Αυτή η ασυδοσία, να γενιούνται 200 παιδιά από τον ίδιο δότη, δε σας ανησυχεί κάπως; Εμένα πολύ.
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Δε μας έφταναν τα άγχη μας, έχουμε να σκεφτόμαστε και μηπως το παιδί μας που αποκτήσαμε με δότη “συναντηθεί με κάποιο από τα 100+ ανά την Ευρώπη αδέρφια του, εν αγνοία τους και κάνουν δεσμό”. Θα μπορούσαν να το πουνε αρκετά ζευγαρια και μονογονείς τη σήμερον ημέρα.
Είναι γνωστό ότι η νέα γενιά Ελλήνων θα έχει ιδιαίτερα αυξημένο dna σκανδιναβίας, λόγω της αυξημένης πλέον και (σωστά) απενοχοποιημένης χρήσης των τραπεζών σπέρματος και ωαρίων. Αλλά αυτή η ασυδοσία, να γενιούνται 200 παιδιά από τον ίδιο δότη, δε σας ανησυχεί κάπως; Εμένα πολύ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Joanna
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Επίκαιρο θέμα θέτεις, δυστυχώς.
Για την ανάμειξη DNA, ειδικά στην Ελλάδα, που έχουμε διαχρονικά αποτελέσει σταυροδρόμι πολιτισμών και εμπορικών δρόμων, πειρατών και κατακτητών, δεν είναι κάτι επαναστατικό. Πάντοτε συνέβαινε και δεν είναι κακό.
Η δωρεά ωαρίων και σπέρματος είναι ελεγχόμενη, διαφορετικά σε διάφορα μέρη βέβαια (περισσότερα παρακάτω).
Ο έλεγχος δωρεάς σπέρματος και ωαρίων στην Ελλάδα διέπεται από αυστηρό νομικό πλαίσιο (Νόμος 3305/2005). Οι δότριες/δότες υποβάλλονται σε ενδελεχή ιατρικό, γενετικό και ψυχολογικό έλεγχο (ηλικία, μολυσματικές ασθένειες, κληρονομικές παθήσεις όπως κυστική ίνωση), η δωρεά είναι ανώνυμη, εθελοντική και ελέγχεται από την Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΕΑΙΥΑ).
Για δότριες Ωαρίων: Πρέπει να είναι κάτω των 35 (συνήθως 20-30) και ελέγχονται αυστηρά για ιατρικά, γενετικά (π.χ. κυστική ίνωση, μεσογειακή αναιμία) και ψυχολογικά θέματα.
Για δότες Σπέρματος: Υποβάλλονται σε σπερμοδιάγραμμα, καλλιέργειες, έλεγχο για μολυσματικές ασθένειες (Ηπατίτιδες, HIV, Σύφιλη) και γενετικές παθήσεις.
Η υπόθεση του Δανού δότη σπέρματος, με το γενετικό υλικό να χρησιμοποιείται σε πολλές διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες, τάραξε το μέχρι σήμερα ευρωπαϊκό πλαίσιο για τις δωρεές αναπαραγωγικού υλικού. Το θέμα εγείρει ανησυχία για ευρύτερα θέματα δημόσιας υγείας, ιχνηλασιμότητας, διασυνοριακής εποπτείας, καθώς και τα δικαιώματα των παιδιών που γεννιούνται μέσω ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Η υιοθέτηση του νέου Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις ουσίες ανθρώπινης προέλευσης (SoHO), υιοθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 2024 και θα αρχίσει να εφαρμόζεται από 7 Αυγούστου 2027, ώστε να διασφαλιστούν αυστηρότερα πρότυπα ποιότητας, να ενισχυθεί η διαφάνεια και να περιοριστούν οι κίνδυνοι που ανακύπτουν από τη διασυνοριακή κυκλοφορία σπέρματος, ωαρίων και άλλων βιολογικών υλικών.
