Βίντεο στο insta, οικογένεια στη Σκανδιναβία όπου τα παιδιά (δημοτικού) είχαν μόλις γυρίσει σπίτι. Τους είπαν να πλυθούν, να βγάλουν ρούχα για την επόμενη ημέρα και να ετοιμάσουν σαντουιτς. Εγώ ποτέ σε 12 χρόνια σχολείου δεν έκανα μόνη μου το κολατσιό μου!
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα, γεια σας κορίτσια!
Ευχαριστώ που υπάρχετε όλες!
Θα γίνω μαμά (μάλλον δηλαδή) γιατί είμαι ακόμη στο πρώτο τρίμηνο και δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί, αλλά έστω ότι όλα πάνε καλά, με προβληματίζει το εξής από γνωστούς, ότι η ζωή μετά την έλευση ενός παιδιού περιστρέφεται γύρω από αυτό, οι γονείς παραγκωνίζουν τον εαυτό και τη σχέση τους. Τα παιδιά γίνονται μαλθακά και κακομαθημένα, οι γονείς δικαιωματιστές.
Έβλεπα ένα βιντεάκι τις προάλλες στο insta και έδειχνε μια οικογένεια κάπου στη Σκανδιναβία όπου τα παιδιά (δημοτικού) είχαν μόλις γυρίσει σπίτι. Οι γονείς τους είπαν να πλυθούν, να βγάλουν ρούχα για την επόμενη ημέρα και να ετοιμάσουν τα σαντουιτς τους για το σχολείο. Σκέφτηκα ότι εγώ ποτέ σε 12 χρόνια σχολείου δεν έκανα μόνη μου το κολατσιό μου, πάντα ήταν έτοιμο από τους γονείς. Τα παιδιά αφού έφαγαν βραδινό, να ξεπλύνουν τα πιάτα τους και μετά να καθαρίσουν τα φρούτα τους για απογευματινό. Και σκέφτομαι ότι μήπως στην Ελλάδα έχουμε υιοθετήσει έναν τρόπο μεγαλώματος που οι γονείς είναι δούλοι των παιδιών; Κι εμένα δηλαδή κάπως έτσι με μεγάλωσαν.
Στο μεταξύ κι εγώ σαν άνθρωπος έχω σαν love language την φροντίδα. Στον άντρα μου τον πρώτο καιρό που μείναμε μαζί έκανα φαγητά, γλυκά, όλες τις δουλειές του σπιτιού και γενικά υπηρεσίες… Έχει διορθωθεί αυτό πλέον βέβαια. Αλλά φοβάμαι μην γίνουν τα ίδια με τα παιδιά, πιστεύω ότι είναι καλό τα παιδιά να μεγαλωνουν με μια αυτονομία, πιστη στις δυναμεις τους και ανάληψη ευθύνης πυο στην Ελλάδα δεν το κάνουμε κακά τα ψέματα. Έχετε να συμβουλεύσετε κάτι;
ΑΠΟ ΤΗΝ – GORIDDD
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Με το καλό το μωράκι σου! Γερή να είσαι κι όλα καλά να σας πάνε.
Στο ζήτημα. Αχ, αυτό το εξιδανικευμένο εξωτερικό, και δη οι χώρες της βορείου Ευρώπης όπου οι μισθοί ρέουν, το κράτος είναι πατερούλης, οι άντρες είναι φεμινιστές και τα παιδιά λειτουργούν σύμφωνα με τις οδηγίες από το εργοστάσιο. Όποιος έχει ζήσει εκεί θα σου πει ότι δεν είναι επακριβώς έτσι. Υπάρχει εν μέρει αλήθεια, αλλά πουθενά δεν είναι ιδανικά. Κι επειδή έχει σημασία για την σημερινή συζήτηση το θέμα της ανατροφής των παιδιών θα σου πω το εξής.
