Μετα απο π;aνω απο 10 χρονια μ;oνη μου, γνώρισα εναν πανέμορφο, ευγενικό, έξυπνο, εξωστρεφή και με ικανότητες επικοινωνίας άντρα.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Μετα απο πανω απο 10 χρονια μονη μου, γνωρισα εναν πανεμορφο, ευγενικο, εξυπνο, εξωστρεφη και με ικανοτητες επικοινωνιας αντρα. Τον ερωτευτηκα και με ερωτευτηκε! Ειμαστε 2 χρονια μαζι. Εχει μια 16χρονη κορη με την οποια εχει φοβερη σχεση ενω και με την πρωην γυναικα του επικοινωνουν για το παιδι και με σεβασμο μεταξυ τους. Περναμε ωραια, βγαινουμε, βρισκομαστε σχεδον καθημερινα, θελει και θελω να περναμε χρονο μαζι. Δεν ταιριαζουμε σε ολα π.χ φοβαται τα αεροπλανα. Ομως εγω ταξιδευω με φιλες μου ενω (θεωρητικα γιατι δεν εχω και πολλα λεφτα) εννοειται οτι θα μπορουσα να ταξιδεψω και μονη μου. Δηλαδη δεν υπαρχουν και πολλα συννεφακια. Ολα καλα.
Ομως καμια φορα σκεφτομαι σκεφτομαι και την χαμενη απολυτη ελευθερια μου. Π.χ να βλεπω μονο τις σειρες που αρεσουν σε εμενα, να τρωω μονο ο,τι θελω εγω, να βγαινω μονο οποτε θελω εγω, να ταξιδευω μονο οπου θελω εγω κλπ. Δηλαδη να κανω πραγματα χωρις να λαμβανω υποψη καμια αλλη γνωμη. Ειναι φυσιολογικο αυτο; Δεν μου συμβαινει και συχνα αλλα υπαρχουν φορες που το σκεφτομαι. Π. χ. οταν θελω να μην ξοδεψω τιποτα γιατι προτιμω να κλεισω ταξιδι αλλα μου “ααα μας καλεσε οι ταδε στην βαφτιση του παιδιου τους”, αρα εγω πρεπει να ξοδεψω για ρουχα, να συμβαλω στο δωρο (επειδη θελω, δεν θα ημουν υποχρεωμενη), να ταξιδεψω ενω εχω ενα σκ να ξεκουραστω κλπ. Προφανως και θα μπορουσα να μη παω , δεν με υποχρεψνει κανεις, αλλα θελω γιατι μπορει αυτα τα ατομα να τα συμπαθω και να θελω κι εγω. Απλα σκεφτομαι οτι μονη θα εκανα περισσοτερη οικονομια, και ολα θα ηταν πιο απλα. Συμβαινει και σε αλλες/ους ή ειμαι απλα θελουμε αυτο που δεν εχουμε παντα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νατ
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ο λαός έχει μια παροιμία, μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα. Όσο περισσότερους παράγοντες βάζουμε μέσα σε μια εξίσωση τόσο ανεβαίνει ο βαθμός δυσκολίας. Δεν είναι λογικό; Υπολογίζουμε κι άλλες συνθήκες, άλλες συνισταμένες, άλλες ανάγκες.
Οι σχέσεις προκύπτουν ως αποτέλεσμα μιας κάποια διαπραγμάτευσης κι αυτό δεν είναι κακό. Πώς θα γίνει, δεν είμαστε ερημίτες σε βουνοκορφές. Κι εκείνοι ακόμη, έχουν άλλους περιορισμούς! Βλέπετε μια σειρά που θέλετε κι οι δυο, στον κοινό σας χρόνο, αυτό δεν απαγορεύει να δείτε και ξεχωριστά κάτι που θέλετε αποκλειστικά οι δυο σας, σωστά; Τα χρήματα είναι ένα ζήτημα στο οποίο με κοινό διακανονισμό και συμφωνία θα έχετε ηρεμία και δεν θα υπάρχουν πικρίες κατόπιν. Η καλύτερη λύση κατά την ταπεινή μου εμπειρία είναι να υπολογίζεις ένα ποσό για κοινά έξοδα κι ένα άλλο για προσωπικά για τα οποία δεν δίνεις λογαριασμό (επομένως η οικονομία γίνεται από κει).