Για την πιθανότητα να συναντηθούν τα ετεροθαλή παιδιά που προέκυψαν από τον ίδιο δότη σπέρματος φαντάζομαι εγείρει ηθικό πανικό λόγω ενός αόριστου φόβου αιμομειξίας. Αν φυσικά σκεφτούμε λίγο παραπάνω, αναλογιζόμενοι πόσες κρυφές αιμομειξίες μεταξύ συγγενών α’ και β’ βαθμού συνέβαιναν σε επαρχιακές κι όχι μόνο οικογένειες στο παρελθόν στην χώρα αλλά και αλλού, θα καταλάβουμε ότι ίσως ανησυχούμε κάπως προκατειλημμένοι για την δωρεά γενετικού υλικού. Πιο συγκεκριμένα, «στη δεκαετία του 1980 φεμινίστριες ερευνήτριες υποστήριξαν, βασιζόμενες στις μαρτυρίες των θυμάτων, ότι η αιμομιξία ήταν πολύ πιο συχνή από ό,τι είχε αναγνωριστεί, και τα τελευταία χρόνια το DNA προσφέρει ένα νέο είδος βιολογικής απόδειξης. Οι ευρέως διαδεδομένες γενετικές εξετάσεις αποκαλύπτουν τη μία μετά την άλλη «μυστικές» περιπτώσεις παιδιών που γεννήθηκαν από στενούς συγγενείς, παρέχοντας μια άνευ προηγουμένου καταγραφή της αιμομιξίας στις σύγχρονες κοινωνίες. Ένας στους 7.000 ανθρώπους, σύμφωνα με την ανάλυσή του γενετιστή του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου Τζιμ Γουίλσον, γεννήθηκε από γονείς που ήταν συγγενείς πρώτου βαθμού – αδελφός και αδελφή ή γονέας και παιδί*. «Το νούμερο είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερο από ό,τι πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν», λέει. Και αυτός ο αριθμός είναι απλώς ένα κατώτατο όριο: αντικατοπτρίζει μόνο τις περιπτώσεις που κατέληξαν σε εγκυμοσύνη, που δεν κατέληξαν σε αποβολή ή έκτρωση και που οδήγησαν στη γέννηση ενός παιδιού που εξελίχθηκε σε ενήλικα που συμμετείχε εθελοντικά σε μια ερευνητική μελέτη. »
*κρατώ την επισήμανση βαθμού συγγενείας από το συνδεδεμένο άρθρο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Από όλη αυτήν την ιστορία των 200 παιδιών που γεννήθηκαν από το συγκεκριμένο δότη, το θέμα της αιμομιξίας σας απασχολεί δηλαδή μόνον; Προφανώς το παιδί σας δεν είναι προϊόν του συγκεκριμένου Δανου δότη, αλλά σεβαστείτε λίγο το θέμα των ανθρώπων που είναι παιδιά του δότη αυτού, καθώς και των γονιών τους, και μην σχολιάζετε το ασήμαντο θέμα της πιθανής ( εντελώς απίθανης) αιμομιξίας. Εδώ έχουμε ένα δράμα, άμα σκεφτεί κανείς ότι ήδη έχουν χαθεί παιδιά του δότη αυτού από καρκίνο, ενώ άλλα νοσούν.
Και για κανένα άλλο λόγο, αλλά μόνον γιατί θυμάμαι πόσο σκληρά είχε εκφραστεί εδώ https://ampa.lifo.gr/renatalks/i-rena-apanta-o-antras-moy-den-thelei-na-chrisimopoiisoyme-doti-spermatos/ η κυρία που είχε στείλει για τον άντρα της, ( και που πολλές σχολιαστριες είχαν υιοθετήσει τα σχόλια της) σας παρακαλώ ξαναδιαβάστε, υπό το φως των νέων αποκαλύψεων, την ανάρτηση εκείνη.
Τι θες να πεις όμως; Περισσότερους ελέγχους περνάει το σπέρμα του δότη ή του γονέα σε περιπτωση υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, παρά σε μια φυσική σύλληψη (που δεν γινεται προφανώς κανένας έλεγχος), αρα πορεύεσαι μόνο με οτι ξέρεις απο το ιστορικό σου.
