Η Ρένα απαντά: Αυτή είναι η μοίρα των σχέσεων;

Η αγωνία για τον έρωτα και την αγάπη στις σχέσεις που συνάπτουμε: είναι η μοίρα τους να είναι καταδικασμένες άραγε;

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή μου Ρενα, σε διαβάζω καιρό και ήθελα την συμβουλή σου σε ένα θέμα. Με τον σύντροφό μου είμαστε μαζί 2,5 περίπου χρόνια. Νιώθω ότι υπάρχει αγάπη και έρωτας μεταξύ μας, όμως δεν υπάρχει πάθος πια. Δεν περίμενα να παραμείνουμε στα ίδια αλλά από την άλλη προβληματίζομαι ώρες ώρες.

Αυτό που περισσότερο με προβληματίζει είναι πως έχει συμπεριφορές που δεν είχε πριν, πχ βγαίνουμε έξω και κοιτάζει άλλες, ενώ παλαιότερα κοίταζε μόνο εμένα. Δεν θέλω να του το κάνω θέμα γιατί θα νιώσω σαν κακομοίρα που ήδη νιώθω δηλαδή..

Θα ακουστεί αστείο αλλά τις προάλλες μου έδωσε το κινητό του να δω κάποιες φωτογραφίες και ενώ κοιταζα ξαφνικά βρήκα την εικόνα μιας ηθοποιού σε μια πολύ σέξυ πόζα που ειχε κατεβάσει. Τον ρώτησα και μου είπε οτι την κράτησε για μια ταινια που ήθελε να δει και την έσβησε επί τόπου, ξέρω όμως οτι γυναίκες τύπου σαν αυτή του αρέσουν. Δεν έδωσα συνέχεια γιατί είναι αστείο να ζηλέψω μια ηθοποιό, όμως μέσα μου με πείραξε κάπου. Μου ήρθε η σκέψη πως εμένα δε με βγάζει πια τόσες φωτογραφίες όσες παλιά (του αρέσει η φωτογραφία). Η αλήθεια είναι πως από τότε που με γνώρισε έχω πάρει κάποια κιλάκια 7-8 (είχα περάσει και ένα θέμα υγείας που ξεπεράστηκε), τα οποία δεν έχω χάσει και η αλήθεια είναι πως δεν έχω σαν προτεραιότητα στο μυαλό μου την απώλεια κιλών, γιατί τρέχω με άλλα πράγματα τώρα στο επαγγελματικό μου κομμάτι. Δεν ξέρω αν τον έχει ενοχλήσει κάπως και αυτό με τα κιλά. Το μόνο που μου έχει πει ειναι πως θεωρεί καλό να επανέλθω στο προηγούμενό μου βάρος για εμένα.

Το σεξ έχει επίσης μειωθεί αισθητά τους τελευταίους μήνες σε σχέση με πριν. Το έχω αναφέρει κάποια στιγμή και η απάντηση ήταν πως ειναι κουρασμένος. Η αλήθεια ειναι πως εργάζεται περισσότερο από πριν, αλλά δεν ξέρω αν δικαιολογεί την κατάσταση απόλυτα. Δεν ξέρω τί να κάνω και με όποιον δικό μου έχω συζητήσει συνήθως δεν έχει κάτι να μου πει να με κατευθύνει.

Από την άλλη σκέφτομαι ότι γιατί να πρέπει οι γυναίκες να αγωνιούμε συνεχώς γι αυτά τα θέματα (ως επί το πλείστον από γυναίκες το έχω ξανακούσει) και στο κάτω κάτω ας προβληματιστεί κι αυτός. Όμως φοβάμαι οτι αν συνεχιστεί το πράγμα έτσι, στο τέλος θα χάσω η ίδια το ενδιαφέρον μου και δε θα έχω και επιστροφή.

Ειλικρινά δεν ξέρω τί να κάνω. Οποιαδήποτε σκέψη ή συμβουλή θα μου ήταν πολύ χρήσιμη. Και στο τέλος αναρωτιέμαι, άραγε αυτή ειναι η μοίρα των σχέσεων; Να το αφήσω κι όπως πάει; Σ’ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Άννα-Μαρία

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Τείνουμε να πιστεύουμε ότι οι αντιδράσεις μας μέσα στις σχέσεις προέρχονται από την ετερότητα, είναι αντίδραση σε κάποια δράση (ή παντελή έλλειψη δράσης, απάθεια), επομένως εξαρτώνται από το άλλο άτομο. Όμως εγώ κι αρκετοί ειδικοί σχέσεων διαφωνούμε.

Ειδικά για το ξενοκοίταγμα ή την απιστία ισχύει το εξής: το άτομο που επιλέγει να διαδράσει με ένα τρίτο άτομο έξω από την συμφωνία αποκλειστικότητας του ζευγαριού νιώθει ότι δεν είναι ευχαριστημένο με το πώς είναι ο εαυτός του εκείνη τη στιγμή. Χρησιμοποιεί την απιστία και το τρίτο άτομο για να ξεφύγει όχι από το ταίρι του, αλλά από τον εαυτό του. Γι’αυτό αυτού του είδους η απιστία σπανίως καταλήγει σε χωρισμό και επιδίωξη νέας ζωής με το τρίτο άτομο. Επειδή το τρίτο άτομο μπαίνει στο παιχνίδι με πεπερασμένο ορίζοντα: να δοθεί στο μέλος της σχέσης η διαβεβαίωση ότι μπορούν να συνεχίσουν όπως διαβιοί με το ταίρι του επειδή δεν έχει ξοφλήσει, δεν είναι τελειωμένη κατάσταση, μπορεί ακόμη να βιώσει τον εαυτό του όπως τον βίωνε στα πρώτα στάδια της κανονικής του σχέσης, τότε που ένιωθε σπουδαίο και δυνατό.