Σε χώρες του βορρά υπάρχει έντονος αλκοολισμός των γονιών, ως εκ τούτου είναι συχνή η παραμέληση των ανηλίκων. (Μην αρχίσουμε τώρα με στατιστικά, μπάλα στην εξέδρα κι έτσι, βλέπω αυτό). Κι αν τέλος πάντων δεν είναι τεχνικά ομιλώντας αλκοολισμός, πάντως το ποτό είναι κανονικότητα. Τα ανήλικα λοιπόν είναι κάπως αναγκασμένα να αυτορυθμίζονται και να αναλαμβάνουν κάποιες ευθύνες, υποθέτω. Άσε που μπορεί το βίντεο να τα έπιασε απλώς σε μια καλή μέρα, ενώ άλλη μέρα να είχαν tantrums, πείσματα, κακή διάθεση, κακό συντονισμό. Ποιά παιδιά είναι κάθε μέρα στρατιωτάκια; Επίσης ενώ στην χώρα μας το ξύλο θεωρείται (και είναι!) κακοποίηση και κανείς δεν το εγκρίνει πρακτικά μιλώντας εδώ και τουλάχιστον 45 χρόνια, στο εξωτερικό στην βόρεια Ευρώπη μέχρι όχι πάρα πολύ παλιά (ας δούμε εδώ πχ.) δεν ήταν και τόσο κατακριτέο. Όταν θέλεις να γίνει μια δουλειά άμεσα η επικρεμάμενη απειλή ξύλου (ή αυστηρής τιμωρίας) είναι καταπληκτικά γρήγορος τρόπος υπακοής. Όμως το ζήτημα είναι ότι φυσικά και δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος!! Η άλλη μέθοδος ωστόσο, η παιδαγωγική, την οποία εξυπακούεται ότι προκρίνω ως τη μόνη μέθοδο, δεν εγγυάται αποτελέσματα, είναι πολυπαραγοντικό το ζήτημα.
Έχεις, ας πούμε, μια οικογένεια με δυο παιδιά. Ίδιου φύλου, ίδιας διαπαιδαγώγησης, ίδιας φροντίδας, πολύ κοντινών ηλικιών. Κι όμως το ένα πάει πάντα το πιάτο του στο νεροχύτη και το ξεβγάζει προχείρως να μην ξεραθεί (και φτιάχνει και σάντουιτς άμα λάχει), ενώ το άλλο αφήνει πάντα το πιάτο και το ποτήρι του όπου βρει. Όσο κι αν το νουθετείς, το ανταμοίβεις, «του βάζεις όρια». (Γελάω με την φράση αυτή, ειλικρινά σας το λέω, όποιος δεν έχει ζήσει την γονεϊκότητα δεν κατανοεί ή είναι τυχερός και του έλαχε το λεγόμενο «εύκολο» παιδί, ας μην διαπράττει την ύβριν να πιστεύει ότι είναι δική του επιτυχία -περισσότερα επ’αυτού στο τέλος της απάντησης). Απλώς έτσι είναι «καλωδιωμένο» το συγκεκριμένο παιδί και ποτέ δεν θα το πάει στο νεροχύτη από μόνο του. Θα ξεχαστεί, θα αγνοήσει, θα εστιάσει αλλού κάνοντας κάτι άλλο. Εστιάζουμε λοιπόν εμείς σε άλλα χαρίσματα κι ικανότητες που μπορεί να έχει αυτό το παιδί και αξιοποιούμε τον κερδισμένο χρόνο που μας παρέχει το άλλο παιδί.
Τα παιδιά δεν είναι και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να είναι ίδια. Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρότυπο σύμφωνα με το οποίο πρέπει να φέρονται ΟΛΑ τα παιδιά. Μας βολεύει να είναι σαν ρομποτάκια, να κάνουν τα πάντα μόνα τους, να υπακούουν, να έχουν «ανάληψη ευθύνης». Το επαινούμε και το ζηλεύουμε γιατί έτσι έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Και ποιος μας λέει ότι αν κάναμε ένα βιντεάκι με παιδάκια κάπως ανυπάκουα, που παίρνουν πρωτοβουλίες, που χρειάζονται αναλυτικές εξηγήσεις για κάθε εντολή που την αμφισβητούν, που δεν βασίζονται στην ατομική ευθύνη αλλά αξιώνουν την φροντίδα της άνωθεν εξουσίας επειδή αυτή είναι η δουλειά της στο κάτω κάτω (όπως το κράτος), δεν θα έβρισκαν ένθερμο κοινό να υποστηρίξει ότι μεγαλώνουμε τους ανεξάρτητους κι αυτόνομους πολίτες του αύριο που δεν θα είναι «πρόβατα του συστήματος»; See what I did there? Βλέπεις, υπάρχουν πάντοτε δύο όψεις για να δεις ένα ζήτημα. Απλά εστιάζουμε σε ό,τι ταιριάζει με τις δικές μας προκαταλήψεις και την βολή μας. Ωστόσο θα συμφωνήσω ότι η αυτοπεποίθηση, η πίστη στις δυνάμεις τους, είναι το πολυτιμότερο μάθημα που έχουμε να τους δώσουμε. Κι αυτό προϋποθέτει ότι θα λερώσουν, θα αποτύχουν, θα κάνουν ζημιές και θα μας ξεβολέψουν τελικώς. Και κάτι ακόμα ως τελικό συμπέρασμα για να μην στα πολυλογώ.
