in

Η Ρένα απαντά: Αισθάνομαι πολύ συχνά ότι δεν ξέρω ποια είμαι και τι θέλω απ αυτή τη ζωή

Ζω με μια διαρκή καχυποψία για τους ανθρώπους που έχω γύρω μου και αισθάνομαι πως το μόνο που με γεμίζει είναι το zoning out στο κρεβάτι τα πρωινά

  _____________ Η ιστορία της Κατερίνας όπως την ξεχώρισα σήμερα Χαίρεται! Ονομάζομαι Κατερίνα και είμαι 19 ετών. Αισθάνομαι την ανάγκη να τα πω κάπου μιας και σε όσους έχω απευθυνθεί μέχρι τώρα δεν παίρνω σαφείς απαντήσεις. Το τελευταίο διάστημα νιώθω πως δεν είμαι ικανοποιημένη με τη ζωή μου. Έχω αρχίσει να παραιτούμαι, δεν έχω κίνητρα […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

despair scaled

 

_____________
Η ιστορία της Κατερίνας όπως την ξεχώρισα σήμερα

Χαίρεται! Ονομάζομαι Κατερίνα και είμαι 19 ετών. Αισθάνομαι την ανάγκη να τα πω κάπου μιας και σε όσους έχω απευθυνθεί μέχρι τώρα δεν παίρνω σαφείς απαντήσεις.

Το τελευταίο διάστημα νιώθω πως δεν είμαι ικανοποιημένη με τη ζωή μου. Έχω αρχίσει να παραιτούμαι, δεν έχω κίνητρα για ΤΙ ΠΟΤΑ. Η σχέση μου δεν έχει κανένα προφανές θέμα αλλά τα βλέπω όλα σκούρα, μου δημιουργείται μια απέχθεια για τον σύντροφο μου. Ζω με μια διαρκή καχυποψία για τους ανθρώπους που έχω γύρω μου και αισθάνομαι πως το μόνο που με γεμίζει είναι το zoning out στο κρεβάτι τα πρωινά. Αισθάνομαι πολύ συχνά ότι δεν ξέρω ποια είμαι και τι θέλω απ αυτή τη ζωή.

Ίσως πρέπει να απευθυνθώ σε κάποιον ειδικό αλλά αυτή την περίοδο δεν έχω τη δυνατότητα και δεν ξέρω τι να κανω. Βαρέθηκα να ζω σε αυτό το μεταίχμιο φθοράς και αφθαρσίας

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερίνα

________________

Aς οργανώσουμε τη συζήτηση

Κατερίνα γειά σου! Καλά έκανες και μας έγραψες.

Βρίσκεσαι σε μια μεταβατική περίοδο της ζωής σου, από το σχολικό περιβάλλον των γνωστών υποχρεώσεων στο ενήλικο με τις νέες υποχρεώσεις και τα νέα δικαιώματα. Αυτό από μόνο του, μαζί με την μετεφηβική ηλικία, δημιουργεί μια κατάσταση ελαφρώς όπως την περιγράφεις, χάωσης και κατήφειας. Ίσως κι έλλειψης κινήτρου επειδή ακριβώς δεν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος: οι Πανελλήνιες είναι ο φάρος προς τον οποίο όλα τα έντομα συνωθούνται για όλη την διάρκεια της εφηβείας στις περισσότερες περιπτώσεις ελληνοπαίδων.

Θα πρέπει να ξεδιαλύνεις αν αυτή η διάθεση έχει πυροδοτηθεί από κάτι που τώρα “σου έσκασε” ενώ προϋπήρχε ήδη από την εφηβεία ή πρόκειται για καταθλιπτικά συμπτώματα γενικότερα. Εκείνο το “νιώθω καχυποψία για τους ανθρώπους που έχω γύρω μου” με προβληματίζει κι ακούγεται δυσοίωνο. Είναι ο λόγος που δεν σε παραπέμπω στην ανηδονία που ανέλυσα σε προηγούμενη απάντηση σε άλλη αναγνώστρια. Θα σε βοηθούσε όμως η τήρηση ψυχολογικού ημερολογίου (ΕΔΩ) ώστε να αποφορτίζεις από τις εσωτερικές σκέψεις.

Αν είσαι φοιτήτρια, θα υπάρχει ψυχολογική στήριξη δωρεάν στη σχολή σου. Θα ρωτήσεις στην γραμματεία της σχολής και θα σε παραπέμψουν.

Αν όχι, θα απευθυνθείς στο δήμο κατοικίας σου όπου η υπηρεσία παρέχεται δωρεάν. Κλείνεις ραντεβού στο Κέντρο Υγείας του δήμου σου. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα συμβουλευτικής και διαδικτυακά με συνεδρίες μέσω Zoom.

Αν υπάρχει οποιαδήποτε υποψία κακοποίησης από το περιβάλλον, απευθύνσου στην Γενική Γραμματεία Ισότητας στην υπηρεσία Εθνικής Εμβέλειας «Γραμμή SOS»: 15900 ή στείλε mail στο sos15900@isotita.gr Αν κάνω λάθος, να με συγχωρείς, οφείλω όμως να είμαι κι εγώ έξτρα προσεκτική.

Η Ρένα απαντά: Θα είναι πάντα έτσι βαλτωμένη η ζωή μου;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

1 Comment
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
Αυτή
Αυτή
2 χρόνια πριν

Οι γονείς μου ήταν ακραία κακοποιητικοί και στην ηλικία σου ζούσα μαζί τους. Έτσι το να είμαι καχύποπτη απέναντι στους ανθρώπους που είχα γύρω μου ίσως να ήταν λογικό σε εκείνη τη φάση. Δυστυχώς όμως αυτά τα αισθήματα σπάνια περιορίζονται προς τα πρόσωπα που αρχικά τα γέννησαν εφόσον παγιώνεται η κατάσταση τους μακροχρόνια. Δεύτερον, ό,τι σου είπε η Ρένα. Είσαι σε μια μεταβατική φάση όπου το χαωμα και το χάσιμο είναι μέρος τους. Ωστόσο απευθύνσου σε κάποια δομή. Υπάρχουν δωρεάν εναλλακτικές. Τις ανέφερε και η Ρένα. Ίσως να βοηθήσει την κατάσταση. Ή διαφορετικά εμπιστευσου το μέσα σου και δράσε όπως… Διαβάστε περισσότερα »