Η πεθερά και η έλλειψη οριοθέτησης έχουν κάνει δύσκολη την συνέχιση της σχέσης.
____________
Η ιστορία της Μιμόζας της πεθερόπληκτης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπέρα σε όλους και συγνώμη προκαταβολικά για το σεντόνι παραλογισμού πού έπεται. Ρένα χρειάζομαι τη συμβουλή σου και τη σοφία σου:
Δέν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα με καμιά πεθερά. Ίσα ίσα το αντίθετο, οι πεθερές του παρελθόντος με συμπαθούσαν και τα πηγαίναμε καλά.
Μέχρι πού γνώρισα την νυν πεθερά μου. Ας την πούμε Μαρία. Η Μαρία δεν είναι από την Ελλάδα αλλά από μία άλλη μεσογειακή χώρα όπου ο θεσμός της οικογένειας είναι εξίσου ισχυρός (ζω στο εξωτερικό όπως καταλάβατε). Η Μαρία έχει δύο αγόρια και κανένα σύντροφο εδώ και πολλά χρόνια. Οι “σύζυγοι” της ήταν τα αγόρια της.
Μέχρι που εμφανιστηκα εγώ.
Η πεθερά μου με έχει ταλαιπωρήσει στο μέγιστο. Εάν ξεκινήσω να γράφω παραδείγματα και περιστατικά, θα καταλήξω να γράψω βιβλίο. Θα πω επιγραμματικά ότι προσπαθούσε συνειδητά να μας βάλει να μαλώσουμε, ήθελε να έχει τον έλεγχο και το πάνω χέρι παντού: από το πού θα μείνουμε (καλά εννοείται ότι μας προτεινε να πάμε να μεινουμε σπίτι της όλοι μαζί μία ωραία οικογένεια) μέχρι τί κουρτίνες θα κρεμασουμε στο σπίτι. Είναι το αφεντικό του σύμπαντος και πάντα εκείνη ξέρει καλύτερα.
Ανταγωνισμοί συνεχώς, να μου τη λέει και που αναπνεύω, να φιλάει το αγόρι μού επιδεικτικά μπροστά μου για δημιουργία εντυπώσεων… Να περπατάμε στον δρόμο και να του χουφτώνει τον πωπό και καλά για αστείο!!!! Ποιά λογική μάνα τα κάνει αυτά; ποιά λογικη μάνα σαμποτάρει με τέτοιο τρόπο τη σχέση του γιου της; Πόσες φορές να της πει ο γιος της ότι νιώθει άβολα;
Όταν κάναμε ταξίδια με το αγόρι μου, δεν δίσταζε να δείχνε την ενόχληση της και εάν κάναμε κοντινές εκδρομές κάπου, φρόντιζε να πηγαίνει στο ίδιο μέρος την επόμενη εβδομάδα!! Ντόϊνγκ!!!Μια φορά αυτοπροσκλήθηκε στην ημερήσια εκδρομή πού είχαμε κανονίσει να πάμε οι δύο μας και εγώ εξερράγη. Τελικα έμεινε σπίτι της.
Με το αγόρι μου συγκρούστηκαμε πολύ έντονα και κατάλαβε ότι η συμπεριφορά της γενικά είναι τοξική. Δεν το παραδέχτηκα σε εκείνον ποτέ, αλλά η στάση της με διέλυσε και μου έκλεψε όλη τη χαρά του πρώτου ανέμελου καιρού με το αγόρι μου.
Πάλεψα πολύ σκληρά για να βάλω όρια σ’ αυτήν τη γυναίκα. Πάλεψα πολύ σκληρά για να δώσω στο αγόρι μου να καταλάβει και ξέρω ότι έκανε το καλύτερο που μπορούσε,δεδομενου ότι η μάνα του τον χειρίζεται εντέχνως εκμεταλλευομενη το γεγονός ότι τον μεγαλωσε μόνη της και ότι ζορίστηκε. Τώρα τουλαχιστον δέν έρχεται σπίτι απροσκλητη, ούτε της δώσαμε κλειδιά του σπιτιού που τόσο επέμενε να έχει.