Δεν χρειάζεται να είσαι από πάνω από το παιδί 24/7 εφόσον μοιράζεσαι την φροντίδα του κι έχεις κάποια χρήματα και βοήθεια, δεν είναι ιδεατό το να είμαστε σκλάβοι των παιδιών, κακό τους κάνουμε μεσομακροπρόθεσμα και κακό κάνουμε και στον εαυτό μας. Συμφωνούμε. Ωστόσο όλα εξαρτώνται κι από το τι παιδί θα σου λάχει. Λαχνός είναι. Έρχονται με προεγγραφές στο σκληρό δίσκο. Είναι αλαζονεία να νομίζουμε ότι εμείς τα διαπλάθουμε. Εκείνα μας διαμορφώνουν τελικώς ώστε να γίνουμε οι κατάλληλοι γονείς για τις δικές τους προδιαγραφές. Έχουν γνώσιν οι φύλακες.
ΥΓ. Μην μου αρχίσετε τώρα στα σχόλια να λέτε ότι τα παιδιά έχουν «ξεφύγει» (έχουν!) σήμερα επειδή είναι ανορίωτα. Είναι ανορίωτα επειδή δεν ασχολούνται μαζί τους, είναι ξαμολυτά χωρίς έλεγχο ενώ γονείς είναι κολλημένοι πάνω από ένα κινητό. Το αντίθετο φταίει, όχι η υπερβολική φροντίδα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εντυπωσιακά πολλά στερεότυπα στην απάντηση της Ρένας για τη Σκανδιναβια που δεν μπαίνω στον κόπο ούτε να σχολιάσω. Τα παιδιά μου, ηλικίας δημοτικού, προφανώς και θα κάνουν μόνα τους το πρωινό και το κολατσιό, θα ετοιμάσουν τα ρούχα τους και τα πράγματα τους για το σχολείο. Αυτά σχεδόν σε καθημερινή βάση. Η κόρη μου που είναι έκτη δημοτικού μπορεί επίσης να μαγειρέψει εύκολα φαγητά, να κάνει κρέπες ή κάποιο απλό γλυκό για να κεράσει τους φίλους της, να βάλει πλυντήριο πιάτων και ρούχων και γενικά να καθαρίσει το σπίτι. Οχι, δεν την εκμεταλλεύομαι και προφανώς δεν τα κάνει σε καθημερινή… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο, όχι μπράβο! Πετύχατε εκεί που τόσες μανάδες αποτυγχάνουν. Πόσο περήφανη πρέπει να αισθάνεστε.
Μα δεν λέει αυτό η γυναίκα. Ανέφερε και ότι δεν είναι η εξαίρεση. Προφανώς αν βάλεις ως στόχο να είναι τα παιδιά πιο ανεξάρτητα, ένα ποσοστό θα τα καταφέρει. Στην ελλάδα τουλάχιστον όταν μεγαλώναμε εμείς, δεν ήταν αυτό προτεραιότητα.
Αυτό που θέλω εγώ να πω (ευθύνη μόνο για τον εαυτό μου αναλαμβάνω) είναι ότι στα αυτιά ορισμένων μανάδων (αλλά εδώ είναι safe space κι έχουν κι αυτές θέση) ακούγεται σαν το “εμάς δεν μας παρενόχλησαν/κακοποίησαν/βίασαν επειδή προσέχαμε!”. Σαν να οφείλεται σε δική τους στρατηγική κι όχι σε συνδυασμό τύχης και συνθηκών. Αυτό που ονομάτισα “ύβριν” με την αρχαιοελληνική έννοια στην απάντηση.
Δεν λέω ότι είχε κακή πρόθεση. Λέω ότι κάποια μαμά μπορεί να νιώσει ότι της γίνεται mum shaming.
