Η Ρένα απαντά: Έχω καλύτερα κριτήρια ή κάτι έχει μπλοκάρει μέσα μου και δεν το βλέπω;

Τα στάνταρτς ανεβαίνουν μεγαλώνοντας. Δεν είναι κακό, άμα απορρέουν από την επιθυμία σου κι όχι κάποιο κοινωνικό κατασκεύασμα.

___________
Η ιστορία της Άλλη μία που βαρέθηκε να είναι Single όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Έχω καλύτερα κριτήρια ή κάτι έχει μπλοκάρει μέσα μου και δεν το βλέπω;

Αγαπημένη, έχω την αίσθηση ότι η προσωπική μου απορία θα βρει πολλές αναγνώστριες να ταυτίζονται, μιας και όχι απλά δεν είναι σπάνια αλλά έχω μυριστεί πως απασχολεί πολλές εκεί έξω.

Για να πω και την προσωπική μου ιστορία, είμαι γυναίκα 31 ετών και ζω το single life εδώ και 3 χρόνια. Έχω μια πολύ καλή αυτοπεποίθηση γιατί πραγματικά πιστεύω πως είμαι έξυπνη, αστεία και αυτό που θα λέγαμε “τυπικά όμορφη”, βάση (κακώς) δυτικών προτύπων (και έχοντας επίγνωση του τι συνεπάγεται το προνόμιο αυτό). Έχω δουλέψει πολύ με τον εαυτό μου στην ψυχοθεραπεία μου και έχω καταφέρει να διαχειρίζομαι πολλές από τις προσωπικές και σχεσιακές δυσκολίες που είχα στο παρελθόν.

Πραγματικά πιστεύω πως οι άνθρωποι γύρω μου αισθάνονται ωραία μαζί μου και το λαμβάνω σαν feedback πολύ συχνά είτε από κοντινούς μου ανθρώπους είτε από πιο “χαλαρές” κοινωνικές επαφές, όπως συνάδελφοι, πρώην συμφοιτητές κλπ.

Είμαι σε μια πολύ όμορφη φάση ζωής καθώς έπειτα από αρκετές δυσκολίες κατάφερα επιτέλους να δημιουργήσω την ζωή που ήθελα.

Ποιο είναι το πρόβλημα θα μου πεις, αφού όλα ωραία και καλά;

Έπειτα από 3 έτη εκτός σχέσης, εκ των οποίων τα μισά τα πέρασα “γλεντώντας” το single life, διανύω το δεύτερο μισό έχοντας πια την επιθυμία για μια περισσότερο συντροφική σχέση. Δυσκολεύομαι όμως αρκετά καθώς πολύ σπάνια μου αρέσει πραγματικά κάποιος σε σημείο που να θέλω να τον γνωρίσω περισσότερο.

Σίγουρα οι κοινωνικές επαφές δεν είναι ίδιες με αυτές που είχαμε στα 20 μας και καθώς δεν χρησιμοποιώ dating apps, το σύνολο των αντρών που γνωρίζω είναι μικρότερο. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι το γεγονός πως δεν μου αρέσει κάποιος εύκολα ίσως να είναι και θετικό, αφού μετά τον τελευταίο μου χωρισμό έχω αλλάξει πολύ σαν άνθρωπος και τα standards μου είναι διαφορετικά απ’ ότι στο παρελθόν. Έπειτα όμως αναρωτιέμαι εάν είμαι υπερβολικά επιλεκτική και εάν βάζω μόνη μου τρικλοποδιά στον εαυτό μου. Μετά σκέφτομαι ότι ίσως τα 3 χρόνια σόλο να μην είναι και τόσα πολλά και πάλι καταλήγω στο ενδεχόμενο να είμαι υπερβολική.

Δε λέω, έχει τη χάρη της η ζωή χωρίς σύντροφο σε πολλά επίπεδα και έμαθα να το εκτιμώ με τον δύσκολο τρόπο. Μου πήρε καιρό να αρχίσει να μου αρέσει η παρέα του εαυτού μου και τελικά κατάφερα με πολύ προσπάθεια να με ξαναμάθω και να περάσω πολύ ωραία και γλυκά μαζί μου.

Με πιάνει όμως και το παράπονο πολύ συχνά πλέον… Σκέφτομαι πως έχω την καθημερινότητα των ονείρων μου και θέλω έναν σύντροφο να φτιάξουμε κάτι μαζί. Μου έλειψαν μέχρι και τα μικρά πράγματα όπως το να μαγειρεύω παρέα με κάποιον, να ξαπλώνω και να αγκαλιάζω αυτόν που αγαπώ, να μοιράζομαι την καθημερινότητα μου και φυσικά να νιώσω αυτό το ερωτικό συναίσθημα που τόσο πολύ μου έχει λείψει!

Το πρόβλημα μου δεν είναι στο φλερτ ή στην προσέγγιση, αφού άμα μου αρέσει κάποιος είναι βέβαιο πως θα τον προσεγγίσω. Απλά δυσκολεύομαι πολύ στο να μου αρέσει κάποιος και αυτό δεν ξέρω πως μπορεί να αλλάξει. Ή εάν πρέπει να αλλάξει.

Την τελευταία φορά που μου άρεσε κάποιος ήταν πριν ένα χρόνο ο οποίος τελικά δεν ήταν διαθέσιμος συναισθηματικά και όταν το διαπίστωσα έφυγα τρέχοντας, αφού πλέον έχω ευτυχώς τη διαύγεια να μην σπαταλάω άλλο χρόνο εκεί που δεν χρειάζεται.

Και τελικά σκέφτομαι, πόσο πιο δύσκολο μπορεί να είναι όλο αυτό για κάποιον που δεν έχει φίλους, παρέες, ένα μινιμουμ καλής αυτοεκτίμησης, μια ζωή που να την ευχαριστιέται;;

Σαν να μου πηγαίνουν όλα καλά αλλά στο θέμα σύντροφος κάπου κάτι να χωλαίνει και να μην μπορώ να δω το που…

ΑΠΟ ΤΗΝ – Άλλη μια που βαρέθηκε να είναι single

_____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Καθόλου παράλογη δεν είναι η επιθυμία σου, αντιθέτως ανθρώπινη είναι. Καλή η μοναχικότητα αλλά και το μοίρασμα είναι ανάγκη.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι ευκαιρίες αλλά και η άγνοια είναι πολλαπλάσιες όσο είσαι νεότερη και σιγά σιγά μειώνονται καθώς μεγαλώνουμε. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό καθώς εκλεπτύνεται το κριτήριο μας και ξεχωρίζει από μακριά τις ακατάλληλες περιπτώσεις.

Βέβαια ο αριθμός των υποψηφίων μειώνεται, κι αυτό συμβαίνει επειδή κι εκείνοι έχουν αυξανόμενες υποχρεώσεις, άγχη, απαιτήσεις, στάνταρντς. Όμως το ευτύχημα είναι ότι δεν χρειάζεται να φτιάξεις ποδοσφαιρική ομάδα. Έναν χρειάζεσαι κάθε φορά.

Συνέχισε να γνωρίζεις κόσμο, να χρησιμοποιείς apps, να έχεις τις κεραίες σου ανοιχτές. Αν σου τραβήξει κάποιος το ενδιαφέρον δοκίμασε ως το σημείο που νιώθεις άνετα. Μην πιέζεσαι. Την επιθυμία σου ακολουθείς, όχι κάποιο κοινωνικό κατασκεύασμα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News