Όταν είμαι έξω μου έχουν συμβεί διάφορα περιστατικά,
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα! Αυτή η στήλη είναι ό,τι καλύτερο.
Ένα από τα θέματα που με προβληματίζει όλο και περισσότερο τελευταία είναι παρενόχληση από άγνωστους άντρες στον δρόμο ή σε διάφορα άλλα μέρη. Όταν είμαι έξω μου έχουν συμβεί διάφορα περιστατικά, για παράδειγμα τις προάλλες που περπατούσα στην γειτονιά μου κάποιος άρχισε να βγάζει στεντόρια βογκητά μέσα στο αυτί μου όταν περνούσα. Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά, καθώς όταν ήμουν 17 (πέρυσι) με κυνηγούσε ένας παππούς στα αποδυτήρια ενός καταστήματος υποτίθεται για να δοκιμάσω ρούχα που ήθελε να μου φέρει αυτός, ή γενικά στο Σύνταγμα υπάρχουν διάφοροι που έχουν παρενοχλήσει κατά διαστήματα εμένα και τις φίλες μου με διάφορα υπονοούμενα.
Η ερώτηση είναι, τι κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις; Ενώ θυμώνω, η αλήθεια είναι πως φοβάμαι να αντιδράσω γιατί νιώθω πως θα μου συμβεί κάτι χειρότερο. Δηλαδή πολλές φορες έχω αγνοήσει τέτοιες συμπεριφορές για να μην δίνω στόχο, αλλά το θέμα είναι πως δεν σταματάνε, πιθανών να χειροτερέψει και η κατάσταση. Παραδείγματος χάριν, στην ιστορία με τον ηλικιωμένο στα αποδυτήρια που ανέφερα προηγουμένως, παρόλο που τον αγνοούσα συνέχιζε να μου μιλάει και να τρέχει από πίσω μου ή μια άλλη φορά ακολουθούσε εμένα και τις φίλες μου ένας τύπος και δεν σταματούσε παρόλο που προσπαθούσαμε να μην τον κοιτάμε.
Πιστεύεις πως αν αντιδράσουμε (πχ αν τους χώσουμε σφαλιάρα) θα σταματήσουν ή θα μας επιτεθούν και θα τα βρούμε πιο σκούρα; Δυστυχώς σε πολλες περιπτώσεις δεν υπάρχουν άτομα γύρω για να παρέμβουν αν συμβεί κάτι… τι κάνουμε τότε; Ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤHN – Έχω αηδιάσει
_____________________
Ας οργανώσουμε την συζήτηση
Σε ευχαριστώ πολύ! Να’σαι καλά.
Νομίζω δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή που να έχει εφαρμογή σε κάθε περίπτωση και σε κάθε κατάσταση. Ανάλογα τις συνθήκες προσαρμόζουμε και τις δικές μας αντιδράσεις, είναι ο νόμος της επιβίωσης.
Σε καμμία περίπτωση δεν συνιστώ την χρήση βίας επειδή, εκτός αν μια γυναίκα είναι εκπαιδευμένη σε πολεμικές τέχνες με μεγάλη εμπειρία σε πραγματικές συνθήκες δρόμου, η υπέρτερη μυϊκή δύναμη του μέσου άντρα αλλά κι αυτό που στην άσκηση λέγεται «έκρηξη» (και που δυστυχώς συνηθέστερα προκύπτει από την τεστοστερόνη) λειτουργούν υπέρ τους. Δεν θέλεις να προκαλέσεις κάποια συνθήκη χειρότερη, θέλεις να έχεις μια καλύτερη ανταπόκριση ώστε να σε αφήσουν ήσυχη.
