Ο χωρισμός από μόνος του είναι κάτι το δύσκολο κι απαιτεί μια διαχείριση.
_________________
Η ιστορία της May όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Aγαπητή Ρένα,
Μιλάμε εδώ πολύ για τοξικές σχέσεις, σχέσεις με προβλήματα κλπ και πόσο λάθος είναι κάποιος να κολλάει με ένα πρώην που ήταν τοξικός.
Όταν όμως αυτός ο πρώην ήταν ακριβώς ό,τι ήθελες από άποψη τρυφερότητας, ταιριάσματος, χημείας, οριζόντων, ενδιαφερόντων, και ζήσατε μαζί τόσα χρόνια και σε χώρισε στο τέλος, πώς ξεπερνάς ότι δε θα βρεις κάτι τέτοιο ξανά? Όταν θεωρείς δηλαδή ότι ήταν το άλλο σου μισό και αντικειμενικά όλοι σας βλέπανε πολύ ταιριαστό ζευγάρι ενώ με τη νυν κατα ομολογία του ίδιου δεν ταιριάζουν τόσο απλώς έχουν ερωτική χημεία?
Παραδέχομαι ότι και εμείς είχαμε κάποια θέματα με τον πρώην, στο σεξουαλικό υπήρχε μεγάλο θέμα και μια δύο φορές με είχε χτυπήσει (λίγο) αλλά γενικά με λάτρευε. Μου έλεγε διαρκώς πόσο με θαυμάζει, πόσο περήφανος είναι που είναι σύντροφός μου αλλά δεν ήθελε σεξ μαζί μου, αποδίδοντάς το στο άγχος. Επίσης, όταν ήταν απότομος μαζί μου ή με πλήγωνε, μου φαινόταν ότι δε μετάνιωνε πραγματικά. Όμως, ποια σχέση δεν έχει προβλήματα? Με έχει ρωτήσει τόσες φορές η ψυχολόγος μου αν ήμουν ευτυχισμένη και κάθε φορά της λέω ότι ναι, ήμουν ευτυχισμένη πλάι του. Δεν καταλαβαίνω γιατί μετά από ένα χωρισμό πρέπει οπωσδήποτε να θεωρήσουμε ότι είμαστε καλύτερα χωρίς αυτό το πρόσωπο.
Τον φρόντιζα πάρα πολύ, περνούσαμε φανταστικά, γελούσαμε συνέχεια, αγκαλιαζόμασταν. Το σπίτι μας ήταν το καταφύγιό μας, η φωλιά μας και μου έλεγε δεν αντέχει ούτε μέρα μακριά μου, έκλαιγε επειδή του έλειπα, και μάλιστα του έλειπα ακόμη και όταν ήμουν δίπλα του. Για μένα ήταν το νόημα μου, έπαιρνα αξία μέσω της φροντίδας που του παρείχα, και μέσω της δικής του αγάπης, ακόμη και αν στην πραγματικότητα εκείνος ήταν πολύ πιο δυνατός από μένα, και δεν είχε ανάγκη από φροντίδα. Έχουμε περάσει πολλές αγαπησιάρικες στιγμές, στιγμές άπειρου γέλιου και όλο αυτό με κάνει να μην αντέχω να προχωρήσω γιατί σκέφτομαι ότι δε θα ξαναβρώ τέτοια χημεία και αγάπη. Πώς να ξαναβρείς το τέλειο?
Πώς να τον απομυθοποιήσω όταν ήταν όλα αυτά που έψαχνα? Μου λείπει τρομερά ένας άνθρωπος να με λατρεύει και να με γεμίζει αγάπη, την έχω στερηθεί πολύ ως παιδί και τώρα που δεν έχω να φροντίζω κάποιον και να με φροντίζει και κείνος νιώθω νεκρή μέσα μου και ότι η ζωή δεν έχει κανένα νόημα πια.
ΑΠΟ ΤΗΝ – May
_______________
Ας οργανώσουμε την συζήτηση.