Δέν του ανέφερα ποτέ για τα απρεπή σχόλια για την σιλουέτα μου (από την στενοχώρια μου έτρωγα με μανία και πάχυνα – πήρα 10 κιλά), ούτε για την απαίσια συμπεριφορά της απέναντι μου όταν εκείνος δεν ήταν μπροστά. Όταν είναι μπροστά εκείνος μου παίζει θέατρο, μου παίζει την καλή. Τόσο γελοία είναι που μια φορά είπε μπροστά του “ότι με αγαπάει πολύ” 
όσο περνάει ο καιρός και εμπεδωνω τα μοτίβα της συμπεριφοράς της (πάνε σχεδόν 3 χρόνια έτσι), τόσο πιο δύσκολο μου είναι να την συναναστραφώ. ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΈΧΩ. Εκείνη από την άλλη πλευρά προσπαθεί συνεχώς να οργανώνει εξόδους και να βγαίνουμε όλοι μαζί (και με τον άλλο την γιο που ούτε αυτός θέλει να έρχεται). Κάθε φορά που βγαίνουμε ελέγχει τα πάντα μέχρι και πού θα κάτσουμε γύρω από το τραπέζι ή με πόσα αμάξια θα πάμε. Θέλει να πηγαίνουμε με ένα αμάξι, όλοι μαζί ασφυκτικά. Δεν μπορώ να βγαίνω υπό αυτές τις συνθήκες. Προσπάθησα πολλές φορές να μην δίνω σημασία αλλά με θυμώνει τόσο πολύ όλο αυτό το τσίρκο.
Πιάνω τον εαυτό του να έχει πάθει εμμονή. Ξυπνάω το πρωί και ίσως αυτή να είναι το πρώτο πράγμα που θα σκεφτώ… Έχω αρχίσει και τρελαίνομαι. Πώς την διαχεριζομαι; πώς δέν χάνω τον εαυτό μου μέσα σε όλο αυτό το κλίμα ελέγχου και ανταγωνισμού εναντίον μου;
Ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μιμόζα η Πεθερόπληκτη
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μιμόζα μου, δεν μπορώ να πω σε νιώθω καθώς έχω υπάρξει τυχερή, αλλά προσπαθώντας να μπω στη θέση σου συναισθάνομαι την ασφυκτική πίεση.
Το πρόβλημα δεν είναι δυστυχώς η πεθερά, η οποία όπως ακριβώς το λες αντικατέστησε τον σύζυγο με τους γιούς λόγω της τρομερής ματαίωσης που έχει λάβει. Το πρόβλημα είναι ότι χρειάστηκε τόσος κόπος για να οριοθετηθεί και να την οριοθετήσει (κάπως) ο σύντροφός σου, το αγόρι σου.
Κοινώς το πρόβλημα το έχεις με τον σύντροφο.
Σωστά τον λες αγόρι, γιατί άντρας δεν είναι (ακόμη). Η ενηλικίωση προυποθέτει τη ρήξη του ομφάλιου λώρου, την αμφισβήτηση της εξουσίας του γονιού κι αυτό γίνεται στα χρόνια της εφηβείας, όχι στη δεκαετία των 20+ -ή ακόμη χειρότερα των 30+!
Πώς να στο πω… Είναι κάπως αργά. Όσο μεγαλώνει ο γιός, μεγαλώνει κι η μαμά και την προσοχή που θέλει θα την αξιώνει με τα διάφορα προβλήματα υγείας που θα αρχίσουν σιγά σιγά να προκύπτουν. Σε καμμία περίπτωση δεν υπονοώ ότι παρατάμε τους ηλικιωμένους ή αδύναμους ανθρώπους, όμως αλλιώς είναι ο οριοθετημένος γονιός που δεν βαραίνει το παιδί του αναίτια, κι αλλιώς ο χειριστικός κι ελεγκτικός.
