Κάθε μέρα περνάει έτσι. Δουλειά -σπίτι -δουλειά και άντε και κανένα σούπερ μάρκετ! Ότι και αν δοκιμάσω δεν με ικανοποιεί.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλημέρα σε όλες και όλους!!!
Ρένα θα ήθελα να μου πεις τι να κάνω για να κάνω ενδιαφέρον την καθημερινότητα μου! Από ότι βλέπω δεν εκτιμώ τη ζωή! Δεν την απολαμβάνω! Τίποτα δεν με ευχαριστεί! Κάθε μέρα περνάει έτσι. Δουλειά -σπίτι -δουλειά και άντε και κανένα σούπερ μάρκετ! Ότι και αν δοκιμάσω δεν με ικανοποιεί. Είμαι σε ένα άγχος και σε μια μιζέρια διαρκώς. Ούτε η ψυχολόγος βοηθάει ιδιαίτερα! Κρατιέμαι κάθε μέρα από την ελπίδα, αλλά τίποτα δεν συμβαίνει για να μου δώσει χαρά! Θέλω να περάσει η εβδομάδα να έρθει το Σαββατοκύριακο για να κάτσω σπίτι και να μην κάνω τίποτα. Το έχω δει για κατάθλιψη αλλά δεν έχω. Ότι δραστηριότητα και να κάνω δεν με ευχαριστεί. Ποιο το νόημα της ζωής;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μίζερη
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Εφόσον έχεις αποκλείσει την κατάθλιψη μαζί με την ψυχολόγο σου, συστατικό της οποίας είναι κι η ανηδονία (η έλλειψη ευχαρίστησης), τότε σημαίνει ότι δεν έχεις αποδεχτεί ορισμένα πράγματα για την πραγματικότητα. Ίσως οι προσδοκίες σου να είναι ανεβασμένες, δεν είναι τόσο συναρπαστικά όλα όπως τα βλέπουμε στα σόσιαλ μίντια, ίσως πάλι δεν έχεις κάποιες διαχρονικές σταθερές. Η συντροφικότητα, η μάλλον ικανοποιητική εργασία, η ειρηνική καθημερινότητα δεν είναι παράλογες απαιτήσεις, είναι φυσιολογικές ανάγκες όλων των ανθρώπων. Επομένως προσπαθούμε να επιτύχουμε μερικά βασικά πράγματα, αυτό είναι πορεία προς την αυτοπραγμάτωση. Αν η ψυχοθεραπεία δεν σε βοηθάει, μήπως δεν είναι η κατάλληλη;
Επίσης, έχεις κάνει έναν αιματολογικό κι ενδοκρινολογικό έλεγχο τελευταία; Ορισμένες συναισθηματικές καταστάσεις είναι αποτέλεσμα βιοχημείας του οργανισμού. Επιπλέον, το περιβάλλον σου πώς είναι; Μήπως περιτριγυρίζεσαι από άτομα που μιρλιάζουν και παραπονιούνται διαρκώς; Μήπως βλέπεις ανάλογο περιεχόμενο στο διαδίκτυο; Μήπως πρέπει να αλλάξεις αυτές τις δυο συνθήκες πρώτα ώστε να ξεφύγεις από την μιζέρια;
Ταυτόχρονα έχω κάτι να προτείνω. Παίρνουμε ως δεδομένη τη ζωή, την ύπαρξη, την αρτιμέλεια, τα όσα έχουμε και δεν τα εκτιμάμε (και πώς να τα εκτιμήσουμε; δεν έχουμε στερηθεί βασικά πράγματα όπως είχαν οι άνθρωποι που πέρασαν κατοχή ή χούντα). Προτείνω λοιπόν μια μέρα που δεν έχεις κάτι να κάνεις να πας μια επίσκεψη σε ένα μεγάλο ογκολογικό νοσοκομείο, όπως τον Άγιο Σάββα ή τους Άγιους Ανάργυρους ή το Μεταξά στον Πειραιά (αν είσαι στην Αττική, τα ανάλογα αν είσαι σε άλλο μέρος). Να μπεις ως επισκέπτης και να περιηγηθείς λίγο άσκοπα στους ορόφους. Να δεις και να κρυφακούσεις τους ασθενείς και τους επισκέπτες τους. Θα μαυρίσει λίγο η ψυχή σου, αλλά έχει ένα παράπλευρο αποτέλεσμα. Θα