Μου λείπει και φαντασία πιστεύω. Βλέπω σε άλλους ιδέες και λέω πώς το σκέφτηκαν;;; Και κυρίως, πώς το πέτυχαν;
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα, καλησπέρα.
Νομίζω ότι είμαι ένα άτομο χωρίς ταλέντο σε πιο δημιουργικά πράγματα και χωρίς φαντασία. Μου αρέσει πάρα μα πάρα πολύ η χειροτεχνία. Φτιάχνω μόνη κάρτες γενεθλίων, Χριστουγέννων, τούρτες (ωραίες σε γεύση), στολίδια και τα μοιράζω σε φίλες και γνωστούς και έχω πολλή όρεξη αλλά είναι όλα παιδικά. Πήγα για κεραμεικά και δεν μπορούσα να κάνω σωστά τίποτα. Εννοείται πήγα ξανά αλλά με προβλημάτισε. Όσο το εξασκείς γίνεται καλύτερο, αλλά εδώ μιλάμε για άμπαλη.
Γενικά διακρίνω σε όλα όσα κάνω μια παιδικότητα. Δεν μπορώ να ανέβω ένα λέβελ πιο πάνω. Μου λείπει και φαντασία πιστεύω. Βλέπω σε άλλους ιδέες και λέω πώς το σκέφτηκαν;;; Και κυρίως, πώς το πέτυχαν;;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – η παιδική σας φίλη
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ευελπιστώ να μην είσαι θύμα του Pinterest και του Instagram, καθώς τα πράγματα που βλέπεις έχουν πίσω τους μια εκατοντάδα δοκιμές κι αποτυχημένες προσπάθειες. Δεν βγαίνουν τέλεια έτσι μαγικά. Είχα ακούσει κάποτε ότι για να γίνεις ζωγράφος πρέπει να σκίσεις πάρα πολλά χαρτιά, ότι αυτό είναι προαπαιτούμενο, περισσότερο κι από το ταλέντο. Και θα το έχεις ακούσει κι εσύ ότι practice makes perfect, η εξάσκηση βελτιστοποιεί. Επομένως κακώς απογοητεύεσαι με την κακοτεχνία που υποτίθεται παρουσίασες στην κεραμική, θέλει αρκετή δουλειά για να παρουσιάσεις κάτι αξιοπρεπές.
Τώρα για το θέμα της δημιουργικότητας και της φαντασίας καθεαυτών, δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο και κακώς συγκρίνεσαι με τους άλλους. Για κάθε γραφιά που επαναλαμβάνει μηχανικά χωρίς φαντασία «η πύρινη λαίλαπα» μπορώ να σου σκεφτώ ένα σωρό εκφράσεις για να αποδώσουν την ένταση μιας πυρκαγιάς: οι πύρινες κουρτίνες σκεπάζουν το χώρο, πρόκειται για ολοκαύτωμα, η ανεξέλγκτη μανία της φωτιάς, ξύπνησε ο Ήφαιστος κι οι βοηθοί του, η φλόγα κινείται σαν ποτάμι λάβας κι ούτω καθεξής. Για τα χειροποίητα ζητήματα, άλλοι έχουν τέτοιου είδους φαντασία, κι άλλοι όχι. Ίσως αν άφηνες ελεύθερο το νου σου να πειραματιστεί να είχες καλύτερα αποτελέσματα, η φαντασία κι η δημιουργικότητα θέλουν λιγότερο άγχος τελειότητας κι ελέγχου, αλλιώς πνίγονται. Ακόμα κι η δημιουργικότητα είναι μυς που εξασκείται, δες πολλά, διάβασε πολλά, πήγαινε σε εκθέσεις, πάρε βιβλία ζωγραφικής και χειροτεχνίας και δοκίμασε να κάνεις την δική σου εκδοχή και παραλλαγή όσων βλέπεις, όσο κι αν σου φαίνεται παιδικό. Δεν γεννήθηκε κανείς Van Ghog με τη μία. Ούτε όμως είναι κι ανάγκη να είμαστε Van Ghog. O καλλιτέχνης είναι καλλιτέχνης επειδή δεν μπορεί να μην είναι. Προσπάθησε να λαμβάνεις επιβεβαίωση κι ικανοποίηση από διάφορα και διαφορετικά πράγματα στη ζωή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“Φτιάχνω μόνη κάρτες γενεθλίων, Χριστουγέννων, τούρτες (ωραίες σε γεύση), στολίδια και τα μοιράζω σε φίλες και γνωστούς και έχω πολλή όρεξη αλλά είναι όλα παιδικά.”.