Εφόσον πάντως αναλαμβάνεις μια απόφαση να κάνεις κάτι επειδή κατά βάθος θέλεις να ακολουθήσεις (αν όντως θέλεις να ακολουθήσεις και δεν είναι τρόπος να εξασφαλιστεί ειρήνη και να νιώθεις ότι συμπεριλαμβάνεσαι μετά από 10 χρόνια μοναξιάς) καλύτερα να μην το πολυζυγίζεις μετά. Δεν έχει νόημα και σε αφήνει με μια αίσθηση ότι θα μπορούσες αλλιώς. Και πού σε βγάζει αυτό; Αφού είστε καλά υποτίθεται! Ποιός ο λόγος να κατατρίβεσαι; Εκείνο το «δεν υπαρχουν και πολλα συννεφακια.» ίσως χρήζει σκέψης. Ισχύει ότι σκεφτόμαστε τι άλλο θα μπορούσαμε να έχουμε που δεν έχουμε, αλλά αυτό είναι ψυχολογικός μηχανισμός του μυαλού μας. Κυρίως σημασία έχει αν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτό που έχουμε. Με αυτό θα πορευτούμε άλλωστε -εκτός αν θα δεν πορευτούμε, αλλά αυτό είναι άλλη ερώτηση, σωστά;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ξέρεις τι μου κάνει εντύπωση στην επιστολή σου; Ότι ενώ, μιλάς για το θέμα να έχω ή να μην έχω ερωτική σχέση (δεν χρησιμοποιώ την έκφραση «απόλυτη ελευθερία» που γράφεις γιατί αυτή δεν υπάρχει ποτέ αλλά και γιατί δεν βρίσκω τον λόγο κάποιος να έχει σχέση και να μην είναι και ελεύθερος μέσα σ’ αυτήν) και μήπως τελικά θέλουμε πάντα αυτό που δεν έχουμε , επικεντρώνεσαι τελικά μόνο στο οικονομικό κομμάτι. Προφανώς και σε απασχολεί και είναι λογικό με τους μισθούς που υπάρχουν στην αγορά αλλά εμένα μου δίνεις την εντύπωση ότι τελικά αλλάζεις από μόνη σου το αρχικό σου ερώτημα.… Διαβάστε περισσότερα »
Ή δε βάζει όρια και δεν τα επικοινωνεί σωστά. Λίγοι έχουν τα πολλά χρήματα και για ταξίδια και για οικογένειακες υποχρεώσεις. Αναγκαστικά βάζεις προτεραιότητες και τις επικοινωνείς στον άλλο.
**Ναι μεν,αλλά μόνη μου θα έκανα οικονομία.Τώρα μαζί κάνουμε…σπατάλες!
**Οικονομία vs. σχέση:Σημειώσατε 0
Δυσκολεύομαι να σε καταλάβω. Αν θες να κάνεις όλα αυτά που λες πάντα μόνη σου, χωρίς να χρειάζεται να παίρνεις υπόψιν σου ποτέ κανέναν, τότε δεν κάνεις σχέση. Μένεις ελεύθερη. Από την άλλη, η σχέση δεν χρειάζεται να είναι καταπίεση ούτε να είσαι αυτοκόλλητη με τον άλλον. Δηλαδή ποτέ δεν τρως ό τι σου αρέσει; Κι αυτό γιατί συμβαίνει; Σε υποχρεώνει να ακολουθείς τη διατροφή του; Ποτέ δε βγαίνεις μόνη σου; Ποτέ δεν έχεις χρόνο για σένα; Παντα μαζί είστε; Σιαμαίοι; Αν δεν τα κάνεις ποτέ αυτά, τότε υπάρχει πρόβλημα και δε φταίει η σχέση. Αν τα κάνεις κάποιες φορές… Διαβάστε περισσότερα »
εμένα ανώριμη* μου φάνηκε..δηλ γιατί πρέπει να πάρει ρούχα για να πάει σε μια βάπτιση?