συνειδητοποιήσεις πόσα πράγματα δεν ξέρεις και πόσο τυχερή είσαι, χωρίς να το γνωρίζεις. Μην βάλεις τον εαυτό σου στη θέση της κριτικής, γέμισε απλώς με θεάματα κι ακούσματα. Σιγά σιγά αυτά θα σε κάνουν να δεις τη ζωή με άλλο μάτι, γιατί θα τα συγκρίνεις με καταστάσεις. Και βάλε στόχους από κει και πέρα, κάθε μέρα να κάνεις κάτι που σε βγάζει από το τέλμα ή που σε βελτιώνει ως προσωπικότητα: ένα ζεστό αφρόλουτρο, ένα νέο τσάι, μια νέα playlist μουσικής με νέα είδη, ένα καινούργιο βιβλίο, ένα καινούργιο καφέ όπου θα απολαύσεις κάτι που δεν έχεις ξαναδοκιμάσει, ένα ασυνήθιστο τυράκι στον πάγκο των τυριών στο σούπερ μάρκετ, μια εκδρομή με γκρουπ σε ένα νέο μέρος, κάνε εθελοντισμό για κάποιο σκοπό (πρακτική που πάντοτε προτείνω με τα χίλια γιατί ενδυναμώνει και θα χαρείς με την προσφορά). Θα διαπιστώσεις ότι αργά αργά κάτι θα σε ευχαριστήσει. Τότε θα έχεις το νήμα να πιαστείς για να προχωρήσεις. Σου εύχομαι καλή πρόοδο!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ρένα μου συγγνώμη, αλλά ο πόνος και η αγωνία των ανθρώπων με σοβαρές ή ανίατες νόσους δεν είναι tutorial για το κοινό. Είναι κάτι βαθειά προσωπικό και ευαίσθητο και καλό είναι να μην προτρέπουμε άκυρο κόσμο να διεισδύει στα πιο ευάλωτα κομμάτια της ζωής ξένων ανθρώπων ή να παρεμποδίζει το ιατρικό εργο. Επίσης δεν είναι απαραίτητο ότι σε όλους τους ανθρώπους θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα αυτό το εγχείρημα. Το έχει ξαναπροτείνει και ειλικρινά μου φαίνεται απερίσκεπτο και επιφανειακό. Υπάρχουν άλλοι τρόπο να νιώσουμε ευγνωμοσύνη στη ζωή μας. Γραφούσα, μάλλον σου λείπουν οι ουσιαστικοί κοινωνικοί δεσμοί. Ανάβαθμισε την ποιότητα των… Διαβάστε περισσότερα »
Που κολλάει η δυστυχία των άλλων με το να είναι η γράφουσα καλά;; αυτές οι συγκρίσεις είναι εντελώς “ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ” και άλλη όψη του “να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα” – ευτυχώς η δική μας είναι ακμαία. Άστοχη απάντηση ως προς αυτό το σκέλος, εντελώς, κατ’ εμέ/
Ζείτε σε μια χώρα όπου καθημερινά πέφτουν βόμβες γύρω σας.
Βρίσκεστε σε μια βάρκα μέσα σε μια παγωμένη θάλασσα με σκοπό την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.
Ψάχνετε καθημερινά μέσα σε κάδους απορριμάτων για λίγη τροφη.
Ο γιατρός σας ανακοινώνει ότι σας απομένει λίγος χρόνος ζωής λόγω ανίατης ασθένειας.
Αφού διαβάσατε τα παραπάνω, πάρτε μια βαθιά ανασα και αναρωτηθείτε αν όντως είναι τόσο δύσκολη η ζωή σας που δεν μπορείτε να την ευχαριστηθείτε.
Τελεία.
Ναι οκ. Δν πάει έτσι το πράγμα όμως. Το ότι πέφτουν βλομβες αλλού ή ότι τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε δν σημαίνει αυτομάτως ότι τα προβλήματα των άλλων εξαφανίζονται.
Η δυστυχία δίπλα μας, δεν αλλάζει πολύ τον τρόπο που βιώνουμε τη ζωή, ιδιαίτερα αν αχνοφαίνεται κάποια κατάθλιψη.
