Η Ρένα απαντά: Δεν μπορώ να ξεπεράσω την απιστία του πατέρα μου

Η μητέρα μου αποφάσισε να το αφήσει πίσω (φαινομενικά θεωρώ), όμως εγώ δεν έχω καταφέρει να το συγχωρήσω….

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα και σε όλη την παρέα… Παρακολουθώντας σε εδώ και κάποια χρόνια έχεις δώσει αρκετές απαντήσεις σε προβληματισμούς μου και ελπίζω να κάνεις το ίδιο και τώρα….

Πριν από κάποια χρόνια έχοντας κάποιες υποψίες ότι ο πατέρας μου απατούσε την μητέρα μου δεν άντεξα και έψαξα στα social του μιας και είχα τους κωδικούς του (το ξέρω ότι ήταν μεγάλη κατινια) και βρέθηκα πραγματικά προ εκπλήξεως…. Είδα μηνύματα ερωτικού περιεχομένου με άτομο από στενό φιλικό μας περιβάλλον, όπως καταλαβαίνεις έπαθα σοκ…. Έπειτα από πολύ σκέψη και τρομερές τύψεις αποκάλυψα στην μητέρα μου τα πάντα,κάτι το οποίο είχε φέρει ένα εχθρικό και αμήχανο κλίμα για αρκετό διάστημα στο σπίτι…Η μητέρα μου αποφάσισε να το αφήσει πίσω (φαινομενικά θεωρώ), όμως εγώ δεν έχω καταφέρει να το συγχωρήσω….

Αν και δεν με αφορά αμεσα το θέμα το γεγονός ότι έφερνε αυτήν την γυναίκα στο ίδιο μας το σπίτι με την δικαιολογία της χρόνιας φιλιας, ενώ γινόταν ότι γινόταν, δεν μπορώ να το καταπιω… Ειδικά για την μητέρα μου η οποία πραγματικά είναι υπόδειγμα και σίγουρα δεν της αξίζε αυτή η αντιμετώπιση, πόσο μάλλον αυτός ο γάμος και αυτός ο άνθρωπος για σύζυγος…. Μέσα σε αυτά τα χρόνια έχω κάνει αρκετές προσπάθειες να το συγχωρέσω, αλλά δεν μπορώ….Ο άνθρωπος που είχα σαν πρότυπο μέσα σε μια στιγμή διέλυσε την εικόνα που είχα για αυτόν…. Πιστεύω πως μέχρι και σήμερα συνεχίζει να φλερτάρει μέσω σοσιαλ…

Ξέρω πως όλο αυτό με έχει κάνει να μην πιστεύω στον γάμο και σε ότι έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις καθώς συνήθως οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στην απογοήτευση και στην προδοσία…Το έχω συζητήσει αρκετά με την κολλητή μου φίλη, αλλά νιώθω ότι δεν μπορεί να ξανακολλησει το γυαλί, ίσως και να μην θέλω ενδομυχα ….Για να επουλωθεί το τραύμα πρέπει να καταφέρεις να συγχωρήσεις…

Και το ερώτημα αγαπητή Ρένα και στην υπόλοιπη παρέα είναι πως μπορείς να συγχωρήσεις όταν από την φυση σου είσαι ένας άνθρωπος απόλυτος με τέτοια ζητήματα?!
Ζήτω πραγματικά συγνώμη για το σεντονι
Περιμένω τα σχόλια σας!

ΑΠΟ ΤΟΝ – Βαθιά προβληματισμένη

________________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου!

Δεν είσαι αναγκαστικά απόλυτος άνθρωπος, νομίζω είναι που είσαι αρκετά νέα κι άπειρη από την ανθρώπινη φύση. Συμβαίνει σε πάρα πολύ κόσμο αυτή η αποκαθήλωση των γονιών, από διάφορες αφορμές και σε τέτοιο περίπου χρόνο, όταν συνειδητοποιούν ότι οι γονείς δεν είναι αλάνθαστοι, είναι άνθρωποι τρωτοί με ελαττώματα. Η συνειδητοποίηση αυτή είναι σκληρή, αλλά είναι κι αναγκαία. Τότε μπαίνει η οριοθέτηση της προσωπικότητας, ως ενήλικος πια. Και να λέμε πάλι καλά που αφορμή είναι μια απιστία και δεν είμαστε σε τίποτα άλλες εποχές όπου η προδοσία σήμαινε εκτόπιση σε τίποτα γκουλάγκ ή ανάλογες καταστάσεις. Εκεί ναι, η προδοσία ήταν κάτι πάρα πολύ σημαίνον και με μοιραίες επιπτώσεις.

Γράφεις κάτι, “βρέθηκα πραγματικά προ εκπλήξεως” κι είναι κάπως ανακόλουθο με το προηγούμενο, “έχοντας κάποιες υποψίες ότι ο πατέρας μου απατούσε την μητέρα μου”. Πώς εκπλήσσεσαι όταν ήδη είχες υποψίες; Επιβεβαιώθηκες, άρα δεν υπάρχει έκπληξη. Το περίμενες, γι’αυτό άλλωστε έψαξες, για να επιβεβαιωθείς ή -παρ’ελπίδα να διαψευτείς. Μάλιστα κατά βάθος το σκάλιγμα αυτό στα προσωπικά του σου έφερε υποσυνείδητα μια επιβεβαίωση για τις αστυνομικές ικανότητές σου, τόσο ώστε κάθισες και τα είπες στην μητέρα σου, η οποία οπωσδήποτε γνώριζε πολύ καλά τι συνέβαινε (ή είχε πολλές παραπάνω υποψίες από σένα -ως μεγαλύτερη, εμπειρότερη και γνωρίζουσα πτυχές του πατέρα σου που η ίδια δεν γνώριζες). Αν το σοκ είναι ότι επειδή ήταν οικογενειακή φίλη, θα σε στενοχωρήσω, αλλά συνήθως οι απιστίες γίνονται ακριβώς με τους ανθρώπους που είναι σε κοντινή ακτίνα επαφής, δεν γίνονται με άτομα άγνωστα και μακρινά. Φίλους, συναδέλφους, γείτονες, ακόμα και συγγενείς του ευρύτερου σογιού. Κι ο λόγος είναι πάρα πολύ προφανής: επειδή με αυτά τα άτομα υπάρχει τριβή και συσχετισμός.

