Η Ρένα απαντά: Δε μου φτάνει το ερωτικό!

Ο σύμβουλος σχέσεων έχει μόνο λίγα να πει για το ερωτικό. Όμως το ερωτικό έχει απαρχή άλλα θέματα, επομένως…

_____________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα και αμποπαρέα, χαίρετε!

Σας διαβάζω τακτικά και χαίρομαι που βλέπω διαφορετικές οπτικές σε διαφορετικής φύσεως θέματα, που μου διευρύνουν τον τρόπο σκέψης. Θα ήθελα λοιπόν κι εγώ να ρωτήσω με τη σειρά μου ποια η γνώμη σου για τους σύμβουλους σχέσεων (αν το λέω σωστά).

Για να τα πάρω με τη σειρά, είμαι 33 χρονών και έχω μία σχέση περίπου 10 χρόνων. Τον αγαπάω τον άνθρωπο που είμαι μαζί, έχουμε καλή επικοινωνία, αλληλοστηριζόμαστε και προχωράμε μαζί στη ζωή. Ωστόσο, τα τελευταία περίπου 5 χρόνια ο ερωτικός τομέας πάσχει. Ήδη από το 2019 το σεξ είχε μειωθεί ή έστω γινόταν σε μικρότερη συχνότητα από αυτή που εγώ ήθελα. Το 2020 ήρθε και η καραντίνα όπου ο σύντροφός μου ήταν από τους φρικαρισμένους της υπόθεσης και το τελευταίο πράγμα που ήθελε ήταν να κάνει σεξ. Μετά πέρασα εγώ μία δύσκολη περίοδο που παρότι ήθελα να κάνω σεξ, ο σύντροφός μου το απέφευγε γιατί γινόταν στην τσίτα με εμένα αλλού, όπως έλεγε, και δεν το ευχαριστιόταν. Στη συνέχεια προσπαθήσαμε να το βρούμε, αλλά και πάλι για μένα η συχνότητα δεν ήταν και δεν είναι αρκετή.

Παράλληλα, πέρα από τη μικρή συχνότητα, έπαψε και το “πέσιμο” από μεριάς του. Είτε ήμουν με σέξυ εσώρουχα, είτε με σωβρακοφανέλα δεν είχε διαφορά. Το σεξ περιοριζόταν και περιορίζεται στη μία φορά το μήνα και κυρίως όποτε είχε εκείνος διάθεση. Τα συζητήσαμε, τα ξανασυζητήσαμε και σύμφωνα με εκείνον δεν έχει αλλάξει το πώς με βλέπει και το πόσο με θέλει. Έχει παραπάνω όρεξη από τη μία φορά το μήνα, αλλά συνήθως την έχει όταν εγώ λείπω στη δουλειά….

Για να μην μακρηγορώ ενώ στην αρχή το έπαιρνα ως τρελή απόρριψη, ειδικά τις φορές που ενώ είχα κάνει κίνηση και είχα απέναντί μου έναν άντρα με στύση ο οποίος μου έλεγε ότι απλά δεν θέλει να κάνει σεξ, πλέον έχω τόσο θυμό που δεν θέλω να με ακουμπά. Στις 20 φορές το χρόνο που κάνουμε σεξ τις μισές ούτε έχω περάσει καλά, ούτε είχα στο βάθος όρεξη. Απλά κυριαρχούσε η σκέψη κάτσε τώρα γιατί δεν ξέρεις πότε θα είναι η επόμενη φορά και τώρα πια δεν θέλω. Νιώθω ότι έχω έναν άνθρωπο που με κοροϊδεύει συστηματικά και δεν μου λέει γιατί δεν με προσεγγίζει και παράλληλα νιώθω ότι κι εγώ έχω υποβάλλει τον εαυτό μου σε μία συνθήκη που δεν μου αρέσει, αλλά την ανέχομαι.

Σκέφτομαι όλο και πιο συχνά να χωρίσω γιατί δεν ξέρω πως θα ξαναγίνουμε πάλι ζευγάρι κι όχι συγκάτοικοι. Η τελευταία λύση που έχω σκεφτεί είναι να πάμε σε ειδικό, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι αποτελεσματικές αυτού του είδους οι θεραπείες και για αυτό θέλω τη γνώμη σου ή και όποιου έχει ανάλογη εμπειρία.

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κ.

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Αγαπητή φίλη, το ζήτημα που περιγράφεις δεν είναι μοναδικό, δεν είσαι η μόνη, δεν είσαι μόνη. Είναι συχνότερο απ’όσο γενικά ομολογείται.

