Η Ρένα απαντά: Δεν ξέρω γιατί έχετε τέτοια άποψη για τα ons

Πάντα έτσι απαντούσα ότι, α δηλαδή που είναι το κακό, αν είναι κακό εν πάση περιπτώση θα είναι και για τον άνδρα, όχι μόνο για εμάς.

_____________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Δεν ξέρω για ποιο λόγο έχετε τέτοια γνώμη για τα ons.
Καλησπέρα σας κυρία Ρένα,
είμαι και πάλι η Ελισάβετ. Σας γράφω με αφορμή μια ανάρτηση που είδα εδώ μιας γυναίκας που έλεγε πως απορεί γιατί νιώθει ακόμα ενοχές για τα ons. Ομολογώ πως η απάντησή σας και τα σχόλια ορισμένων αναγνωστών μου φάνηκαν περίεργα, αλλά δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα.

Προσωπικά πιστεύω πως ποσώς μας ενδιαφέρει το τι λέει η πατριαρχία και εγώ ακούω κάτι τέτοια και πάντα έτσι απαντούσα ότι α δηλαδή που είναι το κακό, αν είναι κακό εν πάση περιπτώση θα είναι και για τον άνδρα όχι μόνο για εμάς. Προσωπικά συμφώνησα πολύ με το σχόλιο μιας γυναίκας που είπε πως δεν είναι απελευθέρωση να κάνεις κάτι χωρίς αγάπη αλλά το αντίθετο.

Να μιλήσω τώρα και για τη δική μου οπτική. Δεν αισθάνθηκα άσχημα ή βρώμικα επειδή η κοινωνία λέει πως το σεξ δεν πρέπει να γίνεται από τις γυναίκες εκτός σχέσης κλπ, σκασίλα μου, αισθανόμουν άσχημα γιατί ένιωθα πως ο άλλος δεν με σεβόταν ή δεν ένιωθε για μένα όπως εγώ για εκείνον ή σε άλλες περιπτώσεις επειδή ίσως εγώ να ήθελα κάτι παραπάνω ιδανικά αλλά να υπέκυπτα σε αυτό για χάρη του άλλου ή μήπως επειδή υπέθετα ότι γνωρίζοντας ο ένας τον άλλον θα εξελισσόταν ίσως και παραπάνω.

Εξίσου άσχημα αισθανόμουν και στα πλαίσια σχέσης όταν η πράξη γινόταν ενώ προηγουμένως ο άλλος είχε δείξει ή πει πως θέλει να χωρίσουμε ή με είχε πονέσει λεκτικά ή ψυχολογικά, εκεί σκεφτόμουν πως εφόσον νιώθει έτσι δεν έχει κανένα λόγο να κάνει καμιά τέτοια πράξη, γιατί εγώ θα κολλήσω και μετά δε θα μπορώ να χωρίσουμε, εκεί όντως ένιωθα ότι ο άλλος εκμεταλλεύεται. Αρα δεν έχει να κάνει με καμιά πατριαρχία και καμία ηθική.