Πιθανώς θα την βοηθούσε μια μεγάλη κουβέντα ότι δεν είστε ανταγωνίστριες στην αγάπη του, ότι δεν θα της τον πάρεις, ότι έχεις άλλο ρόλο εσύ κι άλλο εκείνη. Όμως για να πιάσει κάτι τέτοιο πρέπει να έχει και την διάθεση να ακούσει και να ενδοσκοπήσει. Αυτή τη στιγμή είναι σε πανικό ότι κάποια άλλη κάνει για το γιο της όσα έκανε εκείνη κι από πάνω του κάνει και σεξ! Άρα είναι κατά κάποιο τρόπο καλύτερη. Κι αυτή η σκέψη την μπλοκάρει, την αποσυντονίζει και προβαίνει σε αυτές τις παράλογες και θλιβερές συμπεριφορές.
Προσωπικά λοιπόν, αντί να βλέπω τα πράγματα να βελτιώνονται, τα βλέπω μάλλον να επιδεινώνονται. Σίγουρα αυτή η σχέση σου προσφέρει τόσα πολλά ώστε να διακινδυνεύεις την ψυχική σου ηρεμία; Διαβάζω ότι αποφεύγει τις εξόδους μαζί της κι ο άλλος της ο γιος κι αυτό λέει πάρα πολλά…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ζεις μια κόλαση για ένα αγόρι.
ΕΝΑ ΑΓΟΡΙ.
Ουτε σύζυγό,ούτε τίποτα.
Μήπως ήρθε η ώρα να καταλάβεις ότι έχεις αυτό ακριβώς που λες? Ένα αγοράκι.
Το αγοράκι της μαμάς του.
Λάθος επιλογή συντρόφου κοριτσι μου.
Ένας άντρας ξέρει να βάζει ορια και να προστατεύει τη σύντροφό του από τοξικά περιβάλλοντα.
Άλλαξε σύντροφό.
Τι άλλο πρέπει να γίνει για να καταλάβεις ότι επέλεξες τον λάθος άνθρωπο?
Συγγνώμη αλλά το βρίσκω αφοριστικό αυτό το σχόλιο. Δεν ξέρουμε τίποτα για το σύντροφό της και δε νομιζω πως από αυτά που είπε οδηγούμαστε σε αυτό το συμπέρασμα. Λάθος άνθρωπος δεν είναι κάποιος επειδή δεν έχει μεγαλώσει ακόμα ώστε να βάλει όρια στη μάνα του. Δεν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι, άλλωστε.
Δεν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι ναι,απλά είναι ξεκάθαρο ότι είναι άσχημη η συμπεριφορά της “πεθερας” . Μια χαρά “το αγορι” επομένως τη βλέπει και την αγνοεί.
Την αγνοει εις βάρος της συντρόφου του. Δεν είναι και τόσο καλό αυτό.
Δεν μίλησα για τέλειο ανθρωπο.
Αλλά ένας ενήλικας,υποτίθεται με εγκέφαλο πλήρως ανεπτυγμένο, είναι σε θέση να θέσει ΟΡΙΑ.
Ορια σε οικείους,συγγενείς,φίλους κλπ.
Ένας σύντροφος που δεν βάζει ορια στην μαμά του,δεν είναι καλος σύντροφος.
Μπορεί να μην θέλει.
Μπορεί να μην ξέρει πως.
Όπως και να έχει μια τέτοια σχέση είναι καταδικασμενη.
Η γραφουσα χάνει το χρόνο της.