θέλω να πω,ποσα να δώσεις?δεν θα τα ξαναφορέσεις?
επίσης πόσο συμβάλεις σε ένα δώρο βρεφικό?είναι αστείο το ποσο για να σου στερήσει ένα ταξίδι.
όταν κανείς σχέση μοιράζεσαι πράγματα..με τις φίλες που κάνει ταξίδια κάνει ό,τι θέλει?
*ή καταπιεσμένη.δεν ξέρω αν όντως δεν υπάρχουν αλλά συννεφα μέσα στην σχέση.
Πάντως πολύς κόσμος που έχει ένα πιο casual στυλ, δεν έχει απαραίτητα “καλά” ρούχα, ούτε τα φοράει στην καθημερινότητα του.
μπορείς άνετα να βρεις κάτι οικονομικό.
το θέμα δεν είναι το τόσο κόστος αλλα το πόσο θέλει να συμμετέχει σε κοινές υποχρεώσεις μέσα στην σχέση.
Εγώ δεν το βρίσκω περίεργο αυτό. Για βάφτιση ή γάμο εκτός έδρας μπορεί να σου φύγουν πολλά λεφτά. Ναι θα πάρεις κάτι καλό, γιατί μπορεί να μην εχεις κάτι κατάλληλο που να σου κάνει, θα πάρεις και για το παιδί δώρο, θα δώσεις και για διαμονή και το ταξίδι. 500 ευρώ φεύγουν άνετα. Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί αν δεν βγαίνει οικονομικά να δώσει προτεραιότητα σε αυτό.
το καταλαβαίνω αυτό που λες,απλώς αναρωτιέμαι πρακτικά,μέσα σε έναν χρόνο, πόσες τέτοιες υποχρεώσεις υπάρχουν που να κάνουν το θέμα τόσο καθοριστικό?
σε μια σχέση,υπαρχει η κοινή συμμετοχή σε υποχρεώσεις του αλλού.
Κι εμένα μου βγάζει μια δυσανεξία να συμμετέχει σε αυτά που κάτι σημαίνει για τη σχέση. Αν έλεγε βαριέμαι να τρέχω σε κάτι τέτοια θα το έβρισκα πιο λογικό.
Δεν νομίζω ότι το πρόβλημά της είναι αυτό. Εγώ δηλαδή νομίζω ότι την καταλαβαίνω. Από τότε που γνώρισα τον σύντροφό που έχω μειώσει τα πολλά ταξίδια που έκανα solo, όχι γιατί δεν έχω χρήματα ή γιατί δεν μπορώ αλλά γιατί μου λείπει και προτιμώ να περνάω χρόνο μαζί του. Οπότε πάω λιγότερα ταξίδια και συνήθως μαζί του. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μου λείπουν τα ταξίδια που έκανα πριν. Μου λείπουν και θα ήθελα να τα κάνω ακόμα. Όμως το να είμαι μαζί του το θέλω ακόμα περισσότερο. Οπότε εκεί που ήθελες ένα πράγμα πριν και το έκανες, τώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Να πας το ταξίδι. Καταλαβαίνω πως είναι να σου λείπει ο σύντροφος σου, αλλά είναι κρίμα να το χάσεις γι αυτό. Θα σου λείψει ναι και πολύ, αλλά θα γυρίσεις και θα είστε μαζί. Δεν θα χάσεις κάτι δηλαδή. Ενω αν δεν πας το ταξίδι θα χάσεις.
