Τι γνώμη έχετε για όλα αυτά;
________________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα στην παρέα.
Ρένα, σκεφτόμουν τελευταία ότι το μόνο που έχει νόημα στη ζωή είναι η ανθρώπινη επαφή και κυρίως η φιλία.
Είμαι σε μια φάση που κινδυνεύω να μου πάρει το σπίτι μου η τράπεζα, ταυτοχρόνως κάνω κάποια εκκαθάριση από παλιά αντικειμενα, και αντικείμενα νεκρών της οικογένειας, τα οποία μετά από χρόνια φύλαξης πια αναγκαστικά καταλήγουν στον κάδο απορριμμάτων, και αντιλαμβάνομαι τη φθαρτοτητα γενικότερα.
Και πιο ειδικά, καταλαβαίνω ότι κανένα απόκτημα δεν έχει νόημα. Μια ζωή δουλεύουμε για να μπορούμε πέρα από τα αναγκαία, να καταναλώνουμε περιττά υλικά αγαθά, ρούχα, καλλυντικά, μπιμπελό… Ποιο το νόημα; Αν σου περισσεύουν ναι, αλλά ποιο το νόημα να δινεις τη ζωή σου για μερικά αντικείμενα;
Ποιο το νόημα να μοχθησω στην καθημερινότητα μου για να πληρώνω μια υπέρογκη δόση δανείου, για να καταφέρω σε 20 χρόνια να αποπληρώσω αυτό το σπίτι, που ο άντρας μου πέθανε και δεν φρόντισε να μας εξασφαλίσει, δεν μας άφησε το σπίτι δηλαδή το οποίο ο ο ίδιος είχε αγοράσει και πλήρωνε το δάνειο, να ζω δηλαδή μια πολύ δύσκολη καθημερινότητα που δε θα μου φτάνουν ούτε για σουπερμάρκετ, από τη στιγμή που μπορώ να το πουλήσω για 200 χιλιάρικα περίπου και με αυτα να πάρω ένα άλλο μικρότερο σπίτι και να αποπληρώσω και το δάνειο και κάτι που θα περισσέψει και να ζω και μια άνετη καθημερινότητα;
Αυτό που δε με αφήνει μέχρι τώρα ήταν οι αναμνήσεις. 20 χρόνια σε αυτό το σπίτι..
Τώρα πια όμως αντιλαμβανόμενη τη φθαρτοτητα δεν ξέρω αν έχει νόημα..
Αλλά δεν ξέρω τι έχει νόημα πια;
Και θέλω τώρα να θίξω, το θέμα της φιλίας.
Δεν στάθηκα τυχερή στη ζωή μου να έχω λάβει αυτό το δώρο. Γιατί είμαι κλειστός άνθρωπος και πάντα απέφευγα τις παρεες.. και εχω στη ζωή μου μόνο ένα άτομο, το οποίο είναι frenemy στην ουσία.
Το μόνο που κάνει είναι να με κριτικάρει, θέλει να με ελέγχει, να με καθοδηγεί, να μου λέει ξεκάθαρα τη γνώμη της χωρίς καμία ευγένεια, ενώ εγώ δεν τολμάω να της πω τίποτα για εκείνη, γιατί το παραμικρό που θα της πω θα εξοργιστεί.
Νιώθω ότι οι μέρες που δε μιλάμε είναι τόσο ήρεμες, θα ήθελα να την αφήσω πίσω, παρόλα αυτά, όπως είπα η απόλυτη μοναξιά δεν αντέχεται.. την κρατάω ακόμα γιατί το μόνο που έχει νόημα στη ζωή είναι το μοίρασμα και η ανθρώπινη επαφή. Αν την χάσω και αυτή δε νιώθω ότι έχει τίποτα πια νόημα.. το να βρω άλλες δεν παίζει σαν σενάριο και ειδικά τώρα πια, γιατι έχω θέματα κοινωνικότητας..
Πείτε μου μια γνώμη για όλα αυτά..
Ευχαριστώ..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απέτυχα;
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Νομίζω αγαπητή φίλη είσαι σε μια στιγμή που σε έχει πάρει από κάτω. Συλλυπητήρια. Δεν είναι όμως όλα χαμένα.
