Η Ρένα απαντά: Δεν του έκανε τελικά μήνυση, επειδή θα πήγαινε και η ίδια στο κρατητήριο!

Και αναρωτιέμαι, αυτή είναι λοιπόν η διαδικασία του αυτοφωρου;

_____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σου Ρένα μου και συντακτική ομάδα! Ήθελα να θέσω έναν προβληματισμό για το σοβαρότατο θέμα της βίας κατά των γυναικών, με αφορμή κάτι που τελευταία έμαθα και με απογοήτευσε πολύ. Θέλω τη γνώμη σου και των άλλων κοριτσιών της παρέας, και για μένα το θέμα είναι πολύ σοβαρό, γι’αυτό είπα να μην το γράψω απλά σε σχόλιο και χαθεί. Ξέρεις ότι είμαι πολύ ευαισθητοποιημένη στο θέμα της βίας λόγω προσωπικών εμπειριών.

Έχω στη γειτονιά μια οικογένεια αλβανικής καταγωγής, με τρία μικρά παιδιά, όπου ο άντρας ανά διαστήματα βρίζει και χειροδικει πάνω στη γυναίκα. Παραμένει και άνεργος από επιλογή, δεν αναλαμβάνει σχεδόν καμία οικογενειακή ευθύνη, της τα φορτώνει όλα, και επειδή το σπίτι είναι δικό του, με κάθε ευκαιρία την απειλεί ότι θα τη βγάλει στο δρόμο. Ζουν από το κοινωνικό κράτος. Εγώ και μια -δυο άλλες στη γειτονιά της έχουμε πει αρκετές φορές τι πρέπει να κάνει, αλλά εκείνη τα γνωστά, φοβάται να αντιδράσει.

Αλλά πρόσφατα, την τελευταία φορά που τη χτύπησε, βρήκε επιτέλους το κουράγιο και κάλεσε την αστυνομία. Ήρθαν και τους πήραν όλους με το περιπολικό στο τμήμα, μαζί με τα παιδιά. Μετά από λίγες ώρες γύρισαν όλοι πίσω. Και ρωτώντας την, έμεινα έκπληκτη όταν έμαθα ότι άλλαξε γνώμη και δεν του έκανε τελικά μήνυση, επειδή θα πήγαινε και η ίδια στο κρατητήριο, και τότε τα παιδιά θα έμεναν μόνα τους, με τις κοινωνικές υπηρεσίες (δεν έχουν άλλους συγγενείς κοντά.) Έκπληκτη με τη διαδικασία φυσικά, όχι με την απόφαση της γυναίκας. Γιατί ο κύριος ήθελε να της κάνει κι αυτός μήνυση ότι του επιτέθηκε, δίνοντας ψευδή στοιχεία. Και επειδή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσλάβουν δικηγόρο, αν τους κρατούσαν και τους δύο θα τους έβαζαν υπηρεσιακό συνήγορο. Δεν υπήρχαν αυτή τη φορά σημαδια κακοποίησης, χωρίς να σημαίνει ότι δεν τη χτύπησε αρκετά βέβαια, και η έλλειψη αποδείξεων έκανε τη θέση της ακόμα δυσκολότερη.

Και αναρωτιέμαι, αυτή είναι λοιπόν η διαδικασία του αυτοφωρου; Μετά από τόσα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, μετά από τόσες γυναικοκτονιες, ο νόμος παραμένει ακόμα έτσι; Να βρει τη δύναμη και το θάρρος το θύμα να καταγγείλει, και να κινδυνεύει να κρατηθεί η ίδια, να της πάρουν και τα παιδιά; Υπήρχαν φορές που της είχε αφήσει και σημάδια, απλά αυτή η φορά έτυχε να μην είναι από αυτές. Δεν αφήνει πάντα σημάδια η βία, αυτό όμως τι σημαίνει; Για παράδειγμα, αν την χτυπούσε στο κεφάλι μπορεί η ίδια να πονούσε πολύ, αλλά να μη φαίνεται τίποτα προς τα έξω.

Κι έτσι, ένα φοβισμένο θύμα που με χίλια ζόρια βρήκε το κουράγιο να κάνει μήνυση, απέσυρε τις κατηγορίες, μόνο από φόβο εγκλεισμού της ίδιας, απομάκρυνσης των παιδιών και αβεβαιότητας της υπόθεσης, μιας και εκείνος ήταν αποφασισμένος να ψευδομαρτυρησει εις βάρος της για να την εκδικηθεί. Η υπόθεση γράφτηκε στα πρακτικά της αστυνομίας, και στον άντρα έγινε μαλωματακι από τους αστυνομικούς να μην το ξανακάνει, και αυτός τους υποσχέθηκε να μην το ξανακάνει. Άρα του έκαναν τη μούρη κρέας, και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Να λοιπόν ένας άλλος πολύ σοβαρός λόγος που δεν μιλάνε τα θύματα. Αμφιβάλλω αν η ίδια θα προσπαθήσει ξανά μετά από όλο αυτό. Δηλαδή είναι σαν να της λένε να περιμένει μέχρι τα χτυπήματα να γίνουν τόσο άγρια ώστε να φαίνονται τα σημάδια πάνω της, ή μήπως πρέπει να περιμένει να τη σκοτώσει και να γίνει άλλο ένα νούμερο στην ατελείωτη λίστα των γυναικοκτονιων;

ΑΠΟ ΤΗΝ – galini17

________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Πολύ δύσκολη κατάσταση και σε ευχαριστώ πολύ που το έφερες εδώ να το συζητήσουμε.

