Η επαγγελματική εξέλιξη δεν είναι όπως ήταν… αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
_____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα
Θα ήθελα τη γνώμη σου για ένα θέμα που απασχολεί πολλους ανθρώπους της ηλικίας μου και όχι μόνο. Η επαγγελματική επιτυχία και η οικονομική άνεση. Ανήκω στη γενιά των millennials, μια γενιά που μόλις πήρε πτυχίο βρέθηκε απέναντι στην οικονομική κρίση, με όλα όσα ακολούθησαν. Τοσο εγω οσο και οι περισσότεροι γνωστοί μου της ηλικίας μου δεν καταφέρουμε να κάνουμε τίποτα σοβαρό επαγγελματικά, εργαζόμαστε για βασικό μισθό, κάνουμε 2 δουλειές για να βγουν τα έξοδα. Βλέπω λίγο πιο μεγάλα ατομα να βγαζουν τα τριπλά χρήματα από μένα, μπαίνω LinkedIn, να ψάξω κάτι καλύτερο, και με πιανει καταθλιψη με τόσους επιτυχημενους εκεί μέσα.
Πρόσφατα πήρα δεύτερο πτυχίο και ξεκίνησα να εργάζομαι πάνω σε αυτό, οχι ομως στο πόστο που ήθελα, βλέπω ότι οι εταιρίες προτιμούν τους νέους. Βλέπω συναδέλφους μου κάτω των 25 να τους δίνονται ευκαιρίες για προαγωγή κι εμένα να με θεωρούν μεγάλη. Νιώθω τεράστια απογοήτευση. Αυτή τη στιγμή εργάζομαι σε 2 δουλειές, συνολικα 12 ώρες τη μέρα και φέρνω στο σπίτι ψίχουλα, ενώ ο σύζυγος με τις ίδιες ώρες δουλειάς παίρνει 3-4 φορές περισσότερα. Ακομα κι εδω στη σελίδα διαβαζω σε διάφορες συζητήσεις απο άλλα μέλη πως επαγγελματικά ειναι πετυχημένες, ανεξαρτητες κλπ. Απογοητευομαι παρα πολυ. Κοντεύω τα 40, δεν είμαι παιδάκι να έχω το μέλλον μπροστά μου.
*θα μπορουσα να φύγω εξωτερικό καθώς είχα αρκετές πολύ καλές προτάσεις από οταν ακόμα ημουν πρώτο έτος στη νέα σχολή, αλλά ο συζυγος και τα παιδιά δεν θέλουν.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απογοητευμενη
________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Νομίζω ότι εκφράζεις την δικαιολογημένη απογοήτευση μιας ολόκληρης γενιάς και σίγουρα θα συμμεριστούν την αγωνία σου στα σχόλια. Η γενιά αυτή έχει μοιραστεί κακό χαρτί. Έπεσε επαγγελματικά πάνω στην κρίση, κατόπιν ήρθε κι η πανδημία κι αποτελείωσε το πράγμα. Οι μεγαλύτεροι πρόλαβαν να βάλουν ένα λιθαράκι και να αξιοποιήσουν κάποιες σπουδές, οι μικρότεροι είναι προειδοποιημένοι και ψάχνονται αλλιώς από το μηδέν, οι millennials πιάστηκαν στη μέση.
Αυτό που σίγουρα τελείωσε για όλες τις γενιές είναι εκείνο το σπουδάζω, βρίσκω μια καλή θέση στον κλάδο μου και δουλεύω εκεί μέχρι να συνταξιοδοτηθώ. Αυτό τελείωσε για όλους. Πλέον πρέπει κανείς να ακολουθεί μια διαφορετική κινητικότητα, να έχει ευελιξία, να ζυγίζει πότε η εργασία είναι αποδοτική και πότε γαλέρα δίχως όφελος και να μπορεί να συνδυάζει ειδικότητες και skills ώστε να πουλήσει καλύτερα τον εαυτό του.