Αυτό είναι απόφαση κι επιλογή.
Κι έχει συνέπειες…
Αν γνωρίζει ότι θα στενοχωρηθεί ο σύντροφος, επιλέγει…
Αν θέλει να δοκιμαστεί η σχέση, επιλέγει…
Αν βρισκόταν στη θέση του συντρόφου, πώς θα ένιωθε;
Κάθε δρόμος κάπου οδηγεί.
( Και δεν είναι τύχη… )
Σιγά τ αυγά. Αν ο συντροφος δεν αντεχει κάτι τετοιο και προτιμά να της στερήσει την εμπειρία δεν είναι καλός σύντροφος.
Αν και απ οτι καταλαβαίνω εκείνη φοβάται οτι θα της λείψει και γι αυτό το σκέφτεται.
Ξέρεις πολλούς που θα το δεχόντουσαν για το ζευγάρι τους;
Ναι lucid ξέρω. Εχω φιλους που το κάνουν. Το κανουν και οι γονείς μου απο πάντα, ταξιδευουν συχνά χωριστά. Επίσης, και εγω θα το δεχόμουν.
Παρατήρησε, λοιπόν, αυτούς που το κάνουν…τί σχέση έχουν, πόσο δομημένη είναι, πόσο έχει κρατήσει…
( Έχει σημασία ο λόγος του ταξιδιού, ο χρόνος, η διάρκεια και οι κοινές υποχρεώσεις του ζευγαριού.
Τώρα, για πολύμηνο ταξείδι αναψυχής…)
Είναι ανώφελο να προσπαθείς να χωρέσεις όλο τον κόσμο στα δικά σου μικροσκοπικά και στενά κουτάκια.
Όλοι προσπαθούν…από το μικρόκοσμό τους…να κατανοήσουν τον κόσμο.
Η ανθρώπινη ψυχολογία δε διαφέρει πολύ…είτε λαός είτε Κολωνάκι…
Πάρα μα πάρα πολλούς όμως. Στον κύκλο μου σίγουρα η πλειοψηφία. .
Ο κύκλος σου θα ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν.
Ο περισσότερος κόσμος ψάχνει, να ξεκλέψει να πάει ένα ταξείδι, μια βδομάδα, αν βρει τα χρήματα, για να ξεκουραστεί μαζί με το σύντροφό του και να περάσουν ξέγνοιαστα μαζί.
Τώρα, ποιοί είναι αυτοί οι παρα,πάρα πολλοί που μπορούν να κάνουν πολύμηνα ταξείδια αναψυχής και με τις ευχές του συντρόφου τους…
Όχι, μπράβο.
Να πας και να το ευχαριστηθείς.
Όπως δεν μπερδεύω εγώ τον μικροκοσμό μου με τον κόσμο ολόκληρο, έτσι μην μπερδεύεις και εσύ τον δικό σου μικρόκοσμο με όλο τον κόσμο. Όσο για τα ότι χρειάζονται χρήματα για ένα ταξίδι είναι και αυτί μια ακόμα στενή αντίληψη. Άλλοι άνθρωποι γυρίζουν τον κόσμο με οτοστόπ.
https://youtu.be/R_UbwhPPk9I?si=C7mbOVV2BHhEKDwN
Μα δεν είναι ότι θα στεναχωρηθεί ο σύντροφος. Ίσα ισά εκείνος είναι υποστηρικτικός. Εγώ θα στεναχωρηθώ περισσότερο.
Αυτό λέω και εγώ στον εαυτό μου, απλά με έχω τρομάξει που συνεχώς το αναβάλω. Θέλει και έναν άλφα προγραμματισμό και το θέμα του ότι θα μου λείπει ο σύντροφός μου, μου μειώνει το κίνητρο. Αλλά που θα μου πάει…
Κάν’το. Δεν ξερεις αν θα σου ξαναδοθεί η ευκαιρία.
Φαντάζομαι αυτά τα ταξίδια κοστίζουν.