Και μόνο που πρέπει κάποιος να θέσει όρια, δηλώνει ότι υπάρχει πρόβλημα. Αν δεν υπήρχε πρόβλημα, προφανώς δεν θα έπρεπε να βρει τρόπο να θέσει υπό έλεγχο αυτές τις συμπεριφορές ή να εξαλείψει το όποιο κόστος έχει επάνω τ@
Σωστά και πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν εύκολα να βάλουν όρια στους γονείς γιατί πολύ απλά οι γονείς είναι δύσκολοι. Το βλέπω στο περιβάλλον μου στην Ελλάδα. Η ελληνική οικογένεια είναι ψυχαναγκαστική και καταπιεστική. Και αν δεν τους βάλεις όρια από όταν είσαι 18-20 δεν θα μπουν όταν είσαι 40 εκείνοι πιο μεγάλοι και με απειλές για την υγεία τους. Δυστυχώς πρέπει ο σύντροφος της γράφουσας να είναι έτοιμος να δυσαρεστήσει τη μάνα του.
Επίσης από που είναι; Πήγε το μυαλό μου σε Μάλτα, Πορτογαλία αλλά αν μου πεις Τουρκία, Ινδία και μουσουλμάνοι θα σε συμβούλευα όπου φύγει φύγει
Ιταλία, la mama είναι το πρόσωπο που οι άντρες εκεί δεν κόβουν ποτέ.
Λαθος ανθρωπος για σχεση με τη γραφουσα. Υπαρχει ενα προβλημα το οποιο εδω και 3 δεν εχει διαχειριστεί. Και θα διογκωθει οσο περναει ο καιρος. Ισως χρειάζεται καποιον αλλον ανθρωπο με διαφορετικη νοοτροπια
Εδώ, εδώ η καλη πεθεροπληκτη Μιμοζα μου, ρίξε μια ματιά στο ποσα έχω πει στο σάιτ για τις πεθερές, και πολύ πρόσφατα μάλιστα. Υποψιάζομαι από που κατάγεται η πεθερά σου, κι αυτό κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα από το να ήταν Ελληνίδα πεθερά. Όχι επειδή δεν υπάρχουν και Ελληνιδες πεθερες-τερατα, αλλά επειδή και οι άντρες των γειτονικών μας χωρων είναι ακόμα πιο παραδοσιακοί κι ακόμα πιο μαμακηδες από τους Έλληνες. Αλλά πρώτα έχω κάποιες απορίες βρε Μιμοζα μου. Το γεγονός ότι τον αποκαλείς “αγόρι” μαζί με το ότι αναφέρεις “πεθερές του παρελθόντος”, μου δίνουν την εντύπωση ότι όντως δεν… Διαβάστε περισσότερα »
πρακτικές συμβουλές: μην το παίρνεις προσωπικά, οποιαδήποτε και να ήταν στην θέση σου θα είχε την ίδια συμπεριφορά. Κράτα στάση τυπική και ευγενική και αποστάσεις, ακόμα και στον ίδιο χώρο να είσαι μην λες πολλά πολλά, πάρε διάβασε ένα βιβλίο, χαζεψε στο κινητό, και μίλα πάντα περί ανέμων και υδάτων.. ποτέ για προσωπικά θέματα δικά σου ή δικά της. Μην την εξυπηρετείς για να φανείς “καλή” και μην της κάνεις τα χατήρια. Είναι ένας αγώνας από την αρχή χαμένος όσο ασχολήσε, και ούτε η ανοιχτή συζήτηση μαζί της θα βοηθήσει, η γυναίκα χρήζει ψυχοθεραπείας. Και για να μην στήλει εσένα… Διαβάστε περισσότερα »
ασχολείσαι*
Το διαχειρίστηκες άψογα, ας κάνει το ίδιο και η γράφουσα.
Τώρα, τα αδέλφια του συντρόφου σου, τί ηλικία έχουν;
Ρωτάω για μια φίλη.
Τις θυμάσαι κάτι τέτοιες λεπτομέρειες βλέπω… να μη σε νοιαζει! Εχεις άντρα εσυ! Ξεμυαλίστηκες μου φαίνεται μ’αυτη τα Ίντερνετ που ασχολείσαι όλη την ώρα.
