Είχα γενικότερα μία μικρή ανασφάλεια καθώς σκεφτόμαστε με το σύντροφό μου να φύγουμε από την Αθήνα και να κάνω ίσως παιδί, προφανώς αυτό θέλει μεγάλο προγραμματισμό.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Επειδή είναι πολλές φορές που με έχετε όλες βοηθήσει στα ερωτήματά μου ήρθα να θέσω άλλο ένα!
Είμαι 31 και θα ήθελα να ξεκινήσω να βλέπω ειδικό για να διαχειριστώ κάποια άγχη μου και να βάλω μία τάξη στις σκέψεις μου, ελπίζοντας να διατηρήσω μια κάποια αισιοδοξία. Αυτά που με απασχολούν είναι η ανασφάλεια για το μέλλον. Να κάνω παιδιά; Θα είμαι υγιής στο μέλλον; Θα έχω λεφτά στο μέλλον; Θα έχω δουλειά στο μέλλον; κ.ο.κ. Είχα γενικότερα μία μικρή ανασφάλεια καθώς σκεφτόμαστε με το σύντροφό μου να φύγουμε από την Αθήνα και προφανώς αυτό θέλει μεγάλο προγραμματισμό.
Το θέμα είναι ότι μόλις διαγνώστηκα με ένα θέμα υγείας από αυτά που μπορεί και να σου δημιουργήσουν μεγάλο μόνιμο πρόβλημα, μπορεί και όχι, μπορεί αργά, μπορεί γρήγορα, και με συμβούλευσαν να κάνω πλάνο για το πότε να μείνω έγκυος για να κανονιστούν ανάλογα οι θεραπείες. Επομένως έχω άλλο ένα σημείο ανασφάλειας που δεν ξέρω αν και πότε θα εχω σημαντικά προβλήματα υγείας.
Από την άλλη ποτέ δεν ξέρεις αν θα έχεις σημαντικά προβλήματα υγείας, άρα τουλάχιστον τώρα ξέρεις τι έχεις και το παρακολουθείς. Αυτό μου λέει ο σύντροφός μου για να νιώσω καλύτερα και αλλά δεν με βοηθάει πολύ γιατί οι πιθανότητές μου να πάθω κάτι είναι μεγαλύτερες. Τέλος πάντων, προφανώς αν έχετε κάτι να μου πείτε και να με καθησυχάσετε είναι ευπρόσδεκτο, όμως το ερώτημα αφορά τι είδους ειδικό ψυχικής υγείας να αναζητήσω διότι η αναζήτηση στο google ας πούμε μου δείχνει διάφορες ειδικότητες και δεν εχω βρει τρόπο να καταλήξω ποια μου ταιριάζει. Μπορεί να σας φαίνεται περίεργο αλλά δεν έχω ιδέα για τον κλάδο αυτό και δεν ξέρω καν τι να αναζητήσω.
υγ: δεν ονομάζω το το θέμα υγείας διότι δεν είμαι σε καλή φάση να διαβάσω κάτι που ίσως δε θέλω να ξέρω αυτή τη στιγμή
ΑΠΟ ΤΟΝ – posistivo
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Έχω καταλήξει με την πείρα ότι πάμπολλα ζητήματα στη ζωή έχουν να κάνουν με τον έλεγχο. Ποιος τον παίρνει, ποιος τον δίνει, πόσο μπορεί να ασκηθεί, πότε πρέπει να εγκατείψουμε την ιδέα του, πώς θα μάθουμε να διαχωρίζουμε ποια ζητήματα ελέγχονται και ποια όχι. Όλα αυτά. Δεν είναι εύκολο, δεν αντιλέγω. Περνάς μια μικρή περίοδο πένθους της χαμένης ψευδαίσθησης αθανασίας που έχουμε όλοι ως πολύ νέοι άνθρωποι, δεν το περνάνε όλοι στην ζωή αυτό, όσοι όμως το περνάνε, σε διαβεβαιώ, βγαίνουν πιο δυνατοί ψυχικά, ατσαλώνονται.
Υπάρχουν στην δική σου περίπτωση ζητήματα που ελέγχεις κι άλλα που δεν ελέγχεις και δεν χρειάζεται ο ειδικός για να στο πει αυτό. Δεν ελέγχεις την ύπαρξη του θέματος υγείας, ελέγχεις όμως την διαχείριση του θέματος υγείας. Δεν ελέγχεις αν θα έχεις λεφτά ή δουλειά στο μέλλον, ελέγχεις όμως τι προφυλάξεις θα πάρεις τώρα ώστε να εξασφαλιστείς (πχ. ένα ασφαλιστικό/συνταξιοδοτικό πρόγραμμα για το μέλλον, με την δυνατότητα disability clause για ανικανότητα για εργασία -θα στα εξηγήσουν σύμβουλοι ασφάλειας. Δες κι αυτό από ΕΦΚΑ.) Δεν ελέγχεις τι σου λέει ο σύντροφός σου, για να σε καθησυχάσει, ελέγχεις όμως τι μπορείς να εξηγήσεις εσύ για το ζήτημα και πώς θα αφήσεις να σε επηρεάσει. Δεν ελέγχεις τι θα βρεις μετακομίζοντας πρακτικά, ελέγχεις όμως να πάτε σε ένα μέρος που θα υπάρχουν οι υποδομές όπου θα μπορείς να υποστηριχθείς ιατρικά σε τυχόν απρόοπτα. Δεν ελέγχεις τις εξελίξεις της επιστήμης, όμως ελέγχεις την δυνατότητα να πάρεις πληροφορημένες αποφάσεις, κάτι που παλιότερα δεν υπήρχε καν.