αναζηταει νοημα για ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΤΗΣ ζωη. Δεν την ενδιαφερει η έλλειψη νοηματος της ζωης των αλλων
Βασικά υπό αυτές τις συνθήκες που περιγράφεις έχεις περισσότερο κίνητρο για ζωή γιατι ο θάνατος σου χτυπάει την πόρτα. Δεν είναι σωστή σύγκριση.
Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν εχει επαφή καθημερινή με τον θάνατο εκτός αν έχει συγγενή με κάποια τέτοια ασθένεια, ή δουλεύει σε ανάλογη δουλειά. Αντιθέτως έχουμε την “πολυτέλεια” να ξεχνάμε τον θάνατο στην καθημερινότητά μας λόγω όλων των τεχνολογικών και ιατρικών εξελίξεων.
Πολύς κόσμος όταν “αγγιχτει” από την έννοια του θάνατο άμεσα, αφυπνίζεται.
Αν δεν αλλάξεις εσύ στάση η ζωή σου δεν θα αλλάξει από μόνη της.
Βρες ένα χόμπι, πήγαινε μία βόλτα στην παραλία, μάζεψε την παρέα σου σπίτι, πήγαινε ένα θέατρο, γενικά δραστηριοποιήσου, τίποτα δεν αλλάζει από μόνο του.
Φίλους έχεις; Σχέση; Οικογένεια; Δεν καταλαβαίνω αν ο λόγος γι αυτή τη ρουτίνα είναι η απουσία κοινωνικών επαφών ή η εξαντλητική δουλειά. Ή εχεις φιλους και χρόνο αλλά δεν εχεις διάθεση; Γιατί δεν μπορείς να βγεις για ένα ποτό μετά τη δουλειά; Γιατί δεν αποκτάς ένα χόμπι; Αν μόνο δουλεύεις είναι λογικό να νιώθεις έτσι. Οπως και αν δεν βλέπεις ανθρώπο. Προσπάθησε να δουλέψεις το θέμα με τις σχεσεις σου. Εγώ επειδή την έχω πατήσει στο παρελθόν θα σου έλεγα να δεις και έναν άλλον ειδικό πριν καταλήξεις ότι δεν έχεις κατάθλιψη.
Θεωρώ ότι είναι πολύ εύκολο οι άνθρωποι να χάσουν το κίνητρο για τη ζωή τους μετά τα 30 αν δεν έχουν υποχρεώσεις να φροντίζουν, πχ παιδιά. σκυλιά. Όχι ότι τα παιδιά είναι απαραίτητα, αλλά σου δίνουν ένα σημαντικό κίνητρο για να ζεις αν τα έχεις, πως να το κάνουμε. Το κίνητρο για τη ζωή είναι σημαντικό συστατικό ευτυχίας ή ικανοποίησης από τη ζωή σύμφωνα με έρευνες. Μπορεί να είναι από το πιο απλό, του στυλ να φροντίζει κάποιος τα φυτά του, μέχρι να θέλει να γνωρίσει όλο τον κόσμο ταξιδεύοντας. Εγώ έχω πολλά μόνιμα κίνητρα πέρα από την κόρη μου,… Διαβάστε περισσότερα »
Το νόημα της ζωής, αν υπάρχει, είναι ακριβώς αυτό που βιώνεις να μην ικανοποιήσε με τίποτε. Αν ο άνθρωπος ικανοποιούταν πραγματικά από την κατάστασή του, θα είχαμε μείνει στις σπηλιές. Νιώθεις καλύτερα τώρα που το έμαθες? Ο οργασμός ωστόσο συνεχίζει να προσφέρει μερικά δευτερόλεπτα στιγμιαίας απόλαυσης και ταυτόχρονα στιγμιαίας αναστολής του υπαρξιακου κενού ακομα κι αν δεν απολαμβάνουμε τίποτε άλλο. Οπότε ο συχνός αυνανισμός βοηθάει πάντα να δίνουμε νοημα στη ζωή έστω και στιγμιαία. Στα δεκαεννιά, όταν κάναμε Ιστορία της Τέχνης, ο καθηγητής μας επέμενε στο zeitgeist που γεννά κάθε καλλιτεχνικό ρεύμα. Σκοτώσαμε τον Θεό, σκοτώσαμε τον Άνθρωπο, κι αποδομήσαμε τα πάντα… Διαβάστε περισσότερα »
Πω πω, να σου πω, ο Ιωαννιδης σας έκανε Ιστορία της Τέχνης;
(Παιδιά είπα επίθετο αν είναι κόψτε με)
Χαχαχα και καναμε και παρεα!
