Εφαρμόζω κι έχω δει θεαματική διαφορά. Κυρίως σε ότι αφορά τον σεβασμό προς το πρόσωπο μου. Όχι από τον άλλον. Απο εμένα κυρίως. Αισθάνομαι ότι έχω τον έλεγχο του εαυτού μου.
__________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα μου πολυαγαπημένη,
Είμαι ένθερμη φαν σου και θέλω πολύ να ακούσω τη γνώμη σου!
Εσύ τι πιστεύεις; Οι άντρες αγαπούν τις σκύλες; Ή είναι αστικός μύθος;
Μια φίλη ,πολύ μεγαλύτερη σε ηλικία, μου χάρισε πριν δύο χρόνια στα γενέθλια μου ένα βιβλίο που λέγεται: Γιατί οι άντρες αγαπούν τις σκύλες;
Το έχω διαβάσει ήδη τέσσερις φορές και το έχω κάνει ευαγγέλιο. Πριν βγω, πριν γκομενισω ,πριν οτιδήποτε,το μελετάω για να αναχαιτίσω την πηγαία ροπή μου να είμαι καλό και κουλ κορίτσι. Ομολογώ ότι είναι πολύ δύσκολο στην πράξη.
Εχω καταπιεί κι εγώ τόσο μισογυνισμό και πατριαρχία που αισθάνομαι ότι πρέπει να κάνω κωλοτουμπες απλά και μόνο για να μου φερθεί ο άλλος σαν άνθρωπος. Τόσα χρόνια τους το έκανα εύκολο να με δουλεύουν στα μούτρα , γιατί πολύ απλά είχα μάθει, ότι αν τυχόν τους πω “όχι, στοπ, ή δεν θέλω” ,θα φανώ ξινή, στρυφνη κι αγ#ματη ή ίσως φάω καμία σφαλιαρα.
Ε αυτό το βιβλίο μου άνοιξε τα μάτια. Εφαρμόζω όσο μπορώ τα παραγγέλματα του και έχω δει θεαματική διαφορά. Κυρίως σε ότι αφορά τον σεβασμό προς το πρόσωπο μου. Όχι από τον άλλον. Απο εμένα κυρίως . Αισθάνομαι ότι έχω τον έλεγχο του εαυτού μου.
Παλιά κρεμομουν πάνω από το κινητό για ολόκληρες εβδομάδες περιμένοντας μήνυμα. Ανέλυα ακόμα και την άνω τελεία για να αποκρυπτογραφήσω τον ψυχισμό του μπουλη. Ε , τώρα αν δεν απάντησει μέσα σε 24 ώρες δεν δίνω καμία ευκαιρία και πρωτιστως δεν χαφτω πια τις δικαιολογίες του κ#λου. Και εκεί που δεν το περίμενα ποτέ, οι ρόλοι ξαφνικά αντιστράφηκαν.
Προχθές με πήρε ένας για να βγούμε 9 η ώρα το βράδυ. Όλοι καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο. Ούτε καν μπήκε στη διαδικασία να δικαιολογηθεί που τρεις μέρες ήταν άφαντος. Το άφησα να βαράει και βγήκα στο μπαλκόνι για να απαντήσω την κλήση , ώστε να έχει φασαρία στο Background. Μου ζήτησε να βγούμε και του λέω, αχ δε γίνεται, έχω ήδη κανονίσει, είμαι έξω,καλό βράδυ! Και του το έκλεισα στα μούτρα σχεδόν. Ε, από τότε με επρηξε στα μηνύματα και στα τηλέφωνα.
Άλλο παράδειγμα παλιοτερο. Έβγαινα με έναν 8 μήνες και δεν ήθελε καμια κουβέντα για αποκλειστική σχέση. Ήταν τύπος του :γιατί να βάλουμε ταμπέλες και να περνάμε καλα. Στα 39 του τοτε παρακαλώ κι εγώ 34. Ε λοιπόν δεν του είπα τίποτα, απλά μια μέρα που μου εστειλε σχετικά βαριεστημενα να βρεθουμε (για σεξ εννοειται, ούτε καν έξοδο δεν πρότεινε), του είπα ότι έχω μια άλλη πρόσκληση σε παρτι και ότι θα πάω εκεί. Σπιτάκι μου έκατσα, ποιος κάνει πάρτι σήμερα; Από τότε όμως, ως δια μαγείας με ρώτησε αν ψάχνομαι να γνωρίσω αλλους και πώς βλέπω τη σχέση μας. Όμως εγώ έχασα την εκτίμηση μου απέναντι του.