Επιπλέον το να πουλάς τον εαυτό σου ορισμένες φορές εμπεριέχει την ίδια την αλλαγή θέσης, ώστε σε κάθε αλλαγή να αξιώνεις έναν καλύτερο μισθό. Ο σύζυγος έχει καλύτερο μισθό κι επειδή είναι άντρας, η έμφυλη διάκριση κι οι ανάλογες θέσεις που τους προσφέρονται (συνήθως υψηλότερου ρίσκου) είναι υπεύθυνα γι’αυτό.
Οι νεότεροι προτιμούνται στις εταιρείες πάντως για τον αντίθετο λόγο: θεωρούνται ως υποζύγια που θα φέρουν πολλές ώρες εργασίες χωρίς πολλές απαιτήσεις, χωρίς γονικές άδειες, υποχρεώσεις, θα είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμοι. Δεν είναι δηλαδή προς το καλό του εργαζόμενου αυτή η προτίμηση.
Αν μπορείς να κάνεις και κάτι μόνη σου, on the side ή και ως κυρίως επάγγελμα, πιθανώς να έχεις άλλες προοπτικές. Αυτό εξαρτάται από τον κλάδο σου και το αντικείμενό σου, δεν τα γνωρίζω για να σου πω. Η λύση του εξωτερικού είναι κάτι που θα μπορούσε να δουλέψει και βραχυπρόθεσμα, πχ. ένα συμβόλαιο δύο ετών όπου να πας μόνη σου και να επιστρέψεις με κομπόδεμα, είναι κάτι που αξίζει να συζητηθεί. Η κινητικότητα; το ίδιο, μπορείτε να αντέξετε οικονομικά να ψάξεις για άλλη δουλειά;
Δεν είναι απόλυτα σαφές, ούτε και σε σένα ίσως, αν η απογοήτευση είναι κυρίως για τις χρηματικές απολαβές ή για την αναγνώριση/το στάτους της εργασίας σου, αν και τείνω προς το δεύτερο. Μπορεί κάποια να κερδίζει πολλά λεφτά χωρίς απαραίτητα να έχει μια οάου θέση ιεραρχικά, αλλά και το αντίστροφο. Οι τίτλοι είναι και λίγο ένας εύκολος τρόπος της εργοδοσίας να “ξεφορτωθεί” έναν senior υπάλληλο χωρίς να δώσει γενναία αύξηση.
Όσο για το LinkedIn μην επηρεάζεσαι τόσο πολύ, είναι ένα εργαλείο δικτύωσης και προβολής, είναι το πούλημα του προσωπικού μας brand, επομένως είναι απόλυτα λογικό κι αναμενόμενο να προβάλλονται τα επιτεύγματα κι όχι οι περίοδοι ή οι κινήσεις που δεν πέτυχαν και τόσο καλά.
Αναμένω με αγωνία και τα σχόλια των αναγνωστριών μας, θα τα διαβάσω με προσοχή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ακριβώς όπως τα λέει η Ρένα. Ανήκω στις τυχερές που πρόλαβαν να φύγουν στο εξωτερικό πριν καλά καλά αρχίσουν τα μνημόνια. Αν έχω μια συμβουλή να δώσω είναι μην κρίνεις την προσωπική σου επιτυχία με τα ίδια μέτρα και σταθμά που (φαίνονται να) έχουν οι άλλ@ χρήστ@ του linked in. Κρίνε με τα δικά σου μέτρα. Αν πχ πήρες δεύτερο πτυχίο ενώ είχες ήδη παιδιά είναι τεράστιος άθλος και σου αξίζουν πολλά μπράβο. Αν υπάρχουν στο linked in άλλες με 3 πτυχία και 4 παιδιά καλά κάνουν, αυτό δεν μειώνει καθόμου το δικό σου επίτευγμα. Εγώ έκανα επιλογές στην καριέρα… Διαβάστε περισσότερα »
Εμενα το όνειρο μου ηταν να ασχοληθώ με την έρευνα ομως έκανα νέα οικογένεια και δεν προχώρησε. Τωρα απλά θέλω κάτι δημιουργικό, σταθερό και με πιο αξιοπρεπή μισθό. Δεν μπορώ άλλο αυτό το άγχος για την επόμενη μέρα.
