Αυτό που με προβληματίζει είναι η τελευταία της σχέση με ένα παιδί που γνώριζα χρόνια αλλά δεν είχα ποτέ σε εκτίμηση. Έχοντας συναναστραφεί μαζί του στο παρελθόν είχα παρατηρήσει ένα συγκεκριμένο μοτίβο.
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και αμπακοινότητα, χρόνια σε διαβάζω και κάθε φορά διευρύνεται λίγο παραπάνω ο ορίζοντας μου σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις! Τελευταία έχω έναν προβληματισμό που με ταλανίζει και θα ήθελα τη γνώμη σου…
Μια πολύ αγαπημένη φίλη μου χώρισε πρόσφατα από μια σύντομη αλλά έντονη σχέση και από τότε έχει φάει ένα απίστευτο κόλλημα με τον τύπο, το οποίο δεν μοιάζει να θέλει να ξεπεράσει κι ας την στεναχωρεί με αποτέλεσμα να εξαντλεί την ίδια και όσους είναι γύρω της.
Με την, ας την πούμε Χρύσα, γνωριζόμαστε πάνω από 20 χρόνια (τώρα είμαστε 35) και είναι ένα παιδί προερχόμενο από μονογονεϊκή οικογένεια που έχει περάσει δύσκολα. Όσα έχει κατακτήσει – πτυχία, μεταπτυχιακά, οικονομική χειραφέτηση- τα έχει κατακτήσει με σκληρή δουλειά και κόπο. Δυστυχώς στο ερωτικό κομμάτι επιλέγει συνήθως άντρες που έχουν χειριστικές ή και ναρκισσιστικές συμπεριφορές, τις οποίες μάλιστα επειδή οι περισσότεροι ανήκουν στο αριστεροχώρι ενδύουν με διάφορες ιδεολογίες.
Αυτό που με προβληματίζει είναι η τελευταία της σχέση με ένα παιδί που γνώριζα χρόνια αλλά δεν είχα ποτέ σε εκτίμηση. Έχοντας συναναστραφεί μαζί του στο παρελθόν είχα παρατηρήσει ένα συγκεκριμένο μοτίβο: επέλεγε ευάλωτα κορίτσια που του προσέφεραν επιβεβαίωση ή υλικές ανέσεις, ή γυναίκες με κάποιο status, το ίδιο και στις παρέες του – κοιτούσε σταθερά πώς να πάρει από τον άλλον ή να βρίσκεται στον αφρό χωρίς να ιδρώνει. Long story short εμένα μου θύμιζε τον Νίνο Σαρρατόρε από το My brilliant friend και ο νοών νοείτο…
Όταν με ρώτησε τη γνώμη μου για αυτόν, δεν είχα καταλάβει πόσο πολύ την είχε πατήσει μαζί του και δυστυχώς την είπα…Δαγκώθηκα, γιατί ποια είμαι εγώ να χαλάω το όνειρο του άλλου; Η Χρύσα μου είπε πως καλά έκανα και δεν την πειράζει κλπ. Αυτό που με προβλημάτισε είναι που δεν με έβρισε. Αλήθεια λέω. Αυτά που της είπα σαν να περίμενε να τα ακούσει – πικράθηκε, τον δικαιολόγησε αλλά σοκ δεν εξέλαβα ή νεύρα που μόλις της είχα προσβάλει τον έρωτα.
Όσο περνούσε ο καιρός η εικόνα που είχα από αφηγήσεις της ίδιας, ήταν πως αυτή ζήλευε, αυτή έκανε σκηνές, αλλά παράλληλα έμεναν μαζί, συγκατοικούσαν, εκείνος την φρόντιζε. Η συμπεριφορά του εάν και δεν ήταν προκλητική εμένα μου έμοιαζε πως την φιτίλιαζε. Δηλαδή, οκ να μην της δώσει αναφορά αλλά είχε διατηρήσει επικοινωνία και φιλικές σχέσεις με την πρώην του χωρίς ποτέ να το επικοινωνήσει. Παράλληλα, καθότι και η ίδια ενοχική της έριχνε έμμεσα το φταίξιμο για όσα μπορεί να την προβλημάτιζαν.