Αυτό που λες είναι λίγο διαφορετικό πάντως. Άλλο να περιμένεις 1+1=2 αποτελέσματα στην διαπαιδαγώγηση και άλλο να λες ότι ό,τι και να κάνεις,θα καταλείξεις τα ίδια (προσέχεις δεν προσέχεις, μια κακιά στιγμή είμαστε από την παρενόχληση). Αν βάλεις το παιδί στην διαδικασία να ασχοληθεί με κάτι, πιο πιθανό (όχι 100%) να έχεις αποτέλεσμα προς τα εκεί από να αγνοήσεις τελείως αυτή τη δραστηριότητα. Και δεν σημαίνει καν ότι ο ένας είναι κακός και άλλος καλός γονιός. Για εμένα πχ το να κάνει το παιδί μου “δουλειές” θα το θεωρούσα ψιλοανούσιο για εκείνο (γιατί και εγώ με όλα στο χέρι μεγάλωσα… Διαβάστε περισσότερα »
Τύχη και συνθήκες που δεν τις επηρεάζουμε πάντα καθορίζουν το αποτέλεσμα. Απλά κάποιες φορές οι άνθρωποι παρεμβαίνουν στις συνθήκες πιο αποτελεσματικά κάποιες απλά αφήνονται. Μαμάδες που προωθούν με δυσκολίες και μαμάδες που απλά προειδοποιούν τα παιδιά για ώρες ενώ τα παιδιά κάνουν αυτό που θέλουν αυτά
Αυτό που προσπάθησα να πω είναι ότι το κοινωνικό πλαίσιο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των ανθρώπων και ότι μου φαίνεται απαράδεκτο οι απαντήσεις να είναι τόσο στερεοτυπικές για χώρες στις οποίες δεν έχετε ζήσει. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι εκεί τα πάντα είναι τέλεια. Επίσης προσπάθησα να απαντήσω με συγκεκριμένα παραδείγματα στην Goriddd ότι όντως στη Σκανδιναβια τα παιδιά αναλαμβάνουν και κάνουν πράγματα σε μικρότερες ηλικίες και προφανώς αυτό δεν οφείλεται στο ότι έχουν αλκοολικούς γονείς. Δεν είναι δική μου επιτυχία ότι τα παιδιά αποκτούν κάποιες δεξιότητες που δεν θα είχαν στην Ελλάδα, είναι αποτέλεσμα συνδυασμού πολλων… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ενδιαφέρουσα η απάντηση της Dimitras.
Αρχικά, τσέκαρε καμία το link Οι δέκα χώρες που πίνουν περισσότερο αλκοόλ στην Ευρώπη – ENOLOGY LAB; δεν αναφέρεται καμία σκανδιναβική χώρα…
Κι εγώ πιστεύω ότι η απάντηση της Ρένας είχε πολλά στερεότυπα. Δεν γίνεται όλοι να είναι αλκοολικοί και να παραμελούν τα παιδιά τους, ενώ παράλληλα στατιστικά της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών αποδεικνύουν θετικά στοιχεία. Είναι σα να λέμε ότι στην Ελλάδα είμαστε όλοι χαλαροί, τεμπέληδες κι όλη μέρα είμαστε στις ταβέρνες και κανουμε κέφι
Η απάντηση της Ρένας αφορά τους ντόπιους Β.Ευρωπαίους. Στην επαρχία ο λειτουργικός αλκοολισμός είναι συνήθης και οι ουσίες και το χασίς στις μργάλες πόλεις είναι χαλάρωση μετά που θα κοιμηθούν τα παιδιά ή έστω 1-2 φορές τον μήνα. Κάποιοι φίλοι μας πάνε ακόμα κλάμπινγκ. Και καλά κάνουν ειδικά αν έχπυν φροντίσει για την επόμενη μέρα που θα την περάσουν σε οριζόντια θέση. Σε έρευνα που έγινε, υπήρξε σαφής επιβεβαίωση ότι πολλοί Γερμανοί και Ολλανδοί γονέις δίνουν ηρεμιστικά στα παιδιά τους όπως οι γονείς και οι παππούδες τους έδιναν αλκοόλ. Κι αυτό εξηγεί σε μργάλο βαθμό τη συνπεριφορά των “ξανθών αγγέλων… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι υπάρχει διαφορά στην διαπαιδαγωγηση σε πολλες χωρες τις Ευρωπης . Ναι οι Ελληνες γονεις, και κυριως οι μανες ειμαστε πιο εξυπηρετικές μεχρι να μην ξερουν τα παιδια να βραδουν ενα ανγο μεχρι να φυγουν για σπουδες. Ναι, στην κεντρικη και βορεια που εχω ζησει , και στην ανατολικη ακομα πιο σκληρα,μεγαλωνουν τα παιδιά πιο αυτονομα απο παρα πολύ παλιά . Επειδή εχω ζησει και ζω ακομα δεν θα ξεχασω στο προνηπιο να παιρνω το παιδι μου το μεσημερι και να το ντύνω με τα ρούχα για εξω βιαστικά, ενω η Γερμανίδα μανα να περιμενει υπομονετικά κανωντας ηρεμες υποδειξεις πως… Διαβάστε περισσότερα »
Πες τα!
