Ή μήπως πρόκειται για κάτι διαφορετικό;
______________
Η ιστορία της Έμμα όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητό ampa, και αγαπημένοι αναγνώστες εύχομαι σε όλους μια όμορφη χρονιά!
Είμαι 20 χρονών και βρίσκομαι σε μια σχέση εδώ και 1,5 χρόνο περίπου. Ο προβληματισμός μου ξεκινάει από έναν ασήμαντο ίσως λίγο που με κάνει όμως να αναρωτιέμαι για την πορεία της σχέσης μου.
Ενώ είχαμε συμφωνήσει με το αγόρι μου να κάνουμε ανταλλαγή δώρων για τα Χριστούγεννα, εκείνος ξέχασε να πάρει το δικό μου, καθώς δεν είχε χρόνο όπως λέει ο ίδιος. Καθώς το γράφω μου φαίνεται αστείο, αλλά, για να σας προλάβω, ο προβληματισμός μου ξεκινάει από το γεγονός ότι εμένα με γέμιζε χαρά και ενθουσιασμό η αναζήτηση του δώρου του, και η προσδοκία να του το δώσω κάνοντας τον χαρούμενο, ενώ αντιλαμβάνομαι ότι για εκείνον ισως πρόκειται για μια τυπική διαδικασία. Να σημειώσουμε επίσης πως την περίοδο των γιορτών έχω και την ονομαστική μου γιορτή.
Το συμπέρασμα μου είναι λοιπόν πως μου λείπουν κάποιες μικρές πράξεις ως ένδειξη αγάπης στην σχέση μου, ή ίσως κάποιες εκπλήξεις, με αποτέλεσμα να αρχίζω να βαριέμαι. Είναι εντελώς ανούσιες οι σκέψεις μου ή μήπως όντως υποδεικνύουν πως η σχέση μας έχει ρουτινιασει και πως ο ενθουσιασμός και ο έρωτας δεν υπάρχουν πια;
– από την Εμμα
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Καλή και τυχερή χρονιά!
Το ζήτημα των δώρων είναι ένα μεγάλο και πονεμένο ζήτημα. Υπάρχει πολύ μεγάλη μερίδα κόσμου που το θεωρεί ένδειξη νοιαξίματος στη σχέση, όπως εσύ. Ιδιαίτερα λόγω της συγκυρίας της ονομαστικής εορτής σου (χρόνια σου πολλά!). Υπάρχει εξίσου μεγάλη μερίδα κόσμου που το θεωρεί μια συνήθεια που η κρίση, το οικονομικό και το καθημερινό άγχος -για να μην βάλω μέσα την πανδημία- το έχουν καταστήσει λίγο πολύ τυπική συνήθεια με τάση να ξεπεραστεί.
Το θέμα όμως δεν είναι να κάνουμε την μία μερίδα να καταλάβει την πλευρά της άλλης και να αλλάξει άποψη ή συνήθειες. Το θέμα είναι εσύ να μεταδώσεις την ανάγκη σου στο αγόρι σου, ώστε να είσαι ικανοποιημένη στο τέλος -είτε με κάποια κίνηση εκ μέρους του, είτε με κάποια ικανοποιητική εξήγηση για την απουσία κίνησης.
Εξ όσων καταλαβαίνω από την επιστολή, το δώρο που δεν έγινε είναι η κορυφή του παγόβουνου για μια σειρά παραπόνων που αφορούν στην διατήρηση ενός επιπέδου “ενθουσιασμού” στη σχέση σας, ναι; Εκείνος δεν κάνει αυτά που εσύ θεωρείς ότι έπρεπε να κάνει ώστε να δείχνει την αγάπη του.
Θα σε βάλω να αναρωτηθείς κάτι.
Αυτά που αναμένεις να κάνει, είναι άραγε υπαγορευμένα από την ποπ κουλτούρα ή όχι;
Περιλαμβάνουν δωράκια με “τυπική” στόχευση ερωτευμένου, όπως τα βλέπουμε στις rom com και τα διαβάζουμε σε ποπ άρθρα, τύπου εκδρομές, κάρτες με καρδούλες και γεύματα-έκπληξη, ή είναι πράγματα διαφορετικά; Θυμίζω ότι πριν από, ας πούμε, 100 χρόνια δεν θεωρούνταν δεδομένο ότι ανταλλάσσονταν δώρα στις γιορτές, οι άνθρωποι είχαν άλλες έγνοιες. Πιθανόν είμαστε σε ένα παρόμοιο μεταίχμιο εποχής. Αλλά αυτή είναι μια κοινωνιολογική συζήτηση. Για την δική σου ψυχοσύνθεση, οι ενέσεις “νοιαξίματος” πρέπει να υπάρχουν, επειδή αλλιώς δεν προσδίδεις αξία σε όσα κάνει, ή επειδή πραγματικά λείπουν τελείως οι εκδηλώσεις αγάπης; Δηλαδή, άλλο είναι “Ο Νίκος δεν με πήγε ποτέ σε ένα εστιατόριο καλό να με κεράσει”, κι άλλο “Ο Νίκος ποτέ δεν μου είπε ότι με αγαπά, δεν με αγκάλιασε ποτέ από μόνος του, και δεν με παίρνει τηλέφωνο να δει τι κάνω αν δεν τον πάρω εγώ πρώτη”.
