Πριν κάμποσα χρόνια, δεν ήταν έτσι. Δουλευαν μόνο όσοι πραγματικά δε βγαίνανε. Λιγότερες ανάγκες βέβαια τότε.
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Λέμε στους νέους κυνήγα τα ονειρά σου. Απ’ το πολύ κυνήγι έχουν αρχίσει οι νέοι να δουλεύουν με το που αποφοιτούν όσο περιμένουν να βγουνε τα αποτελέσματα των εξετάσεων, αγχώνονται αν θα βγάζουν λεφτά μετά, εννοείται θα δουλεύουν και ως φοιτητές, και μπαίνουν στο λούκι από τα 18. Πριν κάμποσα χρόνια, δεν ήταν έτσι. Δουλευαν μόνο όσοι πραγματικά δε βγαίνανε. Λιγότερες ανάγκες βέβαια τότε. Καφές ή στο σπίτι ή στην καφετέρια, όχι ντελίβερυ, όχι συνδρομές, όχι skroutz poins και boxnow, όχι μανικιουρ και κομμωτηριο κάθε βδομάδα.Και περνούσαν φανταστικά. Τώρα άγχος, σύγκριση, ημικατάθλιψη. Δε μ’αρέσει αυτό που βλέπω. Δεν ξέρω κιολας. Το βλέπετε κι εσείς;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ζωή
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Το βλέπουμε κι εμείς, μας απασχολεί. Είναι ένα καυτό θέμα. Ωστόσο δεν πιστεύω ότι είναι απλώς θέμα σύγκρισης κι ακριβότερων απαιτήσεων από την καθημερινότητα. Δεν ήταν ειδυλλιακά στο εξωραϊσμένο παρελθόν, παρόλο που όπως φαίνεται για μια ενδιάμεση γενιά στην Ελλάδα τουλάχιστον (εκεί στα 80s-90s) υπήρχαν περισσότερα πλεονεκτήματα από μειονεκτήματα. Ο κόσμος μας όμως έχει αλλάξει άρδην. Πρώτα με την 9/11, μετά με την διεθνή και εντόπια οικονομική κρίση, κατόπιν με την πανδημία και τώρα με την γεωπολιτική αποσταθεροποίηση. Τα έχω ξαναπεί. Οι βεβαιότητες του άλλοτε έχουν γίνει αμφιβολίες του σήμερα. Η νέα γενιά έχει μοιραστεί κακό χαρτί. Το θέμα είναι τι κάνεις με το χαρτί που έχεις, όχι να συγκρίνεις με τους άλλους.
Οι ειδικοί λένε ότι οι millennials πρώτοι το βίωσαν αυτό, τη βεβαιότητα ότι θα ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους. Αντιμετωπίζουν πρωτοφανείς οικονομικές δυσκολίες, οι οποίες οδηγούν πολλούς σε χειρότερη οικονομική θέση από τους γονείς τους στην ίδια ηλικία. Ενώ έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο, το αυξανόμενο κόστος στέγασης, οι στάσιμοι μισθοί και το υψηλό φοιτητικό χρέος (στις ΗΠΑ) έχουν καθυστερήσει σημαντικά ορόσημα όπως η απόκτηση κατοικίας και η οικοδόμηση πλούτου, ενώ στην Ελλάδα ειδικά η συνθήκη που ζουν συντελεί στο θέμα του δημογραφικού. H genZ όμως που είναι νεότερη έχει κάποια πλεονεκτήματα. Ενώ αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα οικονομικά εμπόδια και προκλήσεις ψυχικής υγείας σε σχέση με προηγούμενες γενιές, επωφελούνται επίσης από πρωτοφανείς τεχνολογικές εξελίξεις στις οποίες είναι κοινωνοί από την κούνια, καλύτερη ευελιξία στον χώρο εργασίας και μεγαλύτερη κοινωνική ισότητα στο περιβάλλον που κινούνται. Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις. Ας προσπαθήσουμε γενικά να μην κουνάμε το δάχτυλο και να ακούμε, κι εμείς βοηθιόμαστε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτό με τα νύχια ρε κορίτσια που σε ρωτούν: “τι χρώμα να τα βάψω, γιατί μου είπε η νυχού ότι είναι καιρός για ανανέωση”;! Νομίζω και millennials και genZ έχουν καταντήσει να έχουν σχέση με την νυχού τους.
Νερό στο μύλο της κατανάλωσης τα νύχια. Δείχνει ότι υπάρχει διαθέσιμο εισόδημα προς τα εξω!
Εγώ δεν κάνω ποτέ νύχια, 1-2 φορές τον χρόνο μανικιούρ πεντικιούρ. Κάθε 5-6 μήνες μόνο κομμωτήριο. Δεν μπορώ να τα βλέπω αυτά τα απαίσια τεράστια νύχια, καταρχάς είναι άβολα, είσαι σχεδόν κουλός με τόσο μακριά νύχια, άσε που είναι και επικίνδυνα να βγάλεις κάνα μάτι.
Και εγώ τα έβγαλα και βρήκα την υγειά μου και στα νύχια μου και στη τσέπη μου. Πέρασα μια φάση που έκανα τζελ για κάνα χρόνο όμως δεν νομίζω να τα ξανακάνω.
Φουρνάκι, βερνικακι και με 20 ευρώ την βγάζεις για 2 χρόνια. Μέχρι και εγώ που είμαι κουλή τα καταφέρνω.
Δεν θέλω να σας τρομάξω, αλλα υπαρχουν ακαδημαϊκά άρθρα που αποδεικνύουν οτι το UV απο τα φουρνακια καταστρέφει δερμα κ DNA. Οποτε όσο λιγότερο (καλυτερα κ καθολου) τόσο το καλύτερο.