Η έρευνα έχει τεράστια επισφάλεια και δύσκολα συνδυάζεται με οικογένεια. Κανα χρόνο πριν τελειώσει το ένα πρότζεκτ πρέπει να έχεις ήδη καταθέσει 5-6 proposals για το επόμενο γιατί δεν ξέρεις τι θα κάτσει. Αυτό το άγχος για την επόμενη μέρα είναι η καθημερινότητα στην έρευνα…
Γι αυτο τώρα παρολο που έχω προτάσεις για διδακτορικό κλπ δε μπορω να το προχωρήσω.
Συγνώμη,ο σύζυγος φέρνει τα τριπλά και τα τετραπλά χρήματα και δεν σου έχει προτείνει ο ίδιος να αφήσεις την μια δουλειά για να είσαι πιο ξεκούραστη;;
Το αντίθετο, δική μου επιλογή είναι για να μπορέσω να σταθεροποιηθω επαγγελματικά. Κι αυτός πόσο να αντέξει στη δουλειά που είναι? Θέλω να μπορέσω να έχω κάτι σταθερό για να κάνει κι αυτός κάτι λιγότερο κουραστικό κι επικίνδυνο.
Νομιζω σου χρειαζεται ενα ελαφρυ reality check. -“Κοντεύω τα 40, δεν είμαι παιδάκι να έχω το μέλλον μπροστά μου” εχεις κυριολεκτικα αλλα περιπου ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΕ (25) χρονια εργασιας μπροστα σου, ποσα χρονια επρεπε να ειχες για να “ειχες μελλον μπροστα σου”, καμια 35; να ησουν δηλαδη τωρα 5 ετων; Ειναι αρκετα γελοιο να πιστευει καποιος οτι στα 40 του ειναι μεγαλος για προαγωγη, αυτο στο λεω με σεβασμο αλλα ειναι εντελως εκτος πραγματικοτητας η σκεψη, -Σε οτι αφορα το λινκεδιν κ τους τιτλους, γνωστο το θεμα, ειναι οπως και με το ινσταγκραμ που βλεπεις ολους να ειναι φιτ και να διακοπαρουν.… Διαβάστε περισσότερα »
εχει 30 συν χρόνια εργασίας. το σύνταξη στα 69 έχει περάσει ήδη στην γαλλια. κι οσωνούπω έρχεται κι εδω. είναι απλώς αλλη μια κυβερνητική θητεία νέας δημοκρατίας δρόμος.
Στη Γαλλία, η σύνταξη πέρασε στα 64 (από 62), πέρυσι. Και μάλιστα κλιμακωτά, ένα τρίμηνο αύξησης κάθε χρόνο, όχι κατ’ ευθείαν στα 64.
Στην Ελλάδα το όριο αυτή τη στιγμή είναι τα 67 (και ακούγεται δεξιά-αριστερά ότι θα ανέβει όπου να ‘ναι…)
Δε μιλάω για τους τίτλους, κι εμένα μου εχουν τίτλο ένα μακρυναρι που κάποιος μη σχετικός με το αντικείμενο θα νομίζει ότι ποιος ξέρει πόσο ψηλά είμαι. Λέω κυριως για την σταθερότητα και την καταξίωση σε ένα επάγγελμα. Να έχουνε λιγότερο άγχος για το αύριο.
