Η Ρένα απαντά: Ακούμε περισσότερο περί σεξεργασίας λόγω απελευθέρωσης ή καπιταλισμού;

Και απελευθέρωση αλλά και καπιταλισμός.

_______________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα,
Ακούγοντας ιστορίες γυναικών που έχουν εργαστεί στη βιομηχανία πορνό ή έχουν δουλέψει στα «σπίτια» ή αναρτούν μόνες τους περιεχόμενο στη γνωστή πλατφόρμα, αναρωτιέμαι για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτών των επαγγελμάτων.

Καταλαβαίνω ότι κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα και η υγεία τους και ότι κοινωνικά κρίνονται αρνητικά. Επίσης καταλαβαίνω ότι δεν είναι ακριβώς το ίδιo οι παραπάνω κατηγορίες μεταξύ τους.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τέτοιου είδους επαγγέλματα να θεωρούνται κακά; Παλαιότερα, η κοινωνία έλεγε ότι οι γυναίκες που δεν κάνουν τέτοια επαγγέλματα δεν έβγαζαν και τόσα λεφτά άλλα «ήταν τίμιες» (και τώρα το λέει βέβαια, αλλά ακούγεται και κάτι διαφορετικό). Τώρα που η κοινωνική ηθική αρχίζει και αλλάζει (όχι ότι έχει αλλάξει και πολύ) υπάρχει κάποια αιτιολογία που θα μπορούσε να πει μια μητέρα στην κόρη της, όταν η κόρη αναρωτιέται για ποιο λόγο να μην βγάλει λεφτά με αυτόν τον τρόπο, έστω και αν είναι για ένα σύντομο χρονικό διάστημα και πιθανώς κάπως ελεγχόμενα (με πρόσωπα της επιλογής της);

Αρχίζει να ακούγεται περισσότερο πλέον λόγω καπιταλισμού (λεφτά να βγαίνουν) ή λόγω σεξουαλικής απελευθέρωσης;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Δεν ξέρω τι να σκεφτώ πια

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Όλο το ζήτημα έγκειται στην δαιμονοποίηση της παροχής σεξ ως ανήθικου. Ανήθικου ως κάτι που από την μια του πλευρά είναι βρόμικο -εκτός αν στην μέινστριμ ηθική των θρησκειών καθαγιαστεί από το γάμο ή στην ποπ κουλτούρα από το συναίσθημα. Σύμφωνα με αυτή την άποψη η σεξεργάτρια απεμπολεί το προσωπείο της τίμιας αφού πουλά κάτι βρόμικο που γίνεται κρυφά κι ένοχα. Το ότι αυτό είναι μέρος της διέγερσης του πελάτη το αφήνω στην άκρη.

Οι κοινωνίες χωρίζονται σε κοινωνίες ντροπής (σημασία έχει τι λέει ο περίγυρος, οι peers) και ενοχής (σημασία έχει τι λέει η συνείδησή μας όπως διαμορφώθηκε από την ηθική που διδαχθήκαμε). Παραδείγματα της πρώτης είναι η ιαπωνική κι η αρχαία σπαρτιατική, της δεύτερης η ιουδοχριστιανική. Το θέμα της σεξεργασίας πρωτοτυπεί κι αγγίζει και τις δυο! Αυτό κάτι λέει για το πώς σηματοδοτείται το σεξ επί πληρωμή.

Από την άλλη πλευρά η σεξεργασία δημιουργεί αναπόδραστες σχέσεις εξουσίας, οι οποίες δεν θα έπρεπε να υφίστανται, καθώς το σεξ δεν είναι συναλλακτικό αγαθό όπως δεν είναι ούτε ο αέρας που αναπνέουμε. Δεν μπορεί να διανοηθεί ο νους του ανθρώπου πώς η απαίτηση σεξουαλικών υπηρεσιών σε στρατόπεδα, σαν τα ναζιστικά, με αντάλλαγμα την επιβίωση, ή η έκδοση στην πορνεία θυμάτων τράφικινγκ αφήνοθν ακέραια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Δεν την αφήνουν. Οι σχέσεις εξουσίας είναι περίπλοκες και δεν γίνονται άμεσα κι εύκολα διακριτές, κάθε περίπτωση έχει το δικό της πλέγμα. Δεν είναι το ίδιο μια κοπέλα που λειτουργεί με καθορισμένα ραντεβού σε ξενοδοχεία όπου την ακούει το προσωπικό με μια κοπέλα που εκδίδεται για την δόση της στις ερημιές με πιθανούς κινδύνους.

Η εισαγωγή του Only Fans στη ζωή μας έδωσε τον έλεγχο στις γυναίκες ως δημιουργούς περιεχομένου, ψηφιοποιώντας την εμπειρία κι απεμπολώντας τους κινδύνους (τουλάχιστον τους περισσότερους). Εξ ου κι ο φιλελεύθερος φεμινισμός αποδέχεται το δικαίωμα στην επιλογή της.

Με αυτή την έννοια είναι μια εξέλιξη που βασίζεται πράγματι στην σεξουαλική απελευθέρωση, καθώς καθένας βρίσκει πρόσβαση στο υλικό της αρεσκείας του. Ταυτόχρονα αποτελεί και πάλι ένα καταναλωτικό προϊόν που τοποθετεί την γυναίκα (ή το άτομο που παρέχει την υπηρεσία) σε θέση αντικειμενοποίησης. Δεν είναι ότι πουλά το σώμα της το κακό, κι ο οικοδόμος το σώμα του πουλάει, δε πουλάει το πνεύμα του. Το “κακό” (ή η καπιταλιστική αλλοτρίωση) είναι ότι υποβιβάζει μια αξία -την ελεύθερη επικοινωνία των σωμάτων- σε ένα καλουπωμένο προιόν σαν το ψωμί σε φέτες. Τίποτα δεν είναι τέλειο.

Το τι θα πει μια μητέρα στην κόρη για να την αποτρέψει είναι ένα μη θέμα. Αν η κόρη έχει μεγαλώσει να μην θεωρεί ότι όλα γίνονται στο βωμό του χρήματος, δεν θα της δημιουργηθεί η επιθυμία να εργαστεί στον κλάδο γιατί θα αναγνωρίζει διαισθητικά την σχέση εξουσίας και την αντικειμενοποίηση. Εκτός αν πρόκειται για κάποιο φετίχ. Αλλά εκεί πάμε σε εντελώς διαφορετική συζήτηση.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News