Όσον αφορά το θέμα του οργασμού. Θυμάμαι να έρχομαι σε επαφή με άνδρα χωρίς σοβαρή σχέση και ενώ να νιώθω όμορφα από τον τρόπο που με φιλάει και από τις κινήσεις στα προκαταρκτικά στην πράξη την κυρίως να μην νιώθω οργασμό, ενώ περίμενα πως θα ήταν πολύ καλύτερα. Το απέδωσα μεν σε υποκειμενικούς παράγοντες (για μένα ήταν μέτρια, για άλλη μπορεί να ήταν ακόμα πιο τοπ, εγώ προτιμούσα πιο άγριο σεξ, κάποια άλλη όχι, επίσης ο συγκεκριμένος έκρινα πως είναι καλός στο φιλί, στις τρυφερές κινήσεις, άλλοι είναι καλύτεροι στη κυρίως πράξη και όχι τόσο καλοί σε αυτά, κανείς δεν είναι τέλειος σε όλα), το απέδωσα δε όμως και στο ψυχολογικό κομμάτι. Ξέρω πολύ καλά πως με το συγκεκριμένο άτομο είχαμε βγει πριν χρόνια για γνωριμία χωρίς να κάνουμε σεξ. Εγώ στην αρχή είχα κολλήσει κάπως, γιατί έδειχνε ενδιαφέρον, είχαμε επικοινωνία, δεν μ είχε πιέσει από κοντά για κάτι, στη συνέχεια με αφορμή κάποιο διαπληκτισμό μου είπε πως τελικά με θέλει μόνο για σεξ και επειδή εγώ αρνήθηκα λέγοντας πως δε ψάχνω κάτι τέτοιο, αυτός μ έβριζε και μου έκανε και ψυχολογικό πόλεμο λέγοντας είσαι χάλια, απλά να σε πηδήξω ήθελα και εσύ χάνεις εγώ δε δέχομαι τη συγγνώμη σου σχετικά με τη παρεξήγηση, έχω βρει άλλες και κάνω σεξ πολύ καλύτερες από σένα, εγώ φταίω που ήμουν κύριος, τώρα είχες την ευκαιρία για κανονική γνωριμία πέρα από το σεξ με ξενέρωσες και την έχασες, αλλά έχω ορμές και έλα για σεξ. Θεωρώ πως μετά από αυτό το σκηνικό είναι φυσιολογικό να μην νιώθεις και οργασμό ιδιαίτερα πολύ, εκτός αν κάποια είναι πολύ αναίσθητη, εγώ δεν είμαι. Απορώ κιόλας πως είχα και υγρασία και έστω με τα φιλιά και τις κινήσεις άναψα μετά από όλα αυτά.

Την ίδια όχι τόσο έντονη απόλαυση ένιωθα και σε περιπτώσεις σχέσεων όπου το σεξ γινόταν έπειτα από κάτι που είπε ο άλλος και με πλήγωνε και έπειτα από διάθεσή του να με χωρίσει. Εκεί όμως κολλούσα και μετά έριχνα τα μούτρα μου γιατί εφόσον ήδη ήμασταν μαζί εγώ είχα νιώσει και ήθελα και το σεξ μαζί του και τον ίδιο. Θυμάμαι και τώρα αλλά περισσότερο όταν ήμουν πιο μικρή τύπου 16-18 χωρίς να έχει γίνει κάτι έτσι ακούσια μετά από ερωτική πράξη με σχέση όταν ο άλλος μετά με έπαιρνε αγκαλιά να δακρύζουν τα μάτια μου. Το ίδιο έπαθα πριν τρία χρόνια όταν για έναν ή δυό μήνες έκανα κάτι μ ένα παιδί από την Αφρική πέντε χρόνια πιο μικρό από μένα, όταν μετά το σεξ μου έφερε στο κρεβάτι να φάω κοτόπουλο που είχε φτιάξει, δάκρυσα ασυναίσθητα.

Σε έναν ψυχολόγο που είχα αναφερθεί γενικότερα στα θέματα σχέσεων κλπ μου είπε πως χωρίς να με ξέρει ερωτικά πχ κατευθείαν άνετα θα πίστευε πως δεν μπορώ να κάνω σεξ χωρίς συναίσθημα ή κάποια σχέση με τον άλλον. Του λέω πως γίνεται γιατί έχω κάνει και δεν είχα και σωματικά κάποιο θέμα εκτός από την αρχική αμηχανία που οκ δεν ξέρεις το σώμα του άλλου μετά μαθαίνεται και μου απάντησε πως πιστεύει πως άσχετα με το αν το απολαμβάνω εγώ (που μετά μου είπε πως πιστεύει λέει πως αν κάποιες συνθήκες όπως η συμπεριφορά του άλλου και η σχέση μεταξύ μας ήταν πιο ευνοικές θα το απολάμβανα ακόμα περισσότερο), ουσιαστικά λέει επιδίδομαι κάποιες από αυτές τις φορές για να κερδίσω τον άλλον, ενώ η ίδια μπορεί εκείνη τη στιγμή να μην νοιάζομαι και τόσο για το αν θα προκύψει το σεξ. Η απορία μου είναι για ποιό λόγο θεωρείται περίεργο για μια γυναίκα αλλά και για έναν άνδρα να επηρεάζεται η διάθεση για σεξ από τα συναισθήματά του/της, η απελευθέρωση σημαίνει δηλαδή να είμαστε αναίσθητοι;