Διαβαστε το σύνδεσμο και θα καταλάβετε. Έγραφε η κυρία που έστειλε, (ότι έλεγε ο σύζυγος της) : « ……και αν είναι κανένας πυροβολημένος που σπέρνει παιδια και ότι το παιδί θα εχει 500 αδέρφια στον κοσμο και δεν θα ξέρουμε μην παντρευτεί το αδέρφι του». Και τι δεν εχει πει και μηχανευτεί για να φέρει αντίρρηση. Του εχω πει ότι αυτά που λεει είναι εντελώς παράλογα και σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Μας διαβεβαίωσαν και ολοι οι αρμόδιοι στην κλινική ότι αυτά είναι ανυπόστατοι φόβοι. Ξέρει ότι τους δότες τους ελέγχουν εξονυχιστικά για όλα τα νοσήματα και ότι είναι εγγυημένα υγιείς……» Αυτά.… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω αυτό που είδα στην περίπτωση αυτή είναι πως έγιναν όλοι οι προβλεπόμενοι έλεγχοι και πως όλα εγιναν βάσει προτοκόλων. Και πως προβλέπεται απο τυ συγκεκριμενη τραπεζα (διεθνής; Δανέζικη) να δινεται το σπερμα τοσες φορες. Αρα σε αυτό οι γονείς λογικά θα ήταν ενήμεροι. Το οτι οι ελεγχοι που γινονται δεν μπορουν να διαπιστώσουν τετοιες σπανιες περιπτωσεις να το συζητησουμε, αλλα αυτο έχει ταιραστια διαφορα με το οτι δεν εγινε κανενάς γονιδιακός έλεγχος και ταχα τους ενημέρωσαν οτι όλα είναι κομπλέ όπως λες. Έπισης να πουμε οτι δεν αποφασίζει ο δότης ποσες φορές και που θα δωθεί το σπερμα του.… Διαβάστε περισσότερα »
Σας απαντώ,με επικόλληση από απάντηση με AI. Η απάντηση αφορά αυτό και το παρακάτω σχόλιο σας. Σας παρακαλώ μην κανετε χαρακτηρισμούς όπως «παραπληροφόρηση» και «μην ευτελίζετε » που δεν ισχύουν και δυσκολεύουν την συνέχιση της συζητησης. Πριν δώσω την υπόλοιπη απάντηση να πω: 1.Οταν πουλας, ως κλινική, Σπερμα από τον ίδιο δότη σε τεραστιο αριθμό αιτούντων ( 200-300 ή και πιο πολύ), ας είσαι πιο σχολαστικός στα πρωτόκολλα που θα εφαρμόσεις, κι ας κοστίζουν ακριβά, ιδίως για μεταλλάξεις τόσο πολύ επικίνδυνες, όπως αυτή στοTP53. 2.Ελατε λίγο στη θέση των 40, όπως υπολογίζεται, ανθρώπων, που έχουν ήδη τη συγκεκριμένη μετάλλαξη από… Διαβάστε περισσότερα »
Elisa, ίσα ίσα, αυτό ακριβώς λέω και σε σχόλιό μου: ότι αυτή η υπόθεση ανέδειξε μια δομική τρύπα στα πρωτόκολλα, την οποία μόνο μια τόσο σπάνια και ακραία περίπτωση θα μπορούσε να φέρει στην επιφάνεια. Γι αυτό δεν εχει γινει κατι αναλογο τοσες δεκαετιες. Γι’ αυτό και δεν καταλαβαίνω γιατί όσα παραθέτεις μου απευθύνονται ως απάντηση, αφού δεν τα αναιρώ. Εκεί που θα συνεχίσω να επιμένω είναι στο θέμα της παραπληροφόρησης. Όταν λες ότι στους γονείς «τους είπαν ότι έγινε γονιδιακός έλεγχος και όλα ήταν κομπλέ», αυτό, όπως διατυπώνεται, είναι παραπλανητικό. Όχι γιατί τους είπαν ψέματα, αλλά