Η Ρένα απαντά: Άλλοτε με στήριζαν για τη δουλειά

Σαν να μην καταλαβαίνουν τί τους λέω, τα φιλτράρουν όλα απάνω τους.

___________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γειά σου Ρένα, γεια σας σε όλους!
Σας διαβάζω αρκετό καιρό και έχω βοηθηθεί σε πολλά θέματα που με απασχολούσαν και μέσω των απαντήσεών σου και από την οπτική των αναγνωστών. Αποφάσισα λοιπόν να στείλω για να διερευνήσω κάτι.

Έχω τώρα 4 χρόνια γεμάτα από όταν ξεκίνησα να δουλεύω σε αυτό που σπούδασα . Είμαι 27 στα 28.Στηρίζομαι μόνη μου οικονομικά, με πολύ εγκράτεια αλλά τα καταφέρνω. Η δουλειά μου περιλαμβάνει κατά μεγάλο ποσοστό αλληλεπίδραση/επαφές με ανθρώπους .Άλλες φορές τα πράγματα είναι ήσυχα, άλλες φορές όμως αντιμετωπίζω δυσκολίες, οι οποίες με επηρεάζουν ψυχολογικά προσπαθώντας να διαχειριστώ αυτά που προκύπτουν. Παρ όλα αυτά κάνω υπομονή γιατί επιδιώκω να εξελιχθώ περαιτέρω, οπότε λέω δεν πειράζει και από αυτά κάτι θα μάθεις μέχρι να φτάσεις εκεί που θέλεις.

Έχω λοιπόν ένα συγγενικό μου ζευγάρι που τους νιώθω σαν γονείς μου, τους σέβομαι και νιώθω οτι μπορώ να τους εμπιστευτώ αυτά που με προβληματίζουν και εκείνοι να μου πουν κάτι χρήσιμο.(Κι εγώ γι αυτούς το ίδιο.) Ή απλώς να ‘γκρινιάξω” για τη δουλειά και να με ακούσουν. Τον τελευταίο καιρό όμως μπορεί να τους πω κάτι που συνέβη στη δουλειά και με ενόχλησε ή π.χ. να τους πώ τί σκέφτομαι να κάνω έπειτα σαν εξέλιξη και μου απαντάνε διαφορετικά από οτι στο παρελθόν. Σαν να μην καταλαβαίνουν τί τους λέω, τα φιλτράρουν όλα απάνω τους.- “Και τί νόμιζες οτι θα είναι η δουλειά και σε κανέναν εξάλλου δεν αρέσει πραγματικά η δουλειά του, και θα κάνεις υπομονή όπως κάναμε κι εμείς που μας κάναν αυτό , εκείνο, το άλλο…Και τί είναι αυτή η μόδα η καινούρια που πάτε και θέλετε να αλλάξετε δουλειές και δεν κάθεστε σε μια σταθερή, πώς θα κάνεις οικογένεια πως πως… Και ποιός σου λεέι οτι είναι καλύτερα άμα κάνεις αυτό… Πρέπει να έχει να τρώς οπότε κάτσε εκεί που είσαι και μην ψάχνεσαι συνέχεια … Για ρώτα κι εμάς που πήγαμε εκεί και δε μας ρώτησε κανείς και άλλο όνειρο έιχαμε αλλά κάναμε σπίτι με αυτά τα λεφτά…”  Τέτοια μου λένε, συγγνώμη αν μακρηγόρησα.