Αυτά που κάνεις είναι ήδη πολύ δημιουργικά! Αν δεν είσαι εσύ δημιουργικής με όλα αυτά που κάνεις, τότε ποιος είναι;;;
Συμφωνω και δεν ξέρω αν το συνειδητοποιει η φίλη μας αλλα ολα όσα ειπε δεν ειναι εύκολο να γίνουν. Και σιγουρα δεν εχουν ολοι τη δεξιότητα να φτιάξουν και νόστιμη τούρτα και καρτα γενεθλίων, και στολίδια που αξίζει να δοθούν παραέξω.
Το παιδικό design επισης εχει τη δυσκολια του. Ομως παιδική μας φίλη αν έχεις βαρεθεί δοκίμασε και αλλα στιλ. Σε ενα πράγμα καθε φορα, πχ κάρτες. Δοκίμασε με άλλα υλικά ή αλλη θεματολογία. Σκέψου μήπως σε τραβάει ως στιλ το 3D στις κάρτες, οπως καποια παιδικα βιβλια που ανοίγουν και ξεπεταγεται ολόκληρος δράκος, κάστρο, δέντρο από μεσα.
Πόσο τα χαίρομαι αυτά τα θέματα! Μου ζέστανες και την καρδιά με το ψευδώνυμό σου.. Λοιπόν, όσον αφορά την φαντασία, η συμβουλή που σου έδωσε η Ρένα είναι πολύ σωστή. Χρειάζεσαι πολλές αναφορές. Δες και μελέτησε όσο το δυνατόν περισσότερο υλικό και επικεντρώσου σε αυτά που σε ευχαριστούν εσένα προσωπικά περισσότερο. Έτσι θα ανακαλύψεις το στυλ σου. Όσο για την παιδικότητα, ειδικά στον τομέα τις χειροτεχνίας, όχι απλά “συγχωρείται” αλλά μη σου πω πως επιβάλλεται κι όλας! Πρέπει κάποιος να είναι τέρμα μιζεροκαύλης για να ξινίσει που μια χριστουγεννιάτικη χειροτεχνία είναι “παιδική”. Τι θα έπρεπε να είναι δηλαδή.. Και κοίτα… Διαβάστε περισσότερα »
Η Ρένα στα είπε πολύ σωστά. Επειδή έχω το ζωγράφο σπίτι μου, αυτό που θα δείξει είναι το 1/100 αυτού που έχει κάνει. Πολύ μουσαμάδες είναι επιζωγραφισμενοι, γιατί είναι ακριβοί να τους πετάξει. Επίσης, δεν σταματά να αγοράζει Βίλια και να πηγαίνει σε εκθέσεις. Όχι μόνο ζωγραφικής, αλλά στα πάντα και σε παραστάσεις.
Η παιδικό τητα δεν είναι απαραίτητα κακή, μπορεί να χρειάζεται να εξελίξεις αυτό ακριβώς το στοιχείο σου.