Το να πας εξωτερικό είναι καλό για το βιογραφικό σου, οπότε αν και έστω για ένα χρόνο τα κατάφερνες να πας μόνη σου θα σε βοήθαγε αρκετά – αν και είναι κατανοητό ότι με τις οικογενειακές υποχρεώσεις αυτό είναι δύσκολο. Ίσως να είχε νόημα να αφήσεις τη μία δουλειά – αυτή που βρίσκεις λιγότερο ενδιαφέρουσα ή αυτή με τις λιγότερες αποδοχές. Να αφιερώσεις τον έξτρα χρόνο στο να “γυαλίσεις” το βιογραφικό σου και να κάνεις απανωτά συνεντεύξεις. Πολλές. Όχι μόνο για να βρεις δουλειά, αλλά για να κάνεις εξάσκηση στο πώς προβάλλεις τον εαυτό σου και το πώς διαπραγματεύεσαι. Οι… Διαβάστε περισσότερα »
Η μπορείς να βρεις remote εργασία σε εταιρεία του εξωτερικού και να ζεις στη χώρα σου. Μπορεί να βοηθήσει το linkedin σε αυτά στην αναζήτηση στη δικτύωση. Πέφτει και φλερτ να ξέρεις. Μου έτυχε περίπτωση που έψαχνα δουλειά και ο άλλος με κάλεσε επειδή του άρεσε στη φωτογραφία προφίλ!
Remote βρίσκω αλλά μου ζητάνε να είμαι τουλάχιστον 6 μήνες στη χώρα που έχει έδρα η εταιρία. Στην παρούσα φάση δε γίνεται να παω ίσως σσ λιγα χρονια που θα φύγουν τα παιδια για σπουδές
Αυτό είναι ένα πολύ καλό μοντέλο. Μπορείς να διαπραγματευτείς το setup και με άλλο τρόπο πχ, 3 εβδομάδες Ελλάδα, 1 onsite. Δεν ανακαλύπτω την Αμερική τώρα απλά σκέφτομαι τρόπους που θα μπορούσες να μην αποκλείσεις το εξωτερικό. Στο LinkedIn υπάρχουν εταιρείες που ψάχνουν άτομα με τέτοιο μοντέλο, δεν τα βγάζω απ’ το κεφάλι μου, δηλαδή ξέρω άτομα που δουλεύουν έτσι.
Το χω ξαναγράψει οι γυναίκες αντικαθιστώντας την δουλεία του συζύγου με την δουλεία του αφεντικού άρχισαν να εξαρτούν την αυταξία τους από την επαγγελματική επιτυχία. Κάτι δεν πάει καλά εδώ αν μεταφράσουμε σε αριθμούς όσα γράφεις. αν δουλεύεις 12 ώρες για να βγάζεις περίπου 1000 ευρώ σκάρτα και ο σύζυγος τις ίδιες ώρες για να βγάζει τα 3πλάσια η 4πλάσια δηλ περίπου 3000 με 4000 χιλιάδες σκάρτα το πραγματικό πρόβλημα είναι πως θα πρέπει να μειώσετε ως ζευγάρι τις ώρες εργασίας και με συνολικα 4000 το μήνα να κάνετε μια χαρά ζωάρα ωστε να ευχαριστηθείτε τη ζωή σας όσο το… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτά τα χρήματα ετυχε να έρχονται τώρα και πρέπει να μπουν κάποια στην άκρη για φροντιστήρια κ σπουδες παιδιων. Περάσαμε αρκετά δύσκολα τα προηγούμενα χρόνια καθώς το ενα πσιδι μας είναι ΑμεΑ και τα έξοδα πολλά. Τωρα μπήκαμε σε μια σειρά. Το θεμα,είναι οχι τα έσοδα του συζυγου αλλα τα δικα μου. Προσπαθώ να σταθεροποιηθώ επαγγελματικά και κάθε μέρα νιώθω πιο αποτυχημένη από την προηγούμενη. Να σου βγαίνει η πίστη για 700 ευρώ το 8ωρο σου φαίνεται λογικό?