γιατί δημιουργεί την… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν με διαβάζετε προσεχτικά, ή μπορεί εγώ να μην τα έγραψα με κατανοητό τρόπο. Λέτε : «Όταν λες ότι στους γονείς «τους είπαν ότι έγινε γονιδιακός έλεγχος και όλα ήταν κομπλέ», αυτό, όπως διατυπώνεται, είναι παραπλανητικό. Όχι γιατί τους είπαν ψέματα, αλλά γιατί δημιουργεί την εντύπωση μιας πληρότητας ή μιας ασφάλειας που στην πραγματικότητα δεν μπορεί να υπάρξει με τα σημερινά standards. Προφανώς ο έλεγχος που έγινε πέρασε τα ισχύοντα πρωτόκολλα· κανείς δεν τους είπε ψέμματα», σαν να θεωρείτε δηλαδή ότι εγώ αναφερόμουν ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ που απέκτησαν παιδιά, ( που το σπερμα είχε ελέγχθει με τα ισχύοντα πρωτόκολλα κ.λπ… Διαβάστε περισσότερα »
Αναφερόμουν σε αυτό που είπες: «Είδατε εσείς στην περίπτωση του Δανου δότη να έγινε κανένας γονιδιακός έλεγχος, που τάχα τους διαβεβαίωναν και στην κλινική ότι όλα ήταν κομπλέ;»
Στα υπόλοιπα σχετικά με τα κόστη και αλλά και για το πως μπορούν να ανανεώνονται τα πρωτόκολλα νομίζω ή Cookiemonster μπορεί να απαντήσει πιο τεκμηριωμένα.
Προσωπικά θεωρώ πως οι μη εχοντες επιστημονική κατάρτηση ανάλογη είναι δύσκολο να έχουμε γνώση και γνώμη εαν γίνεται το δυνατότερο με βάση τα διαθέσιμα επιστημονικά μέσα.
Θα ήθελα το cost assessment όλων αυτών. Πόσο θα κόστιζε το σπέρμα αν αυτό που προτείνει το ΑΙ ήταν standard practice;
Επίσης μην ξεχνάμε ότι η επιστήμη εξελίσεται κάθε μέρα αλλά ταυτόχρονα (for really good reasons) το να φτάσει στα guidelines είναι αρκετά αργη διαδικασία. Π.χ. τα high-impact genes που αναφέρονται τα επιβεβαιώσαμε τώρα, του χρόνου θα έχουμε κ άλλα κλπ.
Και φυσικά το θέμα της αιμομιξίας δεν είναι αμελητέο με την αυξανόμενη χρήση αυτής της πρακτικής αλλά και της μεγαλύτερης μετακίνησης πληθυσμών.
Το θέμα της αιμομιξίας νομίζω είναι το μόνο που θα μπορούσε να περιοριστεί ευκολότερα, να μπουν αυστηρότερα όρια στο σε ποσες οικογενειες παει το σπερμα ενος δότη, και ίσως αυτό να ισχύει για όλες τις χώρες (οσο αυτό μπορεί να γίνει βέβαια).
Νομίζω ένας απλός τρόπος είναι να χωρίζονται σε δότες που θα κάνουν αγόρια και δότες που θα κάνουν κορίτσια (χωρίς φυσικά να το ξέρει ο “πελάτης”). Βέβαια αυτό δουλεύει εύκολα στην εξωσωματική αλλά όχι αν κάνεις απλά σπερματέγχυση. Εκεί μάλλον μόνο αριθμιτικά μπορείς να το πας.
Δεν ξέρω αν το πρωτο που λες γινεται. Γιατί εκ των πραγματων εαν ο κάθε δοτης μπορει να δινει σπερμα μονο για ενα φυλο τοτε κατα την διαλογή θα πρεπει ο γονιος να εχει ενημερωσει για το τι φυλο θελει. Νομίζω μόνο αριθμητικά μπορεί να γίνει.