Ορίστε, τον είχε σκανάρει η lioness just in case… ικανοποιήθηκες τώρα; 🐉🐉
Κορίτσια, εγώ το είπα πρώτος. 😂
Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις το ίδιο, ούτε μπορείς να ελέγξεις το τι κόστος θα έχει επάνω σου μια λεκτική επλιθεση
Τρέχα Μιμοζα, τρέχα κοριτσάκι μου. Θα σου πω τι μου είπε ο ψυχολόγος όταν έκλαιγα γιατί ο άντρας μου δεν σταμάτησε ΠΟΤΕ την μάνα του απο το να με μειώνει, προσβάλλει, υποτιμάει κτλ μπροστά του!! “Ο άντρας σου είναι κ θα είναι για πάντα 5 χρόνων μπροστά στην μάνα του” Δεν θα σε υποστηρίξει ποτέ γιατί αυτο ισοδυναμεί με ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Κ βέβαια οφείλει στον εαυτό του να ενηλικιωθεί κ να φερθεί ανάλογα αλλά αυτός είναι ο δικός του αγώνας κ όχι ο δικός σου. Καταλαβαίνεις ότι δεν θα κερδίσεις ποτέ, κ η εμμονή σου-το καταλαβαίνω απόλυτα έτσι ζούσα κ εγω-… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά τα λες, έτσι ακριβώς και η δική μου πεθερά. Ο,τι χοντράδα κι αν κάνει ο γιος της, (όχι βέβαια κάτι τόσο σοβαρό όσο στην περίπτωση σου), πάντα παίρνει το μέρος του και βγαίνω εγώ η κατηγορούμενη στο τέλος, κι ας είμαι το θύμα.
Είναι αυτές οι μανάδες που συλλαμβάνουν π.χ το γιο τους για ένα έγκλημα με ακράδαντες αποδείξεις, κι αυτές συνεχίζουν να φωνάζουν για την αθωότητα του.
Δεν υπάρχει λογική, έχουν θεοποιήσει τα παιδιά τους και παραλογιζονται, άκρη δεν βρίσκεις. Μάλιστα σε περιπτώσεις όπως η δική μου που και ο γιος θεοποιεί τη μάνα, ασ’τα να πάνε.
Καλό μου κορίτσι, ήδη τα σχόλια που έγιναν είναι πολύ βοηθητικά οπότε με κάλυψαν. Δύο πράγματα θα σου πω να σκεφτείς πολύ σοβαρά: 1. Το αγόρι σου είναι ο άνθρωπος που θα ήθελες να κάνεις οικογένεια, αν θες να κάνεις? Ταιριάζετε σε αξίες, ιδανικά, τρόπο ζωής, ό,τι για σένα είναι σημαντικό τέλος πάντων? Αν δεν είναι αυτό το πλάνο που έχεις για τη σχέση δεν καταλαβαίνω γιατί ταλαιπωρείς τον εαυτό σου τόσο πολύ. 2. Το ότι λες ότι είναι το 1ο πράγμα που σκέφτεσαι το πρωί και ότι γενικά σε αγχώνει και σου χαλάει την ψυχολογία συνεχώς είναι ανησυχητικό. Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Συγγνώμη που θα το θέσω κάπως ωμά και άκομψα, αλλά είσαι το τρίτο πρόσωπο που μπήκε ανάμεσα στο ζευγάρι.