Η διαδικασία είναι η εξής (για τις γυναίκες που μας διαβάζουν) από όσο το έχω ψάξει μέσω επίσημων ιστότοπων και κέντρων κακοποιημένων γυναικών.

Η διαδικασία αυτόφωρου για ενδοοικογενειακή βία ξεκινά με καταγγελία στην αστυνομία (100 ή Αστυνομικό Τμήμα), η οποία είναι υποχρεωμένη να την καταγράψει και να ενημερώσει τον εισαγγελέα. Σε περίπτωση σοβαρής βίας, μπορεί να γίνει αυτόφωρη σύλληψη του δράστη. Στη συνέχεια, η υπόθεση παραπέμπεται σε αυτόφωρο δικαστήριο εντός 48 ωρών από τη σύλληψη, όπου ο κατηγορούμενος απολογείται. Παράλληλα, το θύμα πρέπει να καταθέσει μήνυση, να επισκεφτεί ιατροδικαστή (αν υπάρχει τραυματισμός) και να συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία.

Υπάρχουν όμως μερικά σημεία ΣΟΣ που πρέπει να ακολουθηθούν.
Ζητήστε αντίγραφο της καταγγελίας από το βιβλίο συμβάντων.
Εάν είστε τραυματισμένη, ζητήστε από την αστυνομία να σας παραπέμψει σε ιατροδικαστή.
Υποβάλετε μήνυση στο Αστυνομικό Τμήμα ή στην Εισαγγελία, εάν δεν έχει γίνει ήδη από την αστυνομία.
Συγκεντρώστε οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία έχετε, όπως φωτογραφίες, ιατρικές γνωματεύσεις και μαρτυρίες.

Προσοχή: Ο δικηγόρος έχει δικαίωμα να επικοινωνήσει με τον εντολέα του πριν την απολογία. Αυτό σημαίνει ότι ο θύτης μπορεί εκ του νόμου να υποβάλλει κι ο ίδιος καταγγελία. Αυτό απειλήθηκε να γίνει εδώ.

Εκτός από καταγγελία μπορείς να υποβάλλεις και μήνυση για ενδοοικογενειακή βία στο αστυνομικό τμήμα ή την εισαγγελία. Μάλιστα αυτή η ενέργεια είναι αρκετά σημαντική σε περίπτωση διαζυγίου γιατί αποδεικνύει τον ισχυρό κλονισμό του γάμου. Προσοχή: Η μήνυση υποβάλλεται χωρίς την προσκόμιση παράβολου.

Ο νόμος παρέχει πολλαπλή προστασία, απαγορεύοντας στο άτομο που σε κακοποιεί να πλησιάζει εσένα, τα παιδιά, τους/τις συγγενείς σου ή τους/τις μάρτυρες οπουδήποτε.

Αν αισθάνεσαι ότι εσύ ή/και τα παιδιά σου κινδυνεύετε, ζήτησε από το Πρωτοδικείο την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων εναντίον του δράστη και τη μετοίκησή του. Με την ίδια αίτηση μπορείτε να ζητήσετε να μην σας προσεγγίζει, είτε στην κατοικία ή στην εργασία σας ή στο σχολείο, αν ασκεί βία εναντίον των παιδιών.

Γνώμη μου είναι ότι η γειτόνισσα, που την συμπονώ, πρέπει να προβεί σε γνωμοδότηση δικηγόρου και έκδοση ασφαλιστικών μέτρων. Τα παιδιά πρέπει να φροντίσει να έχουν μια εναλλακτική φύλαξη για δυο-τρεις μέρες. Για το θέμα αυτό μπορεί να βοηθήσει και η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων.

Τα είκοσι επτά (27) Συμβουλευτικά Κέντρα έχουν δημιουργηθεί στους Δήμους : Αλεξανδρούπολης, Αρταίων, Βέροιας, Ελευσίνας, Ζακύνθου, Θήβας, Καβάλας, Καλαμάτας, Καρδίτσας, Κεφαλονιάς, Καστοριάς, Κατερίνης, Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Κορινθίων, Κω, Περιστερίου, Πρέβεζας, Πύργου, Ρεθύμνης, Ρόδου, Σερρών, Τρικκαίων, Φλώρινας, Φυλής, Χαλανδρίου, Χαλκιδέων και Χίου.

Οι δέκα οκτώ (18) Ξενώνες Φιλοξενίας των Γυναικών θυμάτων βίας και των παιδιών τους  έχουν δημιουργηθεί στους Δήμους: Αγρινίου, Αθηναίων, Βόλου, Ηρακλείου (Κρήτης), Θεσσαλονίκης, Ιωαννιτών, Κέρκυρας, Κοζάνης, Κομοτηνής, Κορδελιού-Ευόσμου, Λαμιέων, Λαρισαίων, Λέσβου, Πατρέων, Πειραιώς, Ρόδου, Τρίπολης και Χανίων.

Υπάρχουν ακόμη δύο (2) Ξενώνες του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ) στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη των οποίων θα αναβαθμισθεί η λειτουργία. Ακούω βέβαια για προβλήματα στην χρηματοδότηση του προσωπικού τους, αυτό είναι ένα καλό θέμα για επικοινωνία με κατά τόπους βουλευτές ώστε να γίνει επερώτηση στη Βουλή και έλεγχος.

Ας επικοινωνήσετε πρώτα απ’όλα με τη γραμμή 15900 κατά της Βίας εναντίον των Γυναικών και θα σας δώσουν περισσότερες πληροφορίες. Θα βοηθήσουν και στο θέμα δικηγόρου.

Δείτε και την σελίδα isotita.gr

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News