Το γιατί χτυπάει τα παιδιά έχει μικρή σημασία, κυρίως σημασία έχει να σταματήσει!
__________
H ιστορία της Μαρίας όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπερα. Ο συζυγος μου ειναι 50 χρονων και εχουμε τρια παιδια που πηγαινουν στο δημοτικο. Καποιες φορες εχει ξεσπασματα θυμου που δεν δικαιολογουνται απο το γεγονος. Φουντωνει γρηγορα και καποιες φορες χτυπαει τα παιδια. Που οφειλεται αυτη η αντιδραση? Υπηρξε κι αυτος θυμα κακοποιησης ως παιδι και θεωρει τη βια αυτονοητη? Εχει συμβει ακομα και στο δρομο, ενω κανουμε βολτα οικογενειακως, και μας εχει αφησει μονους κι εχει γυρισει στο σπιτι μονος του.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρια
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μικρή σημασία έχει πού οφείλεται αυτή η αντίδραση για το κυρίως θέμα που μας απασχολεί που είναι η βία προς τα παιδιά. Η οποία πρέπει να σταματήσει επειδή τα βλάπτει. Τους κάνει κακό, υπάρχουν πολλές μελέτες περί αυτού.
Δεν θα επικαλεστώ το έτσι μεγάλωσε, η ηλικία του δεν το δικαιολογεί, όταν ήταν παιδί 10 ετών ήταν 1984, δηλαδή οι αρχές της αντιαυταρχικής διαπαιδαγώγησης είχαν γίνει κτήμα των περισσότερων γονιών της εποχής. Να έφαγε κάποιο μπατσάκι στον πωπό ίσως, αλλά όχι ότι οτιδήποτε περισσότερο ήταν τότε κανονικοποιημένο (που και το μπατσάκι στον παιδικό πωπό, καλό δεν κάνει!). Δεν ήταν. Αν υπήρξε κακοποίηση είναι ένα θέμα μεταξύ εκείνου και του ψυχολόγου του. Δεν είναι δική σου δουλειά να του το λύσεις. Γινόμενος γονιός οφείλει να παραμερίσει τα προσωπικά του και να αφοσιωθεί στο έργο του που είναι να αναθρέψει ισορροπημένα παιδιά που νιώθουν αποδοχή και καθοδήγηση, όχι βία.
Πιθανότατα συμβαίνουν άλλα ζητήματα για τα οποία δεν είσαι πλήρως ενήμερη: ζητήματα οικονομικής ή προσωπικής φύσης, ή ακόμη και υπαρξιακά, κρίση μέσης ηλικίας ή προσδοκίες για τα παιδιά που του γύρισαν μπούμερανγκ (δεν είναι ο πρώτος που αλλιώς το φανταζόταν τον γονεϊκό ρόλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα).
Αυτό που έκανε να φύγει και να σας αφήσει είναι η ενδεικνυόμενη τεχνική που προτείνεται στην ψυχολογία για αποφόρτιση του κλίματος και αποκλιμάκωση, αλλά προτείνεται προτού συμβεί το ξέσπασμα. Όχι κατόπιν. Να συζητήσεις μαζί του σε σοβαρό τόνο, ότι κατανοείς ότι συμβαίνει κάτι, ότι αναγνωρίζεις ότι δεν θέλει να σου πει, αλλά ότι τα παιδιά είναι άβατο. Δεν τα αγγίζει. Εφόσον νιώθει εκνευρισμό ας αποχωρεί να ηρεμήσει και ξαναβρίσκεστε όταν συνέλθει. Αν εκείνος δεν μπορεί, πες του ότι θα απομακρύνεις τα παιδιά για όσο χρειαστεί.
