Πώς να καταφέρεις να ερωτευτείς, όταν το φαινόμενο είναι βιοχημικό κι όχι εξίσωση να την λύσεις;
__________________
Η ιστορία της Λίνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ρένα μου καλησπέρα,
Είμαι με ένα παιδί περίπου 6 μήνες. Γνωριστήκαμε μέσω 3ου αρχικά από instagram και μετά από κοντά.
Δε μπορώ να πω ότι μ’ άρεσε όπως περίμενα, αλλά έκανα προσπάθεια και μας βγήκε σχέση απ’ τον 1ο μήνα… Όμως από κάποια στιγμή και μετά δεν κατάφερα να τον ερωτευτώ, ειδικά μετά τον “ενθουσιασμό” του 1ου μήνα. Στενοχωρήθηκα πάρα πολύ γιατί όλα τα υπόλοιπα που έχει είναι ιδανικά και είναι πολύ καλό παιδί.
Στενοχωριέμαι με τον εαυτό μου που θα σκεφτόμουν να τον χωρίσω για κάτι τόσο ρηχό. Πίεσα τον εαυτό μου για να μου βγει και πλέον έχω χάσει και τον εαυτό μου..
Δεν ξέρω αν μπορώ να εκτιμήσω τα υπόλοιπα θετικά που έχει και να παραμέρισω το ότι δεν είναι εξωτερικά αυτό που θα με τρελάνει. Να σημειώσω ότι αντικειμενικά είναι όμορφο παιδί μονο αρνητικό όχι και πολύ ψηλός.
Και ξαναλέω ότι δεν θέλω να είμαι ρηχή σαν άνθρωπος κ να ξεπεράσω το ταμπού που έχω για αυτόν τον άνθρωπο που μόνο με αγαπά και με σέβεται.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λίνα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Λίνα μου, ποιόν προσπαθείς να πείσεις; Εμάς ή τον εαυτό σου; Αφού δεν σου βγαίνει το ερωτικό, δεν σου βγαίνει. Είναι έγκυρο συναίσθημα αυτό, να ξέρεις.
Γνωρίζεις ότι σε κοινωνικοί μελέτες κάποιοι ψυχολόγοι και κοινωνικοί ανθρωπολόγοι έχουν προσδιορίσει ότι αν κάποιος μας ελκύει φανερώνεται σε δευτερόλεπτα, ίσως και σε κλάσματα του δευτερολέπτου (1/5 του δευτερολέπτου!); Τι συζητάμε για προσόντα ιδανικού υποψηφίου, λες και φτιάχνουμε λίστα βιογραφικών για πλήρωση θέσης εργασίας σε γραφείο πολυεθνικής; Δεν θα ερωτευτείς το καλύτερο βιογραφικό, αυτόν που δυναμιτίζει τον εγκέφαλό σου και τις ορμόνες του κορμιού σου θα ερωτευτείς. Και πού κολλάει η αγάπη κι ο σεβασμός; Κι εγώ αγαπώ και σέβομαι τον ψιλικατζή της γειτονιάς μου, είναι θαυμάσιος άνθρωπος και πατέρας, και μια χαρά άντρας, αλλά δεν υπάρχει καμία πιθανότητα στην αιωνιότητα να γίνει κάτι μεταξύ μας.
Αυτό το “έκανα προσπάθεια” μου θυμίζει παλιά βικτωριανά μυθιστορήματα όπου η ηρωΐδα σέρνεται σε γάμους χωρίς ερωτική σπίθα από την πλευρά της με τον υποψηφιο γαμπρό να της λέει γονυπετής “μα θα μάθεις να με αγαπάς” (επειδή τότε δεν μπορούσαν λόγω κοινωνικής σύμβασης να το πουν αλλιώς…) Φυσικά καμμία σε όλα αυτά τα μυθιστορήματα δεν μαθαίνει αυτό που της είπαν ότι θα μάθαινε, επειδή βικτωριανοί βικτωριανοί αλλά οι αλήθειες της ζωής δεν αλλάζουν. Να μην προσπαθείτε. Να διοχετεύετε αλλού την ενέργειά σας. Όχι να είστε με το στανιό με κάποιον που ουσιαστικά δεν σας αρέσει.
Αντί να πέφτεις λοιπόν στην μισογυνική φάκα με το τυράκι της “βαθυστόχαστης” που δεν ασχολείται με τα “επιφανειακά” (όλα σε εισαγωγικά επειδή είναι τεχνητές κατασκευές, επειδή στο πατριαρχικό αφήγημα η γυναίκα δεν πειράζει αν δεν ικανοποιείται ερωτικά) κοίταξε να ξεκαθαρίσεις την κατάσταση με τον άνθρωπο που δεν φταίει σε κάτι να παραμυθιάζεται έξι ολόκληρους μήνες.
Κι έρχομαι τώρα να παρατηρήσω κάτι που ίσως σου διέφυγε ως τώρα. Πρόσεξε λίγο την αλληλουχία σε κάτι που είπες.
- Δε μπορώ να πω ότι μ άρεσε όπως περίμενα, αλλά έκανα προσπάθεια και μας βγήκε σχέση απ’ τον 1ο μήνα
- Γνωριστήκαμε μέσω 3ου αρχικά από instagram και μετά από κοντά.