Κάτσε βρε Sourealistria, καταλαβαίνω ότι το δεύτερο πτυχίο σου είναι ΙΤ? Ποια γαλέρα είναι αυτή που δίνει ακόμα 700 ευρώ σε junior και πίνει αίμα; Αυτά μου τα έλεγαν το 2010 και άλλαξα ήπειρο (κυριολεκτικά). Ειναι απάνθρωπο.
Μένω επαρχία και η πρώτη μου δουλειά στο αντικείμενο σαν ΙΤ support, δυστυχώς για προγραμματισμό κλπ δεν βρίσκω εντελως εξ αποστάσεως. Η δεύτερη δουλειά πάλι σχετική αλλά σε τηλεφωνικό κέντρο που την έχω πολύ καιρό και θέλω να την κρατήσω καβατζα για οταν λήξει η σύμβαση με τους άλλους αν δε βρω κάτι καλύτερο να συνεχίσω.
εχω προσέξει οτι η γενιά μας , είχε ως δεδομένο οτι αν σπουδάσει πολύ και κοπιάσει πολύ , θα βγάλει πολλά λεφτά. Αυτό ακούω σαν παράπονο από την γενιά μου. Είναι λάθος, ο άνθρωπος είναι για να προσαρμόζεται, ο κόσμος μας κινέιται πολύ πολύ πολύ γρήγορα, τα πτυχία μας είναι παρωχημένα. Αν θέλουμε να συνδέθεί το πτυχίο με την αγορά εργασίας, θα πρέπει να δεχτούμε να γίνει μείωση αριθμού εισακτέων σε κάθε σχολή ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε χρονιάς. Αλλά αν γίνει αυτό θα καούν όλα τα σχολεία από τις καταλύψεις. Δεν μας βοηθάει το να κλαίμε για την… Διαβάστε περισσότερα »
Το θέμα δεν είναι να μειώσουμε τον αριθμό εισακτέων για να αυξηθούν οι μισθοί. Γιατί και τότε, σε μια οικονομία που θεωρεί συγκριτικό πλεονέκτημα τους χαμηλούς μισθούς και στηρίζεται στο μπιτσόμπαρο, στο AirBNB, στους ντελιβεράδες και στη χρυσή βίζα, πάλι οι μικροεπιχειρηματίες που αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά της οικονομίας θα διατηρούσαν χαμηλούς τους μισθούς (προσπαθώντας να καρπώνονται και πάλι μεγάλο μερίδιο από την πίτα των κερδών της επιχείρησης – τα οποία συχνά δεν είναι πολύ ψηλά, λόγω του πολύ μικρού μεγέθους της επιχείρησης και του οικογενειακού χαρακτήρα της που συχνά συνεπάγεται προβληματική διαχείριση και μάνατζμεντ). Καλοί μισθοί προτείνονται σε σοβαρές οικονομίες,… Διαβάστε περισσότερα »
προσαρμόζομαι δεν σημαίνει μένω σε δουλοπαροικία, για εμένα αυτό είναι το επαναπαύομαι και λεω δεν αλλάζει τίποτα. Προσαρμόζομαι για εμένα σημαίνει οτι βλεπω οτι αν ο στόχος μου είναι να βγάζω λεφτά, δεν κολλάω στο πτυχίο που έχω κάνει ή δεν εξακολουθώ να μένω σε έναν τομέα που δεν μου προσφέρει τα λεφτά που θέλώ (αφού αυτό είναι το παράπονο όλων της γεννιάς μας) αλλά προσαρμόζομαι σε άλλο τομέα. Φυσικά και αν θέλουμε όλα τα πτυχία μας να έχουν επαγγελματική απόκατάσταση στην ελλάδα (αφου γι αυτό παραπονιέται η γενιά μου, οτι σπούδασε έκανε μεταπτυχιακό και δεν βγάζει λεφτά) , είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Σε πρώτη φάση, προτιμάω σοβαρές επιχειρήσεις (κάθε μεγέθους) που θα παράγουν και δεν θα είναι αεριτζίδικες, υπό τον αυστηρό έλεγχο του κράτους που θα διασφαλίζει ότι τηρείται η εργατική, περιβαλλοντική, υγειονομική, φορολογική, κλπ νομοθεσία.
