Όχι 6, χίλιους δεκαέξι μήνες θα κάνετε να κάνετε σεξ έτσι όπως το πάτε.
__________
Η ιστορία της Κ.Κ. όπως την ξεχώρισα σήμερα.
(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εκ παραδρομής ανέβασα το κείμενο μου στις προσωπικές ιστορίες προ ημερών, ενώ ήθελα να το βάλω εδώ για να μου απαντήσει η Ρένα. Γίνεται παρακαλώ να ανέβει πάλι εδώ με την απάντηση της Ρένας ; Ευχαριστώ εκ των προτέρων).
Είμαι σε μια σχέση 4 χρόνια. Εγώ 26, αυτός 37. Τους τελευταίους 6 μήνες δεν κάνουμε καθόλου σεξ…Την ευθύνη έχει αποκλειστικά ο σύντροφος μου, διότι αντιμετωπίζει πρόβλημα, το οποίο είναι και οργανικό και ψυχολογικό. Έχει πάει σε γιατρό, γνωρίζει επακριβώς τι πρέπει να κάνει, παρόλα αυτά δε το εφαρμόζει, αφήνοντας υποσχέσεις ότι το θέμα αυτό θα λυθεί. Αυτούς τους μήνες εγώ προσωπικά έχω περάσει από πολλά στάδια.
Στην αρχή ένιωθα απόρριψη. Ένιωθα αποτυχημένη σαν γυναίκα, ότι δεν ήμουν σέξι και θηλυκή. Ύστερα προσπάθησα να ρίξω την ευθύνη πάνω του, να μην επωμιστώ το βάρος αυτό χωρίς λόγο, ωστόσο μετά από κάθε αποτυχημένη προσπάθεια δε γινόταν να μην επηρεαστώ. Κλάματα, στενοχώρια, ενοχές, ντροπή, απογοήτευση, θυμός…Θεωρώ ότι είναι απ’ τα χειρότερα συναισθήματα που μπορεί να βιώσει μια γυναίκα, και χωρίς να φταίει κιόλας…και υποτίθεται ότι πρέπει να κάνεις ότι δε τρέχει τίποτα “για να μην πτοηθεί το ηθικό του”. Εγώ προσωπικά δεν έκρυψα ποτέ τα συναισθήματα μου, με αποτέλεσμα να μην κάνει καν κίνηση πια, φοβόμενος την αποτυχία και να κοιμόμαστε μαζί σαν αδελφάκια…
Έκανα πραγματικά Ο,ΤΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠ’ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ για να βοηθήσω τη κατάσταση, αλλά η ειλικρίνεια μου τον άγχωσε. Έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις, με το καλό και με το αυστηρό, και στην ουσία το τελευταίο δίμηνο περιμένω να δω μια βελτίωση, η οποία ποτέ δεν έρχεται…Έχω αρχίσει να νιώθω ότι είμαι υπερβολική ή παρανοϊκή που ζητάω σεξ! Το ασχημότερο όλων είναι ότι πλέον στο κεφάλι μου έχω νορμαλοποιήσει ότι η σχέση μου δεν περιλαμβάνει σεξ, και σκεπτόμενη ότι ίσως υπάρξει μου φαίνεται πια αστείο. Προσπαθώ να μη το σκέφτομαι, όταν το σκέφτομαι κλαίω, ακούω για άλλα ζευγάρια που έχουν ερωτική ζωή και κλαίω…Θα μου πείτε τώρα , και γιατί να τα τραβάς όλα αυτά και δε χωρίζεις;
Φτάσαμε στο σημείο να προσπαθήσουμε να χωρίσουμε και δε μπορέσαμε… Δε ξέρω που θα βγει όλο αυτό, η αναβλητικότητα του συντρόφου μου μας έχει φέρει ως εδώ, θυμώνω να μου λέει πως μ’ αγαπάει και να έχουμε καταντήσει έτσι…Όλος ο περίγυρος μας είναι κοινός, φαινόμαστε το πιο αγαπημένο ζευγάρι, αλλά ό,τι και να κάνω αυτό το αγκάθι υπάρχει πάντα…Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι όσο και να τον αγαπάω κάποια στιγμή θα κουραστώ και θα τον αφήσω…προς τον παρόν όμως δε μπορώ να φύγω. Τι άλλο να γίνει; Συντηρώ μια άρρωστη κατάσταση και αναβάλλω το αναπόφευκτο; Δε νιώθω έτοιμη να φύγω, δε μπορώ να ζω και κάτω από ένα τέτοιο καθεστώς…
ΑΠΟ ΤΟΝ – Κ.Κ
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Εδώ είμαι, κι ας άργησα.