Προς το παρόν αυτή είναι η καλύτερη λύση που μπορώ να προτείνω χωρίς δύσκολες αποφάσεις εκ μέρους σου. Αν διαπιστώσεις ότι η βία προεκτείνεται ή επεκτείνεται σε σένα, γράψε μας οπωσδήποτε ξανά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σοβαρά τώρα; Αυτό που σε απασχολεί είναι να καταλάβεις πού οφείλονται αυτά τα ξεσπάσματα και μάλιστα ρωτάς εδώ αντί να το συζητήσεις και να ρωτήσεις τον ίδιο, που είναι ο άντρας σου; Αλλά δεν σε απασχολεί που ανέχεσαι κι εσύ (υποθέτω μόνο) λεκτική βία απέναντί σου και σωματική βία απέναντι στα παιδιά σας; Αν δεν το έχεις καταλάβει, με την ανοχή σου αυτή συμμετέχεις κι εσύ εμμέσως στην κακοποίηση των παιδιών.
Να μη συζητησεις τιποτα. Να κανεις ασφαλιστικα μετρα και να ζητησεις διαζυγιο, καθως και οτι οριζει ο νομος απο μερους του. Ο ανθρωπος δεν αλλαζει. Η μανα μου, μου ειπε τωρα που ειμαι σχεδον μεσηλικη οτι υπο αλλες συνθηκες και αλλες εποχες ο πατερας μου θα ηταν μεσα για το ξυλο που μας εριχνε. Δεν ξερεις ποσο συμφωνησα με αυτο, αλλα και ποσο εξοργιστηκα που το αφηνε να συμβαινει για το τι θα πει η γειτονια.
Αυτό το παράπονο έχω από τη μάνα μου…
Συμφωνώ τόσο με αυτό το σχόλιο. Λίγη σημασία έχει αν ήταν και αυτός θύμα κακοποίησης ή τι φταίει για τα ξεσπάσματα του. Σίγουρα χρειάζεται ψυχίατρο και φαρμακευτική αγωγή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένεις να γίνουν όλα αυτά μήπως και αλλάξει. Πίστεψε με δεν θα αλλάξει και ούτε είναι δική σου δουλειά ,πόσο μάλλον των παιδιών, να τα υπομένετε όλα αυτά.
Αντί να αναρωτηθεις γιατί δεν φευγεις από ένα ΚΑΚΟΠΟΙΗΤΗ,κάθεσαι και αναρωτιέσαι γιατί είναι κακοποιητης!
Γιατί,θα αλλάξει νομίζεις?
Η πιστευεις οτι αν ξεκινήσει θεραπεία θα μεταλλαχθεί σε άνθρωπο?
Πάρε τα παιδιά σου και φυγε!
Άσε τις θεωρίες γιατι και πως! Πάρε τα παιδιά και φεύγα!
ΟΦΕΙΛΕΙΣ να Προστετεψεις τα παιδιά. Δε θα πρέπει να σε νοιάζει γιατί αντιδρά έτσι. Τα παιδιά πρέπει στον χώρο που ζουν να νιώθουν ασφάλεια και μ έναν άνθρωπο που τα χτυπά ΔΕΝ νιωθουν ασφάλεια.!
Αυτός να πάει σε ψυχολόγο, σε ψυχίατρο ή όπου αλλού θέλει.
Τα παιδιά δεν τα αγγίζει κανείς!
