Ολόκληρη ζωή μαζεύονταν, ολόκληρη ζωή διηγούνται.
______________
Η ιστορία της Μαλου όπως την ξεχώρισα σήμερα
Τι κάνει κάνεις με τα αναμνηστικά της ζωής συγγενούς που πέθανε και αφήνει πίσω του γράμματα από παλιούς έρωτες, φίλους, γραπτά, μελέτες, ποιήματα και διάφορα άλλα πράγματα συναισθηματικής αξίας για αυτόν, αλλά που είχανε συμβεί πριν από 60-70 χρόνια και δεν αφορούν τους κληρονόμους;;;; Δε τα πετάς εύκολα. Αλλά τι άλλο να κάνεις;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαλου
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Πόσο κρίμα όταν το έργο μιας ζωής μένει πίσω κι είναι δύσκολο να εκτιμηθεί.
Νομίζω έχεις κάτι περισσότερο από απλώς προσωπικά αντικείμενα του εκλιπόντος/της εκλιπούσης στα χέρια σου (αναφέρεις τον συγγενή, όχι το γένος του). Έχεις πνευματικό κάματο αποτυπωμένο σε χειρόγραφα.
Πώς θα σου φαινόταν να κάνεις μια οργάνωση, καταγραφή και κατηγοριοποίηση των αντικειμένων ώστε να έχεις κατόπιν την δυνατότητα να τα υποβάλλεις σε κάποιον εκδοτικό οίκο; Τα έχεις διαβάσει, έχουν πράγματα να πούν; Ακούω για μελέτες και ποιήματα, ήταν πνευματικός άνθρωπος, ζωή σε λόγου σας.
Επίσης μια άλλη ιδέα είναι να προβείς σε ψηφιοποίηση του περιεχομένου. Κατόπιν μπορείτε να χαρίσετε τα χειρόγραφα: βιβλιοθήκες, αρχεία (πχ. του τόπου καταγωγής του συγγενούς), και ιδρύματα πιστεύω θα το εκτιμούσαν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ποιήματα τα εκδίδεις ή τα κυκλοφορείς μέσω μιας δωρεάν πλατφόρμας στην οποια αναφέρεις ότι πεθανε το άτομο, βεβαίως. Είναι κριμα να χαθεί το έργο του αποθανόντα. Εγώ τα δικα μου θα ήθελα να τα εκδώσουν, εάν δεν προλάβω να το κάνω εγώ. Τις μελέτες το ίδιο. Μπορεί να υπάρχει κάτι σημαντικό, λέω εγώ τώρα, γιατί να χαθούν; Γιατί να πεταχτούν; Εγώ να ξέρεις κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού μου είχα βρει έρευνες νεκρών ανθρώπων που με βοήθησαν στο θέμα μου και είχαν μείνει άναυδοι οι καθηγητές μου. Βέβαια, οι συγγενείς τους τις είχαν εκδώσει και είναι στις ανοικτές βιβλιοθήκες στο… Διαβάστε περισσότερα »
Για μένα είναι πραγματικό έγκλημα να πετάξεις βιβλία, έπιπλα, μπιμπελό, ρούχα κλπ που βρίσκονται σε αξιοπρεπή κατάσταση. Μπορούν να χαριστούν σε γνωστούς, σε άγνωστους, σε οργανώσεις, σε βιβλιοθήκες, σε freeshops (όπως ο “Σκόρος” -Ζ. Πηγής και Ερεσού- λοπου αφήνεις ό,τι δεν σου χρειάζεται πλέον και παίρνεις ό,τι ενδεχομένως βρεις ότι χρειάζεσαι), σε παλαιοπωλείο ενδεχομένως εάν έχει εμπορική αξία. Οταν πέθανε ένας θείος της Γάτας μου αφήνοντας μια βιβλιοθήκη με πάνω από 1.000 βιβλία, έγινε ένα ξεδιάλεγμα που μας πήρε πολλές μέρες: όσα δεν κρατήσαμε εμείς, χαρίστηκαν σε φίλους και γνωστούς ανάλογα με τα γούστα τους, σε σχολικές βιβλιοθήκες, σε δημοτικές… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς όχι.
Εχω την εντύπωση όμως ότι στις φυλακές ανηλίκων του Αυλώνα κάποιοι κάνουν (ή έκαναν) σοβαρή δουλειά.
Η σταση σου και ο προβληματισμος σου , δεν ειναι τιποτα αλλο παρα ισχυρη αντισταση στην αποδοχη της ματαιοτητας της ζωης. Αν ολα αυτα αφορουσαν και αλλους ανθρωπους εκτος απο τον ιδιοκτητη τους , θα ειχαν βρει το δρομο τους προς αυτους οσο ηταν εν ζωη. Τα πετας . Δεν εχουν καμμια αξια για κανενα πλεον. Αν ασχοληθεις να τα μαζεψεις , εκδώσεις κλπ , τοτε αυτοματως εχουν καποια αξια φαινεται για σενα (για να ασχοληθεις ) , πραγμα που αναιρει την αρχικη σου θεση . ΥΓ αμέσως μετα τον Ναβουχονδονοσορα Β’ , Βασιλά της Βαβυλωνας , ακολουθησαν αλλοι 17… Διαβάστε περισσότερα »
Με το “τα πετάς” μου θυμίζεις μια γνωστή που είχα που ο πάτέρας της (εν ζωή) είχε θησαυρούς στη βιβλιοθήκη του και η γνωστή μου ήθελε να τα πετάξει, γιατί της έπιαναν χώρο!
Υπάρχουν συλλέκτες παγκοσμίως τέτοιων αντικειμένων και ας μην αφορούν δικους τους ανθρώπους.Και δίνουν όσο όσο .Από τα να τα πετάξεις ,πούλησε τα .Εγώ θα κρατούσα κάποια ρομαντικά αντικείμενα αλλά εγώ είμαι Καρκίνακι με Σελήνη στον Ζυγό , δηλαδή το παραμύθι το ίδιο .
Έχω συγκεντρώσει αρκετά μεγάλο όγκο από τύπου ημερολόγια που έγραφα και σε χαρτί και σε ηλεκτρονική μορφή. Αντίστοιχα έχω μεγάλο αρχείο από φωτογραφίες. Αυτά τα κρατάω για μένα, στο μυαλό μου το έχω σαν να κάνω backup επειδή δεν εμπιστεύομαι ότι η μνήμη μου μπορεί να συγκρατήσει τα πάντα από τη ζωή μου. Αν πέθαινα λοιπόν, δε θα με ενδιέφερε καθόλου να τα κρατήσει κάποι@ άλλ@, μη σου πω θα προτιμούσα να καούν χωρίς να διαβαστούν. Ούτε τις φωτογραφίες μου θα με ενδιέφερε να κρατήσουν, άντε κάποιες λίγες να θυμούνται πως ήμουν. Αλλά και να μην τους ενδιέφερε και να… Διαβάστε περισσότερα »