τα σκάνδαλα υπήρχαν κι άλλα σκάνδαλα. Ο κόσμος δεν σταματάει, κι η γη γυρίζει, η γη γυρίζει.
Για να αντιμετωπίσεις αυτές τις καταστάσεις πρέπει να βρεις (μέσα σου, αλλά και στις ρυθμίσεις της ροής σου στα προφίλ σου) μια χρυσή ισορροπία. Ενημέρωση από δυο-τρεις αξιόπιστες πηγές -κατά προτίμηση διαφορετικών πολιτικών προσανατολισμών μεταξύ τους- και ανάληψη δράσης ως εκεί που σε παίρνει.
Η αναμάσηση του «τι δράμα γίνεται στη Γάζα» (στην Ουκρανία, στο Ιράν, στα βοσκοτόπια, στη Βουλή κλπ) για παράδειγμα, ενώ ταυτόχρονα δεν παρέχουμε τίποτα στην Γάζα (ή οπουδήποτε, κατάλαβες πώς το λέω) είναι χάϊδεμα της συνείδησής μας ή δικαιολογία για την γενικότερη απραξία στην ζωή. Πουθενά δεν βοηθάμε με αυτά, μην σου πω μεγαλύτερη ζημιά κάνουμε. Το δε κούνημα του δακτύλου σε συνανθρώπους μας δεν αποσκοπεί παρά στο να επιδείξουμε ηθική ανωτερότητα και πρέπει να αποφεύγεται. Δεν περνάει ο καρκίνος, το πένθος, η απόλυση, ο χωρισμός, η οικονομική δυσπραγία επειδή θα ασχοληθούμε με τα μεγάλα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου. Ούτε ακυρώνεται η χαρά μιας βουτιάς,των διακοπών, ενός πτυχίου, ενός δώρου και μια όμορφης μέρας με τον άνθρωπό μας επειδή συμβαίνουν πόλεμοι γύρω μας. Η Ανθρώπινη Κατάσταση τα χωράει και τα δυο. Δεν χρειάζεται να μαυροφορεθώ και να σκίζω δημόσια τα μάγουλά μου για να συμπονέσω τους Παλαιστίνους, τους συμπονώ κι έτσι όπως είμαι. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο κοινωνικής υποκρισίας στο διαδίκτυο ιδίως που έχει μεγαλύτερη σημασία να ΦΑΙΝΕΣΑΙ ότι θυμώνεις και λυπάσαι, παρά να ΔΡΑΣ για να βοηθήσεις.
Προσπαθούμε όλοι μαζί συλλογικά και καθένας ως άτομο να δημιουργήσουμε, να διορθώσουμε, να επισκευάσουμε, να γκρεμίσουμε τα στραβά αυτού του κόσμου και να αφήσουμε κάτι καλό κι ελπιδοφόρο ως παρακαταθήκη στα παιδιά μας. Αλίμονο αν παθαίναμε παράλυση από την πολλή ανάλυση! Αυτά ήταν καλά σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους «των παχιών αγελάδων», θεωρητικολογία στο πάτερο και όλη μέρα καφενέδες με σοφούς καθηγητάδες. Σήμερα που ζούμε σε permacrisis χρειαζόμαστε ανθρώπους της δράσης. Από θεωρία κι ανάλυση γκώσαμε. Και τα λέω να τα ακούω κι εγώ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Κοίτα, εμένα με βοηθάει να γεμίζω το χρόνο μου. Η υπερανάλυση και το βούλιαγμα σε αυτή θέλει χρόνο. Όταν γυρίζω σπίτι κομμάτια απλά δεν προλαβαίνω.
Και ο εθελοντισμός βοηθάει. Ό,τι και να είναι, νιώθεις την ικανοποίηση της προσφοράς΄. Ότι κάτι έκανες καλύτερο.
