Όχι βέβαια! Να πας ξανά στο πανεπιστήμιο αφού το θες!
_____________
Η ιστορία της Μαίρης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Είναι πολύ επίφοβο που θέλω να ξαναπάω πανεπιστήμιο στα 54; Δουλεύοντας παράλληλα , δεν το κάνω για βιοπορισμό αλλά για τη γνώση σε ένα αντικείμενο που με εξιταρει. Πώς Θα με αντιμετωπίζουν οι συμφοιτητές που θα είναι πιο μικροί από την κόρη μου; Θα πρέπει και να συνεργάζομαι μαζί τους, η σχολή έχει εργαστήρια… Σκέφτομαι μήπως υποστώ αποκλεισμό…
Υπάρχουν άλλες με παρόμοια εμπειρία; Θα με βοηθούσε να ακούσω απόψεις.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαιρη
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Έστειλες στον κατάλληλο νέρντουλα που θα σπούδαζε ευχαρίστως μέχρι να πεθάνει! Τι μεγάλη χαρά, να μαθαίνεις καινούργια πράγματα.
Φυσικά και οι σπουδές γίνονται για τον εμπλουτισμό της προσωπικότητάς μας, κι όχι μόνον για την εργασία ή συμπλήρωση βιογραφικού για καλό και για κακό.
Η λέξη “επίφοβο” που χρησιμοποιείς επομένως, στο πλαίσιο που το χρησιμοποιείς, με ξενίζει. Επίφοβο θα ήταν αν δεν μπορούσες να ανταπεξέλθεις και στις δύο υποχρεώσεις σου, δουλειά και σπουδές, καθώς και στις τυχόν οικογενειακές υποχρεώσεις. Και κατανοητό. Όχι το κοινωνικό κομμάτι όμως με τους συμφοιτητές σου. Δεν είναι καθόλου επίφοβο αυτό.
Στο κάτω κάτω, η “απομόνωση” για την οποία μιλάς θα είναι ποιά ακριβώς; Να μην σε καλούν στα φοιτητικά πάρτυ στην εστία ή στις εκδρομές με την πανσπουδαστική; Αμφιβάλλω ότι εννοείς κάτι τέτοιο. Αυτό στο οποίο αναφέρεσαι, οι εργασίες και τα εργαστήρια, είναι υποχρεωτικά κοινά πρότζεκτς, και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά αν θέλουν να προχωρήσουν κι οι ίδιοι. Θέλοντας και μη θα συνεργαστείτε.
Το αν θα δυσανασχετήσουν ή όχι είναι θέμα προσωπικοτήτων, όπως όλα τα πράγματα. Οι λιγότεροι κομπλεξικοί και κολληματίες δεν θα ξενιστούν από την ηλικιακή διαφορετικότητα. Άλλωστε δεν θα είσαι η μόνη μεσήλικας φοιτήτρια στην σχολή, υπάρχουν αρκετοί κατά καιρούς. Θα το δεις κι η ίδια. Η δια βίου μάθηση είναι πολύτιμο εργαλείο, είτε χρησιμοποιηθεί πρακτικά, είτε μείνει ως πλούτος νοερός.
Να έχεις αυτοπεποίθηση και να νιώθεις αυταξία που εμπλουτίζεις τις γνώσεις σου. Είσαι δυνατή και θα ξεκινήσεις ένα συναρπαστικό νέο ταξίδι. Καλή σου επιτυχία!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μην το σκέφτεσαι καν. Είναι ναι αυτό που θέλεις, άρα προχωράς! Εκανα το μεταπτυχιακό μου στη μετάφραση (Ιονιο Πανεπιστημιο) στα 57 μου και ήμουν η μεγαλύτερη ηλικιακά ανάμεσα σε 25χρονα., ακόμη και από καθηγητές, ενώ συνομήλικη. Ηταν τέλεια και στην αίθουσα και στα κουτούκια που πηγαίναμε όλοι μαζι και κάποιες φορές ξενυχτουσαμε πίνοντας μπύρες στο περιστύλιο των Ανακτόρων στην Κέρκυρα. Και ο άντρας μου και η κόρη μου με καμαρωναν που είχα ένα δικό μου δημιουργικό κομμάτι που απολάμβανα ακαδημαϊκά και κοινωνικά. Άλλωστε είχα περάσει και τη συνέντευξη, εκτός από τις γραπτές εξετάσεις, γιατί άρεσε η απάντηση μου στην ερώτηση… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι 47 και συχνά πιάνω τον εαυτό μου να θέλει να μάθει κάτι καινούριο. Με σταματάει η έλλειψη χρόνου κ οι οικογενειακές υποχρεώσεις. Αν είχα χρόνο κ πιο σταθερή δουλειά, θα το έκανα. Μη σε απασχολούν τέτοια με τους συμφοιτητές /τριες γιατί πιστεύω ότι θα τα πας πολύ καλά μαζί τους και θα αισθανθείς πως ξυπνάει μα άλλη πλευρά του εαυτού σου, όπως νοιώθω κι εγώ όταν διδάσκω σε παιδια 20- 25! Είναι αναζωογινητικο και πολύ πιθανό να μάθεις και απ τα παιδιά πολλά και από τον τρόπο σκέψης τους… Να το τολμήσεις
Ναι ναι ναι, πόσο υπέροχο! Πραγματικά θαυμάζω τέτοιους ανθρώπους. Όσο αφορά τον προβληματισμό σου τώρα, η αλήθεια είναι ότι όταν πρωτομπηκα στο πανεπιστημιο, δεν αντιμετώπιζα πολύ θετικά τους μεσήλικες συμφοιτητες μου, το θεωρούσα πολύ περίεργο. Τώρα, κάποια χρόνια μετά, ελπίζω ότι θα μπορώ κι εγώ κάποια στιγμή να βρεθώ στη θέση τους. Καθώς και η δικιά μου σχολή απαιτούσε συνεχώς ομαδικές εργασίες, έτυχε να συνεργαστω με τους “παραξενους” αυτούς τύπους, οι οποίοι επί το πλείστον ήταν τυπικοτατοι και σούπερ οργανωτικοί. Οπότε ήξερες ότι η συνεργασία μαζί τους δεν θα είναι πρόβλημα. Παρέα έκαναν περισσότερο μεταξύ τους, αλλά υπήρξαν και περιπτώσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Στα 40+ κοντεύω να ολοκληρώσω το διδακτορικό μου. Και όταν τους λέω ότι θέλω να συνεχίσω επειδή μου αρέσει, με κοιτούν σαν να είμαι εξωγήινος. Στη θέση σου θα αντικαθιστούσα τη λέξη “επίφοβο” με το τη λέξη “συναρπαστικό”. Την αιτιολογία την έγραψες ήδη: “δεν το κάνω για βιοπορισμό αλλά για τη γνώση σε ένα αντικείμενο που με εξιταρει”. Και θα πρόσθετα το χαρακτηρισμό “αξιοθαύμαστο”. Θαυμάζω τους ανθρώπους που προχωρούν με τις σπουδές τους σε οποιαδήποτε ηλικία απλά για να γίνουν… καλύτεροι! Υ.Γ. Ένα από τους πιο συνεπείς φοιτητές που είχα σε ένα εργαστηριακό μάθημα που έκανα, ήταν ένας εκπαιδευτικός περίπου… Διαβάστε περισσότερα »