in

Η Ρένα απαντά: Δεν αντέχω να γυρίζω στο πατρικό μου, που είναι γεμάτο με απαίσιες αναμνήσεις

Οι γονείς μου δεν χώριζαν ενώ το ζητούσα…

Οι γονείς μου δεν χώριζαν ενώ το ζητούσα. Η μητέρα μου, απέναντι στο αίτημα μου, πρόβαλε κυρίως δύο δικαιολογιες: τι θα πει ο κόσμος (ειδικά οι γονείς της) και πόσο θα στενοχωρηθει ότι κατά 5 χρόνια μικρότερος αδερφός μου. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

old house

Το πατρικό σπίτι είναι κι ένα σύμβολο, περισσότερο από ουσιαστικό ζήτημα.

__________________

Η ιστορία της Μαρίας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρένα,σε παρακαλώ απάντησε σε αυτό. Έχω ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον.
Οι γονείς μου ποτέ δεν τα πήγαιναν τελεια μεταξύ τους. Από πολύ μικρή ζητούσα από τη μητέρα μου να φύγουμε από το σπίτι, εξαιτίας της αυταρχικής συμπεριφοράς του πατέρα μου, η οποία περιελάμβανε ψυλογικη, λεκτική και σπάνια σωματική βία. Αργότερα αντιληφθηκαμε ότι είχε παράλληλη σχέση.

Η μητέρα μου, απέναντι στο αίτημα μου, πρόβαλε κυρίως δύο δικαιολογιες: τι θα πει ο κόσμος (ειδικά οι γονείς της) και πόσο θα στενοχωρηθει ότι κατά 5 χρόνια μικρότερος αδερφός μου.

Ένιωσα ότι δεν με καταλαβαινε. Ένιωσα ότι έβαζε τους άλλους πάνω από μένα, αδιαφορώντας για το πόσο πληγωνομουν εγω από την κατάσταση. Πέρασα πολύ άσχημα στην εφηβεία μου,με αποτέλεσμα να έχω καταθλιψη ακόμη και τώρα. Ποτέ δεν μπόρεσα να ξεπεράσω αυτά τα γεγονότα και έχουν δυσκολέψει τις διαπροσωπικες μου σχέσεις.

Ακόμη και τώρα που πριν λίγα χρόνια η μητέρα μου χώρισε, μένουμε στο ίδιο σπίτι (εγω είμαι φοιτήτρια σε άλλη πόλη, αλλά τους επισκέπτομαι στις διακοπες) και ο πατέρας μου μένει στην ίδια γειτονιά με μας. Κι όλο αυτό γιατι; Για να μη χάσει τους φίλους του ο αδερφός μου. Εμένα με πονάει να γυρνάω πάλι σε αυτό το σπίτι. Αλλά παρότι τής έχω προτείνει να πάμε στους γονείς της, μού λέει ότι σκέφτεται τι θα πει η γειτονιά τους (καθώς κι αυτοί είναι πολύ συντηρητικοί άνθρωποι που κρύβουν το διαζύγιο της κόρης τους από τους γνωστούς τους).

Καταλαβαίνεις σε τι κατάσταση ζω;
Δεν αντέχω άλλο. Υπάρχουν στιγμές που θα ήθελα να μη ζω πλέον.
Νιώθω πως θέλω να απομακρυνθώ από όλους,για να μη με πληγώνει κανείς πια.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρία

_____________________

Ας οργανώσουμε την συζήτηση.

Μαρία πολύ λυπάμαι που έχεις βιώσει μια δύσκολη κατάσταση και που ακόμη τα σημάδια της βαραίνουν πάνω της. Στην διαχείριση αυτού του συναισθήματος και του βάρους θα σε βοηθήσει η ψυχολογική βοήθεια από επαγγελματία. Μην αμελήσεις να το φροντίσεις, λένε ότι ποτέ δεν είμαστε μόνοι μας, αλλά οι γονείς μας μας ακολουθούν ακόμα κι όταν πια δεν ζουν.

Η θεραπεία θα σε βοηθήσει να δεις την μάνα σου και τον πατέρα σου στις πραγματικές τους διαστάσεις. Να κατανοήσεις ότι οι γάμοι δεν είναι κάτι που πετυχαίνει αυτομάτως, δεν διατηρείται στον αυτόματο, κι οι παράλληλες σχέσεις είναι μια πραγματικότητα. Το ζήτημα είναι πώς διαχειρίζεται κανείς αυτά τα γεγονότα, κι όντως δεν έγινε η καλύτερη δυνατή διαχείριση. Θα τα κατανοήσεις όλα μέσα από τη θεραπεία.

Αυτό που θέλω να σου τονίσω, για να συνειδητοποιήσεις ότι δεν γυρίζει όλος ο κόσμος γύρω σου, είναι ότι η μητέρα σου είχε κι έχει ορισμένα πρακτικά προβλήματα που έπρεπε να υπερβεί μέχρι να χωρίσει. Δεν είναι ότι δεν σε υπολόγιζε, είναι ότι αντικειμενικά ένα διαζύγιο ενέχει πρακτικές δυσκολίες.