Το θέμα σου είναι κοινότερο απ’ότι νομίζεις. Πολλοί άντρες αντιμετωπίζουν και οργανικά και ψυχολογικά θέματα με την σεξουαλική τους απόδοση. Ξέρεις ποιό είναι το κοινό στοιχείο σε αυτές τις ιστορίες; Δεν αντιμετωπίζουν (ιατρικά) το θέμα τους.
Ούτε ο σύντροφός σου θα το αντιμετωπίσει, επειδή δεν τον απασχολεί να το αντιμετωπίσει. Έχει επαναπαυθεί στη λύση που ανακουφίζει τον ίδιο (αποσιώπηση; αυνανισμός; ασεξουαλικότητα; δεν μας λες) και αποτρέπει οποιαδήποτε νύξη για κάτι διαφορετικό. Πιθανότατα τον παραλύει ο φόβος ή η ανασφάλεια για το αποτέλεσμα. Ό,τι κι αν είναι, εφόσον ο ίδιος δεν το αντιλαμβάνεται ως έλλειμμα που τον απασχολεί να διορθώσει, δεν θα υπάρξει ποτέ λύση. Δεν μας λες και τι ακριβώς είναι, ώστε να μπορέσουμε να καταλάβουμε. Είναι στυτική δυσλειτουργία; Έχει αυτή οργανικό υπόβαθρο; Είναι κάποια μόλυνση ή ερεθισμός; Είναι κάποια φοβία που αναζωπυρώθηκε; Ανάλογα με την κατάσταση είναι διαφορετική κι η αντιμετώπιση.
Δεν είναι καθόλου παράλογο να θέλεις σεξ σε μια ερωτική αποκλειστική, συντροφική σχέση. Απεναντίας. Το πώς το αξιώνεις είναι που αποτελεί το αγκάθι. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται με τα παρακάλια ή ακόμη και τις ενοχές ή το θυμό, μετά από τόσο καιρό. Εφόσον υπάρχει θέμα, κι οφείλεις να είσαι υποστηρικτική με έναν άνθρωπο που αγαπάς και μοιράζεσαι την καθημερινότητα, αλλά αρνείται να βοηθηθεί, του θέτεις έναν ορίζοντα χρονικό προς βελτίωση. Ας πούμε άλλους 6 μήνες. Αν σε αυτό το διάστημα δεν ενεργοποιηθεί να δωθεί λύση, αλλά απλώς διαιωνίζετε την κατάσταση, τότε ο χωρισμός είναι μονόδρομος. Επειδή όπως βλέπω το σεξ έχει βαρύτητα για σένα κι είσαι και πάρα πολύ νέα.