Ποιά δουλειά δίνει τη δυνατότητα για πολύμηνη απουσία;
Είναι επιλογή να ξοδεύουμε αντί να αποταμιεύουμε.
Κάποια χρήματα θα μπορούσαν να μπουν σε ιδιωτική ασφάλιση και για σύνταξη, αν δεν έχουμε ένσημα.
Απορία το έχω: σε έχει ορίσει κάποιος κηδεμόνα να μας συνετίσεις ή το ανέλαβες αυτοβούλως;
Χαχαχα!
Απορία…
γιατί πηγαίνουμε σε ψυχολόγους; για να μάθουμε την αλφαβήτα; για το αν είναι τύχη; ή ατυχία; οι επιλογές μας…
Έλα μου;
Αμ δεν κοστίζουν. σίγουρα όχι όλα και όχι το ιδιο για όλους (με έχεις κόψει να μου αρέσουν οι πολυτέλειες;). Το συγκεκριμένο ταξίδι θα κόστιζε πάρα πολλά αν ήμουν σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Όμως έτυχε να βρεθώ εδώ που δεν κοστίζει (για την ακρίβεια κοστίζει λιγότερο από τα καθημερινά μου έξοδα. Αν δε έβαζα το σπίτι μου και πλατφόρμα βραχυχρόνιας μίσθωσης για όσο λείπω, θα έβγαζα και κέρδος). Για αυτό και λέω ότι είναι μοναδική ευκαιρία. Αν δεν ζούσα εδώ δεν θα είχα την δυνατότητα να το κάνω. Την δυνατότητα για πολύμηνη απουσία την δίνουν πολλές δουλειές. Συμβάσεις… Διαβάστε περισσότερα »
να πας το ταξίδι.θα το μετανιώσεις στο μέλλον.
αφού η σχέση είναι τόσο καλή,θα του εξηγήσεις τι είναι αυτό για εσένα.
δεν χρειάζεται σκάσιμο.
Καλέ αυτός δεν έχει πρόβλημα να πάω. Εγώ το έχω το θέμα γιατί θα μου λείψει.
Πιστεύω οτι δεν έχει επικοινωνήσει τις επιθυμίες της.
Πόσο δύσκολο είναι να πεις απόψε δεν θα σε δω.
Το σχεδόν κάθε μέρα βρισκόμαστε δεν αφήνει πολλά περιθώρια να μένει μόνη η να έχει χρόνο για προσωπικές δραστηριότητες.
Δηλαδή όπως το θέτει καταλαβαίνω ότι στεναχωριέται που ξοδεύεται άσκοπα…
Συμβαίνει σε όλους απλά είναι μια ψευδαίσθηση που δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Γιατί επί της ουσίας ελέυθερη δεν ήσουν ποτέ. Και πρίν την σχέση λάμβανες υπόψη τα θέλω των φιλενάδων σου με τις οποίες έκανες όσα έκανες. Τώρα λαμβάνεις υπόψη τα θέλω του συντρόφου. Απλώς έχουμε μάθει τα θέλω των φίλων να τα θεωρούμε και δικά μας. Αλλά δεν είναι. Τι μισές φορές που κάνουμε κάτι το κάνουμε επειδή το θέλουμε. Τις άλλες μισές θα σε πάρει μια φίλη ενας φίλος και θα σε ξεσηκώσει. Ακρίβως όπως κανει ο συντροφος. Κι αυτό είναι το ενδιαφέρον κατ ουσίαν. Οι άλλοι γίνονται… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ενα ευρύτερο πλαίσιο, το να θέλουμε πάντα αυτό που δεν έχουμε και να μην μας ικανοποιεί τίποτα θεωρώ πως δείχνει κακομαθησιά και δυσκολεύει τον άνθρωπο. Τώρα, το θέμα είναι που γέρνει η ζυγαριά. Και εγω αναπολώ καταστάσεις που βιώνα όταν ήμουν single και που τώρα αδυνατο να τις βιώσω, αλλά δεν θα το άλλαζα γιατί προτιμώ τη σχέση που έχω. Η ζυγαριά γέρνει προς αυτήν και ξέρω οτι όλα δεν μπορεί να τα έχει κανείς στη ζωή και είμαι οκ με αυτό. Αλλά μιλάω για πραγματα που όντως δεν συνδυάζονται. Πχ, μένουμε μαζί και το λατρεύω, παράλληλα θέλω να… Διαβάστε περισσότερα »