Οι μακροχρόνιες σχέσεις αναπόφευκτα περνάνε από φάσεις και καμπύλες, η πορεία τους δεν είναι γραμμική επειδή ακριβώς η συμβίωση δύο διαφορετικών ανθρώπων περνάει από τις ταλαντώσεις δυο διαφορετικών ζωών. Άλλη στιγμή παίρνει μπρος ο ένας, άλλη κατακαθίζει ο άλλος, κάποια τρίτη φρικάρει κάποιος, και ούτω καθεξής. Στα πρώτα 1-2 χρόνια ουσιαστικά ακόμα μαθαίνεις τ@ άλλ@, στα 3 (και πολύ λέω) περνάει η πρώτη έξαψη που δεν μπορείς να πάρεις τα χέρια σου από τ@ σύντροφο, στα 6-7, εφόσον ταιριάξατε ήδη, έρχονται τα πρώτα σοβαρά σύννεφα και πολλές σχέσεις δεν ξεπερνάνε ποτέ αυτό το ορόσημο. Διαλύονται. Λέμε “έκαναν τον κύκλο τους”. Σχεδόν σε όλες είναι κι η στιγμή που κάνει καμπύλη προς τα κάτω το σεξ, γίνεται προβλέψιμο, δεδομένο, κάπως ανιαρό. Τότε είναι η στιγμή που σαν έτοιμ@ από καιρό κι εφόσον το θέλεις παίρνεις τα πράγματα στα χέρια σου πριν βουλιάξεις στις αρκουδίσιες παντόφλες και τη σωβρακοφανέλα. Όχι, δεν εννοώ να βάλεις σέξυ εσώρουχα. Εννοώ μια πνευματική αναδιάταξη και το σώμα θα ακολουθήσει.

Οι σύμβουλοι σχέσεων που συνήθως είναι ψυχολόγοι μπορούν να βοηθήσουν ζευγάρια που θέλουν πραγματικά να τα βρουν μεταξύ τους και επιζητούν ακριβώς ένα τρίτο μάτι, έναν εξωτερικό παρατηρητή που θα οργανώσει τη δουλειά με τον εαυτό τους και θα διευκολύνει την μεταξύ τους επικοινωνία. Επειδή αυτά που λέμε ως πομπός δεν είναι απαραίτητα και κατανοητά με τον ίδιο τρόπο από την πλευρά του δέκτη. Ορισμένες φορές ο τρόπος που δομούμε τη σκέψη μας για να εκφραστούμε σε έναν τρίτο βοηθάει κι εμάς να καταλάβουμε καλύτερα, έστω και χωρίς να πάρουμε κάποια συγκεκριμένη συμβουλή μετά. Η εργασία αυτή, παρόμοια με αυτή που γίνεται κι όταν συντάσσεις μια επιστολή για τη στήλη Renatalks, σε βοηθάει να οργανώσεις τη σκέψη σου.

Στο συγκεκριμένο ζήτημα όμως δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι μπορεί να υπάρξει κάποια θεμελιώδης αλλαγή που δεν την έχετε ήδη σκεφτεί κι ίσως ήδη απορρίψει μεταξύ σας. Το ερωτικό, το σεξουαλικό είναι ένας τομέας που εφόσον πάσχει χρειάζεται κάτι περισσότερο από συμβουλευτική. Χρειάζεται διάθεση πειραματισμού, ερωτική όρεξη και φαντασία, επιθυμία και λαχτάρα. Αυτά μοιάζει να τα έχετε χάσει. Πέντε χρόνια είναι πολύς χρόνος για να μένει κάποιος αδρανής. Γράφεις “στις 20 φορές το χρόνο, ούτε έχω περάσει καλά, ούτε είχα στο βάθος όρεξη”. Αυτό δεν δείχνει απλώς ανία και βόλεμα, δείχνει κακή διάδραση: το δεν έχω περάσει καλά σημαίνει το σεξ δεν είναι καλό. Η όρεξη έρχεται τρώγοντας εφόσον ξέρεις ότι θα περάσεις καλά, οπότε δεν είναι κάτι καταδικαστικό, όμως το δεν περνάω καλά είναι ταφόπλακα. Άμα δεν περνάς καλά, τι κίνητρο υπάρχει να συνεχίσεις.