Μην λες “δεν μπορέσαμε να χωρίσουμε”. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά ότι κανένας σας δεν ήθελε να χωρίσετε, για δικούς σας λόγους (ο δικός του είναι πασιφανής, πού θα βρει άλλη τόσο υπομονετική;). Αν ένας εκ των δυο το θέλει, τότε ο χωρισμός είναι ήδη τετελεσμένη κατάσταση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλησπέρα, άντρας εδώ με λίγο παρόμοια ιστορία. 25 τώρα σε σχέση 5 χρόνων. Λοιπόν πριν τη σχέση μου με την Κ που είμαστε ακόμα μαζί, είχα κάνει κάτι χαζοσχεσεις που ποτέ δεν κατέληξαν στο σεξ. Γιατί? Γιατί είχα φίμωση και ντρεπόμουν υπερβολικά. Αρχικά είχα αργήσει να το καταλάβω μιας και είχα μηδενική σεξουαλικη παιδεία, ύστερα που το κατάλαβα ντρεπόμουν να το επικοινωνήσω με τους γονείς μου, με τη σκέψη ότι όταν γίνω 18, θα πιάσω μια δουλειά για να βρω λεφτά και θα πάω κρυφά σε ένα νοσοκομείο για να προχωρήσω στην επέμβαση. Μέχρι να μπει η Κ στη ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Άμα σου πω ότι την σκέφτηκα τη φίμωση αλλά την απέρριψα στο συγκεκριμένο σενάριο, τι θα μου πεις; Την απέρριψα επειδή μας αναφέρει παράλληλο ψυχολογικό, οπότε δεν είναι μόνο το τεχνικό κομμάτι, αλλά η ιστορία σου είναι πάρα πολύ χρήσιμη στις αναγνώστριες που ΔΕΝ καταλαβαίνουν ότι άντρας με φίμωση ΔΕΝ μπορεί να κάνει άνετα σεξ. Βλέπουν τη στύση και νομίζουν όλα ΟΚ. Μετά βέβαια συμβαίνουν όλα αυτά. Επίσης, επειδή οι γονείς σου έπρεπε να σου δώσουν την κατάλληλη σεξουαλική αγωγή, να δώσω το μήνυμα σε μαμάδες και μπαμπάδες που μας διαβάζουν: σας παρακαλώ κινείτε εσείς στα βρέφη το πετσάκι με… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως το λες, αυτό λένε οι παιδίατροι.
Έλα μωρέ, κρίμα που ταλαιπωρήθηκες τόσο 🖤 δεν ήταν κακό να ζητήσεις βοήθεια από τους γονείς σου για νοσοκομειακή περίθαλψη ,μιλάμε για την υγεία σου δεν νομίζω να είχανε πρόβλημα οι άνθρωποι… βέβαια είναι και το ταμπού που είχες εσύ στο μυαλό σου.
ελπίζω παρόλα αυτά να είσαι υγιής πια και με λιγότερο άγχος. Δεν χρειάζεται.
Έχε στο νου σου ότι σεξ Δεν σημαίνει μόνο διείσδυση, αν θέλεις να ικανοποιήσεις τη σύντροφο σου υπάρχουν διάφοροι τρόποι είτε η σημαία είναι σε υποστολή είτε όχι 🤭😅
Αδερφέ, κι άλλη παρόμοια ιστορία. Φίμωση και αποτυχημένες προσπάθειες μέχρι τη στιγμή της συνειδητοποίησης και της επέμβασης στα 19, τώρα 30 something. Φοβερό άγχος, ανασφάλεια και ταλαιπωρία προφανώς. Μετά η κατάσταση έγινε πιο εύκολη λόγω προσπάθειας σε σχέση. Δεν μπορούσα όμως να τελειώσω κατά τη διάρκεια. Αυτό έγινε σε δεύτερη φάση. Σε εφήμερες σχέσεις, λίγο το άγχος, λίγο οι δύσκολες συνθήκες οδηγούσαν σε αποτυχημένες προσπάθειες. Κι αυτό λύθηκε με τον καιρό. Για κάποιο καιρό, μην προχωράς σε αυτοϊκανοποίηση, δεν διευκολύνει την κατάσταση. Αν αγχώνεσαι και δεν μπορείς να αποδώσεις, ασχολήσου με την άλλη και μετά αυτή μαζί σου, μέχρι να… Διαβάστε περισσότερα »
Να σε ρωτήσω κάτι, το ότι δε μπορούσες να τελειώσεις είχε να κάνει με το τότε πρόσφατο της επέμβασης ή ήταν καθαρά ψυχολογικό;
Προσωπικά δεν είχα φίμωση, όταν ήμουνα κάπου 6-7 χρόνων έπρεπε να κάνω αυτό που είπε η Ρένα πιο πάνω ( τότε λέγαν με betadine, σήμερα οι παιδίατροι προτείνουν κάποια αλοιφή για τα παιδάκια ). Επέμβαση είχε κάνει συγγενικό πρόσωπο, θυμάμαι ότι είχε πόνο για μερικές εβδομάδες μετά την επέμβαση, μετά νομίζω ήταν οκ ή τουλάχιστον δεν είπε τίποτα σε εμένα.