Μπορεί να γίνει τύπου “τυφλά” δηλαδή να μην γνωρίζουν οι γονείς αλλά στην επιλογή εμβρύων (που ούτως ή άλλως κοιτάνε χρωμοσώματα για down κλπ) να βλέπουν τον δότη και να κρατάνε τα ΧΧ ή τα ΧΥ. Θα πρέπει να τους χωρίσουν 50-50 πέρνοντας υπόψην κάποια χαρακτηριστικά που μπορούν να επιλέξουν οι γονείς πχ χρώμα μαλλιών αλλά νομίζω γίνεται. Βέβαια μια δική μου σκέψη είναι οπότε φαντάζομαι στην πραγματικότητα θα υπάρχουν πολλά εμπόδια που δεν μπορώ να σκεφτώ.
Ναι αλλα οι γονεις δεν επιλεγουν το δότη, ανωνυμος παρεμενει αλλα γνωριζουν τα χαρακτηριστικά του. Βεβαια τωρα που το σκεφτομαι βλακίες λέω, προφανως μπορουν να επιλεγουν το δοτη χωρις να γνωριζουν οι ιδιοι τη χρωμοσώματα εχει το σπερμα του και αυτο να το γνωριζει μονο η τραπεζα σπερματος που κανει τον διαχωρισμό. Ναι ετσι μπορει να λειτουργήσει.
Ρε παιδιά το θέμα της αιμομιξίας είναι το πιο εύκολο να λυθεί με ένα απλό test dna πρωτού δυο άνθρωποι αποφασίσουν να κάνουν παιδιά μαζί.
Δεν καταλαβαίνω το κείμενο σας. Γιατι δεν γράφετε ελληνικά; Δυσκολεύομαι στην ακριβή κατανόηση. Αν θέλετε διευκρινίστε μου τι εννοείτε.
Εννοώ ότι αυτές οι αλλαγές θα αυξήσουν το κόστος και αναρωτιέμαι κατά πόσο.
Επίσης μαθαίνουμε αρκετά συχνά για νέα “επικύνδυνα” γονίδια αλλά μέχρι να επιβεβαιωθούν και να εισαχθούν στις επίσημες διαδικασίες παίρνει αρκετό χρόνο. Καλώς σε ένα βαθμό, αλλά όπως έγραψα και παρακάτω, με την γρηγορότερη εξέλιξη της επιστήμης πρέπει σίγουρα να αυξηθεί ο ρυθμός ανανέωσης των πρωτοκόλλων..
Και σίγουρα η πιθανότητα αιμομιξίας παραμένει σημαντικός παράγοντας σε όλα αυτά.
Αλλά για να απαντήσω κάπως σ αυτό που νομίζω ότι ρωτάτε, βλέπω ότι ο καθηγητής ιατρικής γενετικής και γάλλος ακαδημαϊκός δρ. Κ. Πάγκαλος, καταδίκασε με σκληρή γλώσσα το τραγικό περιστατικό, υποστηρίζοντας ότι «Ζούμε στο 2025 με προδιαγραφές του 2005…..Σήμερα με 500 ευρώ αναλύεις ολόκληρο το εξώμα. Κι όμως, οι τράπεζες επικαλούνται το κόστος. Το αποτέλεσμα; Δεκάδες παιδιά με ένα γενετικό φορτίο που θα μπορούσε να έχει προβλεφθεί».
Δεν ξέρω που βρήκε αυτή την τιμή. Θα ήταν χρήσιμη μια πηγη γιατί εγώ βλέπω ότι το κόστος ανέρχεται σε λίγες χιλιάδες ευρώ ανάλογα την περίπτωση.
Στο κόστος παίζει ρόλο και η διαθεσιμότητα του σπέρματος και που θα φτάσει η τιμή αν αυτό μειωθεί λόγω πιο αυστηρού περιορισμού στον αριθμό παιδιών.