Το λεκτικό κόψιμο με τρόπο σταθερό και αποφασιστικό είναι κυρίως για να δείξεις ότι δεν τρομάζεις και δεν καταβάλλεσαι κι αν υπάρχει κόσμος να αντιληφθούν κι εκείνοι ότι κάτι τρέχει. Είμαστε πιο ευαισθητοποιημένοι πια κι αυτό είναι καλό. Στο Σύνταγμα ή σε ένα μαγαζί είσαι ασφαλής γιατί υπάρχει κι άλλος κόσμος. Μπορείς να είσαι πιο έντονα λεκτική. Σε κάποιο στενό, ερημικά, κι όταν είσαι μόνη το να αγνοείς και να φεύγεις είναι επαρκές και προτεινόμενο, για λόγους δικής σου ασφάλειας. Δεν ξέρεις καν τι κουβαλάει ο άλλος, αποφεύγεις οποιαδήποτε επαφή. Καλό είναι να έχεις προσαρμοστικότητα να αλλάξεις δρομολόγιο ή να απευθυνθείς σε κάποιο κατάστημα, με απειλή να καλέσεις αστυνομία επί τόπου εφόσον νιώσεις απειλή. Μέρος της επιβολής της παρενόχλησης στο δρόμο είναι ότι αισθάνονται ότι δεν θα υπάρξουν συνέπειες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν έχει χειροτερέψει η κατάσταση. Πάντα ίδια ήταν. Σκέψου ότι όταν ήμουν νέα υπήρχε μια μόδα τότε ,που σου έριχναν σφαλιάρα στα οπίσθια ενώ έτρεχαν δίπλα σου με μηχανάκι. Και δεν ήταν επειδή τους αρεσες ,αλίμονο. Σπάνια λοιπόν αυτή η παρενόχληση του δρόμου είναι γιατί τους αρεσες. Ενδόμυχα το αντιλαμβάνεσαι και για αυτό σε αηδιάζει. Σε αηδιάζει ο λόγος που το κάνουν . Επειδή μπορούν. Ούτε εγώ συνιστώ μια βίαιη αντίδραση. Δε σε υπολογίζει αυτός που το κάνει , άρα δε θα υπολογίσει να αντεπιτεθεί με περισσότερο μένος. Ενώ προσωπικά είμαι υπέρ στο να κάνουμε οι γυναίκες ασκήσεις αυτοάμυνας, δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ισως μαλλον τωρα αρχιζει η γράφουσα να συνειδητοποιεί οτι αυτο ειναι κατι που συμβαινει. Επιβεβαιωνω, η σφαλιάρα/το χούφτωμα στα οπίσθια από άτομο σε μηχανάκι ή ποδήλατο ήταν κάποτε μοδα και το χω παθει δις. Τη δεύτερη φορά μαλιστα ήμουν οντως σε ερημικό δρόμο (δεν το ξανακανα από τότε, κανω κύκλο αν χρειαστει) και απλώς συνέχισα να περπατάω αφού κι αυτός πήγε στην ευχή.
Την πρώτη φορά ήταν νιάνιαρο- ήταν δεν ήταν 15 χρόνων. Στην παραλία Θεσσαλονίκης με το ποδήλατό του. Πήρα και μπόνους γελάκι καθώς απομακρυνόταν και γω κοιτούσα αποσβολωμενη. Πως όχι αλλωστε, εκπαιδεύονται από μικροί.
Νομίζω τότε είχε βγει στις εφημερίδες για κάποιον που το έκανε και η κοπέλα έπεσε τρομαγμένη σε διερχόμενο αυτοκίνητο. Οπότε υπήρξαν μάρτυρες και κινητοποιήθηκε η αστυνομία. Ευτυχώς νομίζω δε γίνεται κάτι τέτοιο τώρα. Ειδικά από τη στιγμή που υπάρχουν και κάμερες ,κινητά κτλπ . Πέρα από το παρενοχλητικο, αν το σκεφτείς ήταν πρόκληση σωματικής αδικαιολόγητης βίας που μπορούσε μέχρι και σωματική βλάβη να προκαλέσει, αν τρομάζεις ή αν έχανες την ισορροπία σου.
Δεν τους νοιάζει δυστυχώς αν πέσουμε κάτω…
Σοβαρά υπήρχε εφημερίδα. Δεν την είχα δει καν. Δεν ξέρω αν πρόκειται και για τον ίδιο. Μου έτυχε και ένας τύπος που με άρπαξε στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας και δεν συγκινήθηκαν οι περαστικοί που φωναζα βοήθεια. Τον κλώτσησα στα χαμηλά για να καταφέρω να του ξεφύγω, δεν θέλω καν να ξέρω τι είχε σκοπό να μου κάνει, αν δεν κατάφερνα να του ξεφύγω.