Η μεγάλη διαφορά είναι στην ..ψυχολογία. Αναφέρομαι για χάρη της συζήτησης σε όσες και όσους έμπαιναν στον εργασιακό στίβο τη δεκαετία του 90, ας πούμε ..προς τα μέσα της) σε σχέση με όσες και όσους μπαίνουν σήμερα. Ας πούμε στα παιδιά των πρώτων. Και στις 2 περιπτώσεις με την υπόθεση ότι έμπαιναν αφού είχαν ολοκληρώσει έναν βασικό κύκλο σπουδών σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Και τότε υπήρχαν πολλές περιπτώσεις που έκαναν εποχιακές δουλειές, άλλοι από ανάγκη, άλλοι για το χαρτζηλίκι (ή το ..παντεσπάνι) και τότε υπήρχαν περιπτώσεις ανθρώπων που ετεροαπασχολούνταν μέχρι να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους και να βγουν στην Αγορά αναζητώντας… Διαβάστε περισσότερα »
Να προσθέσω και τις πρωτοφανείς δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι σήμερα στις σχέσεις, καθώς και γενικά μια έλλειψη χαράς και ζωντάνιας στην κοινωνία, κάτι που δεν υπήρχε στα 90s. Διορθώστε με αν κάνω λάθος, ίσως βλέπω τα 90s με τα μάτια του παιδιού που ήμουν τότε, αλλά υπήρχε τότε τόση κατήφεια και φλερτ με την κατάθλιψη;
it’s the disease of the age.. χαχα Συμφωνω. κι εγω τα 90s ως παιδι τα εχω ζησει (κι αυτό πολύ λιγο, το 95 εχω γεννηθει). Ηταν παντως υποτίθεται και η generation x (οι τότε νέοι) η γεννια της μελαγχολιας. Δεν είχε δηλ αυτή την ‘αισιοδοξια’ που είχαν τα παιδια των λουλουδιων, ειχαν όμως νομιζω ακομα τις ‘ιδεες’ τους, τις ιδεες του μάη. Συν μια καποια μελαγχολια βεβαια, γιατι ειχαν ματαιωθει όλα αυτα. Αλλά, δεν ξερω, τη μελαγχολια τη διοχετευαν καπως. θες στην πολιτική δραση, θες στη μουσικη, κάπως ρε παιδι μου. Ηταν μια μελαγχολια που εβρισκε σημείο επαφης με άλλους… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι, δεν κάνετε λάθος.
Φυσικά αναφέρομαι (και αναφερόμαστε) σε μία τάση που επηρέαζε το γενικό κλίμα, δεν ήταν πάντα και παντού έτσι.
Όμως αν θεωρείς ότι έχεις πολλές εναλλακτικές μπροστά σου, δεν παγιδεύεσαι έυκολα στην ανάγκη να υποχωρείς παντού.
Και αυτό μετακυλίεται και στα διαπροσωπικά.
Οπότε μία αισιόδοξη ματιά πάταγε και σε ..υλική βάση.
Το ότι αυτό αποδείτηκε φενάκη δεν έχει σημασία, ίσα ίσα, αιτιολογεί και γιατί σήμερα η δική μου γενιά στέκεται ..ενεή απέναντι στις προκλήσεις για τον εαυτό της και την επόμενη (τα παιδιά μας).
Ισχύει. Δεν είναι τυχαίο που τα οικονομικά είναι κοινωνική επιστήμη. Ούτε η ανάπτυξη της οικονομικής ψυχολοχίας, της συμπεριφορικής οικονομικής κ της νευροοικονομίας τα τελευταία χρόνια
Έχω καταλήξει (προς ώρας και μέχρι ..τούδε 🙂 ) ότι δεν είναι καθόλου επιστήμη με την ..παραδοσιακή έννοια. Ούτε κοινωνική, ούτε τίποτα! Και μπορεί να φανει ότι το λέω επειδή με παίρνει (το έχω σκεφτεί και εγώ ότι μπορεί να πουλάω τζάμπα μαγκιά) επειδή ..πέρασα και από εκεί, όχι όμως ως ενασχόληση με το κύριο ακαδημαϊκό αντικείμενο, αλλά ως ..παραφερνάλιο, άρα μπορούσα να εμφανίζομαι ..λαρτζ και άουτσάιντερ εκ του ασφαλούς, όμως ακόμη και έτσι ..έχει μία βάση. Άλλωστε τάπε και ο ..Κάρολος (το κριτική της πολιτικής οικονομίας δεν είναι φλώρικη και πολιτικά ορθή κριτική, τους ..άλλαξε τον αδόξαστο των οικονομολόγων… Διαβάστε περισσότερα »
Όντως εμείς ζούσαμε ανέμελα η εφηβεία στα 00′ ήταν αλλιώς κ μετά δεν είχαμε έννοιες δεν είχαμε ανάγκη κ δε το λέω εγώ που είχαμε μια Α οικονομική τάξη το έβλεπα κ σε συνομηλίκους που οι γονείς είχαν χαμηλότερο εισόδημα. Βγαίναμε έξω 2 φορές την εβδομάδα αλλά ήμασταν κάθε μερα σε σπίτια φίλων τρώγαμε παρέα ακόμα κ μια μπύρα στο χέρι στην πλατεία μετά τα μεσάνυχτα. Όχι δεν υπήρχε ανάγκη να δουλέψουμε δηλαδή σε όλη την παρέα μόνο ένα κορίτσι δούλευε από πολύ μικρή ηλικία που οι γονείς του το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Όμως αυτό δεν συνεπάγεται ότι μετά… Διαβάστε περισσότερα »