Πρώτον ο άντρας σου δεν ξέρω τι εννοείς δεν σας άφησε το σπιτι πριν πεθάνει. Ήξερε ότι θα πεθάνει; Είχε τη δυνατότητα να το αποπληρώσει και δεν το έκανε; Μάλλον αλλιώς έγιναν τα πράγματα και πλήρωνε δόση κι αυτός. Κι έπειτα πώς θα πουλήσεις σπίτι που είναι ακόμη χρεωμένο με στεγαστικό δάνειο; Πρέπει να ρωτήσεις δικηγόρο και λογιστή για αυτά τα θέματα.
Καλά κάνεις και κάνεις ξεκαθάρισμα στα αντικείμενα. Ίσως κάποια αντικείμενα αξίας να μπορούσες να τα πουλήσεις σε πλατφόρμες μεταχειρισμένων (vendora, vinted, ebay).
Η φίλη που είναι frenemy ίσως να αποτελεί τον κρίκο με το παρελθόν και τώρα που αυτό κατέρρευσε να επιτελεί το δεκανίκι του παρόντος. Αν αυτό σε βοηθάει στο πένθος και την αγωνία, ποιά είμαι εγώ να σου πω να ξεκόψεις; Πρέπει όμως να σκεφτείς ότσν καταλαγιάσει το πράγμα ότι κι οι φιλίες τυχερά είναι. Ανάλογα τους ανθρώπους που συναντούμε. Κι ότι ποτέ δεν είναι αργά να κοινωνικοποιηθούμε και να ρισκάρουμε εκ νέου. Μπορεί να μην εξελιχθεί, όμως βλέπω ότι σου χρειάζεται το σπρώξιμο προς τα μπρος. Κυνήγησέ το! Στείλε μας update.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μας ήρθε διευκρινιστικό σχόλιο από την γράφουσα: ——————————————- “Να κάνω κάποιες διευκρινίσεις. Ο άντρας μου έχει φύγει εδώ και 6 χρόνια. 6 χρόνια πενθω. Τωρα κατάφερα να πάρω μια ανάσα. Το θέμα για να σας το εξηγήσω είναι απείρως πολύπλοκο. Εμπλέκονται μέσα άλλες περιουσίες, συγγενείς, και ένα σωρό προϋποθέσεις. Θα γράψω σεντόνι, οπότε απλά κρατήστε αυτό που σας είπα. Ότι δε μας έμεινε το σπίτι καθαρό, όπως θα γινόταν αν είχε κάνει όσα έπρεπε με την ασφάλιση όσο ήταν εν ζωή. Οπότε πρέπει να το πληρώνω εγώ μια ζωή από τον πενιχρό μου μισθό. Ανοίξαμε μια διαθήκη η οποία θα… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εμένα ο μπαμπάς μου δεν έχει κάνει τίποτα ακόμα με τη περιουσία του. Δε ξέρω τι περιμένει. Η μαμά μου μια κυρία. Έχει γράψει σπίτι, μας έχει βάλει σε λογαριασμούς… Ο μπαμπάς πέρα βρέχει. Λυπάμαι πολύ. Υπάρχουν και χειρότερα, αυτό να σκέφτεστε και ότι έχετε την υγεία σας. Είστε ομάδα πλέον μάνα και κόρη. Δεν έχω καταλάβει αν δίνετε ενοίκιο και μένετε σε κάποιο άλλο σπίτι ή αν ζείτε σε αυτό που θέλει να σας πάρει η τράπεζα και υπολείπονται άλλα 70 χιλιάρικα. Ειναι να τρελαίνεσαι. Άλλοι έχουν 35 σπίτια και ύφος λόρδου. Σε άλλους κάηκαν τα σπίτια, σε… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραία..ευχαριστούμε για το απντειντ
Να το πουλήσετε να ηρεμήσετε …
Βρες ένα σπιτάκι να σε βολεύει και η κόρη μπορεί να συγκατοικήσει και σιγά σιγά να βρει μια παρτ ταιμ δουλειά
Κανε λίγο τους υπολογισμούς πόσα λεφτά θα της μείνουν. Ξέρεις πολλά σπίτια να πωλούνται σε τέτοιες τιμές;
Να πάει να μείνει σε μια τρωγλη δηλαδή της προτείνεις ελαφρά τη καρδία..
Όποιος είναι έξω από το χορό….