Ολα τέλεια θα πάνε! Με το καλό το μωράκι σου. Θέλω να σου πω μόνο πως σε ικετεύω για καλό ΤΟΥ παιδιού σου, κάνε το ανεξάρτητο. Η ελληνίδα μάνα με την υπερπροστασία καταστρέφει το παιδί. Είχα κολλητή , η μάνα της μόνο το κωλο δεν της σκούπιζε , αυτή 30. Ηταν ο ορισμός της απραγίας. Μην το κάνεις αυτό στο παιδί. Πέρα απ το ότι θα είσαι πάνω του μέχρι να φύγεις απ αυτή τη ζωή. Δεν θα στέκεται στα πόδια του μετά· πάντα θα ψάχνει δεκανίκι. Έχω τσακωθεί με την μάνα μου άπειρες φορές. Πάω στο πατρικό μου και… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι τόσα πράγματα που θεωρώ λάθος στην απάντηση της Ρένας και δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε, ειλικρινά, τη διάθεση να πιάσω. Θα αναφερθώ στο πιο προφανές κατά την άποψή μου που μπορεί κανείς ευκολα να το διαπιστώσει. Στην αρχή γινεται μία απόπειρα ερμηνείας του βιντεο με τα πειθαρχημένα παιδιά στη Σουηδία να “εξηγηθεί” με τον αλκοολισμό των γονιών στις βόρειες χώρες: “Σε χώρες του βορρά υπάρχει έντονος αλκοολισμός των γονιών, ως εκ τούτου είναι συχνή η παραμέληση των ανηλίκων. …… Τα ανήλικα λοιπόν είναι κάπως αναγκασμένα να αυτορυθμίζονται και να αναλαμβάνουν κάποιες ευθύνες, υποθέτω.” Και το ΥΓ γράφει: “Μην… Διαβάστε περισσότερα »
Ε α στο καλό! Με τσακώσατε!
Και εγώ δεν κατάλαβα που κολλάει η παραμάληση. Οκ, να μην θεοποιούμε κάποιες κουλτούρες φυσικά αλλά πχ Δανία-Σουηδία είναι στο τοπ 10 του UNICEF Innocenti ranking of child well-being. Ε φαντάζομαι με το φτωχό μου το μυαλό ότι κάτι θα κάνουν καλά.
Ρένα πόσα παιδιά έχεις;; χαχαχα… Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με την ανάλυση απάντηση σού!! Μεγάλωσα στην Αλβανία σε πολύτεκνη οικογένεια, οι γονείς μας δούλευαν από το πρωί ος το βράδυ καλοί χρυσοί αλλά δεν ήταν παρόν, σπάνια τις Κυριακές και τις γιορτές θυμάμαι να περνάμε χρόνο μαζί, απ οταν θυμάμαι τον εαυτό μου εγω και τα αδέρφια μου είχαμε ευθύνες στο σπίτι, ή μεγαλύτερη μαγειρεύε από τα 10 και οι υπόλοιποι είχαμε άλλες ευθύνες πλύσιμο άπλωμα μάζεμα ρούχων, στο χέρι παρακαλώ, δεν είχαμε πλυντήρια. Καθάρισμα σπιτιού, πότισμα εργασίες στον κήπο καλοκαίρι και χειμώνα, είχαμε ζώα οπότε φροντίδα αυτών… Διαβάστε περισσότερα »
Με το καλό το μωρό σου! Στα 12 μαγείρευα, εκανα ψωμί, αναβα ξυλοφουρνο, δούλευα στα χωράφια και γενικα έκανα πολλές δουλειές που στις πόλεις τα παιδιά ουτε τις φανταζονταν. Το ίδιο φυσικα έκαναν όλα τα παιδιά της περιοχής. Επίσης τρώγαμε και ξύλο “για να γίνουμε άνθρωποι”.