Στις δε μεγάλες επιχειρήσεις, να υπάρχει συμμετοχή των εργαζόμενων στη διοίκησή τους, όπως υπήρχε τη “χρυσή εποχή της σοσιαλδημοκρατίας”.
Θεωρώ δε πολύ καλύτερη ιδέα, αντί να “προσαρμοστούν” οι εργαζόμενοι στις υπάρχουσες συνθήκες, να αρχίσουν να δημιουργούν τις δικές τους συνεταιριστικές επιχειρήσεις ή -αργότερα- ακόμα και δίκτυα συνεταιριστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
και μόλις εντοπίστηκε το βασικό πρόβλημα των μιλένιαλς και των επόμενων γενεών που ακολουθούν. Η ατομική δράση σε αντίθεση με την συλλογική και η πλήρης άγνοια των νόμων της παραγωγής και του ιστορικού προτσες σε αντίθεση με την αναπτυγμένη γνώση και τις δεξιότητες για την κατάληψη θέσεων εργασίας που κατέχει αυτη η γενια. Η σκέψη της είναι στη βάση της ανιστορική θεμελιωμένη σ έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο εμπειρισμό του παρόντος (που γίνεται παρελθόν την επαυριο εξ ου και διαρκώς μεταβαλλόμενος ο εμπειρισμός) και σε μια φαινομενολογία η οποία νοούμενη υπό το πρίσμα του μεταμοντερνισμού τείνει να χάσει την αρχική της σημασία.
Για αρχη απο τη μαχη των γενεων παγκοσμια σχεδον λειπει η ενδιαμεση γενια μεταξυ μπουμερ και μιλενιαλ. Οι μεγαλυτεροι αυτης της γενιας δεν εχουν παρουσια στα σοσιαλ και στον ψηφιακο κοσμο και οι μικροτεροι οπως εγω και αρκετες σχολιαστριες απο δω ειμαστε οι πραγματικα κατεστραμενοι απ την κριση. Οι περισσοτεροι μιλενιαλς θεωρουν τους ανθρωπους της ηλικιας μου τους ευνοημενους απο το πασοκ ωραια χρονια κι ας ημουν μονο 5 οταν βγηκε ο ανδρεας και 19 οταν πεθανε ενω την εποχη του σιμητη ουτε καν το στρατο δεν ειχα τελειωσει. Ανιστορικοτητα φουλ που λεγαμε… Αλλη μια παρεξηγηση η γενια των 700… Διαβάστε περισσότερα »
Εγραφα βιαστικα εβλεπα και το σασμο παραλληλα…οποτε καποιες διορθωσεις διευκρινησεις. 1. Τα δικαιωματα του ανθρωπου χωριζονται σε γενιες αναλογα με το ποτε θεσπιστικαν και κατοχυρωθηκαν με δεσμευτικα νομικα κειμενα. Επισης αναλογα με τα κομματια της κοινωνιας που ακομα και με τη βια μαχονταν και μαχονται για την επικρατηση τους και την καθιερωση τους τατυτιστηκαν τα μεν ατομικα με τον ( νεο) φιλελευθερισμο τα δε συλλογικα (δικαιωμα εργασιας παιδειας υγειας πολιτιστικα δικαιωματα δικαιωμα συμμετχης σε πολιτισμικες ομαδες κλπ) με τον σοσιαλιασμο/κομμουνισμο. Σημερα μιλαμε για 4η γενια δικαιωματων που παλευετε να θεσπιστουν αυτη την εποχη και απτονται θεματων βιοηθικης ψηφιακης συμετοχης κλπ.… Διαβάστε περισσότερα »