Υποτίθεται ότι μας το είχαν δείξει γιατροί όταν ήμασταν μικροί, το θυμάμαι, αλλά δεν έσωσε κάτι, ίσως δεν το έκανα κιόλας σωστά ή αρκετά. Δεν ξέρω αν η επέμβαση είχε κάποιο αντίκτυπο, δεν υπήρχε πόνος πάντως, είχαν περάσει αρκετοί μήνες. Άλλωστε κάθε οργανισμός είναι δοαφορετικός. Πιθανολογώ ότι ίσως είχε μειωθεί η ευαισθησία, αλλά σίγουρα ήταν και ψυχολογικό. Με μεγάλη και συνειδητή προσπάθεια, όμως, είχα φτάσει να τελειώνω κατά τη διείσδυση 10 συνεχόμενες φορές, με 4 διαφορετικές παρτενέρ σε διαφορετικές στάσεις. Το ψυχολογικό μετράει σίγουρα, όπως και συνθήκες, κούραση, διάθεση, αλκοόλ.
Δεν θα σχολιάσω το πρόβλημα του συντρόφου σου ,δεν είμαι γιατρός. Μπορώ ομως να σου μιλήσω για το ψυχολογικο κομματι: ο σύντροφος σου βρίσκεται σε άρνηση,δεν αναγνωρίζει το πρόβλημα του ( οι επιδόσεις στο σεξ,είναι μεγααααλο κομμάτι της ζωής των αντρων-για το οποίο φταιει βέβαια η πατριαρχια κ η τοξική αρρενωποτητα με την οποία αναθρεφονται) κ γιαυτό δεν κάνει κατι πρακτικα για να το βελτιώσει. Μου έκανε όμως κ κάτι άλλο εντύπωση βρε αγάπη μου,που δεν μπορώ να μην το αναφερω: εσύ 26,αυτός 37. Έχετε 11 χρόνια διαφορα( κ πριν παρεξηγηθω δεν θεωρώ την οποιαδήποτε διαφορα ηλικίας κακη) αλλα τι… Διαβάστε περισσότερα »
Αν μου επιτρέπεις. Kαταλαβαίνω πως το λες, και θα συμφωνούσα απολύτως αν εκείνη ήταν 18 κι εκείνος 29, πχ. αλλά εδώ δεν νομίζω ότι η 26χρονη είναι ακόμη στο νηπιαγωγείο των σχέσεων. Δηλαδή αν εκείνη ήταν 35 κι εκείνος 46 το ίδιο θα λέγαμε; Αν ήταν 30 και 41; Ανάποδα, στα 50 κι 61; Πού είναι το “σωστό” όριο τέλος πάντων ώστε να μην θεωρείται μια σχέση χειριστική; Μόνο όταν είναι συνομίληκοι; Είναι τόσο θέμα ηλικίας ή περισσότερο εμπειρίας/απειρίας ζωής;
Αυτό ακριβώς είναι το point μου. Οι σχέσεις στα 20s είναι ακόμα αγουρες, κ συνήθως μονοπλευρες.
Άλλο να σαι 30+ κ 40+ ,που έχεις κ μια εμπειρία απ τη ζωή…ένα 26χρονο κοριτσι,πόσες σχέσεις να χε πριν?? Μια?? αντε σου λέω 2- κ η μία πιθανοτατα στο λύκειο…γιατί ένας άντρας που κοντεύει 40 να θέλει να μπλέξει με ένα κοριτσάκι στα 20κατι του?? Τι θέλει?? Αυτό με προβληματίζει κ φοβαμαι…
Γιατί (πριν το πρόβλημά του) μπορεί να τα βρήκαν και να ταίριαξαν δεν παίζει; Πολύ πιθανό να ισχύουν κι αυτά που λες, αλλά δεν το ξέρουμε. Κι όπως και ‘χει, η κοπέλα δεν είναι κοριτσάκι στα 20κατι, είναι 26 χρονών, και δεν δείχνει αφελής, ίσα ίσα του είπε εξαρχής ότι όλο αυτό την ενοχλεί, πράγμα που εγώ προσωπικά δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι μια 35χρονη απαραίτητα θα το έκανε, γιατί τα ερεθίσματα που έχει λάβει μια κοπέλα στα 26 της σήμερα είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που θα έχει η 35χρονη, που την εφηβεία της την έζησε σε άλλη δεκαετία.