Το πρώτο είναι ότι πιθανώς δεν είχε την ανεξαρτησία να το κάνει άμεσα. Το ότι οι γονείς της δεν της παρείχαν βοήθεια είναι ένα μεγάλο, τεράστιο, αντικειμενικό εμπόδιο. Δεν ήθελαν να της παρέχουν βοήθεια για να μην χωρίσει. Επειδή οι ίδιοι θα ξεβολεύονταν, όχι μόνο ως προς το τι θα πει ο κόσμος, όπως σου λέει, αλλά και πρακτικά, θα ερχόταν η ζωή τους τούμπα. Θα έπρεπε να δώσουν χρήματα, θα έπρεπε να την φιλοξενήσουν, θα έπρεπε να την παρηγορήσουν, θα έπρεπε να την απασχολήσουν… Η μάνα σου αυτό λοιπόν έπρεπε να το αντιμετωπίσει μόνη της. Κι ακόμη το αντιμετωπίζει, καθώς δεν έχει την πολυτέλεια να μετακομίσει.

Έχεις σκεφτεί αν θα αντέχει η ίδια να μένει ωσάν ανήλικη κόρη με τους υπερσυντηρητικούς γονείς της, για να μην στενοχωριέσαι εσύ όταν την επισκέπτεσαι από καιρού εις καιρόν ως φοιτήτρια σε άλλη πόλη; Για εκείνη θα είναι η καθημερινότητά της. Για σένα λίγες μέρες μόνο, τις οποίες άλλωστε μπορείς να περάσεις κι αλλού, με παρέες, δεν είναι υποχρεωτικό να γυρίσεις στο πατρικό σου. Θα μπορούσαν εκείνοι να σε επισκεφτούν, αντί να γυρνάς εσύ! Θα μπορούσατε να μην συναντηθείτε καν. Θα μπορούσες να βγάλεις ένα χατζιλίκι και με τα χρήματα να νοικιάσεις 2-3 μέρες μια γκαρσονιέρα για τις μέρες της επίσκεψης ώστε να τους δεις εκτός του πατρικού σπιτιού σου, αν αποτελεί τόσο μεγάλο πρόβλημα. Λύσεις υπάρχουν.

Το δε ζήτημα του να μην χάσει τις παρέες του ο αδερφός σου μέχρι να οργανωθεί το πλάνο χωρισμού είναι επίσης σοβαρό. Ένα από τα ζητήματα που δυσκολεύουν τα μικρά παιδιά στους χωρισμούς είναι ακριβώς η αλλαγή περιβάλλοντος και παρέας. Πιθανώς εσύ ήσουν πιο ανεξάρτητη από τον αδερφό σου, πιθανώς ως κορίτσι βάραινε περισσότερο μέσα σου η λεκτική βία κι η συνεχής απειλή της που έβλεπες. Για τον αδερφό σου, ιδιαίτερα επειδή ήταν σε αρκετά μικρότερη ηλικία από σένα, σχεδόν μια ολόκληρη βαθμίδα εκπαίδευσης, η ρουτίνα του ήταν πιο σημαντική. Η μάνα σου θέλησε να περιμένει μέχρι εκείνος να τελειώσει το σχολείο, προφανώς, ώστε να ρίξει οριστική μούτζα πίσω της. Προσπάθησε να την διευκολύνεις, αντί να στρέφεσαι μόνον εγωκεντρικά στις δικές σου ανάγκες. Και αναζήτησε την βοήθεια που χρειάζεσαι, στον δήμο της περιοχής που μένεις και στις υπηρεσίες της σχολής σου. Είναι απολύτως αναγκαίο. Στείλε μας update.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

8 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Dion
Dion
4 χρόνια πριν

Η ερώτηση αυτή θα μπορούσα να την έχω γράψει εγώ σε πολύ χειρότερη εκδοχή βέβαια. Ο πατέρας μου αφού πρώτα έφαγε την προίκα της μάνας μου για να χτιστει το πατρικό σπίτι και μετά την είχε χρησιμοποιήσει επί μια δεκαετία ως παιδομηχανή, οικιακή βοηθό, δουλα και κυρά στα χωράφια, ξεκίνησε να την απατά για τα επόμενα δέκα. Η  μητέρα σου χρειάζεται ψυχολογο για να κατανοήσει την επίδραση στην πραγματική της διάσταση. Εσύ τον χρειάζεσαι για να διαχειριστείς την ματαίωση και την ενηλικίωση σου. Δεν σβήνουν αυτές οι πληγές. Ας λέει η Ρένα για πρακτικές δυσκολίες, επί της ουσίας το πρότυπο της… Διαβάστε περισσότερα »

Αυτή
Αυτή
4 χρόνια πριν

Λαμβάνω την εντύπωση ότι για να τσακώνονται αυτοί, θα παραμελήθηκες πολύ ως παιδί και ως μεγαλύτερη και άρα πιο “ώριμη” σε άφησαν να γίνεις ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Δυστυχώς όμως οι γονείς μας δεν είναι τέλειοι και έχουν δικαίωμα στις επιλογές τους και ας μην συμφωνούμε μαζί τους. Από εδώ και πέρα όπως λέει και η Ρένα, λύσεις υπάρχουν. Δυστυχως όταν ενηλικιωμαστε καλούμαστε πλέον να αυτονομηθουμε και συναισθηματικά.