Το πιο περίεργο είναι πως η ίδια επέμενε κάθε φορά πως αυτός έχει αλλάξει (απ΄όταν τον θυμόμουν εγώ), πώς αυτή φταίει για όλες τις κρίσεις τους και πως είμαι προκατειλειμμένη. Αυτό το τελευταίο με εκνεύριζε πιο πολύ απ΄όλα. Δηλαδή οκ, έστω πως είχε αλλάξει, δεν μπορούσα να μην τον συμπαθώ; Έπρεπε σώνει και ντε να υιοθετήσω την δική του οπτική στη σχέση; Αυτός φίλους δεν είχε να τον στηρίξουν;
Την ξαναείδα αφού είχαν φρεσκοχωρίσει και ο τύπος όλως τυχαίως, μέσα σε διάστημα λίγων ημερών, μόλις είχε μετακομίσει μόνος του! Εμένα μου φάνηκε λίγο ferry hopper αυτό το timing. Συγχρόνως έτυχε να μάθω από άλλη γνωστή ότι, ενώ ήταν μαζί με τη Χρύσα, το προηγούμενο διάστημα φλέρταρε με μια άλλη τύπισσα. Όταν της το είπα μου απάντησε πώς άλλο να φλέρταραν και άλλο να έκαναν σεξ και ποια ήταν αυτή που τα είπε αυτά και τι μπορεί να έχει στο μυαλό της;! Και πάλι πόσο καλό παιδί είναι και πως αυτή δεν του φέρθηκε καλά και πώς εντάξει και να φλέρταρε δεν πειράζει…Του τρελού!
Το τελευταίο διάστημα, είμαστε πιο κοντά και ακούω συνέχεια για το χωρισμό και πόσο την πονάει. Το πρόβλημα μου είναι πως δεν μου επιτρέπετε να αντιδράσω γιατί μόλις πω μισή κουβέντα απλά ακούω πόσο καλό παιδί είναι, πόσο τον έχω παρεξήγησει. Παράλληλα όταν αλλάζω κουβέντα αυτή επιμένει να επιστρέφουμε σε αυτόν. Όταν της λέω πως θα το ξεπεράσει, παρελθοντολογεί.
Αυτό που με προβληματίζει είναι πως βλέπω έναν άνθρωπο να μην μπορεί να βρει τα ίσα του – έχει κολλήσει με το κινητό, κάνει μόνη της σενάρια, όλη μέρα ασχολείται με αυτόν, αναφέρεται στις στιγμές μαζί του (6 μήνες ήταν μαζί) και δεν ασχολείται με το μέλλον που την περιμένει. Περνάει καψούρα, οκ, αλλά αυτομηδενίζεται.
Δεν αντέχω αυτή την εμμονή αλλά δεν αντέχω να την αφήσω και να το περάσει μόνη της. Το βασικό μου ερώτημα είναι πώς μπορώ να τη βοηθήσω να το ξεπεράσει; Και παράλληλα υπάρχει κάποια ερμηνεία στο γιατί πρέπει να μου είναι συμπαθής αυτός; Αισθάνομαι σαν να μου τον επιβάλει και δεν το μπορώ.
Εάν έχεις κάτι να συνεισφέρεις πολύ θα χαρώ να το ακούσω.
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φίλη amber alert
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια και για την ερώτηση.
Είναι στενάχωρο αυτό που γίνεται όταν το βλέπουμε στον κοντινό μας κύκλο. Το κατανοώ.
Αυτό που συμβαίνει και ίσως δεν έχεις πλήρως αντιληφθεί είναι ότι η ενοχική φίλη προσπαθεί μέσω του ηθικού μαζοχισμού που την διακρίνει ως προσωπικότητα να αμυνθεί. Είναι αυτοπροστασία αυτό που κάνει κι ας σου φαίνεται αυτομηδενισμός. Οι ηθικοί μαζοχιστές (οι ενοχικοί) είναι άνθρωποι με μεγάλη εσωτερική ισχύ, με μεγάλα κουράγια, που αντλούν από την αίσθηση εσωτερικής ευθύνης για να αιτιολογήσουν αυτά που τους συμβαίνουν, να ανακατανείμουν τον έλεγχο (με απλά λόγια: υποφέρω επειδή εγώ επιλέγω να υποφέρω, επομένως θα πάψω να υποφέρω όταν θα σου αφαιρέσω το agency που σου παρέδωσα). Επειδή είναι ακριβώς δυνατή την διάλεξε κι ο πρώην της, επειδή αντέχει. Αλλιώς δε θα προχωρούσε η γνωριμία.