Είναι και τα βιώματα και το perspective. Στεναχωριέμαι και σήμερα για τη Γάζα αλλά μπροστά στην χθεσινή αγωνία που είχαμε για το αν θα καεί το σπίτι μας, η στενοχώρια είναι πιο επιφανειακή. Τα προβλήματα μας είναι μεγαλύτερα που λένε…
και μεις οι τρεις στον καφενέ
τσιγάρο πρέφα και καφέ
βρε δε βαριέ βρε δε βαριέσαι αδερφέ
Νταξει τώρα, με τσιγκλάτε πάλι και με τρώει η γλώσσα μου και το δαχτυλο μου κι η παλάμη μου κι όλη μου η χέρα και αναγκάζομαι να σχολιάσω ότι φυσικά οι τρεις (3) που κάθεστε στον καφενέ είστε όλοι πεοφοροι και καπνίζετε και παίζετε χαρτάκι και απολαμβάνετε το καφεδάκι παίζοντας ενίοτε και το πουλάκι σας αν περάσει κάτι που σας ξεσηκώνει και κουτσομπλευοντας φυσικά γιατί οι άλλες είναι σπίτι, τρέχουν συνήθως πίσω από κουτσούβελα ή άλλες υποχρεώσεις και εκτός των άλλων τρέχουν την οικονομία του οίκου τους αλλά και όλης της χώρας άμα λαχει να ‘ουμε. Επίσης αυτοί που βαριούνται… Διαβάστε περισσότερα »
Γραφεις οτι συνεχιζεις να κουβαλας. Εννοείς ότι κουβαλας επειδή δεν υπαρχει καποιος αλλος να τα κουβαλήσει (που οκ, σε αυτη την περιπτωση δεν μπορεις να κανεις κατι) ή γιατι κουβαλάς και αυτά που οφείλει να κουβαλήσει καποιος άλλος (πεοφορος παντα). Στη δευτερη περιπτωσή η ερώτηση μου είναι γιατί συνεχίζεις να το κάνεις;
Κουβαλάω γιατί μπορώ να κουβαλάω ο,τι χρειάζομαι εγώ και @ κοντινο@ μου. Επίσης εγώ αποφασίζω πόσα κιλά θα κουβαλήσω και για πόση ώρα. Κουβαλάω βιβλία, φαγητά, καρπούζια, ψώνια, ο,τι γουστάρω κουβαλάω και συνηθως μοιράζω μερος από αυτά που κουβαλάω. Η μητέρα μου κουβαλούσε ο,τι έπρεπε και ο,τι η κοινωνία της επέβαλλε να κουβαλάει και κουβαλάει ακόμα για όλους και για όλα γιατί έτσι έχει μάθει. Η γιαγιά μου ήταν του βουνού, κουβαλούσε για τα παιδιά και τα ζώα της. Ακόμα κι όταν υπάρχει άλλος (πεοφορος) να κουβαλήσει εγώ τα δικά μου προσπαθώ να τα κουβαλάω μόνη μου. Αλλα μαθαίνω σιγά… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί τις τελευταίες 3 βδομάδες… μόνο? ( δεν ξέρω κ πότε έστειλες την επιστολή σου να δω τι γεγονός έγινε τοτε) 😜 Πέρα από την πλάκα, οι άνθρωποι είμαστε κ εμείς μια κατηγορία ζώων, που ναι θέλουμε να φάμε ο ένας τον άλλο, από αρχαιοτατων χρόνων, κ αυτό δεν θα αλλάξει. Ο δυνατός “τρωει” τον αδύναμο. Ως πασιφίστρια από τις πάνες μου ποτέ δεν κατάλαβα τη λογική του πολέμου. Μου φαίνεται ότι πιο ηλιθιο κάνει η ανθρωπότητα. Μπορώ να κάνω κάτι εγώ από τη θέση μου? Ίσως όταν έκανα μάθημα ιστορίας στο πανεπιστήμιο να κατάφερα να εμφοιτεψω λίγες πασιφιστικες ιδέες… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ έχει εδώ και ένα χρόνο δεν έμπαινα σόσιαλ και υποτίθεται πρέπει να μπω να δω πως παράτησα τους λογαριασμούς μου. Δεν έμπαινα λόγω της διατριβής μου και επειδή ένιωθα ότι θα πάθω κρίσεις από τη συνεχή έκθεση σε αρνητικά σχόλια.
Από τις δύο φορές π αυτό διάγνωση στον εαυτό μου κατάθλιψη κ αυτοχαπακωθηκα (με τη βοήθεια φίλου μου νευρολόγου) τη μια φορά η έκλαμψη έγινε όταν συνειδητοποίησα ότι έκλαιγα βλέποντας ειδήσεις. Όλοι επηρεαζόμαστε, αν δε μπορείς όμως να βγεις καθόλου από τον αρνητισμό σημαίνει κάτι για εσένα τώρα. Τι βοηθάει εμένα – μικρές καλημέρισες χαρές- κάτι ξέρουν οι διαφημίσεις-, βουλιμική βιβλιοφαγία- total immersion- sex shopping and some art. Αγκαλιές κ γούτσου γούτσου. Να ξαφρίζω με φιλ@σ μου.
μπορείς να σε απασχολούν πράγματα της καθημερινότητας ενώ ταυτόχρονα γίνεται πόλεμος. Για όλους μας ή τελοσπάντων για όσους συνεχίζουμε να ζούμε τη ζωή μας, το πιο σημαντικό είναι η δική μας η ζωή, αλλιώς θα είμασταν εθελοντές στον πόλεμο και θα ασχολούμασταν πρακτικά με τις ζωές των αλλων.
Ο μόνος τρόπος για να νικήσουμε τον θάνατο και την θλίψη είναι να ζήσουμε και να χαρούμε με όσα έχουμε για όσο τα έχουμε.