Το πρώτο το να μένεις μόνη κάποιες φορές γιατί δε γίνεται; Δε λείπει ποτέ από το σπίτι; Αν δουλεύουν και οι δύο κι έχει ο καθένας τις δικές του υποχρεώσεις και τα δικά του ωράρια ή βγαίνει με τους δικους του φιλους ή πάει επαγγελματικά ταξίδια ε κάποιες φορές δε θα τις περνάς και μόνη σου;
Οχι δεν καταλαβες, δεν εννοω να μενω μονη στο σπιτι καποιες ωρες, αυτο προφανως και γινεται, δεν ειμαστε ολη μερα μαζι και εχουμε και διαφορετικα ωραρια, και εχουμε και ταξιδια επαγγελματικα και μη (εγω περισσοτερα σε αυτη τη φαση). Εννοω να ζω μονη. Το σπιτι να εχει μονο τα πραγματα μου, να ειμαι σπιτι μονη μου οποτε το θελω, οχι οποτε προκυπτει κλπ. Μειναμε μαζι γιατί δεν ειχε νοημα να μενουμε χωριστα καθως ανα βραδυ αλλαζαμε σπιτια, και δεν το εχω μετανειώσει και δεν θα το αλλαζα, αλλωστε εγω το προτεινα. Αυτο που μου λειπει ειναι η αισθηση οταν ζεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα μικρή μου είχε φανεί σούπερ ιδέα το “σπίτι” της Φρίντα Κάλο με τον Ντιέγκο Ριβέρα, που ήταν δύο διαφορετικά κτήρια που ενώνονταν με γέφυρα. Ακόμα το βρίσκω καλή ιδέα (χα!) μιας και ο χώρος μου είναι ο ναός μου, πράγμα που πολλοί άνδρες αδυνατούν να καταλάβουν. Προχθές που τα πίναμε σε ένα…τελικά συμπαθητικό (αυτά τα λίγο καμένα που πάνε οι Έλληνες μετανάστες εδώ) στέκι, με έναν νέο άνδρα που κάνουμε φιλική παρέα, μου λέει ξαφνικά: “δεν θα ήταν ωραία, να τα αφήναμε όλα εδώ και να πηγαίναμε να μείνουμε, έτσι σε ένα δωματιάκι (έδειξε τον μικρό χώρο που καθόμασταν)… Διαβάστε περισσότερα »
Και εμενα μικρή μου είχε φανεί ωραία ιδέα και ελεγα οτι μόνο έτσι θα «εμενα» με καποιον. Αλλα! Στο τωρα και ετσι μα ηταν η κατασταση σε ενα σπιτι θα ειμασταν, δηλαδη οταν ειμαστε μαζι στο σπιτι εχω καταλαβει οτι επιδιώκουμε να ειναστε στο ιδιο δωματιο τις περισσοτερες φορες, αλλα ειναι και φρεσκο, δεν ξερω στο μελλον. Τα πολλα τετραγωνικα βοηθανε σιγουρα (δεν τα εχουμε τωρα, αλλα και παλι κολλημενοι θα ειμασταν). Αυτο που λεω ειναι αλλο, αλλα μαλλον δεν το εξηγω καλά. Απολαμβανα τοσο το να μενω μονη μου που ενω ηθελα και θελω να μενω μαζι του, θα… Διαβάστε περισσότερα »
Για να τα σκέφτεσαι όλα αυτά, δεν είσαι και τόσο ερωτευμένη.