Με το να τον δικαιολογεί αμύνεται της επιλογής της, υπερασπίζεται την ελεύθερή της βούληση κι ανακτά τον έλεγχο επί της κατάστασης. Δεν θέλει να νιώσει θύμα επειδή αναγνωρίζει την δική της πλευρά ευθύνης στο παιχνίδι. Τον ρόλο που ανέλαβε. Δέχτηκε να παίξει ενώ είχε καταλάβει τι καπνό φούμαρε εκείνος, επομένως πληρώνει οικειοθελώς το τίμημα του “πένθους” στον χωρισμό τους. Αυτά στα λέω για να μην την φοβάσαι, είναι δυνατή προσωπικότητα, κι ας μην το πιστεύεις.
Επειδή ακριβώς είναι ενοχική και ηθική μαζοχίστρια αντλεί μια ικανοποίηση από αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Οι ορμόνες και τα κυκλώματα ανταμοιβής στον εγκέφαλο λειτουργούν εθιστικά και της προσφέρουν ένα high, το οποίο την ενεργοποιεί. Δίνει σχήμα και νόημα στην πολύ σύντομη σχέση, την καταξιώνει ως “έζησα”, “βίωσα”, “αγάπησα”. Κι αυτά είναι σημαντικές έννοιες για κάποιον, γι’αυτό αναζητούν πολλοί το δράμα στη ζωή τους. Τους κάνει να νιώθουν ζωντανοί, προσθέτει αντιλαμβανόμενη αξία. Πώς το έλεγαν παλιά; “Έρωτας δίχως πείσματα δεν έχει νοστιμάδα.” Θα κάνει τον κύκλο του και θα της περάσει εν τέλει, κάνε υπομονή και άκου. Κι αν πρέπει κάτι να πεις πιστεύω θα λειτουργούσε η αντίστροφη ψυχολογία. Εκθείασέ τον, πες πόσα αναρίθμητα καλά είχε, πόσο άδικος ήταν ο χωρισμός και πόσο τυχερή η επόμενη και παρακολούθησε αντιδράσεις. Επειδή ακριβώς η φίλη σου είναι δυνατή μέσα της θα βάλει αρχικά τα κλάματα και μετά θα θυμώσει και θα σου πει “ε όχι και τόσο τέλειος, δεν ήταν!” Κι εκεί θα αρχίσει η θεραπεία της. Άκου την και μη μιλήσεις άλλο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εχω βρεθεί και στις δύο πλευρές, και το μόνο που έχω δυστυχώ να πω είναι πως όταν είσαι στη μια πλευρά δεν ακούς τίποτα και όταν είσαι στην άλλη πλευρά απλα τα λες τσάμπα. Πρεπει να κάνει τον κύκλο του.
έχεις δίκιο.
είναι εξαντλητικό και από τις δυο πλευρές.
χρειάζεται χρόνος.
Όντως, έτσι είναι. Αναφέρω τρολλ ιστορία που μου ήρθε στο μυαλό με αυτό το θέμα:
Πριν λίγα χρόνια, μία φίλη με πολύ σοβαρή εμμονή με πρώην και μετά από ατελείωτες συζητήσεις στις οποίες η κάθε πλευρά έλεγε τα δικά της, σε κάποια φάση φάνηκε να λογικεύεται… Λέμε οκ, της πέρασε, αλληλούια!
Μία βδομάδα μετά περίπου, σε προγραμματισμένο ταξίδι στο εξωτερικό που θα πηγαίναμε η παρέα μας, να σου στο αεροδρόμιο φάντης μπαστούνης ο πρώην που τα είχαν ξαναβρεί για να περάσουμε όλοι μαζί ένα αξέχαστο (not) 4ήμερο! Το θυμόμαστε ακόμη οι υπόλοιποι της παρέας και δεν το πιστεύουμε!
Α καλά το πέρασα με φίλη,άπειρα ξενύχτια να κλαίει τον “πεθαμένο”,εγώ να βρίζω μέχρι που εξαντλήθηκε,έπιασε πάτο και είδε ξανά φως στο τούνελ.
Ρε συ δε ξερω, κάτι σε αυτά που γράφεις μου φαίνεται λίγο οφφ… καταρχάς γιατί να πεις στη φίλη σου ότι εμαθες από κάπου αλλού ότι αυτός φλέρταρε με άλλη; Το βρίσκω αχρείαστη μαχαιριά. Επίσης ο τρόπος που τη περιγραφεις.. δε μου φαινεται πολύ εγκάρδιος. Λίγο πολύ όλοι έχουμε βρεθεί και απο τις δύο μπάντες, υπομονή κ θα περάσει.