Άλλοτε με στήριζαν , μου έλεγαν να πάρω όσο πιο πολλά εφόδια μπορώ και να προχωρήσω, να μην ακούω τί λένε οι άλλοι να προσπαθήσω να πετύχω σε αυτό που θέλω. Ήξεραν πότε ήθελα απλώς να μιλήσω …Δεν μου γύριζαν κουβέντες… Ούτε κάθε φράση ξεκίναγε με το “Είσαι σχεδόν 30…” Δεν ζήτησα να μου χαϊδέψουν αυτιά όχι…Αλλά δεν ξέρω πως να σας το περιγράψω, είναι ο τρόπος τους…Με ξέρουν τόσα χρόνια, είμαστε πραγματικά σαν ένα σπίτι και απορώ γιατί κάνουν έτσι. Οπότε κι εγώ αποφεύγω πλέον να τους λέω πολλά από τη δουλειά ή τα σχέδιά μου για να μην στενοχωριέμαι. Μήπως τους παρεξηγώ; Απλώς όποτε το σκέφτομαι όλο ερωτηματικά έχω. Ρένα τί συμβαίνει κατά τι γνώμη σου; Μπορείτε να διακρίνετε κάτι που έγώ όχι; Ευχαριστώ πολύ .

ΑΠΟ ΤΗΝ – Συγκρατημένη πλέον

_____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Να’σαι καλά, ευχαριστούμε για τα όμορφα λόγια.

Δεν μας λες ηλικίες του ζεύγους, αλλά για να τους έχεις σαν γονείς σου και να είσαι εσύ σχεδόν 30 πιστεύω είναι το χάσμα γενεών που κάνει την κατάσταση σε εκείνους ακατανόητη. Σε παλιότερες γενιές το πλάνο πήγαινε σπουδές-δουλειά-οικογένεια-σύνταξη. Εμβόλιμα ζούσες ό,τι ήθελες, είχες χρόνο, ενέργεια και μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη. Ήταν ένας άλλος κόσμος. Τι να κάνουμε.

Δυστυχώς αυτό δεν τον έχουν καλοχωνέψει οι παλιότεροι, συγκρίνουν με τα δικά τους νιάτα, αναμένουν ότι πρέπει γύρω στα 30 να στρώσεις πλάνο ζωής, αν θες οικογένεια, αν θα εξελιχθείς επαγγελματικά. Ποιός ξεχνάει εκείνα τα αλήστου μνήμης ερωτήματα μέχρι και πριν λίγα (αρκετά) χρόνια στις συνεντεύξεις για δουλειά των τμημάτων HR; «Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε 5 χρόνια από τώρα;» Κάτσε καλέ μου άνθρωπε να είμαστε ζωντανοί σε 5 χρόνια από τώρα…

Αυτό είναι, τους ξεπέρασε η εποχή τους, νοιάζονται να εξασφαλιστείς ώστε να αναλάβεις την έναρξη οικογένειας (εφόσον το θέλεις βέβαια!), να κυλήσει το αφήγημα κατά τα ειωθότα. Πάνε αυτά όμως, last year που έλεγε και μια έξυπνη διαφήμιση μπύρας στο παρελθόν. Επιπλέον βγάζουν κάπως και τις προσωπικές τους ματαιώσεις από το παρελθόν στο παρόν, τους στοίχισε που έκαναν υποχωρήσεις αλλά βλέπουν τι κατόρθωσαν χάρις σε αυτές και στο αναφέρουν για να παίρνεις μάθημα. Το τι θα κάνεις με αυτό είναι βέβαια δικό σου ζήτημα, δεν γίνεται μάθημα με εμπειρίες άλλων.

Μην απελπίζεσαι ωστόσο, μπορείς να ανοίξεις ένα προφίλ σε πλατφόρμες και να μιρλιάζεις για τη δουλειά και για τη ζωή όλη μέρα, αν αυτή η εκτόνωση είναι που σου λείπει. Όλοι αυτό κάνουν άλλωστε, εξ ου και κωμικός ραδιοφωνικός παραγωγός τα λέει μέσα κοινωνικής εκτόνωσης. Στο προκείμενο κι εντελώς σοβαρά: καλά είσαι, μην σε παίρνει από κάτω. Μίλα λίγο περισσότερο σε φίλους. Η δουλειά έχει και τα αρνητικά της, αφού είναι στο αντικείμενο που σου αρέσει και δεν έχεις εργασιακές αυθαιρεσίες ή τοξικό περιβάλλον, είναι καλά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News