Λέμε ότι όταν χαλάει το σεξ, ενώ ήταν καλό προηγουμένως, φανερώνει άλλα ζητήματα της σχέσης. Μπορεί βέβαια να μην ήταν ποτέ πολύ καλό και η γυναίκα να αρκείται στο high της συντροφικότητας και της έλξης. Οι ορμόνες που την κατακλύζουν, κυρίως η ωκυτοκίνη κι η ντοπαμίνη, δημιουργούν το σύνδεσμο και την επανάληψη της σεξουαλικής σχέσης τους πρώτους μήνες, ακόμη και λίγα χρόνια της αρχής, ακόμη κι όταν το σεξ δεν είναι καλό, όταν ο σύντροφος είναι κατά τ’ άλλα καλός σύντροφος κι εκείνες ερωτευμένες. Στο θέμα μας όμως. Εφόσον ο άνθρωπος έχει στύση, και έκανες πάρα πολύ καλά που το ξεκαθάρισες προτού βιαστούμε να πούμε ότι έχει στυτική δυσλειτουργία, τότε το πρόβλημα είναι ψυχολογικής/συναισθηματικής κι όχι οργανικής υφής. Αυτό που κυρίως είναι πρόβλημα είναι αυτό που λες “έχει παραπάνω όρεξη από τη μία φορά το μήνα, αλλά συνήθως την έχει όταν εγώ λείπω στη δουλειά…” Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός του σε αποφεύγει, δεν ξέρω τι είναι…

Η στύση δεν είναι όπως η γυναικεία επιθυμία που δεν κάνει μπαμ οπτικά, είναι εκεί, είναι φανερή, δεν μπορείς να την αρνηθείς. Κι επιζητεί εκτόνωση. Είναι πολύ πιθανόν εφόσον έχει διάθεση σε ώρες εργασίας σου να εκτονώνεται με το παραδοσιακό “εργόχειρο”. (Δεν θα εξετάσω άλλες πιθανότητες, παρόλο που το φρικάρισμα κατά την καραντίνα με τσιγκλάει λίγο) Μάλιστα ο συχνός αυνανισμός μπορεί να του επαρκεί. Από μόνος του ο αυνανισμός δεν είναι κακός μέσα στη σχέση, όλοι το κάνουμε, ωστόσο γίνεται κακό όταν στερεί από την επικοινωνία των σωμάτων κι οδηγεί στην συναισθηματική αποξένωση των εραστών.

Πρέπει να προσέξεις να μην πατήσεις την εξής μπανανόφλουδα. Να σε κατηγορήσει ότι είναι στο μυαλό σου (που ουσιαστικά το κάνει, αυτό που σου λέει είναι gaslighting) ή/και ότι είσαι σεξομανής. Eίναι μια πατριαρχική μπούρδα, που μετατοπίζει την ευθύνη από τον άντρα που δεν λειτουργεί για Χ λόγους στην γυναίκα που είναι αυτή που μένει με την επιθυμία δυσαναπλήρωτη.

Ο λόγος που, ενώ του δηλώνεις πρόθεση κι εκείνος ενώ έχει στύση σφυρίζει αδιάφορα, πρέπει να είναι πιο περίπλοκος. Φοβάμαι ότι αυτό το “με κοροϊδεύει συστηματικά και δεν μου λέει γιατί δεν με προσεγγίζει” θα μπορούσε να αποκρύπτει λόγους που ίσως δεν θα μπορούσες να διαχειριστείς αυτή τη στιγμή κι ιδιαίτερα μετά από 10 χρόνια και συγκατοίκηση. Υποψιάζομαι ότι θα είναι ακριβώς το γιατί δεν θέλει να σου εξηγήσει περισσότερα και γιατί η συμβουλευτική σχέσεων δεν θα είναι εύκολο να βοηθήσει. Το γεγονός ότι προσλαμβάνεις την συνθήκη αυτή ως κοροϊδία, με θυμό, κι ότι δεν θέλεις πια να σε αγγίξει είναι ενδείξεις ότι ίσως πλέον το πράγμα δεν έχει επιστροφή. Είσαι πολύ νέα για να καταδικαστείς να ζεις σε μια συνθήκη που μοιάζει τελματωμένη. Αν δεν θέλουν και οι δυο, η σχέση δεν μπορεί να σωθεί. Το σωστό ερώτημα επομένως που πρέπει να του τεθεί είναι αν είναι διατεθειμένος να είστε σύντροφοι και εραστές κι όχι απλώς συγκάτοικοι, όπως ακριβώς το έθεσες σε μας. Δώσε τελεσίγραφο 1-2 μηνών να απαντήσει και να δείξει έμπρακτα ότι δουλεύει γι’αυτό, όχι παραπάνω. Χάσατε ήδη 5 χρόνια.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News