Εγώ σε όλα αυτά χειρότερο βλέπω την εμμονή της φίλης σου με αυτόν γενικά, οποίος και να ήταν. Δεν είδα κάτι αντικειμενικά κακό σε αυτά που του προσάπτεις, τουλάχιστον σε αυτά που γραφεις εδώ, μόνο υποκειμενικές κρίσεις (ευάλωτα κορίτσια ή γυναίκες με στάτους; Όλες μπορεί να είναι. Πολλοί κρατούν φιλικές σχέσεις με πρώην. Και τι έγινε που μετακόμισε;) Αντίθετα, η ζήλεια της φίλης σου ακούγεται όντως αντικειμενικά αρνητικό. Αν σε ενοχλεί που μιλά συνέχεια γι αυτόν, πες της το. Η μη δίνεις σημασία. Δυστυχώς πρέπει να κάνει τον κύκλο του. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα απολύτως.
Τα βίωσα και από τις δύο μεριές, αλλά από τη μεριά της φίλης σου, ήμουν πολύ μικρότερη από σας. Απλά το θεωρώ λίγο ανώριμο ή περίεργο, τώρα στα 35 σας, να τον μνημονεύει τόσο πολύ. Δεν είναι 22-25 να πεις οκ δεν έχει πολλές εμπειρίες με ανθρώπους, αλλά και πάλι συμβαίνει προφανώς και στα 30+. Υποθέτω έζησε δυσκολίες και μονόπλευρες καταστάσεις μικρότερη που ακόμα δεν έχει μάθει να προχωρά μπροστά όταν κάτι μας ζοριζει. Τι πρέπει να κάνεις; Να την ανεχτείς. Θα κάνει τον κύκλο του. Όταν σου μιλάει για αυτόν, απλά να συμφωνείς με όσα λέει και να προσπαθήσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εχεις δικαιωμα να πεις κουραστηκα. Δεν εισαι υποχρεωμενη να ακους τα ιδια και τα ιδια απο την φιλη σου. Το να προσπαθεις ομως να της αλλαξεις γνωμη ή να την κανεις να ξεκολλησει δεν ειναι δικη σου δουλεια. Πες της οτι οποτε νιωσει οτι μπορει να αφησει αυτη την συζητηση πισω της μπορειτε να βρεθειτε.
Παλιά έλεγαν : ” Να είχατε τα μάτια μου , να βλέπατε γιατί είμαι μαζί του/της”. Πολλές φορές οι “απ’ έξω” αντιλαμβάνονται διαφορετικά έναν άνθρωπο ή μία σχέση. Όχι απαραίτητα πιο αληθινά αλλά κατά κάποιο τρόπο πιο αντικειμενικά. Δεν έχει νόημα ούτε να συμφωνείς αλλά ούτε και να διαφωνείς μ’ αυτά που λέει γι αυτόν και την προσωπικότητα του. Αν θέλεις να την βοηθήσεις, επικεντρώσου στα θέματα της σχέσης τους. Στην εγγύτητα, το μοίρασμα (υπήρχε;) και σε όλα αυτά που τώρα πιθανόν να της λείπουν και όχι στο πρόσωπο. Άφησε την να μιλάει γι αυτόν κι εσύ σιγά – σιγά… Διαβάστε περισσότερα »
Eιναι σπάνια ικανότητα να λες τη γνώμη σου όπως την πιστεύεις, να σε ακούει άμεσα ο άλλος να τη σέβεται να τη λαμβάνει υπόψη και να συνεχίζει να σε κάνει παρέα.
Στις περισσότερες φιλίες λέμε αυτό που θέλουν να ακούσουν και είμαστε εκεί να τους βοηθάμε μετά αν κερνούν τα ποτά
Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές με τέτοιες ιστορίες το εξής: όσοι γράφετε αυτές τις πολύ specific ιστορίες συνήθως για φίλους και γκόμενους είστε σίγουρες ότι οι φίλοι/γκόμενοι δεν θα τις διαβάσουν; Ενιγουέι, ειλικρινής απορία είναι. Οσο για τη φίλη δυστυχώς είναι το κατάλληλο θύμα για το ναρκισσιστικό gaslighting. Χρειάζεται δουλειά με ειδικό, εσύ δεν μπορείς να κάνεις πολλά, δεν έχει νόημα να της λες συνέχεια τη γνώμη σου για τον άλλον. Παρεπιπτόντως, αν κρίνω από την προσωπική μου στατιστική, οι “αριστεροί” μισογύνηδες είναι περισσότεροι από τους μη αριστερούς (εξαιρουμένων των ακροδεξιών) και επίσης πολύ χειρότεροι γιατί ακριβώς φοράνε στον μισογυνισμό τους… Διαβάστε περισσότερα »