Και το αν μπορούσε να προβλεφθεί είναι debatable. Έτσι πρόχειρα, δεν μπορώ να βρω πότε συσχετίστηκε η συγκεκριμένη μετάλλαξη με καρκίνους αλλά γενικά αυτές οι γονιδιακές ανακαλύψεις και οι τρόποι εντοπισμού είναι αρκετά πρόσφατες.
Εγώ το διάβασα εδώ, δεν έχω άλλη πηγή πρόχειρη:
iefimerida.gr/ellada/danos-dotis-spermatos-kai-metallaxi-tp53
Δεύτερη φορά προσπαθώ να απαντήσω στο συγκεκριμένο, δηλαδή στο πότε συσχετίστηκε η μετάλλαξη αυτή με καρκίνους, διότι το προηγούμενο σχόλιο μου κόπηκε. Γιατί, αλήθεια;
Βρισκω στη Wikipedia ότι το σύνδρομο Li -Fraumeni συνδέθηκε με τη συγκεκριμένη μετάλλαξη από το 1990.«Germline variants in the TP53 tumor suppressor gene were discovered to be the primary cause of Li–Fraumeni syndrome in 1990». Είναι σωστό αυτό;
Δεν βλέπω κομμένο σχόλιο. Έχετε δύο που τα ενέκρινα μόλις και τα δύο.
Ε ας μην κάνουμε τότε παιδιά με το φυσικό τρόπο, αλλά μόνο με ελεγμένους γαμέτες ( όχι κατ ανάγκη δικούς μας) σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, τύπου Brave Νew World ή GATTACA,
Δεν είπα αυτό. Ειπα απλως το απολύτως λογικό. Η διαδικασία είναι τετοια που γινονται ελεγχοι που στη φυσικη συλληψη δεν γινεται να γινουν.
Η υποβοηθούμενη αναπαραγώγη (με ή χωρίς δότη-δότρια) εχει βοηθήσει πολλους ανθρωπους να γινουν γονεις, κρίμα να την ευτελίζουμε.
Απαντάω στο « η διαδικασία είναι τέτοια…..», και ελπίζω να μην κοπεί και το σχόλιο μου αυτό. Έγραψα πολλά, το ξέρω, αλλά σε συζήτηση είμαστε. Δεν είναι ωραίο να δημοσιεύεται η μια πλευρά μόνο.
Φυσικα και είναι δυνατόν να γίνουν οι έλεγχοι αυτοί ( που γίνονται σε δότες σπέρματος με τα ισχύοντα πρωτόκολλα) ΚΑΙ στη φυσική σύλληψη, αφού όπως είδαμε οι έλεγχοι αυτοί δεν γίνονται στους γαμέτες αλλά στο αίμα ( ή το σάλιο) των υποψηφίων γονέων.
Αυτό ακριβώς, ένα δράμα!
γιατί τη θεωρούμε τόσο απίθανη την πιθανότητα της αιμομιξίας?
ένα μεγάλο κρεβάτι είμαστε όλοι.
Προσωπικά με προβλημάτισε περισότερο ό,τι σπέρμα δότη απο Δανία με καρκινικά γονίδια χρησιμοποιήθηκαν και γεννήθηκαν 200 παιδια εκ των οποίων 18 εχουν πεθάνει Ελλάδα και όχι η πιθανή σχέση- συγγένεια που μπορει να προκύψει.
Καθώς υπάρχει περιορισμένος αριθμός των ληπτών ανά κράτος και η γεωγραφική θέση των κρατών που γίνεται η λήψη είναι αρκετά μεγάλη.
18 παιδιά (απο 11 οικογένειες) έχουν γεννηθεί απο το σπέρμα αυτου του δότη στην Ελάδα. Δεν έχουν πεθάνει 18 παιδιά στην Ελλάδα.
Σωστό,λάθος το διάβασα.