Θ Ε Ο Σ- τον είχα κ εγώ στο Πανεπιστήμιο. Δεν έχανα διάλεξη. «Αν δεν μπει χώμα στη μύτη σας δεν θα μάθετε τι είναι τέχνη» ή κάπως έτσι μας είχε πει. Με την έννοια της σωματικής εμπλοκής και της όσμωσης σαν τον αγρότη που παλεύει να δαμάσει τη γη και να την καλλιεργήσει. Επίσης λάτρεψα την Αναγέννηση μέσα από τις διαλέξεις του.
Αυτή η απάντηση είχε μία φράση,που πραγματικά εκτίμησα πολύ,και να είσαι καλά που την ανέφερες. “Μπορεί να λες με το μυαλό σου ότι δεν υπάρχει Θεός ή ανώτερη δύναμη, αλλά βιωματική αίσθηση αθεϊστικού σύμπαντος δεν έχεις.” Δυνατή παρατήρηση πολύ δυνατή,για έναν νου σαν τον δικό μου,όπου πριν κάποια χρόνια ένα κείμενο του διακεκριμένου Γάλλου θεωρητικού φυσικού και φιλοσοφου Bernard d’Espagnat (1921 – 2015),άλλαξε δια παντός το τρόπο που αντιλαμβάνομαι αυτό που ονομάζουμε, Υπαρξη-Σύμπαν. Παραθέτω το σημαντικότερο κομμάτι του κειμένου ,ζητώντας εκ των προτέρων συγνώμη για το σεντόνι,αλλά ήθελα να το γράψω. “Κβαντική παραδοξότητα: Αυτό που ονομάζουμε «πραγματικότητα» είναι απλώς μια… Διαβάστε περισσότερα »
Να σε καλά άγνωστη φίλη! Μου έδωσες μια άκρη να ξεμπλέξω λίγο από το κουβάρι που βασανίζει το μυαλό μου…
Aν ήξερες πόση χαρά μου δίνεις!
καλό σου δρόμο!
Αν τα αγγλικά σου σε βοηθούν,να παραθέσω τρία ονοματα.
Δύο επιστημόνων:Federico Faggin,Donald Hoffman.
Kαι ενός Ολλανδού σύγχρονου φιλόσοφου:Bernardo Kastrup.
Ποιό είναι το νόημα της ζωής;
Το νόημα που θα δώσεις εσύ στη ζωή.
Η ζωή η ίδια περιλαμβάνει το νόημά της.
Θα το βρεις.
αυτα που σου προταθηκαν αφορουν την αντιμετωπιση της έλλειψης νοηματος. Νοημα δεν υπαρχει. Η αναζητηση του ειναι αποτελεσμα της συνειδητοτητας του οντος ανθρωπος. Τα ζωα δεν αναζητουν νοημα
Η αληθεια ειναι οτι η τελευταια φραση σου, σε και μας μπερδευει. Στην αρχη λες δεν ευχαριστιεμαι και δεν απολαμβανω, και καταληγεις θεωροντας πως αυτο οφειλεται στην ελλειψη νοηματος.
Το νοημα που εχει η ζωη ειναι μονο αυτο που η ιδια δινει στον εαυτο της , αλλα δυστυχως αυτο καθολου δεν ικανοποιει τον ανθρωπο.
σαν σημερα είχε γεννεθλια μια πολύ καλη μου φιλη, δε ζει πια… αυτη η φιλη μου εμενε στο δρόμο. στο παγκακι που κοιμόταν, ηταν γραμμενο το εξης συνθημα: ‘θελαμε καποτε να πεταξουμε μακρια, μα γίνανε οι τυψεις αλυσιδες στο λαιμό μας’. (*παραδόξως το συνθημα υπαρχει ακόμα) χμ, η απαντηση μου στην ερωτηση σου, για σημερα τουλαχιστον (η μερα είναι δικη της εξαλλου), είναι η νοσταλγια. περιγραφεις το αισθημα του ανικανοποίητου, το κενό.. Η νοσταλγία δίνει μια γλυκια απαντηση σ αυτό: μπορείς να απολαυσεις ακόμα και καποιον να σε λιώνει μεσα στην καυλα ξερω’γω, παρότι σε λιγο αυτό θα είναι αναμνηση.… Διαβάστε περισσότερα »