Νιώθω έντονα την αίσθηση ότι θέλω να απομονωθώ μακριά απ’όλους. Έχω βαρεθεί να με πληγώνουν και σίγουρα δεν μπορώ να τα υπομένω χωρίς να μιλάω.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα και παρέα…
Νιώθω ότι έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους…δεν μπορώ να ξεχωρίσω τι είναι ψεύτικο και τι αληθινό…καθώς είμαι άνθρωπος όπου είμαι ταλαιπωρημένη από την ζωή ,άσχημη παιδική χρόνια από πολλές απόψεις όπου συνεπάγεται η οικογένεια και το σχολείο και ακόμα στην ενήλικη μου ζωή στο πανεπιστήμιο που υποτίθεται ότι θα ήταν ένα καινούργιο κεφάλαιο αντιμετώπισα ένα άσχημο κλίμα όπως και στα εργασιακά…άνθρωποι που με έχουν περιθώποιησει…άνθρωποι που με έχουν ξεγελάσει…άνθρωποι δυπροσωποι,άνθρωποι που με έχουν πλησιάσει για όφελος και άνθρωποι που είναι για ερμηνεία Όσκαρ…ειναι ένα πράγμα λες και με κυνηγάει.. βιώνω την σκληρή πραγματικότητα από μικρή ηλικία, δεν ήμουν στα συννεφάκια της παιδικής ηλικίας όπως πολλά παιδιά…πέρα από αυτό έπαψα να πιστεύω εδώ και πολύ καιρό στις φιλίες και δεν επιδιώκω την επικοινωνία…έχω βαρεθεί να είμαι το κοροιδο που κυνηγάει για κάτι ουσιώδες χωρίς ανταπόκριση…ειδικά όταν ένα μέλος της οικογένειας μου πλησίασε στο θάνατο εκεί κατάλαβα ότι δεν έχω φίλες…πέρασε αρκετός καιρός κάπως για να σταθεροποιηθεί η υγεία αυτού του ανθρώπου και δεν είχα σχεδόν καμία στήριξη παρά μόνο από τα αδέρφια του σε σημαντικές καταστάσεις για την πορεία του …
Από την άλλη όσο αφορά το κομμάτι της σχέσης μέχρι στιγμής έχω κάνει μόνο μια, όπου σε αυτή βρήκα φροντίδα και όλα τα καλά, αλλά το χώρισα γιατί δεν είχαμε τους ίδιους μελλοντικούς σκοπούς, αλλά ούτε πλέον τον έβλεπα ως άντρα. Και μέχρι και σήμερα με όσους έχω βγει απλά νιώθω ότι έχασα το χρόνο μου ή ότι απλά κοιτούσαν να περάσουν καλά χωρίς πολλές ευθύνες όπου το εκμεταλλεύτηκα για τις ανάγκες που μπορεί να είχα σε κάποια φάση…Γενικά νιώθω έντονα την αίσθηση ότι θέλω να απομονωθω μακριά απ’ολους…έχω βαρεθεί να με πληγώνουν και σίγουρα δεν μπορώ να τα υπομένω χωρίς να μιλάω…νιώθω ότι όλοι κοιτάνε τα συμφέροντα τους και λίγο πολύ όλοι ψάχνουν έναν μαλακά για την βγάζουν ζάχαρη εις βάρος του άλλου και συνήθως την πληρώνει περισσότερο αυτός που την πατάει…Γενικά στην ζωή μου όσες φορές επιχείρησα να ανοίξω μια νέα σελίδα απλά δεν βγήκε πουθενά ως προς το κομμάτι των σχέσεων με όλες τις έννοιες…Νιώθω ότι με πονάει αυτή η κατάσταση και δεν θέλω να βρεθώ με άτομα που θα με τσαλακώσουν ενώ έχω ρίξει πολύ δρόμο για να φτάσω σε ενα καλό βαθμό να τα έχω καλά με τον ευατο μου…θέλω γενικά την ηρεμία μου…δεν μπορώ άλλες στεναχώριες…και δεν μπορώ άλλο την μοναξιά…
ΑΠΟ ΤΟΝ – Sky
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η επιστολή σου μου θύμισε πράγματα που έχουν ξαναειπωθεί στο Αμπα και με λύπησε. Δυστυχώς είναι μια από τις περιπτώσεις που συνιστώ την ψυχοθεραπεία, καθώς βλέπω τραύματα από την παιδική ηλικία και τις οικογενειακές σχέσεις που βαρύνουν στο παρόν. Είναι εύκολο να σου πω φασκέλωσ’τα όλα και ζήσε τη ζωή σου, πρακτικα όμως αυτό είναι δύσκολο. Πώς το κάνεις πράξη;
Ταυτόχρονα η αίσθηση της απόγνωσης και της έλλειψης πίστης (ακόμα και “στην καλοσύνη των ξένων”, που θα έλεγε η Μπλανς Ντυμπουά) ίσως να μαρτυρούν μια καταθλιψούλα, ίσως κάτι που χρήζει διερεύνησης. Από το να σου πω διαφορα κλισέ για να σε παρηγορήσω πιστεύω πιο σωστό είναι να σε παραπέμψω σε επαγγελματία. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι μάλλον καλοί, απλά οι δικές μας διεψευσμένες προσδοκίες τους κάνουν τέρατα στο μυαλό μας. Χωρίς να εννοώ ότι δεν έχεις τα δίκια σου. Πιθανόν η αμηχανία, η άγνοια, ο εγωκεντρισμός υπερίσχυσαν στις φίλες σου ή και τις σχέσεις σου. Όμως μόνο τον εαυτό σου μπορείς να αλλάξεις, όχι τους άλλους. Επομένως πάρε το χρόνο σου κι αν χρειάζεσαι λίγο χρόνο μοναχικό πάρε τον χωρίς να το δέσεις κόμπο ότι αυτό θα είναι και θ’απομείνεις για πάντα μόνη. Δε θα γίνει, θα δεις, μόλις είσαι έτοιμη θα το νιώσεις.