Προσπαθώ να καταλάβω απο ποια θέση σε ανησυχεί. Εαν είσαι γονιός με παιδί απο σπέρμα δότη φαντάζομαι γνωρίζεις τα προτόκολα, τι ισχυει σε κάθε χωρα και στις διεθνείς τράπεζες, άρα κανονικά δεν θα έπρεπε να σε ανησυχεί αυτό, καθώς θα γνωρίζεις για το δικό σου παιδί ποιες είναι οι πιθανότητες (μηδαμινές). Εμένα, με ανησυχεί η συγκεκριμένη τρυπα που υοαρχει στους ελεγχους, διαβασα αναλύσεις γιατρών, κατάλαβα πως το συγκεκριμένο δεν μπορούσε να προβλεφθεί κάπως με τα μέχρι τώρα προτόκολα καθώς προκειται για σπάνια περίπτωση μωσαικισμού. Ειναι τραγικό σαν γεγονός, και νομίζω πως αυτό που απασχολεί τους γονείς είναι οι πιθανότητες να… Διαβάστε περισσότερα »
Οι έλεγχοι καλύπτουν τα βασικά,εδώ μιλάμε για μεταλλάξεις γονιδίων που απαιτούν εξιδικευμένες εξετάσεις και φυσικά ανεβάζουν τα κόστη στα ύψη.
Απ ό,τι διαβασα, ναι μεν υπαρχουν και πιο εξιδεικευμένες εξετάσεις πολύ πιο ακριβές που πολλοί γονείς δεν τις κάνουν, αλλα παρ όλα αυτά, αυτη η περισσπτωση θα ήταν ουτως η αλλως δυσκολα διαγνώσιμη. Μπορει να κατάλαβα και λάθος φυσικά.
Έτσι διάβασα και εγώ,σίγουρα είναι ένας γερός κλυδωνισμός στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και φοβάμαι ότι αυτό ήταν η αρχή,πόσες άλλες τέτοιες περιπτώσεις να υπάρχουν που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας.
Γιατί άλλο να κουβαλάς ενα καρκινικό γονίδιο ως φυσικός γονέας και άλλο μέσω δότη με τόση προσπάθεια και αγωνία για τεκνοποίηση.
Επειδή είχα φτάσει πολύ κοντά στην επιλογή ξένουν γενετικού υλικού (ωαρίων) και έχω ζήσει από πρώτο την αγωνία και το άγχος της επιλογής, καθε φορά που διαβάζω για το θέμα αυτό μου κοβονται τα πόδια. Οκ, ήμουν ”τυχερή” (το βάζω σε εισαγωγικά γιατί και δικό μου γενετικό υλικό αποδειχθηκε ελαττωματικό κουβαλώντας μία πολλή σοβαρή πάθηση που από καθαρή τύχη δεν κληρονόμησε ο γιος μου) και τελικά δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω ξένο υλικό. Ωστόδο θυμάμαι συχνά να κανω την σκέψη πως ίσως είναι καλύτερα να καταλήξω εκεί καθως από ότι φαίνονταν τα ωάρια μου ήταν σε κακή κατάσταση.Θυμάμαι την σκέψη ”να… Διαβάστε περισσότερα »
Τα ζητήματα της αιμομιξίας είναι κυρίως κοινωνικό–θρησκευτικό κατασκεύασμα. Οι περισσότερες κοινωνίες θέτουν όρια στη σεξουαλική επαφή εντός της ομάδας για λόγους κοινωνικής συνοχής και πολιτισμικής οργάνωσης. Πιο συγκεκριμένα από την αρχή της ιστορίας, οι κοινωνίες επέβαλαν περιορισμούς στη σεξουαλική απόλαυση, ώστε αυτή η στέρηση να μετουσιώνεται σε δημιουργία και πολιτισμό. Η ψυχανάλυση το ονόμασε μετουσίωση. Πρόκειται για την πιο ώριμη ψυχολογική άμυνα του Εγώ μαζί με το χιούμορ. Για να αντέξεις την στέρηση και να μην καταρρεύσεις το ρίχνεις στη δημιουργία και στη σάτυρα και φτιάχνεις πολιτισμό. Ο Αριστοφάνης στο Συμπόσιο είπε ότι ο άνθρωπος έκανε διαρκώς σεξ και αδυνατούσε να… Διαβάστε περισσότερα »