Το ερώτημα μου Ρένα είναι το εξής. Πώς είναι δυνατόν να πιάνουν αυτά τα κόλπα; Είναι οι άντρες τόσο χάπατα τελικά;
Ωραία λειτουργούν αυτά τα κόλπα της καπατσας γυναικας. Ωστόσο , ναι μεν κερδίζω τη σχέση , αλλά χάνω τον θαυμασμό μου για τον άλλον. Δηλαδή τι θέλουνε πια; Δούλεμα;
Μια γνωστή μου τον δουλεύει κανονικά τον δικό της, όλο με τέτοια πράγματα που σας περιγράφω. Χειριστικοτητα φουλ. Και το κάνει συνειδητά. Και εις γάμου κοινωνία επήλθαν και παιδιά κανανε και τα λούσα και τις ανέσεις της έχει και αυτόν πιστό δούλο. Τον δουλεύει σκληρά βεβαια. Αυτός είναι λες και είναι υπνωτισμενος. Εμένα μου φαίνεται πολύ εξουθενωτικό αυτό. Εργασία προϊστάμενης 24/7. Μπαναγιτσα μου.
Το ερώτημα είναι γιατί πιάνουν αυτά τα τέρτιπια στον αντρικό ψυχισμό; Είναι βλαμμένοι κατά βάθος;
Κρίμα και έφαγα τα νιάτα μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σ’ευχαριστώ για την αγαπησιάρικη προσφώνηση (να σε καρδουλώσω κιόλας 🥰)
Ας ξεκινήσω από το διευκρινιστικό. Το βιβλίο το έχω διαβάσει στο πρωτότυπο μέσα στην βιβλιοφαγία μου σε παλιότερη εποχή, λέγεται Why Men Love Bitches και ΔΕΝ έχει ερωτηματικό στο τέλος της πρότασης. Το θεωρεί γεγονός, όχι ερώτημα προς συζήτηση.
Η λέξη bitch συγκεκριμένα έχει ένα ευρύτερο συγκείμενο από το ελληνικό «σκύλα» που είναι μόνο βρισιά, κι αυτή όχι και πολύ ευφάνταστη. Παρακολούθησε βιντεάκια πώς το χρησιμοποιεί η αφροαμερικανική κοινότητα ας πούμε, έχει αποχρώσεις. Το ίδιο και με gay αποχρώσεις όπου μπορεί να είναι ομοφοβικό επίθετο. Eίναι σεξιστικό, αυτό είναι αναμφισβήτητο, αλλά η συγγραφέας το κάνει σκόπιμα. Επειδή ταυτόχρονα η έκφραση υποδηλοί εξουσία, τύπου be my bitch (γίνε το δουλάκι μου), talk to the hand bitch (άσε μας κουκλίτσα μου). Κι η εξουσία είναι επακριβώς αυτό που εννοεί η συγγραφέας του βιβλίου. Οι κριτικές στις διάφορες πλατφόρμες χωρίζονται σε δύο ομάδες, αυτές που είναι εντυπωσιασμένες και θετικότατες κι αυτές που ανατριχιάζουν από την οργή για την χρήση κόλπων καπάτσας γυναίκας, όπως το θέτεις, και το θεωρούν αντιφεμινιστικό.
Όμως το βιβλίο αυτό (που προτείνω για ανάγνωση και εδώ διάλογο!) δεν είναι γραμμένο ούτε ως οδηγός καπατσοσύνης τύπου Μάγισσες της Σμύρνης ή Cosmopolitan (πώς να τον κάνεις να…), ούτε ως φεμινιστικό μανιφέστο. Είναι ένα θεμελιακά ποπ ανάγνωσμα που βγάζει τη γλώσσα και στις δυο πλευρές, αυτό που λένε tongue in cheek. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Φυσικά, μας λέει, θα καλέσεις τον ερωτικό παρτνέρ στο σπίτι σου για να του μαγειρέψεις. Τι θα περιλαμβάνει το μενού; Μα φυσικά…ποπ κορν! Με σαμπάνια που θα φέρει εκείνος. Κατάλαβες; Κατάλαβα να λες. Ουσιαστικά δηλαδή τι κάνει; Θεμελιώνει το στερεότυπο (πρόσκληση στο σπίτι να του μαγειρέψει, γυναίκα καλή καγαθή με την συντηρητική έννοια) και κατόπιν του δίνει μια, μπάμ!, και το θρυψαλιάζει (ποπ κορν για βραδινό! και μη τολμήσεις να πεις τίποτα γιατί σου έκανα την τιμή να σε καλέσω!) Kάνει transactional analysis.