ΥΓ. Γιατί τον πολύ καλό άντρα που σε φρόντισε “δεν τον έβλεπες ως άντρα”; Είναι ενδιαφέρον σημείο που ίσως λέει πολλά για σένα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν είναι και το πιο παράλογο που μπορεί να συμβεί σε ένα ανθρώπινο ον σε περίοδο σήψης, πτωχοποιησης και αποσύνθεσης που βιώνουμε συνεχώς κι ασταμάτητα τις τελευταίες δεκαετίες, sky. Συμφωνώ με την Ρενα, η ψυχοθεραπεία θα σε βοηθήσει να ξεφύγεις από λούμπες και μονοπάτια γνώριμα ώστε σιγά σιγά να βρεις άλλες πατέντες πιο χρωματιστές, σταθερές κι ασφαλείς που θα σε βοηθήσουν να έχεις όσο καλύτερη καθημερινότητα. Θέλει χρόνο, υπομονή και ψυχραιμία και μια σωστή καθοδήγηση. Έχουμε φάει τόνους παπάντζες και μλκς της pop κουλτούρας ώστε θεωρούμε την οποιαδήποτε ανάγκη για απομόνωση, περισυλλογή ή αναστοχασμό ως ανωμαλία. Το πουτσο life style… Διαβάστε περισσότερα »
Το να μένετε ατσαλάκωτη σας προστατεύει απο τον πόνο αλλά σας αποσυνδέει από την ζωή.
Νομίζω το τσαλάκωμα που σε συνδέει με την ζωή το εννοείτε όπως την αγάπη που πονάει (αλλιώς δεν είναι αγάπη).
Δεν μπορω να πω πολλά γιατι θα με φωτογραφίσω γιατι ξερω ότι διαβάζουν κ γνωστοί μου Α μπα. Άκου κοριτσι μου όλοι το περάσαμε λίγο πολυ αυτο. Εμενα με εγκατέλειψαν όταν η δική μου υγεία κλωνιστηκε, έμειναν 2 άτομα έπειτα εκανα καινούργια με το ήδη υπάρχον πρόβλημα μου με αποδεχτήκαν. Μη στεναχωριέσαι. Εγω το πήρα απλα ως μια αλλαγή στην ζωή μου. Αν το εχεις παρει τόσο μέσα σου η ψυχοθεραπεία νομίζω είναι ότι καλύτερο κ οι δραστηριότητες. Σς φιλώ!
Κι εγώ.
Κάπως έτσι και εγώ.Απλα είναι λες και κάποιοι είμαστε γεννημένοι να ζούμε στο περιθώριο.Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά.Πλεον λίγοι ζητάνε ουσιαστική επαφή είτε σε φιλικό είτε σε ερωτικο επίπεδο.Κοιτάνε το συμφέρον τους,είναι εγωιστές και δεν ενδιαφέρονται ούτε στο ελάχιστο για τον άλλο.Το έχω αποδεχτεί.Εχω λίγους ανθρώπους στην ζωή μου και τους περισσότερους τους ξέρω χρόνια.Ξερω τι είναι .Ποιους εμπιστεύομαι και ποιους όχι.Δεν ταιριάζω με όλους ούτε είναι σωστοί όλοι ,αλλά τουλάχιστον έχω πολύ καλή εικόνα τους….