Όλα αυτά πρέπει να σε ενδυναμώσουν, δεν είσαι τελείως αβοήθητη, κατέχεις ακόμη εν μέρει έλεγχο. Shit happens, αλλά δεν είμαστε επί ξύλου κρεμάμενοι, έχουμε περιθώρια να επέμβουμε στρατηγικά. Η λέξη στρατηγική είναι υποτιμημένη, εξασφαλίζει όμως την ευχάριστη εκείνη συνθήκη να νιώθουμε καλά με την συνείδησή μας, ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε. Ο ειδικός δεν θα σε βοηθήσει στον έλεγχο επί της ουσίας (δεν μπορεί να το κάνει, δεν είναι μάγος!), θα σε βοηθήσει ενδεχομένως στην διαχείριση του πένθους που περιέγραψα. Η γνωσιακή συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία είναι η συντομότερη σε γενικές γραμμές, η πιο «πρακτική». Αφού έχεις κι άλλα να σε απασχολούν αυτή τη στιγμή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μην πας επαρχία χωρις πρώτα να βρεις σταθερή δουλειά και φρόντισε να έχεις ασφάλιση ώστε να καλύπτονται οι θεραπείες και τα ιατρικά έξοδα. Δε χρειάζεται κάποιο ακριβό ιδιωτικό πρόγραμμα, αρκεί να ασφαλιζεσαι στον εφκα ως εργαζόμενη για να έχεις μελλοντικά και τη δυνατότητα αναπηρικής σύνταξης αν χρειαστεί να αποχωρήσεις από την εργασία σου πριν το προβλεπόμενο όριο ηλικίας. Προς το παρόν ακολουθείς τις οδηγίες των γιατρών. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που έχεις εφόσον όμως μπορεί να μην προκαλέσει ποτέ πρόβλημα δε χρειάζεται να σκέφτεσαι αρνητικά από τώρα. Έχω δύο αυτοανοσα ιστορικό καρκίνου που ξεπέρασα και πρόβλημα με την καρδιά… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω ένα πρόβλημα που οδηγεί σε αναπηρία όπως και να ‘χει, απλά ο χρόνος διαφέρει. Βλέπω τον πατέρα μου όλη μου τη ζωή, και όταν διαγνώστηκα (στα 15), ήξερα το μέλλον, κι ας μου έλεγαν ότι “δεν είναι όλοι το ίδιο”, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα, απλά δεν θέλουν να σε απελπίσουν τελείως. Έχω θυμώσει τόσες πολλές φορές με τον πατέρα μου που αποφάσισε να με φέρει σε αυτές τις καταστάσεις, γιατί ακόμη κι αν δεν ήταν κληρονομικό (δεν έχει αποδειχτεί ιατρικά πως είναι αλλά εμπειρικά το έχω δει αμέτρητες φορές να τρέχει σε οικογένειες), είδα καταστάσεις που και ενήλικας… Διαβάστε περισσότερα »
Aν σε καθησυχάζει κάπως, μπορείς να σκεφτείς με βεβαιότητα πως οι περισσότεροι ανθρωποι δεν κατονομάζουν προβλήματα απείρως ελαφρότερα απ’τα δικά σου, μέχρι το βαθύ γήρας! Οπότε είναι απολύτως αναμενόμενο τούτη τη κρίσιμη περίόδο να φοβάσαι και να προβάλλεις στο μέλλον ανεπεξεργαστα συναισθήματα και διαισθήσεις που προυπήρχαν με τη διαφορά όμως πως πλέον “δικαιωματικά” υποστασιοπούνται στη κλινική οντότητα που διαμορφώθηκε. Έχοντας ασθενήσει βαριά (καρδιολογικά προβλήματα) θα σου πώ μόνο πως στη δική μου περίπτωση περισσότερο με συγκλόνισε πως όλη μου η ταυτότητα τέθηκε εν αμφιβόλω, όλες μου γνωστικές/σχεσιακές/ψυχολογικές/υπαρξιακές (προ)καταλήψεις, με κατέλαβαν αφου το -προ- εξήλθε με την αναγγελία των μαντάτων, στην… Διαβάστε περισσότερα »
Ο έλεγχος που αναφέρεται αποσκοπεί στην ασφάλεια, στη σιγουριά.
Ο άνθρωπος από τα πρώτα που επιζητά είναι η ασφάλεια, παντός είδους.
Positivo, είναι θετικό που είσαι θετική.
Έχεις τα δεδομένα σου, οργανώσου, κάνε τις επιλογές σου κι όλα καλά θα πάνε.
Δεν κατάλαβα καλά αν το θέμα υγείας που προέκυψε είναι ψυχολογικό, ή αν πρόκειται για κάτι άλλο και παράλληλα χρειάζεσαι ψυχική υποστήριξη από ειδικό. Όπως και να έχει, επειδή στην Ελλάδα δεν διασφαλίζεται ότι όποιος έχει γραφείο είναι ψυχοθεραπευτής, θα σου πρότεινα να επιλέξεις έναν επαγγελματία με τίτλο «ψυχολόγος -ψυχοθεραπευτής» που έχει πτυχίο στην ψυχολογία, μεταπτυχιακό στην ψυχοθεραπεία, και είναι εγγεγραμμένος και σε κάποιον σύλλογο. Γράφω για μεταπτυχιακό, γιατί πολλοί έχουν κάνει απλά εκπαίδευση σεμιναριακού τύπου σε κάποια θεραπευτική προσέγγιση. Συμφωνώ με τη Ρενα ότι η γνωσιακή προσέγγιση ενδείκνυται σε περιπτώσεις άγχους. Αν ο ψυχολογος – ψυχοθεραπευτής πέρα από το… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι όλα ψυχολογικά, έλεος. Αναφέρεται σε σωματικό.