Κάποιες φορές διαπιστώνω από τις επιστολές σας ότι υπάρχουν βαθύτερα αίτια, ψυχολογικά, που αντιδράτε μη υγιώς μέσα στις σχέσεις σας, κι από κει ξεκινούν όλα σας τα προβλήματα. Το πρόβλημα δεν το έχετε με το σύντροφο, το έχετε με τον εαυτό σας. Και αν σε αυτό η ψυχοθεραπεία δεν σας βοηθά να το αφομοιώσετε και να το επιδιορθώσετε, τότε δεν κάνετε σωστή δουλειά. Κι όχι απαραιτήτως λόγω της δουλειάς τ@ ψυχοθεραπευτή, αλλά λόγω της δικής σας αντίστασης ή της μη σύμπλευσης με τ@ ψυχοθεραπευτή.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αντί να διαμαρτυρηθείς και να θυμώσεις που σε χτύπησε (έστω λίγο, τι θα πει αυτό, πώς ορίζεται το λίγο;) και που δεν είχατε ικανοποιητική σεξουαλική ζωή, έδινες έμφαση σε άλλα: επιδοκιμασία, επιβεβαίωση, αγκαλιές.
Τι να πω, εδώ. Ότι σου έλειπαν αυτά λόγω του πώς μεγάλωσες και τα προέβαλλες στο σύντροφο. Ε, μάλλον, συνήθως έτσι γίνεται. Όμως επειδή λίγοι έχουν την ιδανική παιδική κι εφηβική ηλικία όπου διαμορφωνόμαστε ως προσωπικότητες, καλό είναι να αναλύουμε τον εαυτό μας και τις συμπεριφορές μας ώστε να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.
Η πιο ανατριχιαστική σου γραμμή είναι η εξής: “έπαιρνα αξία μέσω της φροντίδας που του παρείχα”. Δηλαδή αν δεν θυσιάσεις τον εαυτό σου, δεν αξίζεις.
Δεν ξέρω αν αυτό το έβλεπες σε κάποιο μητρικό πρότυπο, ή πατρικό, και έτσι έμαθες, όμως η αξία του ανθρώπου δεν ορίζεται από το τι παρέχει στον άλλον. Είχες μεταμορφωθεί σε μητέρα του, σε φροντιστή του, οπότε το βρίσκω εντελώς αναμενόμενο ότι είχε ψυχράνει ο ερωτισμός κι η σεξουαλική ένταση. Δεν μπορείς να βλέπεις σεξουαλικά τη μαμά σου, είναι ταμπού που μαθαίνεται από τη νηπιακή ηλικία.
Γι’αυτό και προτίμησε να είναι με μια άλλη γυναίκα που του βγάζει το γυναικείο κι όχι το μαμακίσιο, κι αυτό δεν αποτελεί απόρριψη σε σένα ως άτομο, αλλά απόρριψη μιας θεώρησης της σχέσης -οπότε δες το ως μάθημα για την επόμενη.
Θα επανέλθω σε αυτό που συζητήσατε με την ψυχολόγο σου.
Σε ρωτούσε αν είσαι ευτυχισμένη για να σε κάνει να αναρωτηθείς κι εσύ μήπως αυτό που ονομάτιζες ευτυχία δεν ήταν παρά το λιμάνι, η ασφάλεια, η εντύπωση της φροντίδας, το δόσιμο του εαυτού. Άνθρωπος που σε πληγώνει αλλά δεν μετανιώνει σημαίνει ότι δεν του βγήκε κατά λάθος η συμπεριφορά, την πιστεύει. Νιώθει θυμό, εκνευρισμό, ανία, ενοχή, κι όλα αυτά του βγαίνουν αρνητικά. Και κάποια μέρα χωρίζει. Η σχέση λοιπόν απείχε από το τέλειο, κι εκείνος δεν ήταν ο τέλειος για σένα. Ούτε έχει σημασία αν οι γύρω σας (οι έξω από τον χορό) σας έβλεπαν ως το ιδανικό ζευγάρι: σημασία έχει αυτό που συμβαίνει μέσα στο ζευγάρι, εσείς ζείτε μαζί, όχι με τους γύρω τριγύρω.