Δεν ξερω αν τελικά γίναμε άνθρωποι. Αυτο που ξερω σίγουρα ειναι πως κουβαλάμε ενα σωρό τραύματα και ψυχολογικά. Οχι δε θα ηθελα τα παιδιά μου να τα μεγαλώσω έτσι.
Βάλε καφέ να στα πω. Καταρχάς μην ψαρώνεις με το Ίνσταγκραμ. Αλήθεια τώρα, πιστεύεις θα ανέβαζαν τις 2856 φορές που τους είπαν να μαζέψουν τα πράγματά τους και δεν το έκαναν ή τη μία που όλα πήγαν ρολόι; Έχεις ως love language την φροντίδα και ταυτόχρονα θες να μεγαλώσεις ένα ανεξάρτητο παιδί. Αυτά δεν είναι απαραίτητα αλληλοαποκλειόμενα. Αρκεί να είναι όντως love language η φροντίδα, και όχι κάτι παραπάνω, όχι κάτι που πιστεύεις ότι οφείλεις να προσφέρεις με αυτοθυσία ως Μάνα αλλά και ως σύντροφος και όχι κάτι για το οποίο θα νιώθεις τύψεις αν δεν κάνεις. Γιατί αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
“Ήμουν η τέλεια μαμά μέχρι που έγινα μαμά”
Αρχικά θα συμφωνήσω απόλυτα με τη λογική των γονιών και τον έντονο αλκοολισμό σε Σκανδιναβία. Έχουμε φίλους από εκείνες της χώρες + Ολλανδία και δεν μπορείτε να φανταστείτε τις ποσότητες αλκοόλ που καταναλώνουν και τα θέματα που εχουν. Και γενικά αυτή η ανεξαρτησία, η μοναξια κι η απομόνωση δεν κάνουν και πολύ καλό. Και φυσικά τα παιδιά εκεί δεν γεννιούνται ήρεμα και χαλαρά. Τέλος πάντων, επειδή η γλώσσα της αγάπης της Ελληνίδας (και βαλκανιας και λατίνας) είναι η φροντίδα σε υπερβολικό βαθμό, προσπάθησε μη ξεφύγεις. Να μάθει από μικρό πχ να μαζεύει τα παιχνίδια ,να φοράει τα ρούχα του ,να… Διαβάστε περισσότερα »
Βέβαια σχετικά με τους Λατίνους, η φροντίδα είναι η γλώσσα της αγάπης και για της γυναίκες και για τους αντρες. Στην Ελλάδα πάλι μόνο οι γυναίκες εκπαιδεύονται σχετικά.
Ζω σε βορεια χωρα της Ευρωπης 15+, με 2 παιδια τα τελευταία χρόνια, και δεν πινω αλκοολ σχεδον ποτε. Πραγματικα αυτα τα σχολια και της Ρενας κ καποιων σχολιαστριων ειναι τελειως ανυποστατα…τι κριμα να καθεται καποιος να μεταφερει με τοση σιγουρια χαζομαρες! Κ να πω το εξης: στην Ελλαδα το ποσοστό αλκοολισμού καλα κρατει με τις ευλογιες παραδοσης (αγιο μου τσιπουρακι κλπ κλπ) για να μη μιλησω για την ανυπαρξία του Ελληνα πατερα απο το μεγαλωμα παιδιων, εδω και αιωνες! Κ μετα ως συνήθως μας φταιει το ξενο/εξωτερικο αλλα στο σπιτι μας γινεται ο χαμος..! Πραγματικά δεν ξερω τι σκεφτοταν… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγο με μπέρδεψε το πρώτο σκέλος της απάντησης. Ενώ γενικά συμφωνώ ότι έχουμε εξειδανικεύσει την Β. Ευρώπη, η συμπεριφορά των παιδιών που περιγράφει δεν είναι αρνητική. Δεν πιστεύω ότι είναι απαραίτητη αλλά επίσης δεν πιστεύω ότι ντε και καλά προκύπτει από αλκοολισμό ή ξύλο (που και στην Ελλάδα διαδεδομένο ήταν).
Πριν 30 χρονια η δασκάλα στο δημοτικό που πήγαινα χτύπαγε τα παιδιά στην Ελλάδα. Μια χαρά αποδεκτό ήταν.
Εγώ από δάσκαλους δεν το πέτυχα (μια 20ετία πριν) αλλά από γονείς ήταν φουλ συνηθισμένο εξ ου και τα αστεία με την “παντόφλα”.