Επομένως το ερώτημα δεν είναι αν πιάνουν αυτά τα κόλπα. Πιάνουν επειδή όλοι είμαστε βλαμμένοι (η ζωή είναι μια συνεχής βλάβη) κι επειδή βασίζονται σε αρχές βασικής ψυχολογίας, η οποία λειτουργεί πιο υπόγεια από την πολιτικά ορθή νουθεσία. Ο εγωϊσμός είναι ας πούμε μια εύκολα χειραγωγήσιμη ποιότητα. Ναι, εκτιμούμε αυτό που χάνουμε γιατί έχουμε μάθει να αγκιστρωνόμαστε στα οφέλη και να μην θέλουμε να τα χάσουμε. Ή από την άλλη ανησυχούμε όταν τα πράγματα δεν γίνονται όπως τα υπολογίσαμε και το άγχος μας μήπως χάσαμε τον έλεγχο μας κάνει να υποτασσόμαστε. Για να περιγράψω μόνο τα παραδείγματά σου. Άσε που όλοι, μα όλοι, ψοφάμε να μας λένε τι να κάνουμε. Πώς νομίζεις ότι λειτουργεί η πολιτική, τα σόσιαλ μίντια, το μάρκετινγκ, η διαφήμιση; Αφήγημα ψάχνουμε, η περίπτωση του συζύγου της γνωστής σου είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική: λέγε τι θες να κάνω να το κάνω, να πορευόμαστε προβλεπόμενα και χωρίς εξάρσεις, ώστε να ασχολούμαι χωρίς άγχος εγώ με τα δικά μου. Υπάρχει ένα αλλά, βέβαια σε όλο αυτό.
Το ζήτημα είναι ακριβώς αυτό που εντοπίζεις: «Ωστόσο, ναι μεν κερδίζω τη σχέση, αλλά χάνω τον θαυμασμό μου για τον άλλον.» Όμως σου λέω με πεποίθηση δεν είναι ηλίθιοι. Τουλάχιστον δεν μπορεί να είναι πιο ηλίθιοι ως μέσος όρος από μας. Βλαμμένοι ναι, τα’παμε, όλοι κι όλες είμαστε βλαμμένοι, κάποια βλάβη έχουμε, αλλά οι περισσότεροι πιστεύω έχουν το μυαλό να αντιληφθούν το παιχνίδι εξουσίας κατά βάθος. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα παιχνίδι ελέγχου, ποιος τον έχει, ποιος τον δίνει, ποιος βάζει τους κανόνες αλλά κυρίως ποιος βάζει τους μετακανόνες, δηλαδή την συζήτηση επί των κανόνων (κατάσταση πολύ meta). Επομένως ο φαινομενικά υποτασσόμενος είναι ίσως πιο ξύπνιος απ’ότι φαίνεται, αντιλαμβάνεται τι γίνεται, ίσως μάλιστα βάζει τους μετακανόνες (σαν το άτομο υπό σε ανισόμετρη σχέση, θα υφίσταται η σχέση έτσι όσο συμφωνώ να είναι έτσι η σχέση, γιατί άμα σηκωθώ να φύγω θα πάψει να υφίσταται η σχέση έτσι κι αλλιώς). Άρα ίσως κι ο θαυμασμός σου δεν χρειάζεται να λιγοστέψει εξ αυτού και μόνο. Βέβαια αυτό θα συμβεί αν το άλλο άτομο απέναντι είναι ευφυές γενικότερα, γιατί αν τον οδηγεί απλά και μόνο ο υπερτεράστιος εγωϊσμός του σαν ούγκανος χούλιγκαν δεν υφίσταται καν διακύβευμα. Αν πάλι όλο αυτό το παιχνίδι το βρίσκεις χωρίς γούστο, τότε εύκολα θα παρακάμψεις τις ανθρώπινες σχέσεις γενικά με οποιονδήποτε, όχι μόνο τις ερωτικές. Όλοι παίζουμε το παιχνίδι, όπως έχει πει κι ο μεγάλος ψυχολόγος Eric Burne.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Έχω διαβάσει το συγκεκριμένο και άλλα παρόμοια και κατέληξα στο εξής: όσο περισσότερα παιχνίδια παίξεις τόσο κατώτερη ποιοτικά θα είναι η σχέση που θα φτιάξεις. Αν ο άλλος χρειάζεται να τον φτύσεις καμία βδομάδα για να σου μιλήσει όμορφα ή να βγείτε ραντεβού, απλά δεν του αρέσεις τόσο για να το κάνει πηγαία από την πρώτη στιγμή. Κάποτε θα κάνει κι εκείνος τα ίδια παιχνίδια για να πάρει εκδίκηση και πάει λέγοντας. Έτσι δημιουργούνται τοξικές επαφές. Όποιος χρειάζεται 10 τρικς την μέρα για να σου φέρεται όπως πρέπει, απλά δεν κάνει για σένα.