Όταν χωρίζουμε μέρος του πένθους μας (που είναι φυσικό να νιώθεται) δεν είναι για το πρόσωπο καθεαυτό, είναι επειδή χάνουμε το άσυλο, το καταφύγιο και -ναι!- την βολή μας. Όμως εκλογικεύοντας ακριβώς αυτό μπορούμε να κατανοήσουμε ένα από τα μυστήρια της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, ότι ο πόνος γίνεται δάσκαλος.
Τώρα γνωρίζεις περισσότερα και στην νέα σχέση όταν θα έρθει θα είσαι πιο εξοπλισμένη και θα μπεις με λιγότερες ανάγκες για επιβεβαίωση και θυσία. Κι αυτό θα είναι πιο υγιές.
Σου εύχομαι καλή τύχη!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με βρήκε κι εμένα κάπως απροετοίμαστο η περιγραφή. Περίμενα να διαβάσω μια πραγματικά τέλεια κατάσταση και βρέθηκα να διαβάζω για ξύλο (λίγο…;) για προβληματικό σεξ και για τσακωμούς όπου δεν μετάνιωνε. Αυτό το ορίζεις ως “τέλειο”;
Αντιλαμβάνομαι πως ο κάθε άνθρωπος ορίζει το “τέλειο” με βάση αυτά που έχει βιώσει και τον έχουν διαμορφώσει. Για να αποτινάξουμε από πάνω μας τέτοιες εμπειρίες και για να δούμε τον κόσμο καθαρά χρειαζόμαστε ενδοσκόπηση και κατά προτίμηση με την βοήθεια ειδικού.
Συμφωνώ με τη Ρένα. Αυτά ίσως βέβαια τα συνειδητοποιήσεις σε παρακάτω στάδιο της θεραπείας μόνη σου, τώρα μπορεί να σου φαίνονται κάπως όταν στα λέει κάποιος τρίτος, δεν ξέρω. Πάντως συνέχισε τη, γιατί ακόμα κι αν δε φτάσεις εκεί που σου λέμε εμείς (γιατί τι είμαστε εμείς, δεν μας ξέρεις, σιγά), θα πάρεις σίγουρα κάτι καλό από εκεί. Εγώ θα έλεγα να διαβάσεις ξανά και ξανά την επιστολή που μας έστειλες. Ξανά και ξανά, ώσπου να αρχίσεις να συνειδητοποιεις τις αντιφάσεις. Γιατι πιστεύω ότι καταπιεσες πολύ όλον αυτό τον καιρό τον εαυτό σου, για να μην αντιμετωπίσεις τις αντιφάσεις. Καταλαβαίνω… Διαβάστε περισσότερα »
Αν δεν καταφέρει το σχόλιό σου να τη βοηθήσει, δεν ξέρω ποιο απ’ όλα θα μπορέσει. Έστω και σε μεταγενέστερο χρόνο που θα σκέφτεται πιο καθαρά και ψύχραιμα.
May, η τελευταία παράγραφος της Irian πρέπει κυριολεκτικά να “κλειδώσει” στο μυαλό σου.
Σε ευχαριστώ!
πολύ όμορφα τα λες, και, αντίθετα από μένα, πιο γλυκά και βοηθητικά 😉😘
Σε ευχαριστώ, Ντεζι μου. Κι εσύ δίνεις μια πολύ δυνατή οπτική που βοηθαει. Η αυστηρη και η γλυκιά προσέγγιση για μένα έχουν εξίσου αξία, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε πότε θα βοηθήσει η μία προσέγγιση και πότε η άλλη. Επομένως και οι δύο είναι χρήσιμες 😘
Υ.γ. Συχνά είμαι κι εγώ αυστηρουλα 😉
Ευχαριστώ!