Δε ξέρω τα οικονομικά της ακριβώς μα δες τι έγραψε η ίδια
« από τη στιγμή που μπορώ να το πουλήσω για 200 χιλιάρικα περίπου και με αυτα να πάρω ένα άλλο μικρότερο σπίτι και να αποπληρώσω και το δάνειο και κάτι που θα περισσέψει και να ζω και μια άνετη καθημερινότητα;»
Στο χορο μπήκα αφού μου έδειξε η ίδια τον ρυθμό 😉
Θα σας συμβούλευα να επιδιώξετε μέσω δικηγόρου ένα κούρεμα του χρέους.
Δεν γνωρίζω τις ενέργειες που εχετε κάνει μέχρι στιγμής αλλά ολα τα funds κουρεύουν.
Τα βήματα ειναι κούρεμα 》πώληση.
Να σας μείνει ένα κεφάλαιο.
Όλα αυτά υπο την προϋπόθεση οτι δεν μπορείτε να ανταποκριθείτε στην δόση του δανείου και θέλετε να απαλλαγείτε.
Υ.Γ. είναι ο τομέας μου και σας τα γράφω
Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς όταν λες πέθανε και σας άφησε τις δόσεις. Προφανώς πήρε δάνειο στο όνομα του για να αγοράσει σπίτι και πέθανε ξαφνικά. Όπου όπως γνωρίζει κι η γάτα μου τα χρέη κληρονομούνται , αν δεν κάνεις αποποίηση. Επομένως η πληρώνεις τις δόσεις η το πουλάς και με τα λεφτά που θα πάρεις από τον/την αγοραστρια, ξεχρεωνεις την τράπεζα και αν μείνει κάτι αγοράζεις κάτι φθηνότερο, μικρότερο. Δεν καταλαβαίνω το μελό για την αγάπη στα ντουβαρια και πολλές φορές εξοργίζομαι με ανθρώπους που δεν έχουν να ζήσουν, αλλά έχουν ακίνητα….. Δεν αγαπάμε τα ντουβαρια πάνω από τη ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Ανάλγητα σχόλια ρε φίλε για κόπους μιας ζωής και για τα συναισθήματα των ανθρώπων. Που μένουν μόνοι και έρημοι λόγω θανατου, αρρώστιας, οικονομικής εξαθλίωσης. “Ελληνικες ηλιθιότητες, μελούρα και σαλιαρισματα για τον χρόνο που περνάει”. Άλλαξε παπούτσια σε στενεύουν.
Δε λες τίποτα.. συμφωνώ απόλυτα.. έχω εξοργιστεί με τα σχόλια
Για να είμαστε δίκαιοι. Δεν είναι μόνο τα ντουβάρια. Είναι η “στέγη” που είναι το βασικό έξοδο διαβίωσης για τους περισσότερους. Αν είναι δύο ανεξάρτητοι ενήλικες με τελείως ξεχωριστά πορτοφόλια κλπ οκ… αφήνει ένα σπίτι με το χρέος του και αν θελει ο άλλος κάνει αποποίηση την κληρονομιά, πάει το σπίτι στην τράπεζα, και τελείωσε. Όμως, όταν ένα ζευγάρι αρχίζει να γίνεται οικογένεια, μπορεί αυτές οι γραμμές να γίνουν λίγο blurred. Π.χ. ο ένας έχει το βάρος του σπιτιού και του δανείου αλλά ο άλλος τόσα χρόνια πληρώνει λογαριασμούς, συμμετέχει με δωρεάν εργασία στη συντήριση του σπιτιού, ή ακόμα τσοντάρει… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς, έχω γνωστούς που καυχιούνταν με τις ώρες για τα πολλά σπίτια που δήθεν έχουν, δεν ξέρω εάν λένε αλήθεια, δεν παίρνω όρκο. Αλλά, από την άλλη κλαίγονται για τη φτώχεια τους.
Μια τέτοια φίλη είχα και εγώ πριν λίγα χρόνια, αλλά κούρασε και την άφησα πίσω. Βαρέθηκα να είμαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Βαρέθηκα να είμαι λίγη. Το τελείωσα. Καλύτερα η ησυχία παρά να με κατατρώει Ω τι θα πει πάλι η τάδε, δεν με νοιάζει.