Α τι μου θύμησες με Πατησίων, Αλεξάνδρας, Ομονοίας. Ωχ, πήγαινα στη σχολή και τα απογεύματα (που βραδιάζει λίγο) με κυνηγούσαν οι παππούδες. Έτρεχα να ξεφύγω, έμπαινα στο πρώτο τρόλεϊ που εμφανιζόταν μπροστά μου και ζητούσα οδηγίες από τις γριουλες για να βρω που πρέπει να κατέβω και να πάρω τον δρόμο μου. Όλα αυτά στα 19 μου το 2007. Ακολούθησαν κι άλλα περιστατικά αργότερα. Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση δεν αλλάζει.
Δεν μου έχει τύχει το χούφτωμα από μηχανάκι, στην πραγματικότητα γενικά χούφτωμα από άγνωστο, like wtf, right? Φαντάζομαι είμαστε κοντά σε ηλικία και μόλις πληροφορήθηκα ότι αυτό ήταν μόδα. Πάντως, αν μου είχε συμβεί, το μηχανάκι θα είχε βρεθεί ξάπλα από τα νεύρα μου. Φτάνει να το προλάβαινα. Κτήνη.
Εμένα ένας μεσήλικας που περπατούσα με το φορεματάκι μου μέρα μεσημέρι σε δρόμο με κόσμο, με κοίταζε σαν λιγούρης, είχα κ τα νεύρα μου κ ξέσπασα. Σταματάω κ λέω φωνάζοντας: Μη με κοιτάς ρε. Με ενοχλεί το βλέμμα σου το καταλαβαίνεις; Μη με κοιτάς. Άντε στο διαολο σιχάματα λιγούρη.
Αυτά ακριβώς. Έμεινε με το στόμα ανοιχτό κ δεν είπε τίποτα. Κ εγώ ένιωσα πιο εντάξει κ πιο δυνατή από ποτέ.
Εύγε!
H κατάσταση ήταν άσχημη και πολλά χρόνια πριν π.χ. όταν ήμουν φοιτήτρια στην Αθήνα, δεν χειροτέρεψε τώρα. Κάθε γυναίκα, αν τη ρωτήσεις, έχει άσχημες ιστορίες παρενόχλησης να σου πει. Θυμάμαι κάποιον που μου τηλεφωνούσε κάθε βράδυ μετά τα μεσάνυχτα και βογγούσε, όταν ήμουν φοιτήτρια. Αγριεύτηκα, όταν με αποκάλεσε με το όνομά μου-που σημαίνει ότι με ήξερε. Σταμάτησε μόνο, όταν σήκωσε ο πατέρας μου το τηλέφωνο. Έχει τύχει σε λεωφορείο κοπέλα να βάζει τις φωνές σε κάποιον που την παρενοχλούσε. Έχει τύχει σε μένα να μπει στη μέση νεαρός, για να με προστατέψει. Όταν είσαι με κόσμο αντιδράς, όταν είσαι μόνη… Διαβάστε περισσότερα »
Τους αγνοείς και φυλάς τα νώτα σου.
Φεύγεις και προσπαθείς να πλησιάσεις κόσμο, να είσαι ορατή.
Στα δύσκολα φωνάζεις.
Παίρνεις το κινητό και κάνεις ότι μιλάς με φίλο ή την αστυνομία( ή καλείς πραγματικά).