Το ζήτημα που σε απασχολεί αυτή τη στιγμή είναι ότι δεν μπορείς να το ξεπεράσεις, “να το συγχωρήσεις”, επειδή γκρεμίστηκε η εικόνα που είχες για το γάμο, τις σχέσεις και την ηθική ενός πολύ σημαντικού για σένα προσώπου.

Πάντοτε μου κάνει εντύπωση που θέλουμε να ξεφύγουμε από τον Φρόυντ κι όλο εκεί ξαναγυρνάμε. Έχετε προσέξει ότι το μεγαλύτερο σκάλωμα με την γονεϊκή απιστία το τραβάνε τα παιδιά του αντίθετου φύλου από τον άπιστο γονιό; Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή ταυτίζονται με τον κερατωμένο λόγω φύλου και ταυτόχρονα στον άπιστο γονιό “βλέπουν” τους μελλοντικούς συντρόφους τους, επομένως με την αγανάκτηση ξορκίζουν το φόβο τους μη τους συμβεί το ίδιο.

Ουσιαστικά αυτό που λες ισχύει κατά λέξη και δεν το συνειδητοποιείς: “αν και δεν με αφορά άμεσα το θέμα”. Δεν σε αφορά πράγματι, ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα, επειδή η σχέση μεταξύ εραστών (αυτό είναι οι γονείς σου) δεν σε συμπεριλαμβάνει. Είναι μεταξύ τους το ερωτικό στοιχείο, η γονεϊκότητα δεν περιλαμβάνει ερωτισμό, και δεν έχεις καν σφαιρική άποψη για την ερωτική τους συσχέτιση: τους γνωρίζεις μόνο ως γονείς. Κι επειδή επίσης εσύ δεν είσαι η μητέρα σου, ούτε οι υποψήφιοι σύντροφοι θα είναι ο πατέρας σου, πάλι δεν σε επηρεάζει στην πραγματικότητα. Η σχέση των γονιών σου, αν κι ακολουθεί μοτίβο, εντούτοις είναι και μοναδική. Το σύμπερασμα που έβγαλες δηλαδή είναι προκατειλημμένο και λογικά όχι έγκυρο: “όλο αυτό με έχει κάνει να μην πιστεύω στον γάμο και σε ότι έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις, καθώς συνήθως οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στην απογοήτευση και στην προδοσία”.

Ήδη από την διατύπωση είναι κάπως: ή συνήθως ή με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούνται, δεν μπορεί να συμπίπτουν αυτά τα δυο. ΓΙα να μην πιάσω ότι η απογοήτευση κι η προδοσία δεν είναι ταυτόσημες έννοιες, ενώ κι η ίδια η προδοσία παίρνει άλλες αποχρώσεις ανάλογα με τον άνθρωπο (άλλος εννοιοδοτεί την σεξουαλική σχέση, άλλος την εξομολόγηση μυστικών, άλλος το sexting κλπ.) Κι έπειτα, εξίσου σημαντικό, άλλο ο γάμος, που είναι μια απαιτητική συνθήκη της οποίας τις παραμέτρους δεν γνωρίζεις παρά μόνο αν έχεις η ίδια παντρευτεί και το έχεις δει από μέσα, κι άλλο οι ανθρώπινες σχέσεις γενικά. Μην σπεύδεις να βγάλεις συμπέρασμα για όλους τους παντρεμένους, θα εκπλαγείς πώς λειτουργούν οι άνθρωποι -ναι, και με τα ελαττώματά τους- μέσα σε μια ειδική συνθήκη.

Ξέχνα την σχέση των γονιών σου. Επικεντρώσου στις δικές σου. Προσπάθησε να αξιολογείς το πώς αισθάνεσαι και πώς πράττεις εσύ μέσα σε αυτές. Μην ξεκινάς με την λογική “όλοι θα κερατώσουν” (σαν τους μισογύνηδες που λένε “όλες είναι πουτ@νες”) γιατί κατόπιν λειτουργείς σε συνθήκες αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Αν κάποιος νιώθει ότι περιμένεις να απιστήσει, αν έστω διαισθάνεται ότι τον έχεις ικανό, ψυχολογικά θα του “βγει” πιο εύκολα αν τυχόν βρεθεί σε δίλημμα. Αφού με έχει ικανό, ίσως έτσι είμαι τελικά. Ή -ακόμα χειρότερα- αν είναι να με κατηγορεί, τουλάχιστον ας έχω κάνει κάτι να το αξίζω, μην τα ακούω τζάμπα. Γενικές αρχές αυτά, πώς λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό. Ή μένεις μόνη. Αν βέβαια αυτό θέλεις, από μένα πάσο. Διάβασε προσεκτικά και την παρακάτω ερώτηση-απάντηση.

Η Ρένα απαντά: Γιατί με τριγκάρει τόσο η απιστία;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News