Έχετε δυσκολια στην κατανόηση κειμένου; Και οι δύο;
Αν όχι, κάτι σας τσιγκλαει μάλλον..
Σου γράφει ξεκάθαρα: “κανένα υλικό απόκτημα δεν έχει νόημα”
Πάντως, για να ζεις, θέλεις ρευστό. Τα σπίτια από μόνα τους δν σου το δίνουν αυτό. Άρα όντως μπορεί να είναι φτωχοί.
Το ότι κλαίγονται είναι άλλη κουβεντα. Με εκνευρίζει κ μενα πολυ. Κ συνήθως κλαίγονται αυτοι που τα έχουν κιολας !
Δεν είπα πουθενά, ότι είναι πλούσιοι. Προφανώς δεν είσαι απαραίτητα πλούσιος αν έχεις ένα σπίτι. Μίλησα για την εμετική ελληνική νοοτροπία γενικά. Της σαχλας και της μελουρας. Απαντώ σε εσένα kathrine, ως βήμα γιατί το σχόλιο σου είναι ευγενικό και to the point. Για τα σχόλια των άλλων πάνω, μάλλον τους πάτησα κουμπί. Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί απαντούν με αυτό το μένος…. Μάλλον καταλαβαίνω
Καταρχήν φαίνεται ότι έχεις βάλει τα οικονόμικα σου σε μια σειρά το οποίο είναι δύσκολο και πρακτικά και ψυχολογικά. Φυσικά και γίνεται να γίνει πώληση σπιτιού με δάνειο και πολύ καλώς το επέλεξες από το να τραβιέσαι με μια υπέρογκη για τα τωρινά δεδομένα δόση λόγο συναισθηματικής σύνδεσης με τα ντουβάρια. Επίσης Ρένα, στη χώρα που ζω εγώ (Αγγλία) όταν παίρνεις στεγαστικό, είσαι υποχρεωμένος να κάνεις ασφάλεια ζωής ώστε να αποφευχθεί ακριβώς αυτό που βιώνει η γραφούσα. Π.χ. ο σύντροφος μου έχει εξασφαλίσει ότι σε περίπτωση θανάτου του, το σπίτι του που έχει με δάνειο θα αποπληρωθεί και θα μείνει… Διαβάστε περισσότερα »
Σε πολλές χώρες ισχύει αυτό που λες με τα δάνεια και τις ασφάλειες. Έλεγα στον σύντροφό μου για τα υπέρογκα δάνεια που κινδυνεύω να κληρονομήσω (και μάλιστα όχι από συγγενείς πρώτου βαθμού) και με κοίταγε με αμφιβολία και με ύφος, “σε ποιον πλανήτη ζήτε εκεί στο Ελλάντα.”
Αποποίηση κληρονομιάς είναι το κλειδί για συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού που χρωστάνε τα μαλλιοκέφαλα τους και έφυγαν από τούτο τον μάταιο κόσμο. Δεν σε ενοχλεί κανείς.
Εάν όμως έχεις έναν πατέρα που έφυγε από τη ζωη, με εξοχικό στη Μύκονο πχ αλλα χρωστάει σε δάνεια και πιστωτικές, υπογράφεις ένα χαρτί που λέγεται επ ωφελεία της απογραφής της κληρονομιάς. Έχει σώσει κόσμο και σπίτια.
Αχ ναι το ξέρω! Απλά επειδή η αποποίηση έχει χρονικό περιθώριο για να γίνει και εγώ ζω στην άλλη άκρη του κόσμου και έχω μακρινούς συγγενείς οι οποίοι χρωστάνε τα μαλλιοκέφαλά τους και εγώ δεν έχω ιδιαίτερες επαφές, δεν ξέρω από που θα μου έρθει. Μέχρι πέμπτου βαθμού πηγαίνουν οι κληρονομιές και όλοι οι πιο κοντινοί φυσικά και θα τρέξουν να κάνουν αποποίηση αμέσως και φοβάμαι μην σκάσει στα χέρια μου η βόμβα. Η μαμά μου κάπως έτσι κληρονόμησε ένα τεράστιο χρέος που δεν ήξερε καν ότι υπήρχε. Το ανακάλυψε κατόπιν εορτής όταν άρχισαν να την ψάχνουν από τις τράπεζες… Διαβάστε περισσότερα »
Γίνεται και στην Ελλάδα αυτό
Είναι και στην Ελλάδα πλέον υποχρεωτικό;
Εμείς το έχουμε ασφαλισμένο για αυτόν το λόγο κι η Τράπεζα ήταν που πίεσε. Απλά είναι πολλά τα ασφάλιστρα ,τα σκέφτεσαι.