…και μάλιστα του έλειπα ακόμη και όταν ήμουν δίπλα του. ΑΥΤΟ ΧΡΗΖΕΙ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ. Δηλαδή, εσύ, πόσο φυσιολογικό & υγιές το καταλαβαίνεις? …στο σεξουαλικό υπήρχε μεγάλο θέμα και μια δύο φορές με είχε χτυπήσει (λίγο). ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ-ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΜΕ ΕΙΧΕ ΧΤΥΠΗΣΕΙ- ΓΙΑ ΝΑ ΨΑΞΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟ & ΟΧΙ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ. …αλλά γενικά με λάτρευε. Άντε, να κόψω τα κεφαλαία, I made my point… Αν κοιτάξεις λίγο τις ΠΟΛΛΕΣ γυναικοκτονίες του τελευταίου 1,5 χρόνου, ΟΛΟΙ τις λατρεύανε. Όλοι δεν μπορούσαν να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς τις νεκρές. Συμπέρασμα? Το να σε λατρεύει ΔΕ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ!! Ή μάλλον λέει, ότι πάμπολλες φορές… Διαβάστε περισσότερα »
Σε είχε χτυπήσει, σεξ δε πολυκάνατε, τι σου έδινε αυτή η σχέση; πως σε λάτρευε δηλαδή; Εδώ άπαξ και σε χτυπούσε δεν είχε στοιχειώδη σεβασμό σε σένα σαν άνθρωπο, ξεχνά το σαν εραστή. Does not compute Ενώ ναι όλες οι σχέσεις έχουν προβλήματα, το να πέφτουν μπατσες είναι χοντροπροβληματαρα. Δεν είναι, α η Σούλα με το Μπάμπη τσακώνονται που θα πάνε για Χριστούγεννα αλλά το δουλεύουν, ε και σε μας πέφτουν μπατσες, να το δουλέψουμε και μεις. Τα προβλήματα έχουν κλίμακες, διαβαθμίσεις και το κυριότερο δεν λύνονται όλα. Το του έλειπα και όταν ήμουν δίπλα του πάλι does not compute.… Διαβάστε περισσότερα »
Τι να πω για το “με χτυπούσε λίγο “…Μου ήρθε ξαφνικό ,μέσα στον χείμαρρο της περιγραφής της “ιδανικής αγάπης “σας και με βρήκε απροετοίμαστη.Σε χτυπούσε .Τελεια . Άρα δεν ήταν άντρας,δεν ήταν καν άνθρωπος .Ένα τέρας που το θέμα δεν ήταν ότι σε “χτυπούσε λίγο “,αλλά ότι δε σ’αγαπουσε καθόλου .Ή τουλάχιστον σ’αγαπουσε επικινδύνως λανθασμένα .Εγώ είμαι αυτή που λέει ότι δε συμφωνώ με τις προτροπές για εύκολους χωρισμούς ,αλλά όσον αφορά το ξύλο ,έστω και το “λίγο ” ,είμαι κάθετη .Άσε που χέρι που σηκώνεται δύσκολα κατεβαίνει ξανά .Σε καταλαβαινω όμως .Και ξέρεις γιατί ;Γιατί χώρισα από την μια… Διαβάστε περισσότερα »
Η απάντηση της Ρένας είναι τέλεια, διάβασε κάθε πρόταση της αργά και προσεκτικά και όσες φορές χρειαστεί πραγματικά… Το μόνο που θα πω είναι για τον τίτλο, γιατί πρέπει να θεωρήσουμε ότι είμαστε καλύτερα χωρίς αυτό το πρόσωπο; Γιατί απαλλασσόμαστε από έναν άνθρωπο που δεν μας θέλει στη ζωή του και κάνουμε reset βάζοντας νέους στόχους για το μέλλον περιμένοντας τι άλλο έχει να μας δώσει. Θα το ξεπεράσεις σιγά σιγά με βοήθεια, όσο απόσταση παίρνεις τόσο ελπίζω καθαρότερα να αρχίσεις να βλέπεις, νιώθω σα να έχεις πεισμώσει τώρα ενάντια σε όποιον και ότι σου δείχνει ότι πρέπει να πεις… Διαβάστε περισσότερα »