Ήσουν αρκετά χρόνια μόνη, έφτιαξες τη ρουτίνα σου.
Τώρα καλείσαι να ξεβολευτείς.
Υπάρχει σοβαρός λόγος;
διαβαζαμε, προχθες, με την μικρη της αδερφης μου την Αριελ. εγω δεν το είχα ξαναδιαβασει, μου εβαλε χερι η αδερφη μου, ότι διαβαζω στο παιδι βλακειες και θα το μαθω να θυσιαζεται για τον ερωτα. παρενθεση/κοντεξτ: η αριελ ερωτευεται τον πρίγιπα και τον ακολουθεί στον κοσμο των ανθρωπων. Η αδερφη μου -ενδεχομενως συμφωνει και το συνολο της φεμινιστικής κριτικης, δεν το γνωριζω- μου είπε ότι το παραμυθι είναι πατριαρχικό επειδη δείχνει το κορίτσι να θυσιαζεται στο βωμό του ερωτα (είχε και φριχτους πόνους στα ποδια για να γίνει ανθρωπος η μικρη γοργόνα). εγω, από την άλλη, το διαβαζω ως εξης:… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω αλλά κάτι σε ενοχλεί και δεν το προσδιορίζεις ακριβώς αλλά το φέρνεις γύρω- γύρω. Είστε αυτοκόλλητοι; γιατί δεν μπορείς εσύ να δεις μια σειρά και αυτός μια άλλη; (σήμερα όλοι έχουμε απο μια συσκεύη) ή να φας αυτό που θέλεις και αυτός να φτιάξει ότι θέλει; εκτός αν προσδιορίζετε το ταίριασμα της σχέσης μέσω αυτών οπότε αυτό είναι το πρόβλημα η απώλεια ταυτότητας… Όντως ακούγεται καταπιεστικό και δεν θα έπρεπε! Για τη βάφτιση γιατί έπρεπε να πάρεις ρούχα, αν δεν είσαι νονά πας όπως να ναι. Νοιώθεις μειονεκτικά; την ανάγκη να γίνεις αποδεκτή απο το δικό του περιβάλλον;… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το τελευταίο θα είχε νόημα αν όλοι προχωρούσαμε με τους ίδιους ρυθμούς. Αν ο ένας κάνει αργά και σταθερά βήματα και ο άλλος σπριντ δεν έχει και πολύ νόημα.
Είναι μεταφορικά τα βήματα.
Ενέργειες, υποχωρήσεις…για να προσεγγίσεις τον άλλο…να μειώσεις αυτά που σας χωρίζουν…
Και εγώ μεταφορικά το εννοώ. Δεν χρειάζονται όλοι οι άνθρωποι τον ίδιο χρόνο για να εμπιστευτούν, ανοιχτούν, επενδύσουν σε μια σχέση.
Ναι θέλουμε αυτό που δεν έχουμε κι όταν το αποκτήσουμε, θέλουμε αυτό που είχαμε πριν ή κάτι καινούργιο. Η γιαγιά μου έλεγε ότι οι άντρες είναι σαν τους πολεμιστές που θα κάνουν τα πάντα να μπουν στο κάστρο, να το κατακτήσουν κι όταν τα καταφέρουν, θα κάτσουν μερόνυχτα να γλεντήσουν κι έπειτα θα φύγουν με προορισμό κάποιο άλλο κάστρο. Το κάστρο ήταν οι γυναίκες. Εγώ στο σήμερα, θα σου πω ότι ο περισσότερος κόσμος, ανεξαρτήτως φύλου, είναι αυτοί οι ιππότες και αυτή η θεωρία εφαρμόζεται στα πάντα γύρω μας, από ανθρώπους μέχρι αγαθά . Συν ότι συνήθησες την εργένικη ζωή… Διαβάστε περισσότερα »