Υ.Γ. Ορισμένες φορές μετά από εφήμερα σεξ ήθελα εγώ να εξαφανιστώ και να μη μου ξαναστείλει ο άλλος για ένα και μόνο λόγο: να ξεχάσω την άσχημη εμπειρία πχ. το ότι με συνάντησε γι αυτό χωρίς καν τα τυπικά μια έξοδο κλπ, το ότι δεν ήθελε προφυλάξεις, το ότι πήγαινε να προκαλέσει κάτι πάνω στη πράξη, ενώ δεν το ήθελα, το ότι έγινε η πράξη και μετά είπε πως α άντε γεια τώρα ντύσου γιατί έχω δουλειά κλπ.

Όλα αυτά είναι παραδείγματα, σε τέτοιες περιπτώσεις ήθελα εγώ να εξαφανιστώ και να κάνω το οτιδήποτε άλλο εκείνη τη στιγμή, από το να πάω κάπου βόλτα μέχρι το να ακούσω μουσική μέχρι το να βρίσω κλπ, για να φύγει από το μυαλό μου η σκέψη που με τσίτωνε. Και ήθελα να μη ξαναστείλει γιατί από προηγούμενες εμπειρίες ήξερα πως, αν ξαναστείλει, απλά θα γίνει το ίδιο και χειρότερο, και εγώ θα κολλάω ή θα χάνω το χρόνο μου μπαίνοντας στο τρυπάκι να δώσω μια ευκαιρία μήπως φερθεί πιο ευπρεπώς την επόμενη φορά, πράγμα που δεν γίνεται ποτέ.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελισάβετ

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Κάτι έχει χαθεί στη μετάφραση. Η αντίληψη ότι «μετράς» ως άνθρωπος αν σε επιλέξουν για σχέση ή απλώς για να σου φερθούν καλά, ενώ αλλιώς δεν μετράς και είσαι ένα σκουπίδι, ΕΙΝΑΙ πατριαρχία. Επειδή στην πατριαρχία το σεξ είναι βρόμικο κι άρα πρέπει με κάποιο τρόπο να εξαγνιστεί ώστε να πούμε «α οκ, είναι αλλιώς εδώ». Το συναίσθημα είναι αυτό που μας έχουν μάθει ότι απαιτείται ακριβώς για να μην κινδυνεύσουμε, πονέσουμε, βιαστούμε. ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ. Δεν σημαίνει ότι το συναίσθημα είναι ντε και καλά αγάπη, να θες να κάνεις τα παιδιά του άλλου φερ’ειπείν. Συναίσθημα είναι κι η καύλα και το γουστάρισμα κι η έλξη που δεν μπαίνει σε ορισμό κι όλα αυτά είναι καλά και άγια. Είναι συναισθήματα, είναι ανθρώπινη επικοινωνία. Σημασία έχει να μην μπερδεύουμε την έκκριση ορμονών (οξυτοκίνης και σεροτονίνης) με μεγάλο έρωτα, επειδή τότε καραδοκεί μεγάλη απογοήτευση στο πολύ κοντινό μέλλον. Είναι ανασφάλεια.

Η περιρρέουσα ηθική ορίζεται από την πατριαρχία, υπάρχουν πράγματα που θεωρούνται καλά για τις γυναίκες και κακά για τις γυναίκες, όπως το ίδιο υπάρχουν πράγματα που θεωρούνται καλά για τους άντρες και κακά για τους άντρες. Κι όλοι μπορούμε άμεσα να σκεφτούμε ποιά είναι αυτά. Αυτά είναι τα double standards, τα διπλά στερεότυπα. Ενώ αν υπήρχε ισότητα κι όχι πατριαρχικό αφήγημα θα έπρεπε να είναι λογικά τα ίδια. Η ηθική είναι ένα σύστημα που διαμορφώνεται από τις μεγάλες δυνάμεις που δρουν σε μια κοινωνία -οι θρησκείες ας πούμε ή το πατριαρχικό σύστημα είναι δύο εξ αυτών.