Επιδιώκει να δει τον εαυτό του μέσα από τα νέα μάτια του τρίτου ατόμου, να νιώσει ξανά νέο, ζωντανό, με άλλες δυνατότητες, πιο σπουδαίο, πιο ικανό, κυρίως πιο συναισθηματικά δυνατό. Να νιώσει ξανά ζωντανός, αυτό κυρίως είναι το μόττο της απιστίας. Για τον λόγο αυτό η απιστία δεν αφορά το σεξ. Αφορά την συναισθηματική διάσπαση από τον δεσμό που έχουμε δομήσει με ένα ταίρι, όπου ουσιαστικά του λέμε εμμέσως “εγώ δεν νιώθω ότι πλέον βλέπω τον εαυτό μου μέσα από τα μάτια σου όπως θέλω να με βλέπω, έχω απομυθοποιηθεί”.

Ουσιαστικά αυτό συμβαίνει αυτή τη στιγμή όχι μόνο με εκείνον που έχει “κατακαθίσει” μέσα στη θέση αλλά με σένα!

Έχεις απομυθοποιηθεί, όχι για τα κιλά που πήρες (που είναι αστεία για να επιφέρουν μόνα τους μετάλλαξη) αλλά επειδή δεν βλέπεις τον καλύτερο εαυτό σου να καθρεφτίζεται στα μάτια του. Είναι η απομάγευση.

Η αγάπη έρχεται προοδευτικά, όταν πια ο άλλος άνθρωπος γίνεται σαρξ εκ της σαρκός σου, όταν πονάς όταν παθαίνει, όταν είναι μέσα σου όπως νιώθεις άπειρη γλυκύτητα για παιδί ή αγαπημένο γονιό, όταν η παρουσία του είναι δεδομένη. Ο έρωτας όμως τροφοδοτείται από την έλλειψη. Άπαξ και κάτι γίνει δεδομένο η τροφοδότησή του σταματά. Η απόσταση μας κάνει να ωραιοποιούμε καταστάσεις και να φανταζόμαστε τα πράγματα πιο ήπια και/ή πιο ρομαντικά. Η απόσταση αφήνει την φαντασία να γεμίσει τα κενά κολακευτικά, ενώ η αγωνία κι ο πόνος της έλλειψης πυροδοτεί τον ηθικό μαζοχισμό μας.

Οι άνθρωποι είναι πρωτίστως συναισθηματικά όντα. Και κατόπιν λογικά. Αυτό συμβαίνει επειδή τα συναισθήματα είναι βιοχημική απόκριση στον εγκέφαλο συγκεκριμένων ορμονών σε συνδυασμούς: ντοπαμίνη, σεροτονίνη, οξυτοκίνη… Η σωματική αντίδραση των ορμονών ανατροφοδοτεί κατόπιν περαιτέρω συναισθηματική απόκριση. Γι’αυτό έχουμε ιδιαίτερη σύνδεση με τους ερωτικούς συντρόφους -οι ορμόνες κάνουν πάρτυ!

Στην ερωτική σχέση όπου δραματοποιούμε, ιδιαίτερα όταν συμβαίνει κάτι δυσάρεστο ή αντίθετο από το προσδοκώμενο, η ένταση των συναισθημάτων είναι μεγάλη. Κι επιπλέον τα συναισθήματα έρχονται όλα μαζί κατά ριπάς.

Άρνηση ότι μας συμβαίνει κάτι δυσάρεστο. Μνησικακία προς το σύντροφο που μας προξενεί ψυχικό “πόνο”. Θυμό προς τον εαυτό μας που το επιτρέπουμε. Αμηχανία που φαινομενικά το χρειαζόμαστε, καθώς μας κρατά σε εγρήγορση. Ενοχή που μπλέκουμε σε μια κατάσταση όπου βιώνουμε δυσάρεστα συναισθήματα σαν τα παραπάνω. Άγχος για το πώς θα αντιδράσει η άλλη πλευρά. Ανακούφιση που κυριαρχούν πάνω στο συναισθηματικό μας κόσμο (εδώ είναι που εμπλέκεται ο μαζοχισμός). Και συναισθηματικό μπλέξιμο για το γιατί ανακουφιζόμαστε (επειδή είναι ταμπού να παραδεχτούμε ηθικό μαζοχισμό αυτοανακηρρυσόμαστε “συναισθηματικές”)

Επομένως ο μόνος τρόπος να πυροδοτηθεί εκ νέου ο έρωτας είναι να δημιουργηθεί εκ νέου (τεχνητή, ίσως μεταφορική) απόσταση. Το πώς θα γίνει αυτό εξαρτάται από το κάθε ζευγάρι μοναδικά. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι και χρειάζεται λεπτό χειρισμό και λίγα λόγια. Η έλξη μπορεί να αναζωογονηθεί εφόσον υπήρξε, στις χλιαρές σχέσεις είναι το αδύνατον. Θα πρέπει να βάλεις τη φαντασία σου και την μνήμη να δουλέψουν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News