Ακριβώς. Το πρόβλημα είναι στο οτι γνωρίζουν πως δεν υπάρχουν συνέπειες. Εχουν το ελεύθερο να ασκούν εξουσία επάνω μας, τους το δίνει η πατριαρχία. Όλη τους τη ζωη γονείς, συγγενείς, θεσμοί, τεχνες, επιστήμες και γενικώς η περιρρέουσα ατμόσφαιρα τους λέει οτι “δικαιούνται”, οτι οι γυναικες μετρανε λιγοτερο. Το κυρίως φυλο ειναι το αντρικό. Αυτα που βιώνουμε όλες στο δρόμο είναι μια ακόμα συνέπεια της πατριαρχούλας που λεει και μια ψυχή. Γι’ αυτο απλωνουν τα ξερά τους, γι’ αυτο τα επιφωνηματα, ο ελεγχος των ζωών μας και η εξουσία πανω σε αυτες. Ακόμα και οι καλοί καγαθοι άντρες ενίοτε κάνουν χρήση… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου πω τί κάνω εγώ: αν είμαι σε μέρος με κόσμο, γυρνάω, τους κοιτάω στα μάτια και τους ξεκινάω με δυνατή φωνή (να την ακούσουν δηλαδή οι γύρω μου) στα “δε ντρέπεσαι κοτζαμαν μαντράχαλος”. Αυτό το κάνω από τότε που είμαι ανήλικη μέχρι σήμερα και ακολουθώ ακριβώς την ίδια τακτική με τους επιδειξίες. Κάπου το διάβασα και το κάνω, νομίζω μας το είχαν πει στο δημοτικό (;). Τέλος πάντων, δεν είναι πάντα εύκολο αλλά εμένα μου έχει δουλέψει όλες τις φορές. Πιστεύω ότι όταν είσαι με κόσμο δε πρέπει να φοβάσαι γιατί και αυτοί στον φόβο ποντάρουν. Αν είσαι… Διαβάστε περισσότερα »
εγώ δεν κατάλαβα…
στο κατάστημα ο γέρος ήταν εργαζόμενος ή πελάτης;
αν ήταν πελάτης μια χαρά μπορείς να φωνάξεις μπροστά σε όλους…
αν τώρα όπως λες δεν υπάρχει κόσμος τριγύρω,καλο είναι να απομακρύνεσαι…δυστυχώς ποτέ δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει ο άλλος και πόσο βίαιος θα είναι..
ακόμη δηλ και πολεμικές τέχνες να γνωρίζεις,δεν μπορείς να πλακώνεσαι όλη μέρα.
Σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιείς βία αν δεν είναι απολύτως απαραίτητο, ακόμα και εκπαιδευμένη να είσαι για την δική σου ασφάλεια (από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνεις στις πολεμικές τέχνες). Ανεξαρτήτως σωματικής δύναμης, φύλου και τεχνικής, δεν ξέρεις τι μπορεί να κουβαλάει ο άλλος, ούτε στο κεφάλι του (μπορεί να είναι μουρλός) ούτε στην τσέπη του (μπορεί να κουβαλάει όπλο). Αλλά και η λεκτική αντιμετώπιση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη αν πέσεις σε μουρλό και το πάρει στραβά. Μου έχει τύχει (πάνω από μία φορά) ο άλλος να γίνει βίαιος απέναντί μου επειδή εξέλαβε την ευθύ απόρριψη μου σαν προσβολή. Η… Διαβάστε περισσότερα »
Επιβεβαιώνω και εγω πως παντα ετσι ήταν η κατάσταση, (μη σου πω και χειρότερη). Σε κατάστημα αν σου συμβει αυτό, πας στον σεκιουριτι, στην πωλήτρια, στην ταμία κλπ. Στο Σύνταγμα και σε περιοχες που εχει αστυνομια εαν η κατάσταση ξεφευγει και νιωθεις πως κινδυνευεις πας εκει, ή μπαινεις σε κάποιο καταστημα και ενημερωνεις. Εαν ο δρομος ειναι ερημικος, τον αγνωεις και συνεχιζεις την πορεια σου με πιο γρηγορο ρυθμό με χρι να βρεθεις σε καποιο ασφαλες σημειο. Αν μπορεις (εγω αυτο έκανα αρκετες φορς μικροτερη) καεις και καποιον δικο σου στο τηλεφωνο και συνομιλείς. Σφαλιαρα μη δωσεις, αυτο που μπορει… Διαβάστε περισσότερα »
Αγνοούμε την λεκτική παρενόχληση,κάποια στιγμή θα το κάνετε αυτόματα.
Οτιδήποτε άλλο σαν δράση φέρνει αντίδραση.
Καλύτερα να το αποφύγετε γιατί δεν γνωρίζετε με τι άνθρωπο έχετε μπλέξει.