Το λεγόμενο ons, σεξ της μιας βραδιάς, όπως το κατανοώ τουλάχιστον, αφορά σε μια ανθρώπινη διάδραση που για Χ λόγους δεν επαναλαμβάνεται. Ούτε αναγκαστικά ξεκινάει με την προοπτική ότι δεν θα ξαναβρεθείς, ή μπορεί και να ξεκινάει. Δεν σημαίνει σίγουρα ότι ο άλλος ταυτόχρονα σε βρίζει, σε χτυπάει, σε πετάει από το κρεβάτι να μην του πιάνεις χώρο. Δεν σε υποτιμά, δεν σε εξευτελίζει, δεν κάνει κινήσεις χωρίς συναίνεση, δεν αρνείται τις προφυλάξεις. Σου φέρεται με σεβασμό και με ανθρώπινη επικοινωνία (στην σεξουαλική επαφή χαρίζουμε τον εαυτό μας). Αλλιώς δεν είναι σεξ. Είναι -συγγνώμη κιόλας- μ@λακί@ μέσα σε έναν άλλον άνθρωπο! Αν τυχόν ένας άντρας, ιδιαίτερα ένας νέος άντρας, θεωρεί ότι επειδή κάνεις σεξ είσαι βρόμικη κι επομένως εξ αυτού δεν σε σέβεται, τότε προφανέστατα το πρόβλημα το έχει εκείνος, όχι η γυναίκα. Το πρόβλημα του είναι πατριαρχικής αντίληψης και συγκρούεται με τις έντονες ορμές της νεαρής αρρενωπότητας, όταν θέλει εναγωνίως σεξ, αλλά πώς να κάνει αφού οι γυναίκες που κάνουν δεν του «κανουν» για οτιδήποτε άλλο; Οπότε την αντίφαση αυτή την «βγάζει» πάνω στη γυναίκα υποτιμώντας την. Η οποία επειδή ακριβώς δεν βιώνει τέτοια εσωτερική αντίφαση δεν καταλαβαίνει γιατί της φέρονται τόσο χάλια.

Πιστεύω ότι η σεξουαλική σου απόκριση είναι μια χαρά (ακόμα και σε κακοποίηση μπορεί το σώμα να έχει οργασμό) αλλά η συναισθηματική-ψυχική σου είναι δυο τρομάρες. Οι άνθρωποι αυτοί είναι ακατάλληλοι για το οτιδήποτε, όχι μόνο για παραπάνω, ίσως με εξαίρεση εκείνο το παιδί με το κοτόπουλο. Συνέχισε τις συνεδρίες με ψυχοθεραπευτή κι αν δεν βλέπεις πρόοδο σκέψου μήπως αλλάξεις επαγγελματία. Η ατάκα «χωρίς να με ξέρει ερωτικά πχ κατευθείαν άνετα θα πίστευε πως δεν μπορώ να κάνω σεξ χωρίς συναίσθημα ή κάποια σχέση με τον άλλον» μου χτυπάει διάφορα καμπανάκια.

Δεν σου κάνουν καλό οι ερωτικές επαφές αυτές που μου διηγείσαι. Είναι σημαντικό να λαμβάνουμε λίγη συντροφικότητα, λίγη τρυφερότητα κι επικοινωνία, άνθρωποι είμαστε και τα έχουμε ανάγκη, αλλά όχι να μας πατάνε κάτω προκειμένου να μας ρίξουν ψίχουλα ενδιαφέροντος. Αυτό ονομάζεται bread crumbing στην σύγχρονη ρητορική του σχετίζεσθαι. Ψάξε το. Κι ενδυναμώσου. Έχεις αξία επειδή είσαι άνθρωπος. Όλοι οι άνθρωποι έχουν εγγενή αξία.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News