Τοποσημα…Τοπος και χρονος πανε μαζι…ο τοπος δεν ειναι αχρονος…στον οριζοντιο αξονα ειναι ο τοπος στον καθετο ο χρονος (ανασκαφικη στρωματογραφια). Χαιρομαι βαθια οταν γνωριζω ατομα που βιωνουν τον τοπο μετασχηματιζοντας τον σε τοπιο. Για τα νεοτερα παιδια ο τοπος δεν ειναι παρα το σκηνικο μιας φωτο για να δηλωσουν οτι κι αυτα ηταν παρον εκει. Τα παιδια δημοτικου ξεχωριζουν την βελανιδια απο τις φωτογραφιες αλλα οχι σε ενα δασος οταν υπαρχουν κι αλλα δενδρα. Το εχω βιωσει σε μουσειοπαιδαγωγικο προγραμμα. Οι δυο διαστασεις της φωτο ειναι πιο οικιες απο τις τρεις του γεωγραφικου τοπου. Τα τελευταια χρονια συζητιετε το ατομικο… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με τον γάτο, κι επίσης αν τα πτυχία μας είναι παρωχημένα τότε η λύση δεν είναι να μη σπουδάζει ο κόσμος αντιθέτως τα πανεπιστήμια οφείλουν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να διδάξουν νέες δεξιότητες. Και πολλά ήδη το κάνουν, αν και σίγουρα υπάρχουν ακόμα δεινόσαυροι.
Δεν θελουμε να βγαλουμε πολλα λεφτα. Θελουμε να βγαζουμε αξιοπρεπη λεφτα ωστε να μπορουμε να στηριζομαστε στα ποδια μας, εχοντας παραλληλα μια αξιοπρεπη ποιοτητα ζωης. Οχι να ζουμε για να δουλευουμε και παλι να μην βγαινει ο μηνας, να ζουμε σε τρυπες που τις πληρωνουμε χρυσες και αν χρειαστει ενα νοσοκομειο να παιρνουμε δανεικα. Και προφανεστατα ο καπιταλισμος μας χρωσταει, τις δικες μας ικανοτητες ξεζουμιζει, απο την δικη μας υπεραξια βγαζει λεφτα.
Ακριβως
Να ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα και θα ήθελα πολύ να ήσουν πιο συγκεκριμένη όσον αφορά το επαγγελματικό σου αντικείμενο. Αλλιώς θα απαντούσα αν ήξερα ότι είχες background IT ή μηχανικού κι αλλιώς σε ανθρωπιστικά. Θεωρώ πολύ τυχερή τη γενιά μας μιας και έκανε ξεκάθαρο ότι περνάμε στην εποχή της προσαρμοστικότητας και το κυριότερο ανέδειξε ποια επαγγέλματα θα κυριαρχήσουν τις επόμενες δεκαετίες. Τα νέα παιδιά έχουν πλάνο τώρα, ξέρουν, εμείς δεν ξέραμε τίποτα και έτσι κι αλλιώς δεν είχε σημασία, μιας και βγήκαμε άνεργοι εν τέλει. Δυστυχώς θα φανώ προβλέψιμος και πάλι. Τι σας εμποδίζει να πάτε εξωτερικό οικογενειακώς; Όχι μόνη… Διαβάστε περισσότερα »
Δε θελουν συζυγος και παιδιά στην παρούσα φάση. Βασικά ο συζυγος δε θέλει ούτε Αθήνα. Άστο είμαι δύσκολη περίπτωση. Οι εταιρίες ζητανε entry με 2+ χρόνια εμπειρίας, δεν παιρνουν full remote, και στην ηλικία μου με οικογενειακές υποχρεώσεις χωρίς καμία βοήθεια είναι πολύ δύσκολο. Και νιώθω χάλια. Ψυχολογικά δηλαδή με πειράζει πολύ. Άφησα τη δική μου εξέλιξη για να προχωρήσει ο σύζυγος και τωρα νιώθω σαν να έκανα τεράστιο λάθος, το οποίο ξεκίνησε από την ωρα που πήγαμε να μείνουμε στο χωριό του. Επίσης δεν με βοήθησε ΠΟΤΕ κανείς εστω να με συστήσει καπου για εργασία ουτε ο ίδιος ο… Διαβάστε περισσότερα »
