Η Ρένα απαντά: Δεν θέλει να γνωρίσει το παιδί μου

Το παιδί σου είναι πολύ σημαντικό και το ότι το αποφεύγει ίσως συνδέεται.

___________________

Η ιστορία της Jo όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Γειά σε όλες και όλους!

Διαβάζω εδώ και αρκετό καιρό και τώρα ήρθε η σειρά μου.

Λοιπόν είμαι χωρισμένη πρόσφατα με μια κόρη 12,5 ετών. Ο χωρισμός έγινε με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, το παιδί το πήρε πολύ καλά και όλα καλά. Παράλληλα έχω έναν σύντροφο εδώ και 4 περίπου χρόνια, που επίσης είναι διαζευγμένος με ένα παιδί, το οποίο μένει με την μητέρα του, 10 ετών. Είναι πολύ καλός μπαμπάς βλέπει το παιδί του και όλα καλά.

Η σχέση μας είναι πραγματικά τέλεια και είναι ο άνθρωπος που πραγματικά θέλω δίπλα μου. Το μόνο μελανό για μένα σημείο είναι ότι δεν θέλει να γνωρίσει το παιδί μου. Παρόλο που πάντα δείχνει ενδιαφέρον θεωρητικό, αλλά και πρακτικό, όσες φορές του έχω πει να πάμε κάπου που θα είναι και η κόρη μου αρνείται.

Πρόσφατα, και με αφορμή μια επίσημη πρόσκληση που θα “πρέπει” να είμαστε όλοι, μου είπε “θα πρέπει να γνωρίσω και την κόρη σου”. Ευθέως τον ρώτησα αν θέλει και μου είπε ότι δεν είναι κάτι που θέλει να επιδιώξει. Όταν τον ρώτησα γιατί, μου είπε ότι δεν ξέρει ακριβώς γιατί, θα το σκεφτεί και θα μου πει τι είναι αυτό που τελικά τον εμποδίζει.

Το πρόβλημα μου δεν είναι αν θα γνωρίσει ή όχι το παιδί μου και πότε, αλλά τι είναι αυτό που τον κάνει να μην θέλει. Η αλήθεια είναι ότι το θεωρώ κάπως “προσβλητικό”, γιατί το παιδί μου είναι το πιο σημαντικό και αγαπημένο πρόσωπο της ζωής μου. Πως γίνεται να μην θέλει ο άνθρωπος μου να γνωρίσει αυτό το κομμάτι μου?

Μήπως απλά το βλέπω λάθος?

Να σημειώσω ότι την ίδια αντιμετώπιση λαμβάνω και ως προς το δικό του παιδί. Όμως έχει γνωρίσει με δική του επιθυμία τους γονείς μου και όλο τον κύκλο μου, καθώς και ο ίδιος με έχει γνωρίσει στους δικούς του καθώς και στον δικό του κύκλο.

Αναμένω με ανυπομονησία τις δικές σας “οπτικές” στο θέμα μου..
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Jo

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή φίλη, μπράβο που έχεις λύσει τα πλέον σημαντικά θέματα: το ομαλό διαζύγιο και την εύρεση σωστού και με κατανόηση συντρόφου.

Τώρα μου ζητάς να μαντέψω τι σκέφτεται ένας άλλος άνθρωπος. Βέβαια τον ρώτησες, αλλά μάλλον δεν απάντησε ακόμη…

Το ενδιαφέρον για το παιδί σου λες πως “είναι θεωρητικό αλλά και πρακτικό”. Υποθέτω με αρκετή σιγουριά ότι το θεωρητικό συνοψίζεται σε ερωτήσεις πώς είναι η κόρη σου. Το πρακτικό τι ακριβώς περιλαμβάνει; Χρηματική ενίσχυση; Κάλυψη χρόνου ώστε να παρευρεθείς με το παιδί σου κάπου; Δώρο ίσως; Μου κάνει εντύπωση επειδή για να παρέχει κάποιος πρακτικό ενδιαφέρον σε ένα άτομο τις περισσότερες φορές έρχεται και σε επαφή μαζί του.

Από κει και πέρα δεν θα έλεγα ότι δεν υφίσταται ενδιαφέρον για σοβαρή σχέση, όπως θα το έλεγα πιθανώς αν δεν γνωρίζατε καθένας τον κύκλο του άλλου. Το ζευγάρι καταξιώνεται και κοινωνικά, από την αναγνώρισή του ως τέτοιο.

Πιθανότατα ο σύντροφός σου έχει ακριβώς την ίδια άποψη με σένα: το παιδί του είναι το πιο σημαντικό και αγαπημένο πρόσωπο στη ζωή του. Είναι όμως ενδιαφέρον πώς διαφοροποιείται η αντίληψη για το πώς το εντάσσει στη ζωή του, ιδιαίτερα μετά από 4 χρόνια που είστε μαζί ως ζευγάρι χωρισμένων γονιών.

Εκείνος βρίσκει την προσωπική του ζωή αποκομένη από το παιδί (του). Εσύ θέλεις να εντάξεις το παιδί (σου) στην δική σου προσωπική ζωή. Υποψιάζομαι, αν και χρειάζονται περισσότερα στοιχεία, ότι η διαφοροποίηση είναι και λιγουλάκι έμφυλη. Η μάνα είναι πρώτα απ’όλα μάνα στην πατριαρχία, επομένως το παιδί πρωτεύει σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας, επομένως πρέπει να ενταχθεί στην προσωπική ζωή της μάνας που “απαγορεύεται” να το αφήσει πίσω για “να περάσει καλά” (στα λέω όπως τα λένε, όχι τι πιστεύω εγώ). Αντίθετα ο πατέρας θα κάνει τη ζωή του και το παιδί το αναλαμβάνει… η άλλη μάνα. Δύο στα δύο το βάρος πέφτει στις μανάδες, δηλαδή!

Ίσως λοιπόν υποκρύπτεται ένας μικρούλης σεξισμούλης ενσωματωμένος και καλουπωμένος για τους ρόλους των δυο φύλων άπαξ και γίνουν γονείς.

Μπορεί επιπλέον επειδή έχεις κορίτσι, κι όχι αγόρι, να φυλάει ο άνθρωπος τα ρούχα του για να έχει το ένα τρίτο. Δηλαδή να μην υπάρξει η παραμικρή υπόνοια ότι έρχεται σε κοντινή επαφή με ξένο ανήλικο κι ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί η οποιαδήποτε απρέπεια. Βέβαια θεωρητικά εφόσον τελικά το γνωρίσει το παιδί, και δεδομένης της ηλικίας του, που θα είναι ακόμη ανήλικο, πάλι θα υφίσταται αυτός ο παράγοντας, επομένως…

Χρησιμοποίησε αυτή την γνώμη μου κατά το δοκούν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News