Το απαλλάσσομαι από έναν άνθρωπο που δεν με θέλει στη ζωή του είναι πολύ σημαντικό. Αν γίνει με δική σου πρωτοβουλία, είναι αυταπόδεικτο το γιατί. Αν το κάνεις ο άλλος και σου συμβεί, σκέψου πόσο τυχερή είσαι που γλιτώνεις από το ενδεχόμενο ψέμα και κοροϊδία γιατί ο άλλος δεν συντηρεί μια σχέση που του τελείωσε αλλά την σταματάει και σ’ αφήνει να πας παρακάτω. Και πρέπει να είμαστε περήφανοι σ’αυτή τη ζωή (όχι κακά εγωιστές!) να θέλουμε να είμαστε εκεί που μας θέλουν και πουθενά λιγότερο, σε παρέες, σχέσεις οπουδήποτε…
Η σχέση που περιγράφετε δε μοιαζει ιδανική, αλλά φρικτή. Ο πρώην σύντροφός σας δε σας ήθελε κι απλώς βολευοταν μαζί σας για να έχει κάποιον να τον νταντευει και να ξεσπά τα νεύρα ή τα κόμπλεξ του, μέχρι να βρει κάποια την οποία όντως θέλει. Ωστόσο, δε σας αφηνει να τον ξεπεράσετε, σας δίνει αναφορά και για τη νέα σχέση για να σας έχει πρόχειρη σε περίπτωση που με τη νέα κοπέλα δεν πάει καλά το πράγμα. Ή για να μπορεί να κάνει σεξ με την κοπέλα που θέλει και να σκουπιζει τα πόδια του στην κοπέλα που δε θέλει,… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν όντως σχέσεις που λήγουν ενώ ήταν καλές, και τότε ίσως να μην είναι κακό να αναθεωρήσεις τον χωρισμό. Η σχέση που περιγράφεις δεν είναι μία απο αυτές. Και τα προβλήματα που όλες οι σχέσεις έχουν αλλά μπορείς να ξεπεράσεις δεν είναι αυτά που περιγράφεις. Δεν υπάρχει το «με χτύπησε λίγο» εκτός αν στην ένταση του τσακωμού σου πάτησε κατα λάθος, ΠΡΟΣΕΞΕ ΜΕ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ! το μικρό σου δαχτυλάκι καθώς άλλαζε δωμάτιο για να ηρεμίσει απο την ένταση. Οι χωρισμοί είναι δύσκολοι, βιώνω και εγώ έναν αυτή τη στιγμή και καταλαβαίνω πόσο πονάς. Αλλά όχι η σχέση που περιγράφεις στο… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση έχεις. Άλλαξε ψυχολόγο ή να είσαι ειλικρινής μαζί της. Έχεις νοοτροπία δουλας και αν συνεχίσεις έτσι φοβάμαι ότι θα την πατήσεις πάλι. Σε χτυπησε λίγο αλλά σε λάτρευε. Δεν επιτρέπεται να σε χτυπάει άντρας. Όχι ότι επιτρέπεται να σε χτυπάει γυναίκα αλλά δε μπορεί να τα βάλει ένας άντρας με μια γυναίκα λόγω της μυϊκής του δύναμης που σαφώς είναι μεγαλύτερη και επίσης δε λύνονται έτσι τα προβλήματα. Είχες μια κακή σχέση,ελπίζω να το καταλάβεις σύντομα.
Ο λόγος που δεν καταλαβαίνεις γιατί είσαι καλύτερα μετά τον χωρισμό, είναι γιατί δεν είσαι αυτή που χώρισε, αλλά αυτή που ένιωσε την απόρριψη. Λογικό είναι, αλλά αυτή η λογική καλύπτει τα πράγματα μέχρι ένα σημείο, μόνο. Αυτό που είναι το πιο σημαντικό, είναι ότι περιγραφή σου δείχνει από την δική σου πλευρά έλλειψη αυτοπεποίθησης, χαμηλή αυτοεκτίμηση και γενικότερα σκιαγραφεί ένα πρόσωπο με αρκετή ανασφάλεια που εξαρτάται απολύτως από την αποδοχή και την επιβεβαίωση που του προσφέρουν οι άλλοι. Σίγουρα δεν είμαστε όλοι ίδιοι, όμως είναι κρίσιμα σημαντικό να γνωρίζουμε τον εαυτό μας, τα τρωτά μας σημεία, αλλά και το… Διαβάστε περισσότερα »