Όπως και να χει ,εγώ ανησυχώ για την κοπέλα,μια 35αρα θα τον είχε σουτάρει με την πρώτη αν έβλεπε ότι δεν κάνει τίποτα για το πρόβλημα του. Ίσως σε αυτό βασίζεται : στην ανοχή που θα δείξει,γιατί δεν ξέρει ακόμα ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτε κ για κανένα.
Τ@ γιατρό του γιατί δε τον ακούει; Αυτό είναι το βασικό. Εσύ δε μπορείς να κάνεις κάτι, πέρα από nudging και να δημιουργήσεις το χώρο για να κάνει αυτός ότι προτείνει @ γιατρός – να είναι προτεραιότητα πάνω από άλλα πράγματα.
Αν δεν ακούει τ@ γιατρό του, δουλειά δε γίνεται, αλλιώς θα κλείνανε όλα τα ιατρεία και θα βάζανε έξω μια ταμπέλα βρείτε συντρόφους που κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους.
Τι λέει για τους λόγους για τους οποίους δεν ακούει το γιατρό;
δηλαδη για ποιό λογο δεν ακουει καποιος το γιατρο; μηπως ας πουμε, του εχει συστησει επεμβαση με 80% θνησιμοτητα; Γιατι αν ηταν ετσι, θα το ανεφερε θεωρω η γραφουσα.
Απλα σφυριζει αδιαφορος κ δε λεει τιποτα γιατι το μονο που θελει ειναι να μεινει βολεμενος ετσι οπως ακριβως ειναι. Μπορει να βλεπει κρυφα πορν, να καταφερνει να τελειωσει κ αυτο να του αρκει. Συν οτι εχει μια συντροφο, νατο το πακετακι, κομπλε. Πού να τρεχουμε τώρα; Και γιατι αυτη θελει σεξ; Δεν της προσφέρω ΣΚΕΣΗ; θελει και σεξ;
Πιθανολογώ ο γιατρός συστήνει θεραπεία με φάρμακα; Όλα τα φάρμακα έχουν παρενέργειες, οπότε αφού δεν τον καίει το ζήτημα, δεν τα παίρνει.
Άλλη πιθανότητα είναι να ανέπτυξε σάκχαρο (φέρνει στυτικά προβλήματα) και να χρειάζεται νέα διαχείριση ολόκληρη η ζωή του πλέον (huge task) και να είναι σε άρνηση.
Δεν ξέρω. Γι’αυτό βοηθάνε οι περαιτέρω πληροφορίες, χρωματίζουν την ερώτηση.
απαντάω και στις δύο, πραγματικά ιδέα δεν έχω, δεν κάνω υποθέσεις. Μπορεί κάτι από αυτά που λέτε, μπορεί να του είπε και 2-3 απλά πράγματα, να κόψει 1-2 κακές συνήθειες, οπότε lifestyle changes και να μην ασχολείται να τα κάνει. Μπορεί να χίλια δύο – δε ξέρω στατιστικά ποιά είναι τα πιο πιθανά ενδεχόμενα.
Αλλά ποιό είναι το νόημα να πάμε στο γιατρό αν μετά δεν ακούμε τις συμβουλές του.
για μενα ολο αυτο βγαζει ασεβεια προς τη σύντροφό του. απλα.
Σιγουρα δεν έχει για προτεραιότητα το να έχουν καλή σεξουαλική ζωή.
Μπορεί οι λόγοι να έχουν να κάνουν αποκλειστικά με αυτόν, χωρίς καμμία πληροφορία γιατί δεν ακούει το γιατρό είναι δύσκολο να πει κανείς.
Πάντως εφόσον ο ιδιος δε κάνει κάτι για να βοηθήσει τον εαυτό του, δεν έχει κανενα νόημα, τι να κάνει αυτή δηλαδή, να περιμένει να γίνουν 70-80 μπας και φτιάξει από μόνο του το σεξ τότε.. ;
Το ότι δεν ακούει το γιατρό είναι σοβαρό, δείχνει ότι παραμελεί σε παράλογο βαθμό τον εαυτό του, με ιατρικά θέματα δεν παίζουμε.