Το σχόλιο σου πραγματικά με εκνεύρισε διότι χτύπησες δικά μου ευαίσθητα σημεία και τραύματα. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια που ο πατέρας μου είχε αυτά τα ξεσπάσματα που λες υπερβολικά πολλά νεύρα και με μια ασήμαντη αφορμή γινόταν χαμός και φυσικά έτρωγα σφαλιάρες ανελέητες. Η μάνα μου ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να ρίχνει ευθύνες σε εμένα όπως το ότι εγώ ήμουν πολύ δυσκολο και κακομαθημένο παιδί και ότι εγώ ακόμα και σήμερα ούσα 28 χρονών προκαλώ τον πατέρα μου και μαλώνουμε. Τα παιδιά δεν είναι σάκος του μποξ. Όσα ψυχολογικά άλυτα κι αν έχεις δεν φταίνε σε τίποτα να συνυπάρχουν με… Διαβάστε περισσότερα »
Mαρια είναι τωρινό φαινόμενο αυτό ή έβγαινε εκτός εαυτού και παλιότερα; ο θυμός βγαίνει και πάνω σου ή μόνο στα παιδιά; Από αυτά που περιγράφεις μου φαίνεται πως είναι στοιχείο του χαρακτήρα του ειδικά εκεί που λες ότι πάνω στα νεύρα του σας άφησε κι έφυγε. Αν κινδυνεύατε στο δρόμο της επιστροφής; Αν δεν είχες λεφτά για ταξι/μετρο/λεωφορείο επάνω σου; Προφανώς αυτά όλα είναι υπαρκτά ρίσκα που απλώς εκείνη τη στιγμή ο άντρας σου δεν μπορούσε να λάβει υπόψιν, ουσιαστικά το αίσθημά του ήταν δε μπα να κόψετε το λαϊκό σας. Υπαρχουν ήρεμες στιγμές στο σπίτι; Μπορείς να τον βρεις… Διαβάστε περισσότερα »
*το λαιμό σας
Είναι δυνατο; ψάχνεις να βρεις γιατί το κανει; καταγγελία κ διαζυγιο, απομάκρυνση του από τα παιδιά. Αλλιώς είσαι συνενοχη
Έλεος, σβηστο! Ποσο blaming σε ενα safe space.
Η σιωπη ειναι συνενοχη. Και –
Όσο safe place κι αν είναι το αμπα, τόσο safeplace πρέπει να είναι και το σπίτι στο οποίο ζουν και μεγαλώνουν παιδιά.
Η γραφούσα έχει εστιάσει σε εντελώς λάθος κατάσταση (τι μπορεί να οδηγεί τον άντρα πολλά βαρύ στο να χτυπά τα παιδιά) και όχι στο τι μπορεί και πρέπει να κάνει η ίδια ώστε να προστατέψει τα παιδιά!
Το σχόλιο της Φανής δεν αφορά τη γραφουσα. Ήταν υποσχολιο σε κάποιο σχόλιο που έχει σβηστεί, το οποίο ήταν όντως απαράδεκτο.
Το είδα και το αρχικό σχόλιο οπότε ξέρω τι έγραφε!
Και δεν το θεώρησα απαράδεκτο. Αυτή η μάνα δεν προστατεύει τα παιδιά της και προσπαθεί να βρει λόγους, αιτίες και ουσιαστικά να δικαιολογήσει τον πατέρα που χτυπά τα παιδιά. Και ναι, θεωρώ κι εγώ ότι θα έπρεπε να κληθεί η αστυνομία. Από πότε ο ένας γονιός δεν είναι υποχρεωμένος να προστατεύει τα παιδιά του ακόμη κι από τον άλλο γονιό όταν χρειαστεί;
Που το είδες το blaming? Σε όλες τις σοβαρές χώρες σε οικογενειες όπου τα παιδιά κακοποιούνται επεμβαίνει η πρόνοια και τα απομακρύνει. Η προσπάθεια της γράφουσας να δικαιολογήσει/ ψυχαναλύσει τον βίαιο σύζυγο αντί να αναζητήσει τρόπο να προστατέψει τα παιδιά της είναι επικίνδυνη τόσο για την ίδια όσο και για τα παιδιά.
Δε σε νοιαζει τι και πως. Απο τη στιγμη που τα χτυπαει, και ξεσπαει χωρις λογο, τον κρατας μακρια απο τα παιδια. Αν θες να τον βοηθησεις, ψαξτε να βρειτε ενα ειδικο στη διαχείριση θυμου, αλλα τα παιδια θα ειναι μακρια του ειναι υποχρεωση σου να τα προστατευεις.
Είμαι κάτω από 40 κι έχω φάει πολύ ξύλο ως παιδί, πολύ ομως. Δε θα χτυπούσα παιδι για ΚΑΝΕΝΑ λόγω και δε θα επέτρεπα σε κανέναν να αγγίξει τα παιδια. Στη θέση σου θα απομακρυνομουν ΑΜΕΣΑ μαζί με τα παιδιά.