Το να παντρευτεί η χήρα τον πλησιέστερο συγγενή του εκλιπόντως δεν είναι αιμομηξία, οπότε αυτό δεν καταλαβαινω που κολλάει στη συζήτηση. Σχετικά με τους ευρωπαίους γαλαζοαίματους, η αιμοφιλία δεν ήταν το μοναδικό ούτε το κύριο αρνητικό αποτέλεσμα της ενδογαμίας στους ευρωπαϊκούς βασιλικούς οίκους· υπήρξαν πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα (παραμορφώσεις, υπογονιμότητα, νευρολογικά και ανοσολογικά νοσήματα). Η αιμοφιλία δεν «δημιουργήθηκε» επειδή δεν ανανεωνόταν η δεξαμενή DNA· το γονίδιο προϋπήρχε και η ενδογαμία απλώς αύξησε δραστικά την πιθανότητα να εκδηλωθεί. η έλλειψη γενετικής ποικιλίας δεν γεννά τις ασθένειες — τις αποκαλύπτει και τις πολλαπλασιάζει. Απλως η αιμοφιλία είναι η πιο γνωστή επίπτωση καθώς… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς. Μεταξύ στενών συγγενών είναι πολύ πιο πιθανό να κληρονομηθει νοσημα που και οι δυο γονείς φέρουν υπολοιπομενο γονίδιο. Το ιδιο και με τα ΣΜΝ, παλιά η μονογαμια ήταν ο μόνος τρόπος να μη μεταδίδονται.
Το ζήτημα της αιμομιξίας είναι κυρίως βιολογικό και φυσικά το λαμβάνουμε υπόψην στις αναπαραγωγικές διαδικασίες. Εξ’ου και το σπέρμα του Δανού έφτασε στην Ελλάδα. Επειδή ακριβώς η επιστήμη προχωράει, πρέπει να ανανεώνουμε και τα guidelines. Δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε σώνει και ντε τη συγκεκριμένη περίπτωση αλλά ίσως κάνει highlight ότι η ανανέωση των guidelines πρέπει να γίνεται συχνότερα ώστε να ακολουθεί το ρυθμό της επιστημονικής προόδου. Φυσικα και η αυξανόμενη χρήση σπέρματος από δότες αυξάνει την πιθανότητα αιμομιξίας, φυσικά και αυτό απασχολεί τους επιστήμονες και συζητιέται στα συνέδρια, και θεωρώ ότι σιγά σιγά θα μπει πιο έντονα στα guidelines.… Διαβάστε περισσότερα »
Βρισκόμαστε μπροστά σε ακόμα μια περίπτωση που η επιστήμη και η τεχνολογία κάνουν άλματα και που η νομοθεσία, η κοινωνία και η πολιτεία αδυνατούν να ακολουθήσουν. Εχω φίλη που από τις πρώτες στην Ελλάδα έκανε παιδί με δότη μόνη της και αντιμετώπισε πολλά προβλήματα. Ένα βασικό θέμα για παράδειγμα είναι η αντιμετώπιση προς το παιδί που έχει γεννηθεί με δότη από την ψυχολογία. Πρέπει να ξέρει ή όχι και τι, πως αντιμετωπίζεται από τους γονείς και το περιβάλλον, πως αντιμετωπίζεται η μη ύπαρξη πατέρα στα πιστοποιητικά γέννησης και στις ταυτότητες και πολλά άλλα. Σκεφτείτε πόσο πρόσφατο είναι το ότι τα… Διαβάστε περισσότερα »
Υπαρχει γενικότερη ασυδοσία και πολλές γκρίζες ζώνες στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Ποτέ δεν θα έχουμε τον απόλυτο έλεγχο των καταστασεων όπως και ποτέ δεν έχουμε τον απόλυτο έλεγχο στην ίδια τη μητρότητα.