Σκληρό να μιλάτε ετσι για τον άνδρα σας λες και έπρεπε να σας εχει τακτοποιημένους και μετά να φύγει.
Τα δάνεια συνήθως έχουν ασφάλεια ζωής για τους δανειολήπτες σε περίπτωση απώλειας η τράπεζα αναλαμβάνει την πληρωμή των δόσεων,σε σας δεν ισχύει?
Να το δείτε στις δανειακές σας συμβάσεις με δικηγόρο.
Όσο για την “φίλη” σας νομιζω τύποις διατηρείτε μια σχέση με ότι αυτό συνεπάγεται.
Μπορεί και να σας τονώνει.
Οχι δεν απέτυχες. Εγώ διακρίνω έναν πρακτικό ανθρωπο που του φορεσανε τις ενοχες κ τους δεσμούς με το σπιτι κ τους συναισθηματισμους. Καταστρώστε ένα σχεδιο δράσης πουλήστε ο,τι μπορείτε, χαρειστε, πετάξτε εννοω κ την φιλη κτλ, δρομολογήστε την πώληση κ ψάξτε που θέλετε να ζήσετε. Μήπως θέλετε να φύγετε να πάτε σε νησί? στην επαρχια? στο εξωτερικό? Έχετε απόθεμα αγάπης να δώσετε ίσως σε ζωα? σε συνανθρώπους? (Τα παιδικά χωριά SOS)
Έχετε την ευκαιρία να ζήσετε την ζωή που δεν ζήσατε…δεν την έχουμε όλοι
Καλή τύχη σας ευχομαι
Εμένα η ιστορία μου θύμισε τη μαμά μου πάλι που έλεγε ότι πριν παντρευτεί με τον πατέρα μου, η πεθερά της, της έλεγε να μεταβιβάσει το σπίτι ΤΗΣ στον γιο της. Πράγμα που φυσικά δεν έγινε ποτέ και μόνο γέλασε όταν της το είπε. Έτσι έχω εγώ αυτό το σπιτάκι. Λόγω της μαμάς μου έχω ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μου και θα την ευχαριστώ πάντα που μου το έγραψε. Ξέρω επίσης ζευγάρια φίλων μου με παιδιά, που είναι σε σκέψεις να αγοράσουν ή να φτιάξουν σπίτι, ότι το σπίτι γράφεται στο όνομα της μάνας ή του παιδιού κιόλας… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που ξέρετε ή βλέπετε σε ζευγάρια φίλων με παιδιά είναι αυτό που θα θέλατε να συμβαίνει.
Πολλά θα ήθελα. Δεν είμαι τόσο τυχερή. Προφανώς και ο μικρόκοσμος μου δεν είναι όλος ο κόσμος. Δεν είναι κακό όμως να φωτίζουμε τα καλά παραδείγματα που συμβαίνουν στον μικρόκοσμο μας. Έλα, χαμογέλα..
H φίλη που μόνο μας σχολιάζει και ασκεί κριτική, ενώ εσύ δεν μπορείς να πεις τίποτα στην ίδια, δεν είναι φίλη. Δεκανίκι είναι και μάλιστα σπασμένο. Πόσο να αντέξει; Φίλους μπορείς να αποκτήσεις εκεί που δεν το περιμένεις. Μην απελπίζεσαι.
Οι κρίσιμες καταστάσεις στη ζωή μας είναι μια καλή ευκαιρία για ξεσκαρτάρισμα γενικότερα.