Στεφανος
Στεφανος
4 χρόνια πριν

Μαρία οι γονείς σου δεν ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΟΝΕΙΣ. είναι και χίλια άλλα πράγματα. ειναι ζευγάρι και ως ζευγάρι θα έχουν κρίσεις. είναι εργαζόμενοι και ως εργαζόμενοι θα έχουν και οικονομικές δυσκολίες. είναι και πολλά πολλά άλλα. Εσύ ποτε ηταν η τελευταια φορά που ακουσες αυτόν η αυτή που σου ειπε να χωρίσεις απο μια σχέση σου? Με βάση ποια εγωκεντρική λογική θεωρείς πως θα είχες το δικαιωμα να αποφασίσεις εσύ το χωρισμό δυο ανθρώπων όταν δεν αποτελείς μέρος του ζευγαριού? είσαι η κόρη του μπαμπά σου όχι η κοπέλα του για να τον χωρίσεις. θα τον χωρισει η μαμα σου… Διαβάστε περισσότερα »

Dion
Dion
4 χρόνια πριν

Αυτή είναι για μένα η πιο ισορροπημένη απάντηση (της ΚατερίναΖ). Τα παιδικά τραύματα καλώς η κακώς επηρεάζουν τον καθένα διαφορετικά και πράγματι μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις αργότερα. Eιδα κάποιες πολύ επιθετικές απαντήσεις και πραγματικά λυπάμαι. Ναι οι γονείς έχουν δικαίωμα και στα λάθη και στο να ξαναφτιάξουν την ζωή τους αλλά η γονεϊκότητα φέρει ευθύνες και μάλιστα μεγάλες οι οποίες έχουν να κάνουν και με τiς συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών. Δεν είναι μόνο σου παρέχω τροφή και στέγη, τι  είναι το παιδί κατοικίδιο? Ακομη και τα κατοικίδια θέλουν την αγκαλιά και την αλληλεπίδραση. Οι γονείς έχουν αδυναμίες… Διαβάστε περισσότερα »

Sophia P.
Sophia P.
4 χρόνια πριν

Γεια σου Μαρακι. Ελπιζω να διαβασεις την απαντηση μου. Σε καταλαβαινω. Θα σου πω κατι που μετα απο ψυχοθεραπεια(την θεωρω απαραιτητη) μου αλλαξε ολη μου τη ζωή. Και δεν μου το ειπε κανεις ψυχολογος. Αυτα τα ατομα καλως ή κακως σου κατεστρεψαν την ζωή. Μην ασχολεισαι πια μαζι τους και μην το επιτρεψεις αυτο στον εαυτο σου. Συνεχιζουν, αν και εφυγες, να σε τραβουν σε μια κατασταση που σε πληγωνει. Φυγε. Φυγε σαν να εφευγες απο μια κακοποιητικη φιλια/σχεση. Η μητερα σου κι ο πατερας σου εκαναν τις επιλογες τους. Κανε και εσυ τις δικες σου και διαλεξε τη ζωή… Διαβάστε περισσότερα »

Phishcat
Phishcat
4 χρόνια πριν

Το gaslighting και το ”ναι αλλά εμένα είναι χειρότερα” στην απάντηση και στα σχόλια είναι…δεν θα βρίσω. Είναι πιο σοβαρό να μην χάσει τις παρέες του ένα παιδί απο το να είναι μια ολόκληρη οικογένεια συνέχεια αντιμέτωπη με τη βία που περιέγραψε; Eίναι εγωκεντρική η κοπέλα επειδή σαν παιδί είχε την ωριμότητα, την ανάρμοστη ωριμότητα, να δει ότι η οικογένεια της είναι δυσλειτουργική και να ζητάει από τη μάνα της το αυτονόητο, να προστατέψει τα παιδιά της; Ημαρτον.

Τελευταία επεξεργασία 4 χρόνια πριν από Phishcat
Στεφανος
Στεφανος
4 χρόνια πριν
Απάντηση σε  Phishcat

Στο τοτε δεν ειχε δικαιωμα να ανακατευετε στο τωρα δεν εχει δικαιωμα να ανακατευετε. Ειναι η κορη των γονιων της οχι η γκομενα τους! Ακομα και ο τροπος που γραφει ειναι ιδιαιτερος “Αργότερα αντιληφθηκαμε ότι είχε παράλληλη σχέση.” Ποιες το αντιλφθηκανε? Ποιαν αφορα? Καλιστα το ζευγαρι θα μπορουσε να κανει τριο η να ηταν σε γνωση και συμφωνια της μαμας η οτι αλλο? Με πιο δικαιωμα ανακατευετε στη σχεση των γονιων της? Πιθανον γιατι η μητερα της εδωσε αυτο το δικαιωμα γιατι την υπερκαταλαβαινε και την αφηνε ελευθερη να χει αποψη για τα παντα κανωντας συναισθηματικο εκβιασμο στη μητερα της… Διαβάστε περισσότερα »