Δεν βλέπω καμία συμπεριφορά σκύλας σε όλα αυτά που λες. Αυτό που έκανες είναι ότι έβαλες όρια σε αντρες που δεν σέβονταν τον χρόνο σου και πολύ καλά έκανες. Οι μισογυνηδεςπου πιστεύουν ότι μια γυναίκα πρέπει να γίνεται χαλί να την πατήσουν θα το χαρακτηρίσουν συμπεριφορά σκύλας. Κάποιες φορές πιάνει και ο άλλος όντως μπορεί να πιάσει το μήνυμα. Αλλά όχι πάντα. Αν ο άλλος δεν ενδιαφέρεται καμία τακτική δεν θα τον κάνει να σε ερωτευτεί. Συνέχισε έτσι, αρκετά με όσους μας τρώνε τον χρόνο και ρίχνουν δούλεμα.
Ε μα γειά σου! Από που κι ως που το να λες “όχι ευχαριστώ” σε ένα booty call που δεν το θές καλά καλά να είναι συμπεριφορά σκύλας;
Δεν είναι. Αλλά παράλληλα το να πρεπει να πεις και ψεμματα αντί να πεις δεν ενδιαφέρομαι σημαινει πως εχεις ακομη δρομο να φτάσεις στο επιθυμητό.
Σωστό
Συμφωνώ απόλυτα!!!
Δεν γίνεται σκύλα, απλά οριοθετεί την κατάσταση!
Και γιατί να μπώ στο τρυπάκι τι θέλουν αυτοί και να προσποιούμαι κάτι που δεν είμαι.
Το βρίσκω κουραστικό και ανούσιο.
Ε ναι!
Πάντως αυτό που περιγράφεις δεν είναι “σκύλα”. Γυναίκα με αυτοσεβασμο κι αυτοεκτίμηση είναι, που απλά δε δέχεται να την υποτιμούν
Η γυναίκα με αυτοεκτίμηση θα βγαίνε στο μπαλκόνι για να δείξει ότι είναι έξω και θα λέγε ψέματα ότι είναι σε πάρτυ ή θα τον είχε κάνει μπλοκ ντιλίτ εξ αρχής χωρίς να μπει καν σε διάδραση;
Ε,όχι…ένα παιχνιδάκι το παίζει…
υιοθετεί την λέξη που χρησιμοποιούν οι αντρηδες όταν τους βάλει όριο.
προχωράμε.
Εγω όλο αυτό που περιγράφεις το βρίσκω πολύ κούραση χωρίς κανένα λόγο. Στα γεγονότα που περιγράφεις, η απάντηση «δεν ενδιαφέρομαι, αντίο» είναι σαφώς καλύτερη.
Μα, ενδιαφέρεται.
Απλά, θέλει να θέσει τους δικούς της κανόνες.
Πραγματικα τσαμπα κοπος. Αν χρειαζεται να κανεις κωλοτουμπες για να σου φερονται ανθρωπινα, οτι κι αν σημαινει αυτο, κατι εχει παει λαθος. Αμα σκαρφιζεσαι ολοκληρες στρατηγικες για να σου στειλει ενα παραπανω μηνυμα καποιος που δεν σου κανει, ποιο το νοημα ? Οτι νικησες ενα επιφανειακο και παιδιαστικο παιχνιδι? Ναι Οκ. Την χειραφετηση σε ολο αυτο δεν την βλεπω.
Εκτός τούτου, λίγο να χαλαρώσεις, γκρέμισες ό,τι έχτιζες. Έχουμε και δουλειές δεν γίνεται να είμαστε συνέχεια στην τσίτα.
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο! Ήρεμα, απλά, λιτά, απέριττα και ειλικρινά.