Όταν τον φιλάει επιδεικτικά μπροστά σου, δεν ξενερώνεις με εκείνον που το καταλαβαίνει, το επιτρέπει, το δέχεται και πολύ πιθανόν το απολαμβάνει;
Δεν εχεις πρόβλημα με την πεθερά σου. Εχεις προβλημα με τον σύντροφό σου. Πόσες φορές πρέπει να το πούμε ξανά και ξανά; Δεν είναι δουλειά σου να της βάλεις όρια. Δεν έχεις σχέση με αυτή. Με τον σύντροφό σου έχεις τη σχεση. Οχι, αυτος δεν έκανε το καλύτερο που μπορούσε. Δεν βλεπω να έκανε και τίποτα αν κρίνω απ΄τη συμπεριφορά της. Είναι ενήλικας, δεν έχει κανένα λόγο να ανέχεται τις χειριστικές συμπεριφορές της μάνας του. Και μη νομίζει πως δεν τις καταλαβαίνει. Μια χαρα τις καταλαβαίνει, την ξέρει πολύ περισσότερο καιρό από σένα αλλά επιλέγει να τις παραβλέπει. Η μόνη… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι όντως εφιαλτικό. Με τα πεθερικά, γιατί άλλο οι γονείς των προκομμενων, κι άλλο γενικά οι συγγενείς. Ειδικά στους καιρούς μας οι συγγενείς όλο και απομακρύνονται, συνήθως μαζεύονται μόνο σε γάμους και κηδείες (κι ούτε καν). Αλλά με τα πεθερικά είναι σκούρα τα πράγματα. Δεν είναι όλοι το ίδιο φυσικά, αλλά είναι πολύ θέμα λαού και νοοτροπίας. Όταν ζούσα στο εξωτερικό, ζήλεψα τόσο πολύ όταν είδα πεθερικά ντόπιων να ζουν χιλιόμετρα μακριά, συνήθως στην εξοχή, να μην ανακατεύονται καθόλου στη ζωή του ζευγαριού, να είναι τόσο κουλ, και μια στο τόσο να πηγαίνει το ζευγάρι να τους δει και να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν γίνεται όμως να μη βλέπεις κάποια δείγματα απ’ την αρχη στον άντρα πχ ότι είναι πολύ της οικογένειας, παραδοσιακός, πάει πάντα για φαγητό στους δικούς του, τους παίρνει πολύ συχνά τηλέφωνο. Νιώθω πως το βλέπουμε σαν κάτι αναπόφευκτο ενω δεν είναι. Αρκεί να συμφωνούν κι οι δυο ότι θα κρατήσουν τις απαραίτητες αποστάσεις κι αν είναι τόσο πια ανυπόφορη η συνύπαρξη να αποδεχτούν ότι ο άλλος έχει το δικαίωμα να μην καταπιέζεται να τους ανεχθεί. Θα μου πεις αυτό απαιτεί ώριμους άνθρωπους που δεν έχουν πάντα προτεραιότητα την οικογένεια τους εις βάρος της σχέσης τους.
Ακριβώς, το είπες μόνη σου. “Απαιτεί ώριμους ανθρώπους.” Για ρίξε μια ματιά στους άντρες αυτούς που οι γυναίκες τους υποφέρουν από πεθερικά. Ψάχνεις την ωριμότητα με το μικροσκόπιο, γι’αυτό και τους αποκάλεσα πριν “αιώνιους μπέμπηδες.” Κι εδώ που τα λέμε, όλα από την οικογένεια αρχίζουν, πως να ωριμάσουν αυτοί οι άντρες όταν οι μανάδες τους τους έχουν μη βρεξει και μη σταξει;
Πάντως, όσο αυστηρή κι εκτενής είναι η κριτική σου σε σχέση με την συμπεριφορά της πεθεράς, τόσο μαλακή, σύντομη (έως ανύπαρκτη) κι επιφανειακή είναι αυτή που κάνεις στο αγόρι σου. Μήπως τελικά νιώθεις κι εσύ λίγο ανταγωνιστικά;
Ακούγεται ανυπόφορη και φαίνεται να έχει σοβαρά θέματα ελέγχου, αλλά τι λέει για σένα το γεγονός ότι κάθεσαι τόσα χρόνια και ανέχεσαι μια κατάσταση που σε φθείρεται και κατέληξε να σου γίνει εμμονή?
Όπως ανέφεραν πολλά σχόλια, το πρόβλημα είναι ο σύντροφος σου. Αν εκείνος δεν ήθελε, δεν θα είχες γνωρίσει καν αυτήν την πλευρά της