Οι σχέσεις στα 20 είναι γεμάτες από σημάδια που τα ερμηνεύουμε σύμφωνα με όσα βλέπουμε κι ακούμε γύρω μας. Χρειάζεται επομένως να αναρωτηθείς με τον εαυτό σου περισσότερο ως προς το τι πραγματικά σου λείπει, γιατί σου λείπει, κι αν όντως υπάρχει η διάθεση να ικανοποιηθεί η βαθύτερη ανάγκη από το άλλο μέρος. Αυτά έχουν την σημασία. Κι αυτά θα απαντήσουν τελικά στο ερώτημά σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γενικώς συμφωνώ με την απάντηση και αυτά τα θέματα είναι για κάθε ζευγάρι διαφορετικά, δεν υπάρχει συνταγή. Όμως παρατηρώ ότι η γράφουσα εξηγεί πως είχε συμφωνήσει να ανταλλάξουν δωρα με τον σύντροφο στις γιορτές, δεν το περίμενε αυθόρμητα από εκείνον. Ίσως το γεγονός ότι σε κάτι που είχαν συμφωνήσει αυτός έκανε πίσω να αντικατοπτρίζεται και σε άλλους τομείς της σχέσης, κι εμένα δε θα μου φαινόταν ωραίο να το παραλείψει ο άλλος εντελώς αν είχε προηγηθεί συμφωνία, είναι κάπως άκομψο.
Υπάρχουν όντως άνθρωποι όπως εγώ που θεωρούμε τα δώρα σε συγκεκριμένες συνθήκες και για συγκεκριμένο λόγο καταπίεση. Δεν παίρνω ποτέ δώρα όταν “πρέπει”. Ούτε στα γενέθλια των παιδιών μου. Παίρνω όμως όταν πηγαία θέλω. Όταν δω κάτι που μου αρέσει για κάποιον σε άσχετη στιγμή. Αλλά αν ο φίλος σου ανήκει σε αυτή την κατηγορία μέσα σε 1,5 χρόνο θα το ήξερες φαντάζομαι. Αλλά ακόμα κι αν ανήκει, εφόσον συμφώνησε στην ανταλλαγή και δεν είπε ότι είναι κάτι που του φαίνεται δύσκολο, έπρεπε να πιεστεί και να το κάνει. Ναι, δεν σου έδωσε την πρέπουσα αξία.
Τελικά ξέχασε ή δεν είχε χρόνο;….
Οτι νιωθεις φαινεται να σχετιζεται με τους τροπους που μαθαμε (προσεξε το ρημα μαθαμε ετσι μαθαμε οχι ετσι ειναι η εστω ετσι ειναι καλυτερα) να κατανοουμε το ενδιαφερον του αλλου. Στην ετεροκανονικη βανιλα συσχετιση η πατριαρχια οριζει οτι συνηθως σε επιλεγει ενας ανδρας. Αυτος ο ανδρας κανει πραγματα για σενα σε κολακευει κανει το ταξι σου σε υποστηριζει σε συζητησεις σε επαινει σου κανει δωρα σε κερναει κλπ δες και το 50 αποχρωσεις που ουδεμια σχεση εχει με το bdsm…αναλογα τις δυνατητες που εχει κανει πραγματα για σενα. Εσυ νιωθεις ξεχωριστη μεσω της εξουσιας που αποκτας χτιζεις αυτοπεποιθηση και τελικα… Διαβάστε περισσότερα »
Ρενα, πολύ μου άρεσε η απάντηση περί ποπ κουλτούρας, γιατι είναι κάτι που συχνά σκέφτομαι κι εγώ!!
Πώς δηλαδή «μετράμε» κι αποτιμούμε κάποιες κινήσεις βάσει κάποιων Στάνταρντ που έχουν εδραιωθεί.. πχ σωρό σε γιορτή οπως του Αγ Βαλεντινου , το μονόπετρο για πρόταση γάμου, και πω πω τι θα πουν οι φίλες, το τάδε εστιατόριο που είναι ιν.. χάνουμε λίγο την ουσία όταν εστιάζουμε πολύ σ’αυτά..