Η Ρένα απαντά: Δυσλειτουργικές οικογένειες

Τι γίνεται όταν οι σύντροφοι προέρχονται από υγιείς οικογένειες κι εσύ όχι; Στα λόγια είναι εύκολο να φανούν υποστηρικτικοί, αλλά όταν δεν θες γονείς ούτε στο νοσοκομείο ή το γάμο σου;

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Διάβασα την ερώτηση της Φωτεινής που αισθάνεται ότι τα οικογενειακά προβλήματά της στέκονται εμπόδιο στις προσωπικές τις σχέσεις κ ταυτίστηκα. ήταν καιρός που ήθελα να στείλω παρόμοια ερώτηση όμως δίσταζα και τώρα επιτέλους βρίσκω το κουράγιο.

Λοιπόν τι γίνεται όταν οι σύντροφοι προέρχονται από υγιείς οικογένειες κι εσύ όχι? στα λόγια είναι εύκολο να φανούν υποστηρικτικοί κ κατανοητικοί αλλά τι φταίνε κι αυτοί να πρέπει να απορούν στα πρώτα στάδια της γνωριμίας που αλλάζεις κάθε συζήτηση για την οικογένειά σου και σε κάθε συζήτηση για παιδική ηλικία δεν έχεις παρά ελάχιστα να πεις? Που δεν τους έχεις γνωρίσει σε κανέναν μετά από καιρό σχέσης αλλά ταυτόχρονα δεν έχεις κόψει επαφές μαζί τους?πώς τους εξηγείς ότι ναι μεν μιλάς μαζί τους αλλά δεν θέλεις να αποτελούν κομμάτι της κοινής σας ζωής.
Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι γεμάτοι κατανόηση και διάθεση να σε γνωρίσουν και να μην σε κρίνουν άσχημα, απλώς είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που έχει μεγαλώσει πιο τυχερός να δεχτεί πως δεν θα πάρει τηλέφωνο τους δικούς σου ούτε όταν βρίσκεσαι στο νοσοκομείο. πως θέλεις όσο λιγότερα άτομα στον γάμο σας. πως δεν σκοπεύεις να συστήσεις ποτέ μεταξύ τους τα συμπεθέρια. Όσο κι αν θέλει ο άλλος να καταλάβει εεε δεν μπορεί. ή τουλάχιστον εγώ δεν γνώρισα ποτέ κανέναν και καμία που να μπορεί πέρα από έναν κι αυτός ήθελε όμως να μάθει το παρελθόν για να το καταλάβει. Δεν είμαι υποχρεωμένη να αναφέρομαι σχετικά αν δεν θέλω όμως οπότε πάει κι αυτός. όλοι οι άλλοι και οι άλλες ήταν ακόμα χειρότεροι, εκεί που έβλεπαν μυστήριο και ενδιαφέρον (δικά τους λόγια) βλέπουν πλέον ένα κλειστό άτομο έτσι λένε. να ρωτάω αν έχουν θέμα με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, όχι μόνο με το οικογενειακό και σε όλα τα άλλα συνέχιζαν να με θεωρούν ανοιχτό άνθρωπο με ενδιαφέρον. δηλαδή θα πρέπει να κάνω σχέσεις μόνο με ανθρώπους που κι εκείνοι βρίσκονται σε αντίστοιχη κατάσταση?να γεράσω μόνη μου?θεραπεία θα έκανα αν δεν είχα αποδεχτεί την οικογένεια μου αλλά εγώ την έχω αποδεχτεί οι υποψήφιοι είναι που δεν το αποδέχονται.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Τζένη

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Ενδιαφέρον ζήτημα θέτεις, ιδιαίτερα καθώς κάνεις τα ερωτήματα του τέλους. Προφανώς η ψυχοθεραπεία δεν είναι η λύση σε ό,τι δεν μπορούμε να απαντήσουμε, αποτελεί λύση για συγκεκριμένα πράγματα και για συγκεκριμένη διαχείριση που ουσιαστικά αλλάζει την δική μας οπτική, τους άλλους δεν μπορούμε. Σωστά το θέτεις. Εσύ συγκεκριμένα δεν μοιάζεις να χρειάζεσαι ψυχοθεραπεία.

Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο κόσμος που περιγράφεις υπολείπεται, καθώς φαίνεται, σε φαντασία κι εμπειρία, σε παρατήρηση ή γνωριμίες με άλλον κόσμο από το μικρόκοσμό του. Όταν λέω ότι αν κάτι δεν το έχεις βιώσει (συνήθως το λέω για την γονεϊκότητα επειδή το σοκ είναι τεράστιο, το έπαθα κι έμαθα, θα υπάρχουν κι άλλα θέματα) δεν μπορείς επαρκώς να το φανταστείς, αυτό εννοώ. Χρειάζεται μια ειδική κοινωνική ιδιότητα και μια βαθύτερη παρατήρηση εκ μέρους του υποκειμένου για να μπορέσει να φανταστεί πώς είναι κάτι ανάλογο. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που σχετίστηκες έχουν οικογένειες βγαλμένες από διαφήμιση Βιτάμ, να υποθέσω; Ο Οικονομίδης το Σπιρτόκουτο το έβγαλε από το μυαλό του; Οι γυναικοκτονίες, οι παιδικές κακοποιήσεις, η καταπίεση για σπουδές, δουλειά, αποκατάσταση να υποθέσω είναι ξένο σύμπαν. Τι να πω μπράβο τους. Κι εγώ μεγάλωσα πολύ όμορφα, αλλά τέτοια αναισθησία δεν επιδεικνύω. Δεν είναι ότι είμαι εξαιρετική, δεν είμαι, παρατηρώ κι ακούω όμως κι αυτά που ακούω με κάνουν να συνειδητοποιώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν ήταν τόσο τυχεροί. Να τσεκάρουμε λίγο και την προνομιάρα μας, έτσι;

Δεν χρειάζεται να εξηγείς πάρα πολλά και βρίσκω και την κατηγορία περί ανοιχτοσύνης κάπως εκ του πονηρού. Πιο πολύ για αρρωστημένο ενδιαφέρον ώστε να σε «ψυχολογήσουν» μου ακούγεται (και να σου το χτυπήσουν στον πρώτο καυγά) παρά για ειλικρινή σεβασμό στην κατάσταση που περιγράφεις συνοπτικά. Οι λεπτομέρειες πού τους χρησιμεύουν; Πουθενά. Ξέρω αρκετό κόσμο άλλωστε που θα πέταγε την σκούφια του στο να απουσιάζουν παντελώς τα πεθερικά. Το λες κι ένα πρόβλημα λιγότερο, δεν είναι έτσι;

Ειδικά για τους γάμους, οι πιο έξω μπορούν απλώς να υποθέσουν ότι οι γονείς είναι κατάκοιτοι στο εξωτερικό και δεν μπορούν να παρευρεθούν ή ότι έχουν πεθάνει ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Όλοι αυτοί είναι άνθρωποι χωρίς δικές τους δουλειές με άφθονο χρόνο στα χέρια τους να τον σπαταλήσουν σε κουτσομπολιά, δεν πρέπει να σε απασχολούν. Τώρα για τους συντρόφους, ε, άμα δεν παίρνουν από λόγια δεν παίρνουν από λόγια. Καλώς ξέκοψες. Όχι όμως ότι πρέπει να προέρχεστε από κατεστραμμένες οικογένειες για να καταλάβουν και να είστε μαζί. Υπάρχουν άνθρωποι με κατανόηση και σεβασμό, θα τους βρεις. Όσο περισσότερο διαπιστώνουν ότι σε κατατρίβει το θέμα, τόσο περισσότερο θα τσιγκλιώνται. Γνωρίζω άτομο που είχε δηλώσει παντού ότι η μάνα της είχε πεθάνει παρόλο που ζούσε γιατί για την ίδια ήταν σαν πεθαμένη. Κανένας δεν ασχολήθηκε περαιτέρω μετά απ’αυτό.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News