Η ζωη κυλαει και αλλαζει, και καποια πραγματα τα αφηνουμε πισω μας οταν ειμαστε ετοιμες. Στη θεση σου κι εγω θα το πουλουσα το σπιτι και θα επαιρνα κατι μικρο, φωτεινο και ομορφο. Συμφωνω απολυτα, εφοσον εχουμε εξασφαλισει μια ανετη διαβιωση, δε χρειαζομαστε πολλα υλικα αγαθα για να νιωθουμε ομορφα. Ναι, θα το πουλουσα το σπιτι για μια νεα αρχη. Οσο για τη φιλη, ανεφερες οτι νιωθεις πιο ομορφα χωρις αυτην. Δε νομιζω οτι θα σου στεκοταν σε δυσκολη στιγμη ουτως η αλλως, οπως φαινεται σε αυτη την φιλια υπαρχεις για να απορροφας τα δικα της συναισθηματα και κομπλεξ. Σου… Διαβάστε περισσότερα »
Έχετε κολλήσει σε συνήθειες και νοοτροπία, πάρτε το αλλιώς. Φυσικά πουλήστε το σπίτι και πάρτε μικρότερο, είναι απλά κεφάλαιο προς χρήση σας να το χρησιμοποιήσετε όπως σας βολεύει. Συμφωνώ για τις ανθρώπινες σχέσεις, μάλιστα διάβασα πρόσφατα για μία έρευνα που εξέτασαν ποιοι παράγοντες αυξάνανε περισσότερο το προσδόκιμο ζωής, η άσκηση πχ ήταν κάπου 6η, ποιο πάνω ήταν τα εμβόλιο γρίπης, μετά το να μην πίνει και καπνίζει κάποιος, το δεύτερο σημαντικότερο ήταν το άμεσο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον και το πρώτο ήταν οι απλές καθημερινές επαφές του στυλ να πούμε κουβέντα με τον μανάβη, με την γειτόνισσα, να βλέπουμε ανθρώπους… Διαβάστε περισσότερα »
εγώ δεν κατάλαβα…
τα βάζεις με τον νεκρό?γιατί ήταν υποχρεωμένος να σας εξασφαλίσει σπίτι?
από ότι κατάλαβα,πηρε δάνειο,αγορασε σπίτι,το πλήρωνε πέθανε.
έπρεπε να πει τον χάρο,σταματα και έλα σε 30 χρόνια?
συγνώμη αλλά βλέπω ένα χάος στην σκέψη..
καλές οι αναμνήσεις,καλα τα συναισθήματα αλλά δες πρακτικά και νομικά πως μπορείς να διευκολυνθείς.
αφού τα λύσεις αυτά αναθεώρησε και ποια άτομα έχεις δίπλα σου..
μεγάλη είσαι ηλικιακά,ωριμασε λίγο.
Μια χαρά νεύρα μπορείς να έχεις με νεκρό. Όταν ανοίγουν οι διαθήκες συχνά φαίνεται ποιους είχαν ως προτεραιότητα και ποιους δούλευαν οι μακαρίτες. Ναι, δεν έχει υποχρέωση κανένας να σε εξασφαλίσει αλλά σκέψου πχ ένας γονιός με δύο παιδιά που έχουν νορμαλ σχέσεις κλπ να τα αφήσει όλα στο ένα ενώ εν ζωή έκανε τουμπεκί (γιατί αφού πεθάνεις χέστηκες, δεν υπαρχουν ευθύνες να αναλάβεις) – Δεν θα νιώσει ότι η σχέση είναι διαφορετική; Ότι το νοιαζόταν λιγότερο και δεν είχε τα “κότσια” να το πει εν ζωή; Όταν πεθαίνει κάποιος δεν αγιοποιείται. Ειδικά τότε μπορούν να βγουν πολλά στη φόρα.… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπηρό.
Δεν υπάρχει δίκαιη μοιρασιά, ποτέ δε θα μοιάζει δίκαιη.
καταλαβαίνω τι λες και συμφωνώ αλλά εδώ είναι άλλο .
ακόμη και θέμα κακοδιαχείρισης να υπήρχε πριν τον θάνατο,ειναι άκυρο να πούμε κάτι τώρα,
δυστυχώς μονόδρομος είναι να τα βάλει όλα πίσω και να δει τι την συμφέρει μόνο με την λογική..
Το χάος στην σκέψη μήπως ,λέω ,μηπως είναι από το πένθος και τις δυσκολίες;
Εγώ δεν κατάλαβα. Αφου ο μακαρίτης σύζυγος σας δεν σας άφησε το σπίτι, εσείς γιατί πληρώνετε τις δόσεις του δανείου, για ένα σπίτι που το άφησε σε κάποιον άλλο;
Εννοεί “καθαρό” δίχως χρέη φαντάζομαι.