εκφράζομαι σημαίνει σηκώνω τους φραγμούς, ξε-φραζω (*παρετυμολογω συνειδητά, επειδη έτσι γουστάρω) Η δημιουργικότητα δεν είναι ιδιοτητα, είναι λειτουργία. Δεν είναι κομμάτι του εαυτού μας, τη χρησιμοποιούμε και χρησιμοποιώντας τη γινόμαστε ο (όποιος) εαυτός μας. Δεν δημιουργούμε για να αποδείξουμε. Δημιουργούμε για να δουμε ποιοι είμαστε όταν δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα. Επίσης, δεν εκφράζονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο. Θυμαμαι όταν είχα πρωτοπεί στον δασκαλο του ωδείου ότι θελω να παίζω prepared piano, πώς με κοιταξε… Αν τα ματια σκότωναν δε θα την είχα βγαλει καθαρη. Σου λεει, “τόσα χρόνια το μεγαλώνα τούτο εδώ με μπετόβεν και σατί,… Διαβάστε περισσότερα »
αμφισβητείς τους sex pistols? ωραία λοιπόν, στο χω και σε (αρχαιο)ελληνική βερσιόν: η εμπνευση είναι σαν τον μύθο του ορφεα και της ευρυδικης… αν γυρίσεις να την κοιτάξεις, την έχασες. Η εμπνευση είναι η δημιουργική ορμη που προηγείται της συνείδησης. Υπάρχει επειδη απλώς εμπιστεύεσαι τη διαίσθησή σου, το ενστικτο σου να δρασεις, την εσωτερική σου μεθοδο Η εμπνευση υπαρχει απλως επειδη δεν κρατιέσαι να μην τη διαπραξεις. Αν όμως πας να την επιβεβαιώσεις και να ελέγξεις το αποτελεσμα, θα την σκοτώσεις. Πρεπει να την αφησεις να σε οδηγήσει, δε γίνεται αλλιώς. Η εμπνευση ζει μόνο όσο την εμπιστεύεσαι να σε… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης να πω και το άλλο. Δεν υπάρχει καλλιτέχνης που να μην θεωρεί τις καλλιτεχνιες των άλλων καλύτερες των δικών του. Μου έχει συμβεί άπειρες φορές να θεωρώ σχέδια άλλων σχεδιαστών καλύτερα από τα δικά μου , αλλά να πάρω τη δουλειά γιατί στον πελάτη φαίνονταν πιο ευφάνταστα τα δικά μου και όχι αυτων που θεωρούσα εγώ καλύτερα. Εγώ θα σου έλεγα αυτή τη παιδικότητα να μη τη πνίξεις προσπαθώντας να τη χωρέσεις στο καλούπι των εικόνων που βλέπεις, αλλά να την εξελίξεις. Ίσως τελικά να είναι αυτή που θέλει να βγει έξω και να εντυπωσιάσει. Εδώ ένα κονσερβοκουτι…έγινε έργο… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί ο van Gogh να μην έχει τόση παιδικότητα στο έργο του, αλλά ο Rousseau, o Chagal, o Matis αλλά και ο Ηeiring έχουν. Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοείς αλλά μην το θεωρείς μείον/
Matisse, mon Dieu! Kαι Haring
Τωρα με την επελαση των ΑΙ αυτη η παιδικοτητα κι αθωωτητα στις κατασκευες καποια στιγμη θα ειναι ανεκτιμητη!
Εγώ από την άλλη ζήλεψα για την παιδικότητα που λες. Εγώ προσπαθώ να νιώσω το παιδί μέσα μου και πολλές φορές μπορεί να παίξω με παιχνίδια παιδιών των φίλων μας και να ζωγραφίσω μαζί τους κλπ. μόνο και μόνο γιατί είναι απλά, είναι παιδικά, είναι αθώα και μου λείπουν αυτά επειδή μου έλειψαν ως παιδί. Να εξερευνήσεις και κράτα ανοιχτό τον εαυτό σου σε αποτυχίες. Και οι αποτυχίες έχουν το δικό τους ενδιαφέρον. Πχ. εμένα μαρέσει να ζωγραφίζω σε καμβά πράγματα που βρίσκω στο pinterest, όταν αποτυγχάνω, μετά ζωγραφίζω από πάνω πάλι κάτι άλλο, και μετά μπορεί και κάτι άλλο… Διαβάστε περισσότερα »
Κανείς μα κανείς δεν γεννήθηκε Van Ghog , ούτε ο ίδιος ο Van Gohg
Ειδικά για τη ζωγραφική μου είχε πει κάποτε μια καθηγήτρια ότι για να μάθεις να ζωγραφίζεις πρέπει πρώτα να μάθεις να βλέπεις. Κοίτα πχ τη σκιά στον απέναντι τοίχο και δες πόσα διαφορετικά χρώματα έχει μέσα. Κοίτα την απλώστρα με τα ρούχα που στεγνώνουν στον ήλιο και δες ποιες γραμμές και ποιές επιφάνειες φτιάχνουν την εικόνα που βλέπεις μπροστά σου. Για να περάσει αυτό που βλέπεις πάνω στο χαρτί θέλει όπως είπε η Ρένα μόνο εξάσκηση, δεν υπάρχει άλλο μυστικό. Αλλά πριν από την εξάσκηση έρχεται η ικανότητα να βλέπεις.