Αν αναποδογυρίσεις την σειρά που τα έγραψες, όπως έκανα μόλις, παρατηρείς κάτι; Η επίτευξη σχέσης ήταν το προαπαιτούμενο κι αν δεν ήσουν εσύ θα ήταν κάποια άλλη γιατί το ζήτημα ήταν ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΕ ΣΧΕΣΗ (ναι, υπάρχουν δυστυχώς κι άντρες αυτού του φυράματος..). Ο τρίτος κάποιο λόγο είχε που προσπαθούσε να τον ζευγαρώσει με το στανιό.
Κάνε τη χάρη και στον εαυτό σου και σ’ εκείνον και χωρίστε νωρίτερα παρά αργότερα. Δεν τραβάει που δεν τραβάει, μην σε κατηγορήσουν από πάνω ότι τον δούλευες με δόλο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Αν δεν χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου στην αρχή, αν δεν μπορείς να κοιμηθείς επειδή τον σκέφτεσαι, αν δεν φαντασιώνεσαι πόσα παιδιά θα κάνετε και πως θα τα πείτε, δεν είναι έρωτας για μένα.
Δεν αξίζει να κλείνεις την πόρτα σε δυνητικό έρωτα μόνο και μόνο επειδή είναι καλό παιδί. Ομοίως πρέπει να τον αφήσεις ελεύθερο να βρει κι αυτός αυτό που του αρμόζει. Και μην υποτιμάς τους short kings, οι προτιμήσεις σου καλώς είναι αυτές που είναι και μην συμβιβαστείς, αλλά ως δίμετρος σου λέω δεν είναι όλα τόσο ρόδινα κι από δω.
Kudos Ρένα 🙂 Όλα τα λεφτά στην τελευταία παράγραφο.
Αν και προσωπικά θεωρώ τον έρωτα υπερτιμημένο που μόνο μπελάδες φέρνει (χαχα) και άπαξ και φύγει και ξεστραβωθείς μόνο τότε δύναται να δεις πραγματικά τον/την σύντροφό σου (αυτά βέβαια τα λέω τώρα στα 43 μου, που έπαθα και έμαθα, αλλά anyway!)
Εδώ κάνουμε υπερπροσπάθεια πολλές φορές να ξε-ερωτευτούμε τους ακατάλληλους, τώρα πρέπει να κάνουμε προσπάθεια και για να ερωτευτούμε τους υποτιθέμενους κατάλληλους;
Η σχέση δεν είναι φάρμακο για την πάρεις με το ζόρι. Δεν τον γουστάρεις τον άνθρωπο, δεν έχετε προφανώς σημεία επαφής ώστε να υπάρχει μεταξύ σας άνεση και οικειότητα. Δεν σε ελκύει, δεν σε γοητεύει, δεν σου αρέσει. Είναι σαφές και ξεκάθαρο. Και επειδή η ζεστασιά, η τρυφερότητα, ο έρωτας είναι κάτι που δεν μπορείς να το έχεις κατά παραγγελία, σταμάτα να βασανίζεσαι, σταμάτα να ταλαιπωρείς και τον άλλο. Φτου ξελευτερία!
Εγω που συνήθως μιλάω για “συμβιβασμό”,εδώ θα συμφωνήσω με την Ρένα .Μη το παιδευεις αφού δε σου βγαίνει. Μη το ζοριζεις γτ θα τον σιχαθείς στο τέλος ,κ θα στενοχωρεις τον εαυτό σου.Αστον να πάρει το δρόμο του κ εσύ θα βρεις τον δικό σου .Πρέπει να περνάμε όμορφα στα γκόμενικα όχι να είναι καταναγκαστικά έργα .Αυτόν τον “συμβιβασμό” ,ούτε στα 90 σου να μη τον κάνεις .Είπαμε να μην έχουμε στάνταρντς στον Θεό ,αλλά το ελάχιστο προαπαιτούμενο όταν γνωρίζεις κάποιον για ερωτικό μπλέξιμο /φλερτ,είναι να σου αρέσει .Μη ξεχάσουμε κ τα βασικά .
ως ανδρας 1.70 ας πούμε οτι ήταν κάπως οδυνηρο αυτό που διάβασα αν και δε με εκπλήσσει αλλα θα συμφωνήσω με τους προηγούμενους οτι ειναι καλυτερο και για αυτον να τον αφησεις να παρει το δρομο του γιατι αυτος ισως να νομίζει οτι τον θελεις ενω δεν ειναι καθολου ετσι.Τωρα βεβαια πως θα του πεις οτι τον απορρίπτεις για ενα εξωτερικο χαρακτηριστικο που δεν ελέγχει είναι ένα θέμα
ο,τι δεν μας αρεσει σε εμφανιση τα πρωτα τρια δευτερολεπτα, και σε πνευματικο δυναμικο μετα τον πρωτο μισαωρο διαλογο, θα το βλεπουμε μπροστα μας και θα μας κατατρωει, οσα χρονια κι αν ζησουμε μαζι