Το θεμα το έστειλα εγώ με αφορμή μια τυχαία συνάντηση με παλιούς συμφοιτητές. Δεν ειναι μονο δικο μου παραπονο. Ο δρόμος ήταν αρκετά δύσκολος τοσα χρονια, είχαμε ζοριστεί αρκετά σσ όλη την περίοδο της κρίσης. Έκανα δική μου δουλειά πολλά χρόνια άσχετη με τις σπουδές μου. Όμως παρόλο που ημουν πολύ καλή σε αυτό δεν ήταν κάτι που μπορώ να κάνω για πάντα. Έδωσα κατατακτηριες μπήκα σε αλλη σχολή και επειδή ζούμε επαρχία πάλι η εύρεση σχετικής εργασίας δύσκολη, κατάφερα ομως να βρω δουλειά σε σχετικό αντικείμενο (ΙΤ) κσι τελευταία ετυχε και μια άλλη δουλειά για λίγους μήνες στην οποία… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ βρε σουρεαλίστρια! Πριν απο μια δεκαετία ήμουν δεν ήμουνα 30 είχα κάνει αίτηση για μια ακαδημαϊκή θέση που δεν απαιτούσε διδακτορικό, θέση pre-doc. Η συνέντευξη πήγε καλά. Για λίγες μέρες άφησα τον εαυτό μου να ελπίζει. Μου απάντησαν ότι την θέση την πήρε ένας άλλος υποψήφιος με περισσότερα προσόντα, συγκεκριμένα που είχε ήδη διδακτορικό αν και νεώτερος από εμένα. Έτσι ακριβώς το έγραψαν. Πόνεσε. Έτσουξε. Δεν θα πω ψέματα. Και πόσες άλλες τέτοιες απορρίψεις έχω φάει! Είμαστε όμως μαχήτριες. Δεν τα παρατάμε. Να είσαι περήφανη για τον εαυτό σου και για όλα όσα κατάφερες. Κράτησες δική σου επιχείρηση σε… Διαβάστε περισσότερα »
Στο LinkedIn μπορεί να γράφει και ψέματα κάποιος, δεν το ξέρουμε αυτό. Κράτα μικρό καλάθι για το τι παίζει εκεί και στο λέω διότι μια γνωστή μου απολύθηκε από την πρώτη της δουλειά δεν βρήκε ποτέ δεύτερη εξαρτάται οικονομικά από το αγόρι της και μέχρι σήμερα στο προφίλ της γράφει ότι δουλεύει εκεί, αυτό είναι ψέμα. Επίσης, η ίδια γράφει ότι αποφοίτησε το 2013 από το πανεπιστήμιο ενώ αποφοίτησε το 2015. Δεν είναι όλοι ειλικρινείς. Δεν είναι όλοι επιτυχημένοι. Πολλά τα σενάρια. Μην πιστεύεις ό,τι βάζουν εκεί. Εγώ έφτιαξα κάτι δικό μου επειδή πέρασα μια μεγάλη περίοδο χωρίς να με… Διαβάστε περισσότερα »
Νιώθω να ζηλεύω τα 20χρονα που βρίσκουν δουλειά αμέσως και εμείς οι πιο μεγάλοι και ειδικά οι γυναίκες πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε γριές και άχρηστες. Στη δεύτερη δουλειά που ειμαι με σύμβαση λίγων μηνών έχω μαζί αλλά 3 ατομα νεαροτερα από μένα. Κάνω όσα μου αναθετουν και πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά. Οι άλλοι έχουν αορίστου. Εγω σύμβαση λίγων μηνών και σχεδόν 0 πιθανότητες να με κρατήσουν μετά.