Ωραία ακούγονται όλα αυτά τα ποπ αναγνώσματα και σε βάζουν και σε διαδικασία να αμφισβητείς τον εαυτό σου αν δεν παίζεις με αυτούς τους όρους,αλλά όπως μου έλεγε και η ψυ μου παλιά,δεν γίνεται να κάνεις micromanagement συνέχεια σε μια σχέση ή να παίζεις με τη ντοπαμίνη του άλλου. Ειδικά αν δεν έχεις αυτό το détachement και γιατί όχι,ναρκισιστικό στυλάκι ώστε να σου βγαίνει φυσικό. Αυτά που περιγράφεις και έχω παρατηρήσει στον περίγυρο μου,δλδ γυναίκες bitches,(εγώ θα πω κυριαρχικές),οι τεχνικές τους πετυχαίνουν ακριβώς γιατί ο άντρας απέναντι είναι στυλ πιο υπό,πιο καλόβολος,γλυκούλης. Δεν είναι η μία πλευρά μόνο αλλά στη… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι γιατί πολύ πιθανό αυτή τη συμπεριφορά να την είχε και η μητέρα τους. Η γυναίκα που είναι ο λαιμός και κουνάει οπου θέλει το κεφάλι-πατέρα. Ίου.
Η έκφραση μου αρέσει για προηγούμενες περιόδους με έντονη πατριαρχία. Ήταν το μόνο όπλο της μέσης γυναίκας σε υγειή για την εποχή γάμο.
Βέβαια υπήρχαν πάντα και ζευγάρια με υγειή γάμο για κάθε εποχή. Να τα θυμόμαστε κι αυτά. Πάντα υπήρχαν σύζυγοι με αλληλοσεβασμό και ισοτιμία.
Δεν ξέρω, μου βγάζει μια κουτοπονηριά ειδικά όταν δίνεται ως συμβουλή στις νεότερες γενιές.
Καλά,ναι!
Γενικά κάποιες συμβουλές που δίνονταν παλιά είναι άτοπες. Και μακάρι να μείνουν αχρείαστες για πάντα.
‘Το σημαντικό είναι να σε επιλέγει κάποιος μέσα στην ελευθερία του.’ έτσι ακριβώς!!!
Πολύ ωραία απάντηση. Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει και δεν προτίθεμαι, καθώς είμαι αρνητικά προκατειλημμένη με τέτοιου είδους αναγνώσματα. Ναι, έτσι είμαι, σόρρυ. Ωστόσο, θεωρώ ότι όσες έχουμε μεγαλώσει σαν “καλά κορίτσια” που είναι καλές μαθήτριες, καλές στη δουλειά, στη σχέση, πρόθυμες, καλόβολες, ευγενικές και, και, και… καλό είναι να εφαρμόζουμε τέτοιες συμπεριφορές. Όχι σαν τακτική, όχι σαν εκδίκηση, αλλά για να θυμίζουμε στους εαυτούς μας να οριοθετούμε και να μην βάζουμε πάντα τους άλλους προτεραιότητα. Σε κάποιες βγαίνει φυσικά, άλλες πρέπει να το υιοθετήσουμε επί τούτου μέχρι να γίνει φύση.
Άλλο είναι να αγγίζεις την καρδιά του άλλου και άλλο τον εγωισμό του. Και όταν αγγίζεις την καρδιά, δεν χρειάζεται τόση προσπάθεια. Απλώς το να συμβεί, για τον καθένα μας, ειδικά αμοιβαίο, είναι αρκετά σπάνιο. Αλλά δεν μας αξίζει τίποτα λιγότερο, σωστά; 😊
Με το μπαρδόν αλλά αυτά πιάνουν στους μ@λ@κες που πρέπει να πιάσουν. Έχει δύο αναγνώσεις αυτό που κάνεις
Σε όλους πιάνουν…δεν το καταλαβαίνουν.
Αυτά τα κόλπα έπρεπε να τα ξέρω όταν μικρή και άπειρη πρωτοεκανα σχέσεις, θα είχα γλυτώσει από πολλές ηλιθιότητες. Κοίτα, για μένα το σωστό είναι κάπου στη μέση. Δεν συμφωνώ με το να το κάνεις αυτό τρόπο ζωής και να παίζεις έτσι με τους άλλους. Ειδικά αν είσαι τύπος που δεν σου βγαίνει καθόλου, όπως εγώ. Όμως θα χρησίμευε σαν guide για αθώες κοπέλες που έχουν αυτό το σύνδρομο του “καλού κοριτσιού”, όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε σε άλλο σχόλιο, προκειμένου να γλυτώσουν έγκαιρα και να προστατευτούν από τους πολλούς μ@λ@κες που κυκλοφορούν. Εγώ πχ ήμουν το καλό κορίτσι μέχρι αηδιας,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω στεναχωρηθεί πολύ με τους γονείς σου. Ειδικά ο πατέρας σου θα μπορούσε να είναι τρυφερός μαζί σου.
🩷
Τι να κάνουμε mauve μου, δυστυχώς δεν τους επιλέγουμε τους γονείς. Δε βαριέσαι όμως, ο,τι δεν με σκότωσε, με έκανε πιο δυνατή.